iosif isixastis 2

ΓΕΡΩΝ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ:

ΟΙ ΖΗΛΩΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΝΕΜΕΝΟΙ!

ΘΑ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ! [1]

 

    Την εγκύκλιο[2] την διάβασα εγώ, διότι ο γέροντας ούτε να τη διαβάσει δεν δέχτηκε, και ας ήταν και ζηλωτής! Μεταξύ των άλλων έγραφε και τα ακόλουθα: «ότι τα υπό των Νεοημερολογιτών τελούμενα Μυστήρια, ως σχισματικών όντων τούτων, στερούνται της Αγιαστικής χάριτος.

Ωσαύτος ουδένα Νεοημερολογίτην δέον να δέχεσθε εις τους Κόλπους της καθ’ ημάς Αγιωτάτης Εκκλησίας και κατά συνέπειαν να εξυπηρετείτε τούτον, άνευ προηγούμενης ομολογίας δι’ ης να καταδικάζη ούτος την καινοτομίαν των Νεοημερολογιτών και να κηρύσση την Εκκλησίαν τούτων σχισματικήν. Προκειμένου δε περί βαπτισθέντων υπό των καινοτόμων να Μυρώνωνται δια Αγίου Μύρου ορθοδόξου προελεύσεως, το οποίον ευρίσκεται εν αφθονία παρ’ ημίν…» 

. . . Όταν τα διάβασα αυτά με έπιασε ανατριχίλα. Θεώρησα αυτόν που έγραψε την εγκύκλιο ότι ήταν δήμιος. Οι παλαιοημερολογίτες απεκήρυξαν όχι έναν ή δύο επισκόπους, αλλά ολόκληρη την τοπική Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία ούτε προς στιγμήν δεν έπαυσεν να έχει κανονικές σχέσεις με όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Μόλις, λοιπόν, ανέγνωσα την εγκύκλιο, ήταν νύχτα και τελείωνε από την αγρυπνία του ο Γέροντας, πήγα και του είπα:
 
- Γέροντα, η εγκύκλιος γράφει αυτά κι αυτά.
- Τέρμα! Αποχωρούμε! Αυτοί έπεσαν έξω. Δεν μπορεί να είναι η αλήθεια του Θεού αυτή. Θα πρέπει να γυρίσουμε με τα μοναστήρια. Αλλά θα κάνουμε προσευχή πρώτα να δούμε τι ο Θεός θα μας πει. Παιδιά, προσευχή! Προσευχή πατέρες, να μας αποκαλύψει ο Θεός, να μην κάνουμε λάθος. Ότι μας αποκαλύψει ο Θεός θα αποδεχθούμε.
 
Ο Γέροντας δεν είχε πανεπιστημιακό πτυχίο διανοητικής θεολογίας. Ήταν όμως πραγματικά θεοδίδακτος και ως θεόπτης ήταν κάτοχος της πραγματικής θεολογίας. Ποτέ μου δεν τον θυμάμαι να ενήργησε χωρίς να έχει πληροφορία. Σ' αυτό το σημαντικώτατο ζήτημα μας έβαλε όλους μας και κάναμε τριήμερο νηστεία και προσευχή. Για τρεις μέρες δεν φάγαμε τίποτε, μόνο νεράκι ήπιαμε.
 
Την τρίτη μέρα κλείστηκε ο Γέροντας μέσα στην καλύβα του όλη τη νύκτα κάνοντας δακρύβρεχτη ικευτική προσευχή, κι εμείς απ' έξω τον περιμέναμε σαν τον Μωυσή να βγει και να μας πει τα αποτελέσματα της "συνόδου". Μετά την προσευχή φαίνεται θα είδε αποκαλυπτική οπτασία και βγαίνοντας μας λέει:

- Όσοι πιστοί! Πατέρες, τέρμα. Η πληροφορία είναι να προχωρήσουμε με τα μοναστήρια κι αυτή είναι η αλήθεια! Οι ζηλωταί είναι πλανεμένοι!
 

Ήταν πράγματι μεγάλη και απότομη η στροφή του Γέροντος, διότι ήταν ζηλωτής και μάλιστα αυστηρός. Μέχρι τότε ήμασταν όλοι ζηλωτές: Ο Γέρο-Αρσένιος, ο πατήρ Ιωσήφ ο νεώτερος, εγώ, ο παπά-Εφραίμ ο Κατουνακιώτης, ο Γέρο-Νικηφόρος και άλλοι... Μία τόσο, λοιπόν, απότομη μεταστροφή του Γέροντος Ιωσήφ στάθηκε «κεραυνός εν αιθρία». Αλλά επειδή ο Γέροντας ουδέποτε υπήρξε φανατικός και ουδέποτε ακολούθησε κάτι με εμπάθεια, κατάλαβε αμέσως πως εκείνο που μας έλεγε είναι η αλήθεια και η Ορθοδοξία.
 
- Γέροντα, τι είδες;
- Δεν θα σας το πω. Το θέμα τελείωσε. Θα προχωρήσουμε με τα μοναστήρια και θα μνημονεύσουμε τον Πατριάρχη. [σημ.εγκόλπιου: το 1950 Πατριάρχης ήταν ο Αθηναγόρας]

Πετάγεται ο πατήρ Αθανάσιος.
-Εγώ δεν μνημονεύω τον Πατριάρχη. Είναι αιρετικός!
Ο Γέρο-Αρσένιος, πήγε πίσω από τον γέροντα και του λέει:

- Γέροντα, πολλοί πλανήθηκαν ακόμα και μεγάλοι Άγιοι.
- Πάτερ Αρσένιε, αυτός ο δρόμος πάει προς τα εδώ και ο άλλος πάει προς τα εκεί, όποιον θέλεις διάλεξε ή θα πειθαρχήσεις ή θα πάρεις τον δρόμο σου. Εγώ θα ακολουθήσω τα μοναστήρια.

-Γέροντα εγώ δυσκολεύομαι.

-Πάτερ Αρσένιε ένα και ένα κάνουν δυο πάρε δρόμο και φύγε!

Αμέσως όλοι κοκαλώσαμε. Μόλις άκουσε έτσι ο π. Αρσένιος λέει στον γέροντα: Ευλόγησον! Ευλόγησον!

[…]

Να παρεμβάλλω εδώ, πως σαν πέρασε κάμποσος καιρός, ο Γέροντας μας εκμυστηρεύτηκε το περιεχόμενο της οπτασίας, που τον πληροφόρησε για το θέμα του ημερολογίου:

Προσευχόμενος είδε μια φωτισμένη ωραία Εκκλησία, που είχε μια μικρή έξοδο, όπου απ' αυτήν έβγαιναν όλοι. Στην αυλή όμως μάλωναν και φώναζε ένας πιστός στον άλλον:

- Εγώ είμαι σωστός!

- Εγώ είμαι σωστότερος! φώναζε ο δεύτερος.

- Εμείς είμαστε η Εκκλησία! φώναζε ο τρίτος.

Και μας εξήγησε ο Γέροντας:

 - Αυτό φανερώνει ότι ναι μεν μάλωναν, αλλά ανήκαν στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Είχαν κοινό το δόγμα και κοινή την Χάρη, αλλά δεν είχαν ελεύθερο Πνεύμα και αγιασμό , οπότε μάλωναν.  Πως μπορώ να πω εγώ τώρα ότι η επίσημη Εκκλησία της Ελλάδος είναι κακόδοξη και ότι δεν έχει την Χάρη του Θεού; Να τη πω κακόδοξη για το ημερολόγιο και μόνον; Και να πω ότι ο Δεσπότης είναι κολασμένος; Είμαι με το παλιό, αλλά δεν φρονώ όπως φρονούν οι ζηλωτές.

Έκδοσις ιεράς μονής Αγίου Αντωνίου Αριζόνας USA 2008 (Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου).

Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΙΩΣΗΦ Ο ΗΣΥΧΑΣΤΗΣ ΚΑΙ ΣΠΗΛΑΙΩΤΗΣ (1897-1959)


 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

[1] σημ.εγκόλπιου: Πατριάρχης το 1950 ήταν ο Αθηναγόρας
[2] σημ.εγκόλπιου: Εννοεί την εγκύκλιο των σχισματικών του 1950 η οποία είναι η εξής:

Αριθμ. Εγκ. 13                                        Εν Αθήναις τη 26/9 Μαΐου 1950

Προς τους ευλαβεστάτους Ιερείς της καθ’ υμάς Αγιωτάτης Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ. Ελλάδος

Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,
Χάρις υμίν και Ειρήνη παρά Θεού παρ’ Ημών δ’ ευχή και Ευλογία.

Η Ιερά Σύνοδος της καθ’ ημάς Αγιωτάτης Εκκλησίας λαβούσα υπ’ όψιν πληροφορίας καθ’ ας τινές των ευλαβεστάτων Ιερέων ημών αμελούσι την εκπλήρωσιν των καθηκόντων αυτών βάσει των Ιερών Κανόνων και της υφ’ ημών δοθείσης ομολογίας κατά το Σωτήριον έτος 1935, προσαγόμεθα όπως υπομνήσωμεν πάσιν αυτοίς τα ακόλουθα.

Κατά το Σωτήριον έτος 1935 εκηρύξαμεν την Εκκλησίαν των Καινοτόμων Νεοημερολογιτών Σχισματικήν˙επαναλαμβάνομεν και αύθις την τοιαύτην διακήρυξιν και κατά συνέπειαν εντελλόμεθα την εφαρμογήν του Α’ Κανόνος του Μεγάλου Βασιλείου δεδομένου ότι τα υπό των Νεοημερολογιτών τελούμενα Μυστήρια, ως σχισματικών όντων τούτων, στερούνται της Αγιαστικής χάριτος.

Ωσαύτος ουδένα Νεοημερολογίτην δέον να δέχεσθε εις τους Κόλπους της καθ’ ημάς Αγιωτάτης Εκκλησίας και κατά συνέπειαν να εξυπηρετείτε τούτον, άνευ προηγούμενης ομολογίας δι’ ης να καταδικάζη ούτος την καινοτομίαν των Νεοημρολογιτών και να κηρύσση την Εκκλησίαν τούτων σχισματικήν. Προκειμένου δε περί βαπτισθέντων υπό των καινοτόμων να Μυρώνωνται δια Αγίου Μύρου ορθοδόξου προελεύσεως, το οποίον ευρίσκεται εν αφθονία παρ’ ημίν.

Επι ταύτη δε τη ευκαιρία απευθύνομεν προς πάντας τους Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς, ύστατην έκκλησιν καλούντες αυτούς Πατρικώς, όπως προσέλθωσιν εις Ένωσιν μεθ΄ημών, ην επιβάλλει το συμφέρον του Ιερού υπέρ της Πατρώας ευσέβειας ημών αγώνος και αποτελεί τον διακή πόθον πάντων ημών.

Προσκαλούντες σε υμάς, αίρωμεν τα εξ υπαιτιότητος ημών δημιουργηθέντα σκάνδαλα και προς τούτοανακαλούμεν και αποκηρύσσωμεν παν ό,τι από του έτους 1937 έως σήμερον εγράφη και ελέχθη υφ’ ημών, δια κηρυγμάτων, διασαφήσεων, δημοσιευμάτων και εγκυκλίων, απάδον και αντιστρατευόμενον προς τας Αρχάς της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας του Χριστού και του υφ’ημών διεξαγωμένου Ιερού Αγώνος υπέρ της Ορθοδοξίας ούτινος το κήρυγμα περιλαμβάνεται εν τη εκδοθείση εγκυκλίω υπό της Ιεράς Συνόδου κατά το έτος 1935 άνευ ουδεμίας προσθήκης και αφαιρέσεως και αυτόν ακόμη τον επιστημονικόν όρον «Δυνάμει και Ενεργεία».

Ταύτα πάντα δηλούμεν δι’ υστάτην φοράν, χάριν των σκανδαλισθέντων Χριστιανών ων επιθυμούμεν την ψυχικήν σωτηρίαν και επ’ ευκαιρία διακηρύσσομεν ότι πάντες ημείς δέον να φυλάσσωμεν την υφ΄ημών δοθείσαν ομολογίαν εν έτει 1935 ακεραίαν μέχρι τέλους της ζωής ημών επικαλούμενοι το έλεος του Θεού πάσαν παρέκκλισιν

Στώμεν όθεν καλώς.
Μετ’ ευχών Διαπύρων 
Η Ιερά Σύνοδος

Ο Πρόεδρος
+Ο πρώην Φλωρίνης ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Τα μέλη 
+Ο Κυκλάδων ΓΕΡΜΑΝΟΣ
+Ο Χριστιανουπόλεως ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ
+Ο Διαυλείας ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ

 Πηγή εγκυκλίου:   http://www.ekklisiastikos.com/2009/07/1950.html


 

(Κείμενο ἀπό τό ἔντυπο «Ὀρθοδοξία καί αἵρεσις» τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαντινείας καί Κυνουρίας, τεῦχ. 109, Ὀκτ. - Δεκ. 2019).

Θρησκευτικές πρακτικές στήν παραγωγή τροφίμων

Τά τελευταῖα χρόνια, παράλληλα μέ τούς λαθρομετανάστες, πού συνεχίζουν νά κατακλύζουν τήν πατρίδα μας καί τόν εὐρωπαϊκό χῶρο, καί στό ὄνομα τοῦ διεθνοῦς ἐμπορίου, ἀλλά καί τοῦ δῆθεν ἀνοίγματος τῆς ἑλληνικῆς ἀγορᾶς πρός ἀνατολάς καί πρός δυσμάς, παρατηρεῖται τό φαινόμενο τῆς εἰσβολῆς ἑτεροθρήσκων συνηθειῶν καί ἱεροπραξιῶν στή χώρα μας, πού τείνουν νά ἀλλοιώσουν τό Ὀρθόδοξο φρόνημα.

Τέτοιες θρησκευτικές πρακτικές, πού εἰσβάλουν καθημερινά στή ζωή μας χωρίς νά τό ἀντιλαμβανόμεθα, εἶναι καί οἱ «πιστοποιήσεις τροφίμων» «Κασσέρ» («Kosher»), πού στά ἑβραϊκά σημαίνει «κατάλληλο καί πλῆρες», καί «Χαλάλ» («Halal»), πού στά ἀραβικά σημαίνει «νόμιμο» ἤ «ἐπιτρεπτό». Γιά κάποιους πρόκειται γιά ἀκίνδυνες καί χωρίς πνευματικές συνέπειες πρακτικές. Γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους ὅμως, πρόκειται γιά θρησκευτικές ἱεροπραξίες ἄλλων θρησκειῶν, ἀσυμβίβαστες μέ τήν πίστη μας, καί καλό θά ἦταν νά εἴμαστε πλέον προσεκτικοί στό πῶς ἐπιλέγουμε τρόφιμα γιά τήν οἰκογένειά μας καί στό τί προϊόντα προμηθευόμεθα ἀπό τίς ἀγορές. Τί εἶναι, ὅμως, αὐτές οἱ πιστοποιήσεις τροφίμων;

Τί εἶναι τό πιστοποιητικό Kosher

«Πιστοποιητικό Kosher» ὀνομάζεται τό ἔγγραφο, πού ἀποδεικνύει ὅτι ἕνα προϊόν παρασκευάζεται σύμφωνα μέ τίς ἑβραϊκές θρησκευτικές πεποιθήσεις. Εἰδικότερα, τά τρόφιμα πού ἀποστέλλονται στό Ἰσραήλ πρέπει νά ἔχουν τέτοιο πιστοποιητικό. Στίς μελέτες πιστοποίησης Kosher τά πιό εὐαίσθητα τρόφιμα εἶναι τό κρέας καί τά γαλακτοκομικά προϊόντα. Ὡστόσο, καθώς οἱ διαδικασίες πιστοποίησης αὐξάνουν τό κόστος παραγωγῆς, δέν διαθέτουν ὅλες οἱ ἑταιρείες τέτοιες πιστοποιήσεις, μέ ἀποτέλεσμα ὅσες τίς διαθέτουν νά θεωροῦνται πιό ἀξιόπιστες. Ἔτσι, τό γεγονός ὅτι κάποια τρόφιμα ἔχουν πιστοποιητικό Kosher συνιστᾶ λόγο προτίμησής τους.

Στήν πράξη, τό ἔγγραφο πού ἐκδίδεται ἀπό τόν ἐπικεφαλῆς Ραβίνο στή χώρα μας εἶναι ἀρκετό γιά τά τρόφιμα πού ἐξάγονται στό Ἰσραήλ. Ὡστόσο, εἶναι ἀπαραίτητο οἱ θρησκευτικές ἀρχές νά ἀσχολοῦνται μέ τά εἴδη διατροφῆς, πού εἶναι κρίσιμα γιά τή θρησκεία, ἰδιαίτερα τό κρέας καί τά γαλακτοκομικά προϊόντα. Κάθε εἴδους εἰσροές καί βοηθητικά μέσα στήν παραγωγή τροφίμων πρέπει νά πληροῦν τά κριτήρια Kosher. Ἀκόμη καί ἡ γραμμή παραγωγῆς πρέπει νά πληροῖ αὐτά τά κριτήρια. Σύμφωνα μέ αὐτά, ὑπάρχουν σημαντικοί περιορισμοί γιά τούς τύπους ζώων, τῶν ὁποίων τό κρέας καταναλώνεται ὡς τρόφιμο. Γιά παράδειγμα, ἐπιτρέπεται ἡ κατανάλωση κατοικίδιων ζώων, μηρυκαστικῶν καί ζώων μέ διπλό δάχτυλο. Ἀπαγορεύεται ἡ κατανάλωση χοιρινοῦ κρέατος, κουνελιοῦ καί καμήλας. Ἡ κατανάλωση ὅλων τῶν τύπων ἐντόμων, ἑρπετῶν καί τρωκτικῶν ἀπαγορεύεται ἐπίσης. Τά πουλιά πού μποροῦν νά καταναλωθοῦν εἶναι τά εἴκοσι εἴδη, πού ἀναφέρονται στήν Τορά (Μωσαϊκό Νόμο). Δέν ἐπιτρέπονται ἄλλα ζῶα ἐκτός αὐτῶν.

Τά πρόσωπα, στά ὁποῖα ἐπιτρέπεται ἡ σφαγή αὐτῶν τῶν μή ἀπαγορευμένων ζώων πρέπει νά εἶναι ἐξειδικευμένοι κληρικοί μέ εἰδική ἐκπαίδευση. Πρό τῆς σφαγῆς τά ζῶα πρέπει νά ὑποβληθοῦν σέ εἰδική ἐξέταση καί τουλάχιστον νά μήν ὑπάρχει ὁρατή ἀσθένεια ἤ ἀναπηρία. Πρέπει νά σφάζονται μέ κατάλληλες μεθόδους καί δέν ἐπιτρέπεται νά ὑποφέρουν κατά τή σφαγή. Τό αἷμα τῶν ζώων πρέπει νά ἀποβάλλεται ἐντελῶς. Μετά τή σφαγή πρέπει νά ἐξεταστοῦν τά ἐσωτερικά ὄργανα, γιά νά διαπιστωθεῖ ὅτι δέν ὑπάρχει καποια ἀσθένεια ἤ ἀναπηρία, πού ἀποτρέπει τήν κατανάλωσή τους ὡς τροφή. Ἡ τομή πρέπει νά εἶναι κατάλληλη γιά μία εἰδική μέθοδο κοπῆς πού ὀνομάζεται «μάρτυρας».

Ὑπάρχουν, ἐπίσης, περιορισμοί γιά τά εἴδη ψαριῶν, πού μποροῦν νά καταναλωθοῦν. Δέν καταναλώνονται καρκινοειδῆ, ὅπως μύδια, στρείδια, ἀστακοί, χταπόδια, καλαμάρια καί γαρίδες, ἐκτός ἀπό τά ψάρια μέ ζυγαριές καί πτερύγια. Δέν ὑπάρχει περιορισμός στήν κατανάλωση φυτικῶν προϊόντων, τά ὁποῖα, ὡστόσο πρέπει νά εἶναι ἀπαλλαγμένα ἀπό κάθε εἴδους παράσιτα καί ἔντομα.

Ὅλα τά ἐπιτρεπόμενα τρόφιμα πρέπει νά συμμορφώνονται μέ κανόνες, ἀρχῆς γενομένης ἀπό τήν πηγή, τήν προετοιμασία, τήν ἐπεξεργασία καί τήν ἄφιξή τους στό τραπέζι. Τό πιστοποιητικό Kosher ἀποδεικνύει αὐτή τή συμμόρφωση. Τό σημαντικότερο σημεῖο, στή διαδικασία πιστοποίησης, εἶναι ἡ μέθοδος καταπολέμησης τῶν παρασίτων τῆς ἐπιχείρησης. Ὁποιοδήποτε ζωντανό ἤ μή ἔντομο, πού θά ἐντοπιστεῖ κατά τήν ἐπιθεώρηση, θά προκαλέσει τή διακοπή τῆς διαδικασίας πιστοποίησης. Τό κριτήριο αὐτό ἀποτελεῖ τή βάση τῶν ἐλέγχων Kosher καί δέν εἶναι σέ καμμία περίπτωση παραβλέψιμο. Ἀπό τήν ἄποψη αὐτή, ἐλέγχεται ἰδιαίτερα τό πῶς ἡ ἑταιρεία ἀντιμετωπίζει τά παράσιτα. Εἶναι, ἐπίσης, σημαντικό κριτήριο τό ὅτι ἡ ἐπιχείρηση ξεκινᾶ τήν παραγωγή μέ ἤ ὑπό τήν ἐποπτεία ἑνός Ἑβραίου. Τό προϊόν παραγωγῆς μέ αὐτό τόν τρόπο θεωρεῖται εὐλογημένο.

Τά προϊόντα μέ πιστοποιητικό Kosher φέρουν ἕνα ἐνδεικτικό σημάδι. Ὡστόσο, δέν ὑπάρχει κοινό σῆμα γιά τό ἔγγραφο Kosher. Ὁ Ὀργανισμός Πιστοποίησης χρησιμοποιεῖ γενικά ἕνα σῆμα τῆς δικῆς του ἐπιλογῆς. Ἡ διεξαγωγή τῶν ἀπαραιτήτων ἐλέγχων καί ἡ ἔκδοση τοῦ πιστοποιητικοῦ ἐξαρτᾶται ἀποκλειστικά ἀπό τήν ἐξουσιοδότηση τοῦ ἐπικεφαλῆς ραβίνου. Στή χώρα μας, οἱ ἑταιρεῖες παραγωγῆς τροφίμων, οἱ ἑταιρεῖες ἐπεξεργασίας καί οἱ ἑταιρεῖες πού παράγουν σύνθετα τρόφιμα μποροῦν νά ζητήσουν πιστοποιητικό Kosher.

Ὑπάρχουν πολλά ὀφέλη γιά τίς ἐπιχειρήσεις πού διαθέτουν τό πιστοποιητικό. Οἱ ἐπιχειρήσεις αὐτές ὑπερέχουν μεταξύ τῶν ἀνταγωνιστῶν τους στήν ἀγορά. Τό ἔγγραφο Kosher ἀποδεικνύει τή σημασία τόσο τῶν θρησκευτικῶν κανόνων ὅσο καί τῆς ἀνθρώπινης ὑγείας καί τῆς προστασίας τῆς φύσης στίς δραστηριότητες παραγωγῆς.

Τί εἶναι τό πιστοποιητικό Halal

«Halal» σημαίνει «Σύστημα Διαχείρισης Ἀσφάλειας Τροφίμων» σέ συμμόρφωση μέ τό δίκαιο τῆς Σαρία (ἱερό Μουσουλμανικό δίκαιο). Ὁ ἀραβικός ὅρος «Halal» δέν χαρακτηρίζει μόνο τρόφιμα καί ποτά, ἀλλά καί πολλά προϊόντα τῆς καθημερινότητας. Ὡς πρός τά τρόφιμα, ὁ ὅρος, δέν ἀφορᾶ μόνο στά προϊόντα κρέατος. Ἀφορᾶ γενικά σέ ὅλα τά τρόφιμα, εἰδικά στά ἐπεξεργασμένα. Ἐπίσης, ἀφορᾶ σέ φαρμακευτικά εἴδη καί σέ πολλά ἀκόμη προϊοντα. Ἡ ἀγορά προϊόντων Halal ἀναπτύσσεται ραγδαία καί ἀσκεῖ μεγάλη ἐπιρροή στό καταναλωτικό κοινό παγκοσμίως, καλύπτοντας μιά μεγάλη γκάμα ἐδώδιμων καί μή προϊόντων, τά ὁποῖα ἀφοροῦν σέ πολλούς παραγωγικούς καί μή κλάδους τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας. Ἐνδεικτικά ἀναφέρονται οἱ κλάδοι τῶν φαρμακευτικῶν προϊόντων, τῶν logistics, τοῦ τουρισμοῦ, τῆς σίτισης καί τῆς ἑστίασης, τῶν καλλυντικῶν, τῆς ὑγειονομικῆς περίθαλψης καί πολλῶν ἀκόμη καταναλωτικῶν καί μή προϊόντων.

Ἡ σφαγή τῶν ζώων γίνεται μέ μαχαίρι. Εὐλογεῖται ἀπό τόν μουφτή στό ὄνομα τοῦ Ἀλλάχ καί τότε μπαίνει ἡ ἔνδειξη «Halal». Αὐτή τήν ἔνδειξη υἱοθετοῦν πλέον ὅλο καί περισσότερες ἑταιρεῖες τροφίμων στή χώρα μας. Ὁ ὅρος «Halal», ἄγνωστος στή συντριπτική πλειονότητα τῶν Ἑλλήνων, εἶναι ἀραβικός καί σημαίνει κάτι τό ἀποδεκτό, σύμφωνα μέ τόν ἰσλαμικό νόμο, εἴτε πρόκειται γιά ἀντικείμενο, εἴτε γιά προϊόν, εἴτε γιά πράξη.

Ἡ ἐντυπωσιακή αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μουσουλμάνων στήν Ἑλλάδα συνοδεύτηκε ἀπό τήν ἐξάπλωση τροφίμων στήν ἐγχώρια ἀγορά μέ ἰσλαμική σφραγίδα. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι Ἕλληνες νά καταναλώνουν ἐρήμην τους κρέατα ὄχι μόνο τελετουργικά σφαγμένα, ἀλλά καί εὐλογημένα ἀπό μουφτή!

Οἱ μουσουλμάνοι ἀπαγορεύεται αὐστηρά νά καταναλώσουν κρέας χωρίς πιστοποίηση Halal. Μέ τόν ὅρο αὐτό σφραγίζονται προϊόντα πού ἔχουν παραχθεῖ καί προετοιμαστεῖ μέ βάση τίς παραδόσεις καί τούς κανόνες τοῦ Ἰσλάμ. Συγκεκριμένα, πρόκειται γιά κρέατα, ἐκτός τοῦ χοιρινοῦ, πού ἔχουν θανατωθεῖ σύμφωνα μέ ἕνα πολύ συγκεκριμένο τελετουργικό. Ἀρχικά, πρίν ἀπό τό σφάξιμο, τό ζῶο ἔχει τραφεῖ μόνο μέ φυτική τροφή πού δέν περιέχει ζωικά ὑποπροϊόντα.

Ὁ μουσουλμάνος σφαγέας -μόνο μουσουλμάνος ἐπιτρέπεται νά σφάξει τό ζῶο- διαβάζει μιά προσευχή. Γιά τήν ἀκρίβεια, κατά τή διάρκεια τῆς σφαγῆς πρέπει νά προφέρεται τό ὄνομα τοῦ Ἀλλάχ. Τό ζῶο πού θά ὁδηγηθεῖ στόν τόπο τῆς σφαγῆς δέν πρέπει νά ἔχει χάσει τίς αἰσθήσεις του. Στή συνέχεια, ἐνῶ τό ζῶο εἶναι ζωντανό, σφάζεται ἀργά μέ ἕνα πολύ κοφτερό μαχαίρι στόν λαιμό μέχρι νά χάσει ὅλο του τό αἷμα, ἐνῶ κρεμιέται ἀνάποδα. Αὐτό σημαίνει ὅτι τά ζῶα βιώνουν ἕναν ἀργό καί ὀδυνηρό θάνατο.

Ἡ εὐρωπαϊκή νομοθεσία ἀπαιτεῖ τά ζῶα νά ἀναισθητοποιοῦνται πρό τῆς σφαγῆς τους καί γιά τόν σκοπό αὐτό χρησιμοποιεῖται πιστόλι ἀναισθητοποίησης. Αὐτό, ὅμως, ἐμποδίζει τήν ἀκατάπαυστη ἐκροή τοῦ αἵματος, κάτι πού θεωρεῖται πολύ σημαντικό γιά τούς μουσουλμάνους. Πρό ἐτῶν στήν περιοχή τῆς Ξάνθης εἶχε ξεσπάσει σάλος, ὅταν ἀποκαλύφθηκε ὅτι μία ἐκ τῶν μεγαλύτερων πτηνοτροφικῶν ἑταιρειῶν, εἶχε ἀπό τό 2003, μέ σχετική σύμβαση, υἱοθετήσει τή μουσουλμανική πρακτική γιά τμῆμα τῶν προϊόντων της.

Ὅμως, ὅσο αὐξάνεται ἡ ζήτηση, τόσο αὐξάνεται καί τό ἐνδιαφέρον τῶν ἐπιχειρήσεων πού δραστηριοποιοῦνται στόν κλάδο τοῦ κρέατος. Γι’ αὐτό ὑπάρχει ἐπίσημο Κέντρο Πιστοποίησης Halal «ὄχι μόνο γιά τούς μουσουλμάνους, ἀλλά καί γιά ἁπλούς καταναλωτές πού δέν ἔχουν σχέση μέ μουσουλμάνους, ἀλλά ἀγοράζουν προϊόντα μέ τίς “θρησκευτικές” αὐτές πιστοποιήσεις, ἐπειδή θεωροῦν ὅτι εἶναι πιό ὑγιεινά καί πιό ἁγνά», ὅπως ἀναφέρεται. Ὅλο καί περισσότερες ἐπιχειρήσεις, λοιπόν, ἀποτείνονται στό ἐπίσημο Κέντρο Πιστοποίησης Halal στήν Ἑλλάδα, μέ ἕδρα τήν Ξάνθη, γιά νά ἔχουν τήν ἐπίσημη βεβαίωση, πού μέ ἀντικείμενο διάφορες κατηγορίες, ὅπως σφαγή τῶν ζώων καί σφαγεῖα, παραγωγή, παρασκευή καί μεταποίηση τροφίμων, παραγωγή καλλυντικῶν, ὑλικά συσκευασίας καί ἀποθήκευσης, μεταφορά καί διανομή. Τό κόστος τῆς πιστοποίησης κυμαίνεται ἀνάλογα μέ τήν ἰδιαιτερότητα τῶν προϊόντων πού πρόκειται νά πιστοποιηθοῦν.

Τά ἀρχαῖα εἰδωλόθυτα καί ἡ θέση τῆς Ἐκκλησίας

Ἄς δοῦμε ὅμως, τή διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τήν κατανάλωση τροφῶν πού προέρχονται ἀπό θρησκευτικές τελετές ἄλλων θρησκειῶν, καί γιά τό ἄν αὐτή ἐπηρεάζει ἤ ὄχι τήν ἐν γένει πνευματική πορεία καί ζωή τοῦ Χριστιανοῦ. Ἄς δοῦμε, ἀκόμη, πῶς οἱ Ἀπόστολοι καί, ἰδιαίτερα, ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἀναφέρονται στά εἰδωλόθυτα καί στό ἄν πρέπει νά καταναλώνονται αὐτά ἀπό Χριστιανούς, ἀφοῦ ὑπάρχουν σαφεῖς ἀναλογίες μεταξύ τῶν ἀρχαίων εἰδωλοθύτων καί τῶν πιστοποιημένων τροφίμων τῆς ἐποχῆς μας.

«Εἰδωλόθυτα» ὀνομάζονταν τά κρέατα ἀπό τά σφάγια, πού προσέφεραν οἱ εἰδωλολάτρες στίς θυσίες πρός τούς «θεούς» τους. Ἕνα μέρος ἀπό αὐτά καιγόταν στό θυσιαστήριο, ἕνα ἄλλο μέρος τρωγόταν ὡς «ἱερό» γεῦμα στόν ναό καί τό ὑπόλοιπο τό διέθεταν στήν ἀγορά γιά κατανάλωση.

Τό ζήτημα τῶν εἰδωλοθύτων ἀπασχόλησε τούς πρώτους Χριστιανούς ἤδη στήν ἀποστολική ἐποχή, καθώς πολλοί «ἐθνικοί» (εἰδωλολάτρες), δεχόμενοι τό κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων ἀποκήρυσσαν τήν πλάνη τους καί βαπτίζονταν Χριστιανοί. Πολλοί ἀπ’ αὐτούς, ὅμως, ἀπό ἄγνοια συνήθως, ἔτρωγαν εἰδωλόθυτα, ἀλλ’ αὐτό προκαλοῦσε τούς Ἰδουδαιοχριστιανούς (πρώην Ἰουδαίους Χριστιανούς), πού πίστευαν ὅτι ἐντός τῆς Ἐκκλησίας συνεχίζουν νά ἰσχύουν οἱ διατάξεις τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου καί τῆς περιτομῆς. Ὅταν οἱ ἀπόστολοι Παῦλος καί Βαρνάβας, ἐπιστρέφοντας ἀπό τήν πρώτη ἀποστολική περιοδεία τους, ἔφτασαν στήν Ἀντιόχεια, κάποιοι Ἰουδαιοχριστιανοί ἀπέφευγαν ἐπιδεικτικά τήν ἐπαφή μέ πρώην εἰδωλολάτρες πιστούς. Ἡ στάση τους δημιούργησε μεγάλη ἀναταραχή καί κρίση στήν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιόχειας, γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς ὁποίας, κρίθηκε ἀναγκαία ἡ σύγκληση Συνόδου τῶν Ἀποστόλων. Πρόκειται γιά τήν περίφημη Ἀποστολική Σύνοδο στά Ἱεροσόλυμα τό 49 μ.Χ.

Ἐκεῖ συγκεντρώθηκαν οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Πρεσβύτεροι, καθώς καί ἡ τοπική Ἐκκλησία. Πρῶτος μίλησε ὁ ἀπόστολος Πέτρος, ὑπενθυμίζοντας ὅτι ὁ Θεός προσκάλεσε καί τούς ἐθνικούς στήν Ἐκκλησία καί τούς ἔδωσε ἐξ ἴσου τό Ἅγιο Πνεῦμα, χωρίς νά θέσει ἄλλη προϋπόθεση πέρα ἀπό τήν πίστη. Οἱ ἀπόστολοι Παῦλος καί Βαρνάβας, στή συνέχεια, διηγήθηκαν τά θαύματα πού ἐπετέλεσε ὁ Θεός, μέσω αὐτῶν, σέ ἐθνικούς. Τέλος, ὁ Ἀδελφόθεος Ἰάκωβος παρέθεσε τούς λόγους τοῦ προφήτη Ἀμώς (9,11-12) γιά τήν μελλοντική πίστη ὅλων τῶν ἐθνῶν στόν Κύριο. Κατέληξε δέ, ὅτι γνώμη του ἦταν νά μήν ἐπιβαρυνθοῦν μέ ἐπιπλέον ὑποχρεώσεις οἱ ἐθνικοί πού προσέρχονται στό Θεό, παρά μόνο νά ἀποφεύγουν εἰδωλολατρικά ἔθιμα καί πρακτικές. Πρότεινε, μάλιστα, νά τούς σταλεῖ ἐπιστολή, μέ τήν ὁποία νά γνωστοποιεῖται ἡ ἀπόφαση τῆς Συνόδου. Πράγματι, ἡ Σύνοδος δέχθηκε ὁμόφωνα τήν πρόταση τοῦ ἁγίου Ἰακώβου καί ἀπέστειλε μέ ἐπιστολή στήν Ἀντιόχεια τήν Ἀπόφασή της, ἡ ὁποία ἀνέφερε:

«Οἱ Ἀπόστολοι καί οἱ Πρεσβύτεροι καί οἱ ἀδελφοί χαιρετοῦν τούς ἀδελφούς, πού προέρχονται ἀπό τούς ἐθνικούς στήν Ἀντιόχεια, στή Συρία καί στήν Κιλικία. Ἐπειδή ἀκούσαμε, ὅτι μερικοί ἀπό μᾶς ἦρθαν καί σᾶς τάραξαν μέ τά λόγια τους καί κλόνισαν τίς ψυχές σας, χωρίς ἐμεῖς νά τούς ἔχουμε δώσει σχετική ἐντολή ... κρίθηκε σωστό ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα καί ἀπό ’μᾶς νά μή σᾶς ἐπιβληθεῖ κανένα πρόσθετο βάρος, ἐκτός ἀπό τά ἀναγκαῖα: νά ἀπέχετε ἀπό τά εἰδωλόθυτα, ἀπό τό αἷμα, ἀπό τό κρέας τῶν πνιγμένων ζώων καί ἀπό τήν πορνεία. Ἄν φυλάγεστε ἀπό αὐτά, θά βαδίζετε σωστά» (Πράξ. 15,23-29).

Οἱ ἀπεσταλμένοι τῆς Συνόδου πῆγαν στήν Ἀντιόχεια, συγκέντρωσαν τούς πιστούς καί τούς διάβασαν τήν ἐπιστολή μέσα σέ κλίμα μεγάλης χαρᾶς καί ἱκανοποίησης. Τό σημαντικότερο ἴσως, πού προέκυψε ἀπό τή λειτουργία της, ἐκφράζεται στήν Ἀπόφαση τῆς Συνόδου («κρίθηκε σωστό ἀπό τό Ἅγιο Πνεῦμα καί ἀπό ’μᾶς»), ὅπου δηλώνεται ὅτι ἡ τελική θέση διαμορφώθηκε μέσα ἀπό τή κοινωνία (τόν φωτισμό, τή σύμπνοια) τοῦ Σώματος τῆς Ἐκκλησίας μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα.

Παρόμοιο πρόβλημα ἀντιμετώπισε λίγο ἀργότερα ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν Ἐκκλησία τῆς Κορίνθου. Ἐκεῖ κάποιοι πρώην εἰδωλολάτρες Χριστιανοί συνέχιζαν νά τηροῦν οἰκογενειακές τους παραδόσεις καί νά τρῶνε εἰδωλόθυτα, μέ τήν πεποίθηση ὅτι «τά εἰσερχόμενα δέν μολύνουν» (Ματθ. 15,11) καί ὅτι τά εἴδωλα ἤ οἱ δαίμονες δέν μποροῦν νά βλάψουν τόν Χριστιανό. Ἄλλοι, ὅμως, παρασυρμένοι ἀπό τούς παραπάνω, ἔτρωγαν τά εἰδωλόθυτα ὡς «ἱερή» τροφή. Ἔτσι, στήν Πρός Κορινθίους Α΄ ἐπιστολή του (8,1-13) ὁ Ἀπόστολος ἀναφέρει:

«Σχετικά μέ τό ἄν πρέπει νά τρῶμε εἰδωλόθυτα, γνωρίζουμε ὅτι στήν πραγματικότητα κανένα εἴδωλο δέν ὑπάρχει στόν κόσμο, καί κανένας ἄλλος θεός δέν ὑπάρχει, παρά μόνο ὁ ἕνας, ὁ ἀληθινός Θεός. Κι ἄν μερικοί πιστεύουν ὅτι ὑπάρχουν πολλοί λεγόμενοι θεοί, στόν οὐρανό ἤ στή γῆ -ὅπως πράγματι ὑπάρχουν πολλοί ψευδεῖς θεοί καί πολλοί ψευδεῖς κύριοι-, ὅμως γιά ’μᾶς ἕνας μόνο Θεός ὑπάρχει, ὁ Πατήρ, ἀπό τόν Ὁποῖο πηγάζουν τά πάντα καί στόν Ὁποῖο ἐμεῖς ἀποβλέπουμε. Καί ἕνας μόνος Κύριος ὑπάρχει, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, διά τοῦ Ὁποίου ἔγιναν τά πάντα καί διά τοῦ Ὁποίου καί ’μεῖς ἀναγεννηθήκαμε.

Ἀλλ' αὐτή ἡ καθαρή καί ἁγία γνώση δέν ὑπάρχει σέ ὅλους. Γιατί κάποιοι ἔχουν στή συνείδησή τους τήν πεποίθηση ὅτι τό εἴδωλο, πού λάτρευαν κάποτε, εἶναι πράγματι θεός, καί συνεχίζουν νά τρῶνε τά κρέατα τῶν θυσιῶν, ὡς ἱερά. Ἔτσι, ἡ συνείδησή τους, πού εἶναι ἀκόμη ἀσθενής καί ἀφώτιστη, μολύνεται καί τούς ἐλέγχει. Βέβαια, οἱ τροφές δέν μᾶς ὁδηγοῦν στόν Θεό. Οὔτε ἄν φᾶμε προοδεύουμε, οὔτε ἄν δέν φᾶμε ὑστεροῦμε.

Προσέξτε, ὅμως, μήπως ἡ ἐξουσία σας αὐτή γίνει ἐμπόδιο στούς ἀσθενεῖς στήν πίστη. Γιατί, ἄν κάποιος ἀπ’ αὐτούς δεῖ ἐσένα, πού ἔχεις τήν ὀρθή γνώση, νά κάθεσαι σέ τραπέζι εἰδωλολατρικοῦ ναοῦ, δέν θά παρασυρθεῖ ἡ συνείδησή του, ἐπειδή εἶναι ἀσθενής, νά τρώει τά εἰδωλόθυτα ὡς ἱερά; Καί μέ τή δική σου γνώση θά καταλήξει στήν ἀπώλεια ὁ ἀσθενής ἀδελφός, γιά τόν ὁποῖο ὁ Χριστός θυσίασε τή ζωή Του! Ἔτσι, ἁμαρτάνοντας ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν σας καί πληγώνοντας τή συνείδησή τους τήν ἀσθενῆ, ἁμαρτάνετε ἐνώπιον τοῦ ἴδιου τοῦ Χριστοῦ. Γι' αὐτό, ἄν ἡ τροφή γίνεται ἀφορμή νά κλονισθεῖ καί νά πέσει ὁ ἀδελφός μου, δέν θά φάω ποτέ κρέας, γιά νά μή σκανδαλίσω τόν ἀδελφό μου».

Ὁ Ἀπόστολος μέ μεγάλη διάκριση δίνει τήν ἀπάντηση στά θέματα πού μᾶς ἀπασχολοῦν. Ὄντως, οὔτε τά εἴδωλα, οὔτε οἱ ἀνύπαρκτοι «θεοί», οὔτε οἱ δαίμονες μποροῦν νά βλάψουν τόν τέλειο Χριστιανό! «Πάντες οἱ θεοί τῶν ἐθνῶν δαιμόνια» διαβεβαιώνει ἡ Ἁγία Γραφή (Ψαλμ. 95,5) καί ὁ Παῦλος στήν ἴδια ἐπιστολή ἐπισημαίνει ὅτι, «ὅταν θυσιάζουν οἱ εἰδωλολάτρες, θυσιάζουν στά δαιμόνια καί ὄχι στόν Θεό». «Δέν σᾶς θέλω μετόχους δαιμονίων», προσθέτει. «Δέν μπορεῖτε νά μετέχετε στό ποτήριο τοῦ Κυρίου καί στήν τράπεζα τῶν δαιμονίων»! «Ἅ θύει τά ἔθνη, δαιμονίοις θύει καί οὐ Θεῷ· οὐ θέλω δέ ὑμᾶς κοινωνούς τῶν δαιμονίων γίνεσθαι. Οὐ δύνασθε ποτήριον Κυρίου πίνειν καί ποτήριον δαιμονίων· οὐ δύνασθε τραπέζης Κυρίου μετέχειν καί τραπέζης δαιμονίων» (Α΄ Κορ. 10,20).

Ὅμως, ποιός αἰσθάνεται τόσο τέλειος, ὥστε νά μήν κινδυνεύει ἀπό τίς δαιμονικές ἐνέργειες καί ἀπό τά «εὐλογημένα» («πιστοποιημένα») τρόφιμα ἄλλων θρησκειῶν, πού προωθοῦνται στίς σύγχρονες ἀγορές; Μπορεῖ ὁ Χριστιανός νά δέχεται τίς εὐλογίες τῶν Ἱερέων τῆς Ἐκκλησίας καί ταυτόχρονα τίς «εὐλογίες» τῶν ραβίνων καί τῶν μουφτήδων; Ἐπειδή ἀκριβῶς αἰσθανόμεθα ἀσθενεῖς καί ἀδύναμοι καί νήπιοι πνευματικά, εἴμαστε ἀσφαλεῖς μόνο ὅταν ἀπέχουμε παντελῶς ἀπό τέτοια τρόφιμα, ὅπως ἀκριβῶς προτρέπει ὁ ἀπόστολος Παῦλος.

Ἀλλά, καί στήν ἀντίθετη περίπτωση, ἐπειδή πάντα ὑπάρχουν ἀδελφοί ἀσθενέστεροι ἀπό ’μᾶς, χωρίς ἐπαρκῆ γνώση καί χωρίς σταθερή πίστη, πού εὔκολα σκανδαλίζονται, πάλι ὀφείλουμε νά ἀπέχουμε ἀπό τέτοιου εἴδους τροφές καί ἀπό τέτοιου εἴδους συνήθειες. Ἡ ἀγάπη πρός τούς ἀδελφούς ἀπαιτεῖ θυσία τῶν δικαιωμάτων μας, ὅταν δι’ αὐτῆς ἀποφεύγονται σκάνδαλα καί οἰκοδομεῖται ἡ ἐν Χριστῷ ζωή.

Ἱερεύς Ἀριστείδης Σκόρδος


Η εκκλησιαστική σύναξη, σε σχέση με την κορωνοϊκή πανδημία, από νομικοπολιτική
σκοπιά, δεν μπορεί να αντικατασταθεί με την ατομική μόνωση (προσευχή), ούτε να
συνδυαστεί με την αναγκαστική έξοδο για αγορές αναγκαίων προμηθειών. Διότι ούτε
«απομόνωση» είναι, αλλά και για πολλούς Έλληνες πολίτες, Ορθόδοξους πιστούς
χριστιανούς, καθίσταται σημαντικότερη από την απλή εξασφάλιση τροφής και πνευματικά
ταυτίζεται με εκούσια έξοδο ή αποδημία σε αναζήτηση ασφαλέστερου(σωτήριου)
περιβάλλοντος!

Μπορεί να μοιάζει ψυχολογικά με την έξοδο αναψυχής σε ανοιχτό
υπαίθριο χώρο, αλλά βεβαίως είναι κάτι, πολύ περισσότερο. Στο σούπερ μάρκετ,
φαρμακείο κλπ. θα πάμε αναγκαστικά, και η αυξημένη ορμή για κτήση τροφής και μέσων,
θα συγχυθεί αγχωτικά με τις απαραίτητες φυσικές άμυνες αυτοσυντήρησης και θα ωθήσει
σε υπερβάσεις των σωματομετρικών ορίων ασφαλούς διαπροσωπικής προσέγγισης! Στο
ναό όμως θα προσέλθουμε μόνο, καθαρά εθελοντικά, σεβόμενοι τους αδελφούς
εκκλησιαζομένους, μάλιστα τώρα, με σύνολο το φοβικό βάρος και την συστολή του
κυριαρχούντος, εικαζόμενου κινδύνου από τη θεία Κοινωνία . Ήδη για όποιον εκκλησιάζετο,
πριν τα απαγορευτικά μέτρα, αλλά και από τις τηλεοπτικές επιλεκτικές κόπιες των
εκκλησιαστικών ακολουθιών, φαινόταν η μεγάλη έως σημαντική μείωση της προσέλευσης
ακόμα και τις κυριώνυμες ημέρες.

Η περίοδος της Μεγ.Τεσσαρακοστής επιβάλλει, αντίθετα από άλλες περιόδους, την μη
τέλεση της θ. Λειτουργίας! Έχει αντικατασταθεί από την Λειτουργία των Προηγιασμένων
Δώρων η οποία όμως προϋποθέτει μια τουλάχιστον πλήρη Λειτουργία, γι αυτό και μπορεί
εκτάκτως να παραληφθεί από τα εκκλησιαστικά προγράμματα . Η προσέλευση λοιπόν
στους ναούς είναι σε κάθε περίπτωση εθελοντική, σε επίπεδο αυστηρά ελεύθερης έως
θυσιαστικά μαρτυρικής προαίρεσης. Οποιοσδήποτε προσέρχεται δεν αναμένει κανένα
εντελώς υλικό κέρδος, μάλλον το αντίθετο!

Άραγε με πιο ύποπτο σκεπτικό προκλήθηκε τέτοια επικοινωνιακή αναταραχή και σύγχυση?
Η Πολιτεία η Ελληνική, διαχρονικά, με την αξιωματική αλλά κυρίως με την θεσμική,
συνταγματική επιλογή και πρόσληψη του Ορθόδοξου χριστιανικού Πολιτισμού, διακήρυξε
την εμπιστοσύνη, αφοσίωση και πίστη της στην ευεργετική επίδραση των αξιακών αλλά και
των ηθικών και παιδαγωγικών διδαγμάτων της Εκκλησιαστικής Ενοριακής και Μοναστικής-
ασκητικής Παράδοσης, στην διαμόρφωση υγιούς αλλά και φιλελεύθερου (με "φ" μικρό),
και προοδευτικού ( όχι με την πολιτικά κατευθυνόμενη σημερινή σημασία), κοινωνικού
σώματος!

Γιατί στα πλαίσια των μέτρων, για κάθε κοινωνικό χώρο και δραστηριότητα συζητούνται οι
προϋποθέσεις εφαρμογής τους και μόνο στις Εκκλησίες επισείεται καθολικό "κλείσιμο"?
Μάλιστα οι του πολιτικά «προοδευτικού χώρου», δεν μπορούν να συγκρατήσουν τους
λεκτικούς χαρακτηρισμούς, στην ταύτιση του Εκκλησιαστικού ποιμνίου με σκοταδισμό,
υπανάπτυξη και "αντιεπιστημονική ιδεοληψία". Από πότε όμως χρησιμοποιείται
γενικόλογα, η επίκληση της «Επιστήμης» αντί της ψύχραιμης και αυστηρά αντικειμενικής,
εν τη πράξει, χρήση και εφαρμογή της? Είναι η πρακτική που χρησιμοποιείται στη Θεία
Κοινωνία, αποδεδειγμένα βλαπτική σε περιόδους επιδημιών ή εικάζεται κάτι τέτοιο? Γιατί
επισείεται δημοσιογραφικά και διακηρύττεται ως αναμφισβήτητο δεδομένο, η δια της
Ορθοδόξου θείας Κοινωνίας, μετάδοση χωρίς ουδεμία κλινική έρευνα ή έστω κάποια δια
της τωρινής λοιμωξιολογικής «διερεύνησης κρουσμάτων», διαδικασία ταύτισης ή βεβαίως
αποταύτισης της πηγής μολύνσεως ή επιμολύνσεως. Αφού καθίσταται γνωστός και
ανακοινώνεται δημοσίως ο αριθμός των κρουσμάτων, άρα και της προελεύσεώς τους, γιατί
δεν παρουσιάζεται κάποια έστω ένδειξη αν όχι απόδειξη, επιμολύνσεως από θεία Κοινωνία
αλλά αντίθετα επιδιώκεται επικοινωνιακά, η επικάλυψη και η εξίσωση της επικινδυνότητας
της θείας Κοινωνίας με αυτή του στενού συγχρωτισμού, ή ακόμα χειρότερα η «πηγή της
Μόλυνσης»?

Αν είναι έτσι, πως τόσο ξαφνικά μας προέκυψε ως «γνώση», και μάλιστα επιστημονική, η
μολυσματικότητα της θείας Κοινωνίας, μετά από τόση εμπειρία και κοινωνική εξέλιξη και
δυναμική αιώνων με συνοδοιπόρο την Χριστιανική Εκκλησία και με τόνους αίματος και
μελάνης εναντίον Της? Δεδομένων όσων έχουν ιστορικά και ιδεολογικά καταμαρτυρηθεί εις
βάρος Της: των μεγάλων λαθών, αιρετικών ή πολιτικών επιλογών Της, έως και φρικτών
αμαρτιών των εκπροσώπων Της, γιατί δεν οδηγήθηκε σε εξαφάνιση?
Γιατί ποτέ δεν επιχειρήθηκε στο παρελθόν, ευθεία ταύτιση θείας Κοινωνίας και Πανώλους
Νόσου σε περιόδους πανδημίας, οι πιο πολλές από τις οποίες ήταν, ή μάλλον προκλήθηκαν
ένεκα πολεμικής ενέργειας? Γιατί, για την ιστορική πανδημία της Γρίπης του '18 με τα ίδια
χαρακτηριστικά με την παρούσα, (προέλευση από την Κίνα, κ.λπ.) που σάρωσε όλες τις
ηλικίες, δεν ενοχοποιήθηκε η Εκκλησιαστική θ. Κοινωνία?

Το σπουδαιότερο, γιατί επιστρατεύονται και εκπτύσσονται ιδεολογικού τύπου
επιχειρήματα με θεολογικές προεκτάσεις που αποσυνδέουν την Πίστη από τη θ. Κοινωνία?
Αν μεταδίδεται αποδεδειγμένα ο Κωρονοϊός από τη θεία Κοινωνία «τι χρείαν έχομεν άλλων
μαρτύρων»? Γιατί από κάθε δημόσιο «βήμα και επίπεδο» ομιλούν, σχεδόν ομολογιακά για
«Πίστη», που απαιτεί αποχή από τη θεία Κοινωνία, μάλιστα με σκεπτικό την «αγάπη για τον
συνάνθρωπο» ?

Όμως δεν υπάρχει "Πίστη" εσωτερική! Διότι Πίστις ορίζεται, σύμφωνα με το  Εβρ. 11,1:
Ἔστι δὲ πίστις ἐλπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων ! Και Πίστις
άνευ έργων ΝΕΚΡΑ εστί (Καθ. Επιστ. Ιακώβου)! Αλλά, το κατ’ εξοχήν ζητούμενο και μάλιστα
διαβαθμιζόμενης πρόσβασης, από Κανονικής σκοπιάς, έργον Πίστεως είναι η δημόσια
σωματική αποδοχή της προσλήψεως του Κυριακού Σώματος υπό την υλική μορφή
καθαγιασμένου άρτου και οίνου.

Η πολυχρησιμοποιούμενη φράση η «πίστη είναι «μέσα μας», η "εσωτερική" λεγόμενη
πίστη, δεν είναι εκκλησιαστική ούτε καν Ορθόδοξη χριστιανική! Είναι απλά ακραία
προτεσταντική αίρεση και εσωτεριστική πλάνη!

Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα είναι η απολύμανση των χεριών, η σημαντικότερη οδηγία που
ανακοινώθηκε ως προληπτικό αποστειρωτικό μέτρο!

Όταν, όμως, ο ιερεύς, χωρίς να φαίνεται, ή ο αρχιερεύς αναφανδόν, αρχίζει την
προετοιμασία των Τιμίων Δώρων με την Ακολουθία της Προσκομιδής, πλένει τελετουργικά
τα χέρια του, μπροστά στο Ποίμνιο, λέγοντας: "Νίψομαι εν αθώοις τας χείρας μου και
κυκλώσω το θυσιαστήριόν σου Κύριε..." Κάτι που καθιερώθηκε στα Τυπικά σε παλαιές
εποχές που στα κοινά αποχωρητήρια χρησιμοποιούσαν τα γυμνά χέρια τους και έπειτα
σκουπίζονταν, συμβάλλοντας όπως σύνολη η Χριστιανική πολιτιστική επίδραση στην
κοινωνική άνοδο και Πρόοδο!

Όμως δεν υπάρχει μόνο λεκτική μαρτυρία της μη λοιμικής επιμόλυνσης από τη θεία
Κοινωνία, αλλά το αντίθετο, επώνυμες περιπτώσεις ιερέων που καταλύουν ποτήρια
ασθενών ή γλύφουν μάρμαρα και χαλιά εκκλησιών πάνω στα οποία έπεσε λίγη ή πολλή
θεία Κοινωνία και εκεί που προηγουμένως πάτησαν πολλοί άνθρωποι!

Νομίζουμε βασίμως ότι η παραδοσιακή, ευεργετική σε πολλές δύσκολες προσωπικές,
οικογενειακές ή εθνικές περιστάσεις, Εκκλησιαστική Μυστηριακή συμμετοχή στην κατά του
Κορωνοϊού μάχη, θα προσέθετε έναν αποφασιστικό σύμμαχο για την τελική νίκη!

 
Μεγάλη Τρίτη 14/4/2020.

Σε μια δεύτερη παρέμβαση προχώρησε ο Ομ. Καθηγητής τής Ιατρικής Σχολής τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ιωάννης Κουντουράς, απευθυνόμενος προς την Επιτροπή Ειδικών τού Υπουργείου Υγείας, η οποία, σύμφωνα με δημοσιεύματα, πριν από 40 ημέρες, φέρεται να απέστειλε επιστολή προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας τής Ελλάδος για το ζήτημα που αφορά τη σχέση μετάδοσης του κορωνοϊού μέσω Θείας Κοινωνίας.

Στην πρώτη του παρέμβαση ο κ. Καθηγητής, με επιστημονικά στοιχεία που παρουσίασε, χαρακτήριζε ως «αντιεπιστημονική τη θέση της «Επιτροπής Ειδικών» του Υπουργείου Υγείας για τη Θεία Κοινωνία», υπό τον κ. Σ.Τσιόδρα», εφόσον βέβαια ισχύει αυτό που δημοσιεύτηκε ότι η εν λόγω Επιτροπή αποφάνθηκε ότι ο κορωνοϊός κολλάει δια της Θείας Κοινωνίας.

Καθηγητής Ιατρικής Ι.Κουντουράς:

Η απόφανση της Επιτροπής τού Υπουργείου Υγείας

περί μετάδοσης του κορωνοϊού δια της Θείας Κοινωνίας,

είναι ένα μη επιστημονικό κείμενο!!!

Γι’ αυτό και ο κ. Κουντουράς ζήτησε από την Επιτροπή αυτή είτε να επιβεβαιώσει, δημόσια, αυτά που δημοσιεύτηκαν ως θέσεις τής Επιτροπής, είτε να τα διαψεύσει. Τόνιζε όμως ότι η Επιτροπή τού Υπουργείου Υγείας, εάν όντως αποφάνθηκε ότι ο κορωνοϊός μεταδίδεται με τη Θεία Κοινωνία, «τότε πρόκειται για ένα επιπολής μη επιστημονικό κείμενο».

Επισήμαινε δε ότι «η εν λόγω απόφανση δεν προκύπτει από επιδημιολογικά επιστημονικά δημοσιευμένα δεδομένα» και ότι οι «ειδικοί της Επιτροπής» στερούνται πλήρως σχετικής βιβλιογραφικής τεκμηρίωσης».

Πρόσθετε δε ότι «παρόμοια έρευνα δεν υφίσταται εκτός από την πρόσφατη επιδημιολογική μελέτη (του Καθηγητή κ. Κουντουρά) που πραγματοποιήθηκε στο Ηπατολογικό Ιατρείο της Β’ Παθολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, όσο και από το αντίστοιχο registry της B΄ Προπαιδευτικής Κλινικής του Α.Π.Θ. Η πρόσφατη επιδημιολογική μας μελέτη δείχνει ακριβώς το αντίθετο!», ότι δηλαδή δια της Θείας Κοινωνίας δεν μεταδίδονται μολυσματικές ασθένειες.

Η επιστολή τού Καθηγητή κ. Κουντουρά, σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, δόθηκε σε πανελλαδικά Μέσα Ενημέρωσης αλλά και σε ορισμένα περιφερειακά και άλλα Μέσα Ενημέρωσης, ενώ κοινοποιήθηκε και στον Καθηγητή κ. Σ. Τσιόδρα.

Επειδή όμως η Επιτροπή τού Υπουργείου Υγείας, υπό τον Καθηγητή Ιατρικής, Σωτήρη Τσιόδρα, δεν απάντησε στις ευθείες βολές τού Καθηγητή Ιωάννη Κουντουρά, γι’ αυτό και ο Καθηγητής Ιατρικής, Ιωάννης Κουντουράς, σε νέα του παρέμβαση, παρουσιάζει διεθνείς επιστημονικές μελέτες που είναι δημοσιευμένες σε έγκυρα διεθνή περιοδικά. Σύμφωνα με αυτές τις μελέτες, βεβαιώνεται ότι δεν μεταδίδονται μολυσματικές ασθένειες δια της Θείας Κοινωνίας.

Ολόκληρη η νέα παρέμβαση του Ομ. Καθηγητή τής Ιατρικής Σχολής τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ιωάννη Κουντουρά, έχει ως εξής:

Καθηγητής Ιατρικής, Ι.Κουντουράς: Περίμενα μια απάντηση από την «Επιτροπή Ειδικών» τού Υπουργείου Υγείας, αλλά δεν πήρα καμία απάντηση…

«Ανέμενα ένα άμεσο”feedback” διάψευσης  ή «υποστήριξης» της «δημοσιευμένης» θέσης της «Επιτροπής των ειδικών» του Υπουργείου Υγείας έναντι του κειμένου μου με τίτλο: “Αντιεπιστημονική η θέση της «Επιτροπής Ειδικών» του Υπουργείου Υγείας για τη Θεία Κοινωνία!”, την οποία απάντηση δεν έλαβα παρά το επείγον του σοβαρότατου αυτού θέματος που αφορά κατεξοχήν το χριστεπώνυμο πλήρωμα της Εκκλησίας.

Κατόπιν τούτου, σήμερα, Μεγάλη Παρασκευή 17-4-2020, εισήλθα στο έγκριτο file PuBMed και τοποθετώντας τις λέξεις κλειδιά “shared commnunion cup”, “hazard” και «infections”, καταθέτω δειγματοληπτικά μια πληθώρα μελετών που δημοσιεύθηκαν σε έγκριτα περιοδικά του διεθνούς επιστημονικού χώρου, μετά από αυστηρή κρίση. Πρόκειται για μελέτες οι οποίες με established data καθιερώνουν την ασφάλεια της Θείας Κοινωνίας έναντι των λοιμώξεων και δεν αφήνουν περιθώριο αμφισβήτησης εκτός εάν κάποιος αποδέκτης διαθέτει διαταραγμένο κεντρικό νευρικό σύστημα.

«Δεν έχει αναφερθεί νόσος που να οφείλεται στην κοινή χρήση ποτηρίου τής Θείας Κοινωνίας, σύμφωνα με ανασκοπική μελέτη 15 συναφών μελετών, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Journal of Infection».

Για παράδειγμα,  ανασκοπική μελέτη (review) 15 συναφών μελετών, η οποία δημοσιεύθηκε στο έγκριτο περιοδικό Journal of Infection με impact factor (IF) 5.099 (O N Gill. The Hazard of Infection From the Shared Communion Cup. J Infect 1988;16:3-23,Public Health Laboratory Service Communicable Disease Surveillance Centre, London, U.K), καταγράφει συνοπτικά τα ακόλουθα:

«Έχει υπάρξει ενδιαφέρον και ανησυχία μήπως το κοινό ποτήριο της Θείας Κοινωνίας είναι δυνατόν να αποτελεί το μέσο για μετάδοση λοιμώξεων, όταν ανιχνεύθηκε ο ιός HIV στον σίελο των πασχόντων. Βακτηριολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι η περιστασιακή μετάδοση μικροοργανισμών δεν επηρεάζεται από το περιεχόμενο του οίνου σε οινόπνευμα, από το υλικό του ποτηριού ή από την πρακτική της περιστροφής / ανάδευσης του ποτηριού, αλλά αισθητά μειώνεται όταν χρησιμοποιείται ένα πανί (ιερό μάκτρο) για να σκουπίσει το χείλος του ποτηριού από πιστό σε πιστό. Παρόλα αυτά η μετάδοση δεν υπονοεί απαραίτητα ενοφθαλμισμό ή λοίμωξη.

Η αντίληψη της επιδημιολογίας των μικροοργανισμών ότι μπορεί να μεταδοθούν μέσω του σιέλου, ειδικά στους ερπητοϊούς, υποδηλώνει ότι η έμμεση μετάδοση της λοίμωξης είναι σπάνια και στις περισσότερες περιπτώσεις υφίσταται μεγαλύτερος κίνδυνος μετάδοσης με άλλους τρόπους. Δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η ηπατίτιδα Β από τον ιό HBV ή ο ιός HIV μπορεί να μεταδοθεί άμεσα με τον σίελο, η δε έμμεση μετάδοση μέσω άψυχων αντικειμένων είναι ακόμα λιγότερο πιθανή. Δεν έχει αναφερθεί ποτέ επεισόδιο μετάδοσης νόσου από το κοινό ποτήριο της Θείας Κοινωνίας. Δεν υφίστανται δεδομένα που να υποστηρίζουν ότι η πρακτική τού να μοιράζονται κάποιοι ένα κοινό ποτήριο (της Θείας Κοινωνίας) θα πρέπει να εγκαταλειφθεί διότι πιθανόν να μεταδίδεται κάποια λοίμωξη.

Συμπέρασμα

…Δεν έχει αναφερθεί νόσος που να οφείλεται στην κοινή χρήση ποτηρίου της Θείας Κοινωνίας. Οι υποψήφιοι μικροοργανισμοί που μεταδίδονται μέσω αυτής της οδού, όλοι έχουν άλλους πιο πιθανούς τρόπους μετάδοσης και υπάρχουν αξιόπιστα δεδομένα κατά της έμμεσης μετάδοσης με το σιέλου που οδηγούν σε στοματικό ενοφθαλμισμό. Ειδικότερα, τα δεδομένα δεν συνηγορούν υπέρ της έμμεσης στοματικής μετάδοσης του HIV. Η άμεση στοματική μετάδοση είναι εξαιρετικά σπάνια..

Επισημαίνεται ότι η ανασκοπική αυτή μελέτη επιβεβαιώνει τα δεδομένα της πρόσφατης επιδημιολογικής μελέτης μας η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ηπατολογικό Ιατρείο της Β’ Παθολογικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης και στο αντίστοιχο registry της B΄ Προπαιδευτικής Κλινικής του Α.Π.Θ. αρχικό μέρος της οποίας παρουσιάστηκε στο 30ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γαστρεντερολογίας, Αθήνα 2010, δημοσιεύτηκε δε στο Ann Gastroenterol 2010;23(Suppl):P128.

Πρόκειται για δεδομένα που έδειξαν συνοπτικά ότι  οι κληρικοί (ως δυνητική ομάδα φορέων και μετάδοσης του ιού HBV λόγω  προφανούς ενεργού συμμετοχής τους στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας) όχι μόνο δεν αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου μετάδοσης του ιού  HBV αλλά φαίνεται ότι αντιπροσωπεύουν ασφαλή ομάδα σε σύγκριση με τα υπόλοιπα επαγγέλματα που περιλαμβάνουν και εκτιμητή υψηλή αναλογία μετάδοσης του ιού μέσω κυρίως γενετικών δραστηριοτήτων που αναφέρονται διεξοδικά σε σχετικό δημοσιευμένο κείμενο.

«Ανασκοπική μελέτη 44 συναφών κατεξοχήν πειραματικών μελετών, δημοσιευμένη στο έγκριτο περιοδικό Eur J Epidemiol, συμπερασματικά αποφαίνεται ότι δεν υφίσταται απόδειξη ότι λοιμώξεις μεταδίδονται με το ποτήριο της Θείας Κοινωνίας».

Ανάλογα επιστημονικά δεδομένα ασφάλειας της Θείας Κοινωνίας έναντι λοιμώξεων συμπεριλαμβανομένων βακτηρίων και ιών αναφέρει, πάλι ως παράδειγμα, επιπρόσθετη ανασκοπική μελέτη (review) 44 συναφών κατεξοχήν πειραματικών μελετών (δημοσιευμένη στο έγκριτο περιοδικό Eur J Epidemiol με IF=6.527)  η οποία συμπερασματικά αποφαίνεται ότι δεν υφίσταται απόδειξη ότι λοιμώξεις μεταδίδονται με το ποτήριο της Θείας Κοινωνίας ( D. Kingston. Memorandum on the Infections Hazards of the Common Communion Cup With Especial Reference to AIDS. Eur J Epidemiol 1988;4:164-70.

Επιβεβαιωτικές είναι και νεότερες  επιδημιολογικές μελέτες δημοσιευμένες στο έγκριτο περιοδικό Int J Infect Dis (IF=3.538) που αποκλείουν την μετάδοση παθογόνων με το ποτήριο της Θείας Κοινωνίας (James Pellerin Michael B Edmond. Infections Associated With Religious RitualsInt J Infect Dis 2013;17:e945-8).

Τα δειγματοληπτικά αυτά δεδομένα συμφωνούν με τα ανάλογα δεδομένα της επιδημιολογικής μας μελέτης και έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον επιστημονικώς ανύπαρκτο ισχυρισμό της  Εθνικής Επιτροπής Δημόσιας Υγείας ότι «Ο κορωνοϊός μεταδίδεται και με το σάλιο και με το κουταλάκι».

 

Ι.Κουντουράς: «Επιστημονικώς, ανύπαρκτος ο ισχυρισμός τής  Εθνικής Επιτροπής Δημόσιας Υγείας ότι «Ο κορωνοϊός μεταδίδεται και με το σάλιο και με το κουταλάκι»!!!

Κατά συνέπεια, αναμένω τα «καθ’ υμάς!», κύριοι της Εθνικής Επιτροπής Δημόσιας Υγείας, όπως και άλλων υπευθύνων οι οποίοι εμπλέκονται σε αυτή την αποπτωτική διεργασία που, μεταξύ άλλων παραμέτρων, αποκλείει, με δικτατορικό ανήκουστο εξωφρενικό ρυθμό,  το αναφαίρετο δικαίωμα συμμετοχής του χριστεπωνύμου πληρώματος στο Ζωηφόρο Θείο Ποτήριο της Ζωής που στηρίζεται στο υπερέχον Θεϊκό Μυστήριο και όχι στον πεπερασμένο επιστημονικό νου για τον οποίο πιθανόν να ισχύει το “mutatis mutandis” τηρηθεισών των σχετικών αναλογιών.  

Η απουσία διάψευσης του αναφερόμενου επιστημονικώς ανύπαρκτου ισχυρισμού της αναφερόμενης επιτροπής ενέχει σοβαρές συνέπειες σε επίπεδο Διεθνούς Επιτροπής Ηθικής και όχι σε τοπικό επίπεδο που καθείς μπορεί να δηλώνει ανερυθρίαστα αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαός  «ό,τι κατεβάσει η κούτρα του»  ή σύμφωνα με σχόλιο βιολόγου: η «επιστημονική επιτροπή» προσεγγίζει μεθοδολογικά το θέμα ακολουθώντας τη λαϊκή ρήση σύμφωνα με την οποία «ο καθένας με τα λόγια χτίζει ανώγεια και κατώγεια»

Υποσημειούμαι

Ιωάννης Κουντουράς,

Ομότιμος Καθηγητής Ιατρικής Σχολής του ΑΠΘ.

 

https://stalagmaties.blogspot.com/2020/04/blog-post_18.html?fbclid=IwAR1FO0F88hjxpzJYOFk-iQrCbSJbsZSCPdMFEbhqBRvxkn37xp5TdVPhPXQ