Σύμφωνα με σύγχρονους άγιους (Άγιος Πορφύριος ο Αγιορείτης, Γέροντας Αναστάσιος της ιεράς μονής Κουδουμά στην Κρήτη και άλλους) ο κάθε άνθρωπος ορίζεται σαν ψυχοσωματική οντότητα (30% σωματική και 70% ψυχική).
Η σωματική ανθρώπινη διάσταση αφορά την γονιδιακή κληρονομικότητα των προγόνων μας (κυτταρική μνήμη, D.N.A.). Και η σύγχρονη Γενετική μοριακή βιολογία παραδέχεται αυτό που οι Ορθόδοξοι Άγιοι Πατέρες ονομάζουν σωματικά αδιάβλητα (=ακατηγόρητα) πάθη, που κληρονομούνται από τους προγόνους στους απογόνους μέσω D.N.A.

Η χαρτογράφηση του ανθρώπινου D.N.A. που ολοκληρώθηκε σχεδόν απόλυτα, από το 1995-2005 μ.Χ. κατέπληξε όλον τον κόσμο γιατί επιβεβαίωσε ότι τα 24.000 (περίπου) ανθρώπινα γονίδια, που κληρονομούμε άκοντες (=μη θέλοντες) από τις αλλεπάλληλές γενιές των φυσικών μας προγόνων ευθύνονται αμεσότατα για τις ροπές που έχουμε σε γήρας, θάνατο σωματικό, πάθη, διάφορες αρρώστιες (σχεδόν όλες τις αρρώστιες) όλων των σωματικών ανθρωπίνων συστημάτων: κυκλοφορικό, νευρικό, γενετικό κλπ). Μέσα σε αυτές τις κληρονομούμενες γενετικές ροπές, συμπεριλαμβάνονται και τάσεις για εγκληματική και αντικοινωνική παραβατικότητα (ροπή για έγκλημα, για βία, για αλκοολισμό, ναρκωτικά και σεξουαλική διαστροφή).
Θυμάμαι χαρακτηριστικά, που γεννήθηκαν δυο δίδυμα ετεροζυγωτικά (διαφορετικό ωάριο και σπερματοζωάριο) αγοράκια στην γειτονιά μου –μέσα στην δεκαετία του 1960-1970. Το ένα αγοράκι έγινε υπέρ-γυναικάς και το άλλο το αδελφάκι του ασυναίσθητα ‘’ενστικτωδώς’’ έβαζε ‘’χέρι’’ σε άλλα αγοράκια και εξελίχθηκε σε μεγάλο ομοφυλόφιλο. Και οι δυο μάλιστα ζουν ακόμη και είναι και ευλαβέστατοι και ορθοδοξότατοι, δηλαδή αμαρτωλοί μεν αλλά ασυμβίβαστοι και αγωνιζόμενοι μετανοούντες δε.
Κάθε ένας μας, σίγουρα, έχει παρόμοιες εμπειρίες στο οικογενειακό ή το οικείο περιβάλλον του! Στην τραγική περίπτωση των δυο ετεροζυγωτικών δίδυμων αγοριών υπήρχαν από ‘’γεννησιμιού’’ τους και ορμονικές διαφορές. Το ομοφυλόφιλο αγοράκι είχε ελάχιστη αδρεναλίνη και τεστοστερόνη και περισσότερα οιστρογόνα (γυναικείες ορμόνες). Εδώ, ολοφάνερα, έχουμε κληρονομημένη γενετική ανωμαλία που ο Χριστός επιτρέπει για λόγους που ξέρει Αυτός [1] . Επίσης, όπως μας έλεγε ο Άγιος Πορφύριος ο Αγιορείτης στο Μήλεσι, όλα τα αγοράκια και τα κοριτσάκια κάπου στην αρχή της εφηβείας τους (περίπου από 11-13 ετών) και για ένα εξάμηνο, περίπου, έχουν μια μικρή αύξηση των αντιθέτων του φύλου τους ορμονών για να ομορφαίνουν (τα αγοράκια μικρή αύξηση οιστρογόνων – τα κοριτσάκια μικρή αύξηση αδρεναλίνης και τεστοστερόνης).
Σε εκείνη ακριβώς την προσωρινή σωματική ‘’φάση’’ τα ταγκαλάκια (οι δαίμονες) πολεμούν εντονότατα τους αθώους και απονήρευτους έφηβους με πονηρούς λογισμούς ομοφυλοφιλίας για να τους δώσουν μπερδεμένη δισεξουαλική κατεύθυνση.
Αυτό το ξέρανε από παλιά στην Κρήτη γι’ αυτό, και σήμερα ακόμη, πολλοί γονείς αγοριών, κυρίως, στα πρώιμα εφηβικά τους στάδια τα οδηγούν –δυστυχώς- να πορνεύσουν για να τα σιγουρέψουν, να ΄΄αντρέψουν΄΄ γιατί φοβούνταν μη τους εξελιχθούν, τα αγόρια τους σε ‘’αδελφές’’. Ο αντίστοιχος μικρότερος φόβος για τα κορίτσια τους, οδηγούσε τους γονείς τους να τα προξενέψουν και να τα παντρέψουν νωρίς.
Αυτές τις πρόωρες ανωμαλίες σεξουαλικής τάσης τις φοβόταν πολύ και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (345-407 μ.Χ.) και στους περίφημους λόγους του περί γάμου συνιστούσε στους γονείς της εποχής του να παντρέψουν το ταχύτερο δυνατό τα παιδιά τους. Αν και, όπως παραπονιόταν ο Άγιος ιεράρχης μας, μακαριστός Αυγουστίνος Καντιώτης (έζησε σχεδόν όλο τον 20ο αιώνα, κοιμήθηκε σε ηλικία 104 ετών) μόνον οι τσιγγάνοι (αθίγγανοι) εφαρμόζουν την Χρυσοστομική συμβουλή και παντρεύουν τα παιδιά τους μέχρι το πολύ 16 ετών. Στην εποχή μας αυτό πια σπανιότατα εφαρμόζεται γιατί προέχουν οι σπουδές των παιδιών. Και λόγω οικονομικής καχεξίας και οι ενήλικες άνω των 20 ετών δύσκολα παντρεύονται και πανεύκολα χωρίζουν (λόγω ελλιπούς πνευματικότητας κλπ).
Σημείωνε ο Άγιος Πορφύριος (ο Καυσοκαλυβίτης) ότι οι παρά φύσιν σχέσεις των γονέων (πρωκτικός και στοματικός έρωτας) επειδή είναι ομοφυλοφιλικές (συνειδητά ή ασυνείδητα) διαστροφές αλλοιώνουν το D.N.A. των γεννητόρων και προκαλούν πολλές φορές την γέννηση παιδιών με ροπή προς την έκφυλη σεξουαλική ζωή (ομοφυλόφιλη ή ετεροφυλόφιλη). Τούτο διότι οι γενετήσιες σεξουαλικές ανδρόγυνες σχέσεις όταν για ‘’ποικιλία’’ ερωτικής απόλαυσης παρεκτρέπονται σε παρά φύσιν ανώμαλες σαρκικές σχέσεις εκφυλίζουν την κυτταρική μνήμη του D.N.A. των δυο γονέων. Εξού το Αγιοπατερικό χωρίο: ‘’αμαρτίαι γονέων παιδεύουσιν τέκνα’’, πασίγνωστη αγιογραφική ρήση.
Ομοίως, όπως πληροφορούμαστε από ζεύγη Αθηναίων, που είχαν επισκεφτεί τον σύγχρονο μεγάλο όσιο Γέροντα Αναστάσιο (της Ιεράς Μονής Κουδουμά 1925-2013 μ.Χ.) παρόμοιες ήταν και οι δικές του τοποθετήσεις. Μάλιστα, ο όσιος Γέροντας Αναστάσιος έλεγε ό,τι ο σκοπός του γάμου είναι να διασώσει το κατά φύσιν και να οδηγήσει στο υπέρ φύσιν, δηλαδή στην θέωση. Όταν (ο γάμος) παρεκτρέπεται στο παρά φύσιν όχι απλώς δεν έχει όφελος (πνευματικό) αλλά αποδεικνύεται και πολλαπλώς επιζήμιος γιατί συγκαλύπτει την διαστροφή κάτω από τον φυσιολογικό μανδύα (του γάμου) και μας ταυτίζει με τον διεστραμμένο δαίμονα, γεγονός που έχει επιπτώσεις τόσο στην ψυχική αρμονία των συζύγων όσο και στην γενετική τους συνέχεια (τα τέκνα τους, τους απογόνους τους). Αυτές οι αμαρτίες μας υποβιβάζουν χαμηλότερα και από τα επίπεδα των ζώων τα οποία έχουν σιδηρούς φραγμούς που διέπουν την λειτουργία του γενετήσιου ενστίκτου και ουδέποτέ εκτρέπονται στο παρά φύσιν. Ο σύγχρονος Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνα (ο Φιλοθεΐτης) υποστηρίζει και εκείνος, όπως και ο προαναφερθής Γέροντας Αναστάσιος, ό,τι η ιταμή (ιταμός=αυθάδης, θρασύς, αναιδής) διακύβευση (=διακινδύνευση) της Θεοσύστατης ανθρωπολογίας (ανθρώπινης οντολογίας) και φυσιολογίας θα αποτελέσει την αιτία του επερχόμενου Γ’ παγκοσμίου πολέμου.
Για τους λόγους αυτούς οι σύγχρονοι Άγιοι Πορφύριος [2] , ο Γέροντας Αναστάσιος ο Κρητικός (της Ιεράς Μονής Κουδουμά), ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης [3] και ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης [4] συνιστούν εξαγιασμό των γονέων, προ και κατά τον γάμο τους με τακτική εξομολόγηση, υπακοή, Θεία Κοινωνία για να εξαγιάζονται ψυχοσωματικά οι γονείς και να μην γεννούν διεστραμμένα, έκφυλα παιδιά.
Απόλυτο παράδειγμα εξαγιασμένων γονέων αποτελούν οι Άγιοι Γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου δηλαδή ο Άγιος Ιωακείμ (=Θεός Γιατρός) και η Αγία Άννα (=Χάρις) –οι οποίοι καθαγιασμένοι όντες πρόσφεραν με την ενδοοικογενειακή γαμική σαρκική τους συνάφεια- στην Υπεραγία Θεοτόκο εξαγιασμένο D.N.A. δηλαδή υγειή, καλή, κληρονομική σωματική προδιάθεση. Αυτά, τηρουμένων των αναλογιών, μπορούν να τα ζήσουν όλοι οι ορθόδοξοι γονείς που πριν και κατά τον ορθόδοξο γάμο τους εξαγιάζονται με την ορθόδοξη ασκητική και μυστηριακή κοινή ζωή τους –όσα αμαρτήματα και πάθη να έχουν από την τυχόν παρελθούσα ζωή τους ή την άρρωστη κληρονομικότητα των προγόνων τους-.
Ο άγιος μακαριστός σύγχρονός μας αρχιμανδρίτης Αθανάσιος Μυτιληναίος μας τόνιζε σε διάφορες ομιλίες του, μέσα από την Παλαιά Διαθήκη ότι η κακή κληρονομικότητα, λόγω σαρκικής αμαρτωλότητας επηρεάζει αρνητικά κληρονομικά τους απογόνους μας μέχρι 7ης γενεάς. Πολλοί γονείς, που υπέφεραν τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους, όταν συμβουλεύονταν σύγχρονους προορατικούς και διορατικούς ορθοδόξους γεροντάδες (για παράδειγμα τους Αγίους Πορφύριο, Παΐσιο, τον Γέροντα Αναστάσιο και λοιπούς) επληροφορούντο, κατάπληκτοι, ότι φταίνε οι ίδιοι και οι προγονοί τους για τα ψυχοσωματικά άρρωστα ή έκφυλα παιδιά τους.
Στην συγχυσμένη εποχή μας πολλοί έκφυλοι άνθρωποι ετεροφυλόφιλοι ή ομοφυλόφιλοι, οι δισεξουαλικοί (gays), δικαιολογούν σαν φυσιολογική την σεξουαλική τους συμπεριφορά. Τούτο διότι αγνοούν την ορθόδοξη πνευματικότητα ή για να μη νιώθουν ενοχές ή γιατί δεν πιστεύουν στην ύπαρξη της ψυχής – γιατί είναι φροϋδιστές – και θεωρούν τον άνθρωπο άψυχο λογικό ζώο ‘’body’’ που άγεται και φέρεται μόνο από ζωώδη ένστικτα (π.χ. η γενετήσια ορμή-libido). Για τους φροϋδιστές θεωρείται η libido πανάκια που εξηγεί και δικαιολογεί -για τους άθεους φροϋδιστές- κάθε ψυχοσωματική διαστροφή σε ορμονικό επίπεδο και σε νευρώσεις και ψυχώσεις. Προς τιμήν του ο ίδιος ο Φρόϋντ θεωρούσε την ομοφυλοφιλία σαν σιχαμερή, εγκληματική διαστροφή [5] .
Στις 28 Μαΐου 2017 ημέρα Κυριακή, στις 4 μ.μ. στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών εδώθη διάλεξη για τις έμφυλες ταυτότητες. Συντονιστής ήταν ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος Χατζηνικολάου. Ανάμεσα στους τρεις κύριους ομιλητές ήταν ο ομότιμος καθηγητής της Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στον τομέα της Νευρολογίας ο κ. Σταύρος Μπαλογιάννης.
Ο εν λόγω καθηγητής κ. Στ. Μπαλογιάννης κατέδειξε, με πρόσφατα ιατρικά πορίσματα, ό,τι ο Χριστός μας, μέσω κληρονομικότητας, ξεχωρίζει και στην εγκεφαλική κατασκευή με σημαντικότατες φυλετικές διαφορές το αγόρι από το κορίτσι, από την ώρα της σύλληψης του ανθρωπίνου εμβρύου. Αν υποθέσουμε ότι στατιστικά και σπανιότατα γεννιέται ένα παιδί ‘’αγοροκόριτσο’’ (ερμαφρόδιτο ή με διαταραχή ορμονών) στο 98% των περιπτώσεων η ομοφυλοφιλία είναι περισσότερο επίκτητη και λιγότερο κληρονομική.
Τα επίκτητα αίτια της ομοφυλοφιλίας είναι τα παρά φύσιν αμαρτήματα μέσα στο γάμο και κυρίως η βία μεταξύ των γονέων και μεταξύ γονέων και παιδιών (ενδοοικογενειακή βία). Ρωτήστε οποιονδήποτε ψυχίατρο πιστό ή άπιστο σχετικά! Θα σας διαβεβαιώσει κατηγορηματικά ότι 98% των παιδιών με παραβατική, σκληρή συμπεριφορά ή συμπτώματα ψυχικής ανισορροπίας έχουν σαν αιτία βίαιους και ανώμαλους ψυχοσωματικά γονείς! Ρωτήστε γνωστούς σας ομοφυλόφιλους, θα σας βεβαιώσουν εξομολογητικά, ό,τι είχαν κτητικούς γονείς, υπερβολικά ηθικιστές, ευσεβιστές και καταπιεστές που έζησαν τον γάμο τους χωρίς αγιότητα ή έστω ισορροπία και αγάπη. Αποτέλεσμα ήταν να μεταδώσουν στα παιδιά τους ψυχικό ‘’βιασμό’’ και ‘’ευνουχισμό’’ και να τα κάνουν να μισήσουν την φυσιολογική σεξουαλική συμπεριφορά από αντίδραση και φόβο προς τους γονείς τους [6] .
Είτε κληρονομικά είναι τα αίτια της ομοφυλοφιλίας είτε επίκτητα: Δεν πρέπει σαν χριστιανοί ορθόδοξοι να δεχόμαστε σαν φυσιολογική έκφραση της σεξουαλικότητας την ομοφυλοφιλία αλλά να την θεωρούμε σαν ψυχοσωματική (διαβλητή και αδιάβλητη [7] ψυχοσωματική ασθένεια-πάθος και να μετανοούμε ορθόδοξα για να μας απαλλάξει ο Χριστός από αυτήν αγιοποιώντας μας. Είναι ολοφάνερο ό,τι ο Χριστός μας ξέρει ότι το 30% του κακού εαυτού μας είναι κληρονομικότητα, για την οποία δεν φταίμε! Φταίμε όμως όταν αφήνουμε τους δαιμονικούς λογισμούς να μας δαιμονοποιούν οδηγώντας μας σε δικαιολογία και αμετανοησία, να ορίζουμε δηλαδή την αμαρτωλότητά μας φυσιολογική επιλογή ή ‘’φυσική’’ αναμάρτητη κατάσταση. Ο Χριστός μας ξέρει πόσο αμαρτωλοί και άρρωστοι είμαστε ψυχοσωματικά. Να μη δεχόμαστε δαιμονικούς λογισμούς απελπισίας. Αναμάρτητος ουδείς!
Ο Χριστός μας, μας προσκαλεί διακριτικά, ταπεινά, όλος αγάπη να τον αφήσουμε να μας θεραπεύσει ψυχοσωματικά δηλαδή να μας ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΕΙ! Αν πιστέψουμε τους δαιμονικούς λογισμούς, τότε ο διάβολος ή θα μας απελπίσει ό,τι δήθεν δεν μπορεί να μας θεραπεύσει ο Χριστός μας ή ό,τι δεν μας κάνει κακό η αμαρτία. Αλλά κάθε ψυχοσωματική αμαρτωλότητα μάς κάνει αιωνία αμετανόητους, κακούς και εγωιστές! Έτσι πορωμένοι και αμετανόητοι κινδυνεύουμε να ζήσουμε αιώνια το Άκτιστο φως του Χριστού, που είναι πλήρως ταπεινής αγάπης εκ μέρους Του, σαν σκοτάδι και άσβεστη κόλαση φωτιάς εκ μέρους μας [8] !
Καλή μετάνοια, καλό παράδεισο για όλους μας ορθοδόξους, ετεροδόξους, αλλοδόξους, ομοφυλοφίλους, ετεροφυλοφίλους κλπ.
Συγχωρέστε με και ο Χριστός να μας θεραπεύει, να μας αγιάζει αιώνια όλους.
Αμήν Γένοιτο.
Τέλος και τω Θεώ Δόξα.
Συγχωρέστε με που σας ζάλισα με την πολυλογία μου.
Μοναχός Ιωάννης
Αττική, Τετάρτη 7 Ιουνίου 2017
 
Υστερόγραφο 1: Τα τυχόν λάθη είναι δικά μου και τα σπερματικά και σπάνια σωστά του Χριστού μας και του Σώματός Του της ορθόδοξης Εκκλησίας Του. Ο Χριστός δια της Υπεραγίας Θεοτόκου θα μας αγιάζει όλους τους ορθοδόξους χριστιανούς αρκεί να μετανοούμε δηλαδή να συμμετέχουμε στην ασκητική και μυστηριακή παγκόσμια ορθόδοξη Θεία Λειτουργία μαζί με όλους τους Αγίους Αγγέλους και ανθρώπους. Αμήν [9] .
Υστερόγραφο 2: Και μη ξεχνάμε. Φταίμε όλοι για όλους, γι’ αυτό ας μετανοούμε ορθόδοξα όλοι για όλους, χωρίς να κατακρίνουμε κανέναν για τίποτε [10] !
*******
[1] Ο Χριστός μας επιτρέπει να κληρονομείται το κακό D.N.A. σαν ψυχοσωματική αρρώστια που μας ταπεινώνει και μας βοηθά να μετανοούμε ισοβίως.
[2] Βλέπε σχετικά ‘’Βίος και Λόγοι’’ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβιτης, έκδοση Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Χανίων, Κρήτη
[3] Βλέπε σχετικά ‘’Με Πόνο και Αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο’’, Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης, Λόγοι Α’, έκδοση Ιερό Ησυχαστήριο ‘’Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος’’ Σουρωτή Θεσσαλονίκης
[4] Συμβουλευτικό Εγχειρίδιο -Ή περί της φυλακής των πέντε αισθήσεων-, εκδόσεις Ρηγόπουλος
[5] Βλέπε σχετικά: ‘’Ψυχανάλυση’’ Σίγκμουντ Φρόϋντ, εκδόσεις Γκοβόστη και επίσης Σιγκ. Φρόϋντ ‘’Εισαγωγή στην Ψυχανάλυση’’ (2005), εκδόσεις Γκοβόστη
[6] Βλέπε σχετικά: ‘’Το πρόβλημα της ομοφυλοφιλίας’’ Κ.Γ. Παπαδημητρακόπουλος έκδοση Φωτοδότες, Αθήνα 1994
[7] Δηλαδή ακατηγόρητη, σωματικά κληρονομούμενη μέσω D.N.A. σαν ροπή
[8] Βλέπε και: ‘’Η Ζωή μετά τον Θάνατο’’, Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ.Ιεροθέου Βλάχου, έκδοση Ιεράς Μονής Γενεθλίου της Θεοτόκου, Ακραίφνιο Βοιωτίας
[9] Βλέπε και: ‘’Άνθρωπος και Θεάνθρωπος’’, Αρχιμανδρίτου Ιουστίνου Πόποβιτς, έκδοση Αστήρ (2001)
[10] Βλέπε και: ‘’Οψόμεθα τον Θεόν καθώς έστι’’ Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου Σαχάρωφ, έκδοση Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Essex-England
 
 
 

morfou

Κωνσταντῖνος Γ. Καρακατσάνης
τ. Καθηγητής Πυρηνικῆς Ἰατρικῆς τοῦ Α.Π.Θ.

Ο ΠΑΝΙΕΡΩΤΑΤΟΣ ΜΟΡΦΟΥ κ. ΝΕΟΦΥΤΟΣ

ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ

Σεβασμός, βαθύτατη ἐκτίμηση καί τιμή ὕψιστη ὀφείλονται εἰς τόν Πανιερώτατον Μητροπολίτην Μόρφου τῆς Κύπρου κ. Νεόφυτον, ὁ ὁποῖος ὑπακούοντας εἰς τήν φωνήν τῆς Ἀρχιερατικῆς συνείδησής του, ὀρθοτόμησε τόν λόγον τῆς ἀληθείας συμφώνως πρός τήν γραπτή καί προφορική Παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας.

Τί εἶπε ὁ Πανιερώτατος κ. Νεόφυτος; Ὑπεστήριξε τήν σαφέστατη θέση τῆς Ὀρθόδοξης Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας ὅτι, δηλαδή, ἡ ἔργῳ ἀσκούμενη ὁμοφυλοφιλία (ΟΦΦ, στό ἑξῆς) εἶναι πάθος βδελυκτό1, τό ὁποῖο ἐπισύρει τήν παιδαγωγία τοῦ Θεοῦ «ἐπί τούς υἱούς τῆς ἀπειθείας». Ἀπεκάλυψε, ἐπίσης, τήν θέση τοῦ συγχρόνου μεγάλου Ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου, εἰς τόν ὁποῖον εἶχε χαρισθεῖ ὀξύτατο διορατικό χάρισμα -πεῖραν τοῦ ὁποίου ἔλαβε καί ὁ ὑπογράφων- ὅτι μεταξύ τῶν αἰτίων τῆς ΟΦΦ περιλαμβάνεται καί ἡ ἀφύσικη (καί βδελυκτή γιά πολλούς) πρακτική τῆς συνεύρεσης τῶν συζύγων2 κατά τήν διάρκεια τῆς ἐγκυμοσύνης.

Πολλοί ἔσπευσαν νά κρίνουν καί νά εἰρωνευθοῦν τήν προαναφερθεῖσα τοποθέτηση τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου. Δέν διερωτήθηκαν, ὅμως, οἱ ἐπικριτές τοῦ Ἁγίου· ποῖος ἔχει τίς ἀπαραίτητες προϋποθέσεις νά διερευνήσει τά αἴτια τῆς βαθύτατης αὐτῆς ψυχοσωματικῆς στρέβλωσης· ὁ ἐμπεπλεγμένος καί βιαίως συρόμενος ἀπό τά ἴδια πάθη, τά ὁποῖα τοῦ ἔχουν συσκοτίσει τό νοερόν ὄμμα τῆς ψυχῆς ἤ ὁ κεκαθαρμένος καί ἔμφορτος πνευματικῶν ἐμπειριῶν καί ἀρετῶν, ὁ ὁποῖος ἔχει καταστήσει τόν ἑαυτόν του ζῶν κατοικητήριον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος;

Ἡ πρόσφατη ἐπιστήμη τῆς Ἐπιγενετικῆς ἔχει παράσχει ἰσχυρές ἐνδείξεις ὅτι ἐμπειρίες οἱ ὁποῖες δημιουργοῦν ἔντονα ψυχικά βιώματα, προκαλοῦν τήν ἔκκριση ὁρμονῶν, οἱ ὁποῖες ὄχι μόνον μεταβάλλουν τήν γονιδιακή «ἔκφραση» ἐπί τά χείρῳ, ἀλλά, μέσῳ ἐπιγενετικοῦ μηχανισμοῦ, ἡ «ἔκθεση» σέ αὐτές καταγράφεται ὡς μνημονικό γεγονός ἐπί τοῦ γονιδιώματος καί ἐξακολουθεῖ νά ὑπάρχει καί μετά τήν πάροδο τοῦ βιώματος αὐτοῦ3.

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης σέ σχετική συζήτηση μέ τόν ὑπογράφοντα - ὁ ὁποῖος εἶχε πνευματική ἐπικοινωνία καί συνεβουλεύετο τόν Ἅγιο ἐπί δέκαεννέα συναπτά ἔτη- τοῦ εἶχε δώσει τήν «ἄνωθεν πληροφορία» ὅτι ἀκόμη καί κατά τήν φυσιολογική συνεύρεση τῶν συζύγων κατά τή διάρκεια τῆς ἐγκυμοσύνης τό ἔμβρυο βιώνει (τήν ἀνεπιθύμητη) ἐμπειρία τῆς σαρκικῆς ἡδονῆς! Ὁμιλοῦσε, ἀκόμη, ὁ ἴδιος Ἅγιος γιά τήν ὕπαρξη κληρονομικῶν παθῶν, τά ὁποῖα, ὅμως, ὑπερνικῶνται μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ καί μέ τά Ἁγιαστικά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας.

Οἱ ἔχοντες συναίσθηση -μετά ἀπό εἰλικρινῆ ἐξέταση τοῦ ἑαυτοῦ των- τοῦ πνευματικοῦ σκοτασμοῦ τόν ὁποῖον βιώνουν, δέν ὀφείλουν νά βάλουν ἔστω ἕνα ἐρωτηματικό, νά ἐνδιατρίψουν καί νά ἐξετάσουν μέ μεγαλύτερη προσοχή τά ὅσα ἡ Ἁγία Ἐκκλησία μας συμβουλεύει καί καθορίζει;

Ἐπειδή τό προαναφερθέν θέμα εἶναι ὕψιστης πνευματικῆς σπουδαιότητας, «ἄς τό ἀφήσουμε σέ αὐτούς, πού ἀγαπήσανε πολύ τόν Θεόν καί εἶναι θεολόγοι σάν τούς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας καί ὄχι νομολόγοι…», ὅπως ἔγραφε γιά τό θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τό ἔτος 1969 ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης4· διότι, ἄλλως, ὅσοι διδάσκουν ἀποκυήματα τοῦ δικοῦ τους νοῦ, θά εἶναι ἀναπολόγητοι κατά τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως!

Κωνσταντῖνος Γ. Καρακατσάνης
τ. Καθηγητής Πυρηνικῆς Ἰατρικῆς τοῦ Α.Π.Θ.

_________________________________________

1 Λευιτ. ΙΗ΄, 22.

2 https://www.youtube.com/watch?time_continue=14&v=-XlAjMBWXv0

3 Meaney MJ, Szyf M. Environmental programming of stress responses through DNA methylation; life at the interface between a dynamic environment and a fixed genome. Dialogues in Clinical Neuroscience, 2005 June; 7(2): 103- 123. Meaney MJ, Szyf M, Secki JR. Epigenetic mechanisms of perinatal programming of hypothalamic- pituitary- adrenal function and health. Trends in MolecularMedicine, Vol 13(7):269-277, July 2007. Csoka AB, Szyf M. Epigenetic side- effects of common pharmaceuticals. A potential new field in Medicine and Pharmacology. Medical Hypotheses Vol 73(5):770-778, November 2009.

4 ΚΕΙΜΕΝΑ-ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ. Γέροντος ΠΑΪΣΙΟΥ τοῦ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ. Ἐκδόσεις ΑΓΙΟΤΟΚΟΣ ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ, Θεσσαλονίκη, 2009, σελ. 18-26.

 

 

ΠΗΓΗ: https://www.impantokratoros.gr/4B46F59A.el.aspx?fbclid=IwAR0wyix4bGnmXT-dd8rCrAKp79P2lGnrptzS8uHSoK1iOGCwKAxvsVKS4RQ

Για το θέμα του αγίου Μόρφου

Μητροπολίτου Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία

 

Ἀργά καί καθυστερημένα ἔμαθα τό θέμα πού δημιουργήθηκε γύρω ἀπό τό ἱερό πρόσωπο τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου ἁγίου Μόρφου κ. Νεοφύτου γιά ἕνανποιμαντικό του λόγο καί τόν θόρυβο πολλῶν σχετικά μέ τό θέμα αὐτό. Ἐπειδή δέ τά ποιμαντικά θέματα τῶν Ἐπισκόπων ἔχουν καθολική ἰσχύ, ἐπιθυμῶ νά καταθέσω καί ἐγώ ὡς ταπεινός Ἐπίσκοπος μερικές σκέψεις, ὠφέλιμες, ὡς νομίζω, γιά τό ὅλον θέμα.

Τά ὅσα θά γράψω θά τά καταθέσω μέ ἁπλότητα, ὡς μία κατήχηση καί γιά τόν λαό, ἀπό τόν ὁποῖο καί θά ἀναγνωσθοῦν.

1. Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἡ ἁμαρτία γενικῶς καί ἡ παρά φύσιν ἁμαρτία εἰδικῶς εἶναι αὐξημένη στίς ἡμέρες μας, τόσο πολύ, ὥστε ἔχει γίνει νόμος! Ἀλλά αὐτό, γιά ᾽μᾶς πού μελετοῦμε τήν Ἁγία Γραφή, δέν πρέπει νά μᾶς ξενίζει, γιατί τό γράφει ἡ Ἁγία Γραφή. Τό τελευταῖο της βιβλίο, ἡ Ἀποκάλυψη, λέγει ὅτι περί τά ἔσχατα καί ἡ ἁμαρτία θά γίνεται πιό ρυπαρή καί βδελυκτή, ἀλλά καί ἡ ἀρετή θά γίνεται πιό μεγάλη καί λαμπρή: «Ὁ ρυπαρός ρυπαρευθήτω ἔτι καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (22,11). Καθόλου λοιπόν περίεργον ἡ πληθυνθεῖσα καί ὀγκωμένη ὁλοέν καί περισσότερον ἁμαρτία τῆς ἐποχῆς μας, ἀφοῦ τό ἴδιο συνέβαινε καί στήν πρό Χριστοῦ ἐποχή μέ τά φρικτά της παρά φύσιν ἁμαρτήματα, ὅπως τά λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν πρός Ρωμαίους ἐπιστολή του (1,25-27). Ἀλλά ἡ ἐποχή αὐτή, ἡ τόσο ἁμαρτωλή καί ρυπαρή, ἔβγαλε ΠΑΝΑΓΙΑ! Ἔτσι καί ἡ ἐποχή μας, παρά τήν κόλασή της, ἔχει παραδείσια ἄνθη. Καί ἔχουμε λοιπόν ὡραία καί μεγάλη δουλειά νά κάνουμε ἡμεῖς οἱ Ἱερεῖς μέ αὐτά τά μοσχοβολητά ἄνθη, μέ τίς μυροβόλες αὐτές ψυχές, μέ τό νά γίνουμε ὁ φράκτης τους, μιλώντας σ᾽ αὐτές γιά τά γλυκά χτυποκάρδια τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ καί γιά τά νόστιμα τῆς θεολογίας τῆς Ἐκκλησίας μας νοήματα.

Ἔτσι, κατά πρῶτον, νομίζω ἄς μήν ἀσχολούμεθα συνεχῶς μέ τήν ἁμαρτία, μιλών- τας ὅλο γι᾽ αὐτήν καί ἐλέγχοντας αὐτήν, ἀφοῦ μάλιστα ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν ἀπόστολο Παῦλο οὔτε τό ὄνομα τῶν σαρκικῶν ἁμαρτιῶν νά μή λέγουμε: «Πορνεία δέ καί πᾶσα ἀκαθαρσία μηδέ ὀνομαζέσθω ἐν ὑμῖν, καθώς πρέπει ἁγίοις» (Ἐφεσ. 5,3). Καί ὁ ἴδιος πάλι μιλώντας πρός τούς Θεσσαλονικεῖς γιά τό ἁμάρτημα τῆς πορνείας καί θέλοντας νά μιλήσει παρακάτω σαφέστερα γιά τό θέμα αὐτό, ἀποφεύγει νά ἐπαναλάβει τήν ἴδια ἔκφραση (τήν λέξη «πορνεία») καί χρησιμοποιεῖ τήν ἔκφραση «ἐν τῷ πράγματι», σάν νά ἔλεγε, «γιά τό πράγμα, γιά τό θέμα πού σᾶς μίλησα» (Α/ Θεσ. 4,3-6α).

2. Ἀπό τήν ἄλλη ὅμως πλευρά θά ποῦμε ὅτι ἡ Ἐκκλησία, πού σκοπό ἔχει νά φυλάγει τά τέκνα της στόν παράδεισό της, πρέπει νά μιλάει σ᾽ αὐτά καθαρά γιά τήν ἁμαρτία, πού τά χωρίζει ἀπό τόν Θεό. Καί ἐπίσης νά μιλάει γιά τά φθοροποιά καί καταστρεπτικά ἀποτελέσματα τῆς ἁμαρτίας. Ἀλλά προσοχή! Δέν τιμωρεῖ ὁ Θεός τόν ἁμαρτωλό, ἀλλά τόν τιμωρεῖ ἡ ἴδια ἡ ἁμαρτία του. «Παιδεύσει σε ἡ ἁμαρτία σου καί ἠ κακία σου ἐλέγξει σε» (Ἰερ. 2,19)!

Αὐτό ἔκανε καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης ἅγιος Μόρφου κ. Νεόφυτος. Ἐρωτηθείς γιά τήν ἁμαρτία τῆς ὁμοφυλοφιλίας ἤ ὁμιλῶν περί αὐτῆς εἶπε ὅτι ἡ ἁμαρτία αὐτή εἶναι μεγάλη, εἶναι πολύ μεγάλη, εἶναι παρά φύσιν. Καί ἐπικαλούμενος ἔπειτα λόγον ἁγίου πατρός, τοῦ πατρός Πορφυρίου, εἶπε ὅτι ὑπάρχουν περιπτώσεις πού εὐθύνονται καί οἱ γονεῖς γιά τήν ἁμαρτία αὐτή τῶν παιδιῶν τους. Καί εἶπε γιά τό πῶς εὐθύνονται, ἐπαναλαμβάνοντας ἀκριβῶς τούς λόγους τοῦ ἁγίου Πορφυρίου. Καί ὅλοι μας οἱ Ἱερεῖς, ὅσοι ἔχουμε πόθο γιά τόν λαό τοῦ Θεοῦ νά κρατηθεῖ καθαρός ἀπό τήν ἁμαρτία, ὁ καθένας μας μέ τόν τρόπο του, τόν ἴδιο περίπου λόγο λέγουμε, σάν τόν λόγο τοῦ ἁγίου Μόρφου. Ὁ ἅγιος Μόρφου βέβαια ὁμίλησε δυναμικώτερα καί σαφέστερα, ὅπως πάντα ἔτσι ὁμιλεῖ, κατά τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ τήν ἐνοικοῦσαν εἰς Αὐτόν. Τόν εὐχαριστοῦμε διά τόν σωστικό του λόγο.

3. Ἀλλά ἐπειδή τό θέμα πρέπει νά ἔχει τήν θεολογική του δικαίωση, ἐπιθυμῶ νά καταφύγω στήν Παλαιά Διαθήκη, στό πρῶτο μέρος τῆς θείας Ἀποκαλύψεως, γιά νά δώσω, ὅσο μπορῶ, τήν βιβλική βάση του.

Πολλοί χριστιανοί μας ἐρωτοῦν, γιατί ἡ Παλαιά Διαθήκη ἔχει σκανδαλώδεις διηγήσεις, ὅπως, λόγου χάριν, γιά τήν γύμνωση τοῦ Νῶε, γιά τό ἁμάρτημα τῶν Σοδόμων ἤ γιά τήν συνεύρεση τῶν θυγατέρων τοῦ Λώτ μέ τόν πατέρα τους κ.ἄ. Ἡ κατηγορία αὐτή πρός τήν Παλαιά Διαθήκη εἶναι περίπου ἡ ἴδια μέ τήν κατηγορία στίς μέρες μας πρός τόν ἅγιο Μόρφου, γιατί μίλησε γιά τήν ὁμοφυλοφιλία καί τίς μή φυσικές σχέσεις τῶν ἀνδρογύνων μέ τά δυσάρεστα ἀποτελέσματά τους καί στά παιδιά τους ἀκόμη.

Ἀκοῦστε, λοιπόν, ἀγαπητοί ἀναγνῶστες. Ἡ Παλαιά Διαθήκη παραλαμβάνει τόν ἄνθρωπο στήν πεπτωκυία θέση του, στήν παρά φύσιν κατάστασή του, καί τοῦ ὁμιλεῖ λοιπόν τήν γλώσσα τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου. Καί μέ τήν θεία διδασκαλία, τόν Νόμο τοῦ Μωυσῆ καί τά κηρύγματα τῶν προφητῶν, ἀπό τήν παρά φύσιν τόν φέρει στήν κατά φύσιν κατάσταση, γιά νά τόν παραλάβει ἀπό τήν κατάσταση αὐτή ἡ Καινή Διαθήκη καί νά τόν ἀναγάγει στό ὑπέρ φύσιν, στήν θέωση. Ἀφοῦ λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη παραλαμβάνει τόν ἄνθρωπο στήν παρά φύσιν κατάσταση, τοῦ ὁμιλεῖ γιά τά παρά φύσιν ἁμαρτήματα καί, γιά νά τά ἀποστραφεῖ, τοῦ ὁμιλεῖ γιά τό καταστρεπτικό κατάντημα, πού φέρουν τά ἁμαρτήματα αὐτά. Ἀναφέρω παράδειγμα:

Ἡ Παλαιά Διαθήκη ὁμιλεῖ γιά τήν γύμνωση τοῦ Νῶε καί ὅτι ὁ υἱός του Χάμ εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του καί τόν ἐνέπαιξε (Γεν. 9,20 ἑξ.). Δέν πρόκειται καθόλου γιά γύμνωση τοῦ Νῶε. Ἡ ἔκφραση γιά κάποιον «εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του» ἤ «τῆς νύφης του» κ.λπ. εἶναι μιά καλυμμένη εὐγενής ἔκφραση γιά νά δηλώσει σαρκική σχέση μέ τόν πατέρα του καί τήν νύφη του ἤ μέ ἄλλο πρόσωπο (βλ. Λευιτ. 18,6 ἑξ.). Τό ὅτι, λοιπόν ὁ Χάμ εἶδε τήν γύμνωση τοῦ πατέρα του Νῶε αὐτό σημαίνει τό ἁμάρτημα τῆς ὁμοφυλοφιλίας τοῦ υἱοῦ πρός τόν πατέρα, γιά τό ὁποῖο ἁμάρτημα δέν εὐθύνεται καθόλου ὁ Νῶε, γιατί ἦταν σέ κατάσταση μέθης καί δέν μετεῖχε καθόλου στό ἁμάρτημα. Καί ποιός ὁ λόγος νά ἀναφέρει ἡ Παλαιά Διαθήκη τό περιστατικό αὐτό; Τό ἀναφέρει γιά νά δημιουργήσει ἀπό τήν ἀρχή τήν ἀποστροφή τῶν Ἰσραηλιτῶν πρός τούς Χαναναίους, ὥστε νά μήν συναναστρέφονται μαζί τους καί παραλάβουν τά ἤθη τους. Γιά τόν ἴδιο λόγο ἀναφέρει ἡ Παλαιά Διαθήκη καί τίς αἱμομιξίες τῶν θυγατέρων τοῦ Λώτ μέ τόν πατέρα τους. Τίς ἀναφέρει γιά νά ἀποστρέφονται οἱ Ἰσραηλῖτες τούς Μωαβῖτες καί τούς Ἀμμωνῖτες. Γιατί ὁ υἱός πού γεννήθηκε ἀπό τήν μίξη τῆς μιᾶς θυγατρός ὀνομάστηκε «Μωάβ», ἀπό τόν ὁποῖο προῆλθε τό γένος τῶν Μωαβιτῶν.«Μωάβ» σημαίνει «γεννημένος ἀπό τόν πατέρα». Καί ὁ υἱός πού γεννήθηκε ἀπό τήν μίξη τῆς ἄλλης θυγατρός ὀνομάστηκε «Ἀμμάν», ἀπό τόν ὁποῖο προῆλθε τό γένος τῶν Ἀμμωνιτῶν. «Ἀμμάν» σημαίνει «υἱός τοῦ γονέως μου». Γιά νά διαφυλάξει λοιπόν ἡ Παλαιά Διαθήκη τόν λαό της Ἰσραήλ ἀπό τούς περιοίκους εἰδωλολατρικούς λαούς, τοῦ λέγει: «Πέρα ἀπ᾽ αὐτούς, γιατί ἔχουν βρώμικα ἤθη, γιατί ἔχουν σιχαμερή προέλευση, γιατί τούς περιμένει φρικτή καταστροφή γιά τήν ὁμοφυλοφιλία τους, σάν τήν καταστροφή τῶν Σοδόμων». Καί ὁ ἅγιος Ἐπίσκοπος Μόρφου, λοιπόν, καί ὅλοι οἱ κήρυκες τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ, μιλᾶμε στά κηρύγματά μας μέ τόν ἴδιο τρόπο: Καταγγέλλουμε τά ἁμαρτήματα τοῦ λαοῦ, γιατί ἔχουμε ἐντολή ἀπό τόν Θεό νά τό κάνουμε αὐτό (βλ. Ἠσ. 58,1) καί γιά νά ἀποτρέψουμε ἔπειτα τόν λαό τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν ἁμαρτία καί γιά νά τοῦ κεντρίσουμε τήν στροφή του πρός μετάνοια, τοῦ μιλᾶμε γιά τό ἄνοστο καί βδελυκτό τῆς ἁμαρτίας καί γιά τήν καταστροφή, στήν ὁποία ὁδηγεῖ αὐτή. Αὐτό, κύριοι ἐπικριτές μας, εἶναι τό ἔργο μας καί ἀλλοίμονό μας, ἄν δέν τό κάνουμε. Ἀλλοίμονό μας ἀπό τόν Ἀφέντη μας Ἰησοῦ Χριστό τήν Ἡμέρα τῆς κρίσεως!...

4. Ἤθελα μέ λίγα λόγια νά ἀναφερθῶ καί στόν λόγο τοῦ ἁγίου Κυρηνείας κ. Χρυσοστόμου, ὅτι «ὁ κληρικός δέν πρέπει νά ἀνακατεύεται μέσα στίς κρεββατοκάμαρες τῶν ζευγαριῶν». Ὁ λόγος αὐτός εἶναι σωστός καί στόν πνευματικό πού ἐνεργεῖ διαφορετικά καί ἐξετάζει μέ ἄπρεπα ἐρωτήματα περί τῆς σχέσεως τῶν συζύγων, ὁ ἐπίσκοπος πρέπει νά τοῦ στερήσει τήν πνευματική πατρότητα. Δέν ἐπιτρέπεται δηλαδή ὁ πνευματικός στόν ἔγγαμο ἄνδρα ἤ γυναίκα, πού θά ἔλθουν νά ἐξομολογηθοῦν, νά ἐρωτήσει μόνος του περί τῶν συζυγικῶν τους σχέσεων, περί τοῦ τρόπου διενεργείας αὐτῶν κ.λπ. Διαφορετικά ὅμως πρόκειται, ἄν οἱ ἴδιοι οἱ σύζυγοι θίξουν τό πρόβλημα αὐτό, ἤ ἄν ὁ Ἐπίσκοπος ἤ ὁ Ἱερεύς, σέ κάποια δημόσια ὁμιλία του ἤ σέ ἕνα κύκλο χριστιανῶν, ὁμιλήσει περί αὐτοῦ, ἀποτρέποντας τούς χριστιανούς ἀπό τίς παρά φύσιν αἰσχρότητες καί λέγοντας ἀκόμη ὅτι αὐτές οἱ αἰσχρότητες ἀποδιώκουν τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν οἰκογένειά τους. Καί ἀλλοίμονο, χριστιανοί μου, ἄν φύγει ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν οἰκογένειά μας. Αὐτό λέγεται «ὀργή Θεοῦ»! Τό θέμα τοῦ ἁγίου Μόρφου πίπτει ἀκριβῶς σ᾽ αὐτήν ἐδῶ τήν περίπτωση καί ἑπομένως εἶναι ἄσχετη ἡ ἀναφορά τοῦ ἁγίου Κυρηνείας στό ὅλο θέμα.

5. Πείραξε ὅπως κατάλαβα, πολύ πείραξε πολλούς ἤ μερικούς ὁ λόγος τοῦ ἁγίου Μόρφου ὅτι ἀπό τίς παρά φύσιν σχέσεις τῶν συζύγων γεννοῦνται τέκνα μέ ἀνώμαλες τάσεις. Γιατί ὅμως νά τούς πειράξει ὁ λόγος αὐτός, ἀφοῦ εἶναι λόγος ἁγίου πατρός, τοῦ ἁγίου Πορφυρίου; Καί ἐμεῖς οἱ κήρυκες τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ πρέπει νά εἴμαστε τά μεγάφωνα τῶν λόγων τῶν ἁγίων Πατέρων μας. Ἀλλά καί ποῦ εἶναι τό περίεργο τοῦ λόγου; Δέν λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι ἀπό τήν μίξη τῶν δύο γενεῶν, τῆς καλῆς καί τῆς κακῆς γενεᾶς, γιά τήν ὁποία μίξη ὁ Θεός εἶπε ὅτι τούς παίρνει τήν Χάρη του (τό «Πνεῦμα» του), γιατί ἔγιναν «σάρκες» (Γεν. 6,3), δέν λέγει ἡ Ἁγία Γραφή ὅτι γεννή- θηκαν τερατώδη ὄντα, οἱ «γίγαντες»; (Γεν. 6,5). – Δέν ὑπάρχει χῶρος καί χρόνος γιά περισσότερα. Τό ὅλο θέμα εἶναι σοβαρό καί θίγει τό μέγα θέμα περί τοῦ χριστιανικοῦ γάμου. Ἀλλά περί αὐτοῦ ἄλλοτε, ἄν δοθεῖ κάποια εὐκαιρία.

† Ὁ Μητροπολίτης Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἰερεμίας

 

https://www.impantokratoros.gr/054B3B4E.el.aspx

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 29η Ιουλίου 2019

Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΓΕΝΝΗΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΙΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ

΄Η ΥΨΙΣΤΗ ΕΚΦΡΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ;

       Όταν σκοτώσεις ένα ζώο (κακώς αν το κάνεις) πας φυλακή και πληρώνεις υπέρογκο πρόστιμο, ενώ αν σκοτώσεις  ένα παιδί, το οποίο δεν είχε την τύχη να γεννηθεί, παίρνεις εύσημα και θεωρείσαι «ανθρωπιστής», «δημοκράτης» και «υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»! Αυτή είναι η τραγική πραγματικότητα της σύγχρονης κοινωνίας, η οποία βιώνει προφανώς την χειρότερη πνευματική και ηθική κατάπτωση της ανθρώπινης ιστορίας, όπου η ανθρώπινη ζωή κατάντησε απίστευτα «φθηνή», τόσο φθηνή, η οποία υστερεί σε σχέση με τη ζωή των ζώων!

     Θέμα της παρούσας ανακοίνωσής μας είναι ο, ακατανόητος από υγιείς νόες, θόρυβος για την πρόσφατη καθιέρωση, από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας μας, «ΗΜΕΡΑΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΝΗΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ» και η οποία θα «εορτάζεται», σύμφωνα με την ανακοίνωσή της, την πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα. Η αγία μας Εκκλησία αντιμετωπίζοντας με τρόμο, φρίκη και δέος την ανελέητη σφαγή χιλιάδων αθώων παιδιών στις μήτρες των «μανάδων» τους από δολοφονικά χέρια επαγγελματιών μαιευτήρων, με έξοδα των (αδειανών) ασφαλιστικών ταμείων, θέσπισε να θυμόμαστε μια μέρα του χρόνου αυτές τις τραγικές υπάρξεις και να προβληματιζόμαστε για το ανείπωτο αυτό έγκλημα. Η Εκκλησία μας ακόμη, θέσπισε αυτή την ημέρα μνήμης και για έναν άλλο σοβαρότατο λόγο, να μας κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για τον διαφαινόμενο αφανισμό του Γένους μας, καθ’ ότι, από τη μια μεριά οι περισσότερες από 300.000 εκτρώσεις το χρόνο και η δραματική αποφυγή της τεκνογονίας κατέστησαν την πατρίδα μας «χώρα γερόντων», και μάλιστα σε ένα τρομακτικό και επικίνδυνο γεωστρατηγικό σημείο της γης. Επίσημες στατιστικές βεβαιώνουν ότι οι θάνατοι υπερβαίνουν κατά πολύ τις γεννήσεις. Ο πληθυσμός της Ελλάδος μειώνεται και γερνά με γοργούς ρυθμούς, με ανυπολόγιστες συνέπειες για την διαιώνιση του Έθνους μας, την άμυνα της χώρας, την κοινωνική ασφάλεια, την αποτροπή εποικισμού από αλλοεθνείς, κλπ.!

        Για να δείξουμε το φοβερό μέγεθος του προβλήματος των εκτρώσεων στην πατρίδα μας, μόνο ετούτο θα αναφέρουμε: από την μεταπολίτευση και δώθε, κατακρεουργήθηκαν και πετάχτηκαν στους υπονόμους, περισσότερα από 13.000.000 αγέννητα ελληνόπουλα! Μια Ελλάδα και πλέον, αφανίστηκε μέσα σε 45 χρόνια! Τέτοια ανείπωτη τραγωδία, εν καιρώ ειρήνης, δεν βίωσε ποτέ στο μακραίωνο παρελθόν της η Πατρίδα μας!

      Αυτό λοιπόν το εφιαλτικό σκηνικό ώθησε τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο και  τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας μας να πάρουν τέτοια απόφαση, πραγματικά ιστορικής σημασίας, τους οποίους συγχαίρουμε δημοσίως. Η ανακοίνωσή της χαροποίησε τους πιστούς, όχι όμως και τους απίστους και εκκλησιομάχους, οι οποίοι «φρόντισαν» να κάμουν βαρύγδουπα «διαβήματα» για την «οπισθοδρομικότητα» αυτή, όπως την χαρακτήρισαν. Η κριτική και η όποια αντίδραση στον ειδεχθή φόνο, στη κατακρεούργηση του ανυπεράσπιστου αγέννητου παιδιού, χαρακτηρίστηκε ως «καταπάτηση των δημοκρατικών κατακτήσεων», ως «καταστρατήγηση των δικαιωμάτων των γυναικών να αυτοδιαθέτουν το σώμα τους», ως «επιστροφή στην ακροδεξιά», λες και η υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής  είναι «προνόμιο» πολιτικής επιλογής!

       Η πρώτη και άμεση ανακοίνωση μας ήρθε από τον πολιτικό σχηματισμό ΚΙΝΑΛ, δηλαδή το πρώην ΠΑΣΟΚ, το οποίο αυτό είχε νομιμοποιήσει το έγκλημα των εκτρώσεων το 1983, με την περιβόητη αναμόρφωση του Οικογενειακού Δικαίου. Όχι βέβαια ότι δεν γινόταν και πριν εκτρώσεις, αλλά η τότε κυβέρνηση τις νομιμοποίησε και τις διευκόλυνε, να γίνονται δωρεάν στα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα. Ιδού η απαράδεκτη ανακοίνωση: «Στην Ελλάδα η συζήτηση για τις αμβλώσεις έχει τελειώσει μετά τις νομοθετικές ρυθμίσεις των Κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, για την τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης και την προστασία της υγείας της γυναίκας. Και αυτό το δικαίωμα της γυναίκας δεν αμφισβητείται σε μια σύγχρονη κοινωνία. Η απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδας, η οποία υιοθετεί πρόταση ακραίων οργανώσεων για το «αγέννητο παιδί», συνιστά επιστροφή σε οπισθοδρομικές και ξεπερασμένες αντιλήψεις, που πολέμησαν οι προηγούμενες γενιές. Καλούμε την Ιερά Σύνοδο να ακυρώσει μια απόφαση που όχι μόνο προσβάλλει τις γυναίκες, αλλά και αποκόπτει τη θρησκεία από τις σύγχρονες κοινωνικές αντιλήψεις»! Ώστε λοιπόν, το έγκλημα της έκτρωσης, η κατακρεούργηση του αθώου και ανυπεράσπιστου εμβρύου, αποτελεί επομένως «κοινωνική κατάκτηση» και αναφαίρετο «δικαίωμα της γυναίκας»! Κι ακόμα, ο πολιτικός αυτός σχηματισμός, ο οποίος «τιμωρήθηκε» δεόντως από τον ελληνικό λαό για τις πολιτικές του επιλογές, φτάνει στο σημείο να ζητά από την Ιερά Σύνοδο να ακυρώσει την απόφασή της και να ευθυγραμμιστεί με τις «σύγχρονες κοινωνικές αντιλήψεις», οι οποίες μπορούν να κατακρεουργούν ανθρώπινες ανυπεράσπιστες υπάρξεις!

      Δεύτερη σφοδρή ανακοίνωση έκαμε η αριστερών αντιλήψεων «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ», η οποία ως γνωστόν συντηρεί μια μόνιμη αντιεκκλησιαστική «γραμμή». Ιδού τι έγραψε: «Όπισθεν ολοταχώς φαίνεται πως είναι η λογική της ηγεσίας της Εκκλησίας, καθώς η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε την καθιέρωση ημέρας “αγέννητου παιδιού”, παίρνοντας ξεκάθαρα θέση κατά των εκτρώσεων. Σε μία ακόμη κίνηση σκοταδισμού, εναρμονισμένη πλήρως με τα πρότυπα της σύγχρονης ακροδεξιάς που αναδύεται τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως, τρεις και πλέον δεκαετίες μετά την νομιμοποίηση των αμβλώσεων στη χώρα, η Ιερά Σύνοδος, στις 9 Ιουλίου, επικύρωσε απόφαση για την καθιέρωση ημέρας «αγέννητου παιδιού»! Στη συνέχεια επιτίθεται στην οργάνωση «ΑΦΗΣΤΕ ΜΕ ΝΑ ΖΗΣΩ» ως εξής: «Όπως ήταν αναμενόμενο η οργάνωση «Αφήστε με να ζήσω» υποδέχθηκε με… χαρές και πανηγύρια την απόφαση της Ιεράς Συνόδου και δίνει και οδηγίες προς ναυτιλλόμενους αναφέροντας «προτρέπουμε όλους όσους κατανοούν πως κάθε ανθρώπινη ζωή δημιουργείται από το Θεό, με τη συγκατάθεση και τη συνέργεια των γονέων του, να τιμήσουν την απόφαση της Εκκλησίας μας, να σταθούν συμπαραστάτες στο “Αφήστε με να Ζήσω!” και στο αγέννητο παιδί, προστατεύοντας και αγαπώντας το από την πρώτη κιόλας στιγμή, ως δώρο Θεού και πηγή ευλογίας και χαράς»! Απίστευτοι πραγματικά συλλογισμοί και θέσεις! Οι νομίζοντες ότι εμφορούνται από «πλέρια» δημοκρατική ευαισθησία, χαρίζουν την υπεράσπιση της ζωής, την υπεράσπιση της ζωής του αγέννητου παιδιού, στην «ακροδεξιά» και κρατούν την κατακρεούργηση των αθώων αγέννητων παιδιών! Αλίμονο αν χαρίζεται σε οποιονδήποτε ακραίο και φανατικό η υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής!

     Αλλά, ας αφήσουμε έναν γιατρό να απαντήσει στην «προοδευτική παράταξη», η οποία «έφριξε» από την ιστορική απόφαση της Ιεράς Συνόδου και η οποία υπερασπίζεται την δολοφονία των ανυπεράσπιστων εμβρύων, του κ. Α. Παπαγιάννη: «Δεν ωφελεί βέβαια να επιχειρηματολογήσει κανείς απέναντι σε ανθρώπους που βαφτίζουν ό, τι δεν συμφωνεί με την δική τους ιδεοληψία ως ‘Μεσαίωνα’ και ‘ακροδεξιά’: δόγμα τους είναι το “ου με πείσεις καν με πείσης”. Ας σημειώσω μόνο ότι αν ως γιατρός δώσω σε έγκυο γυναίκα ένα φάρμακο που βλάπτει το έμβρυο θα είμαι υπόδικος για σοβαρό ιατρικό παράπτωμα (malpractice). Αν το κυοφορούμενο δεν είναι ανθρώπινη ζωή, τότε τι ακριβώς έβλαψα;  Και γιατί σε κάθε ακτινολογικό εργαστήριο υπάρχουν πινακίδες που προειδοποιούν τις έγκυες γυναίκες για τον κίνδυνο της ακτινοβολίας;  Δυστυχώς ο ‘προοδευτισμός’ μας φτάνει μέχρι το δικαίωμα του “έτσι θέλω”: εγώ διαχειρίζομαι το σώμα μου, κι αν αποφασίζω να καταστρέφω άλλες ζωές κατά βούλησιν, τότε κάνω ό, τι μπορώ για να αποποιηθώ τις ηθικές ευθύνες και τα αισθήματα ενοχής που δημιουργούν οι πράξεις μου. Και βέβαια αυτά δεν εξαλείφονται απλώς επειδή το επιτρέπει ένας νόμος» (Ιστ. Ακτίνες)!

      Νομίζουμε ότι ο ομολογητής ιατρός απάντησε με τον πλέον σαφή και πειστικό τρόπο, με την επιστημονική του κατάρτιση και πείρα και φυσικά με τον κοινό νου, στους επικριτές – θιασώτες για το πόσο φρικτό είναι το έγκλημα των εκτρώσεων. Ως εκ τούτου δεν χρειάζεται να αναφέρουμε τίποτε περισσότερο, ευχαριστώντας θερμά τον ιατρό κ. Α. Παπαγιάννη.

    Ο ιδρυτής του Συλλόγου Προστασίας Αγέννητου Παιδιού, κ. Γιάννης Ναυπλιώτης τόνισε χαρακτηριστικά πως: «Με την επώδυνη αυτή πράξη διακόπτουμε μια φυσιολογική διαδικασία και εξέλιξη στο σώμα της γυναίκας, δεν διακόπτουμε το ηλεκτρικό ρεύμα με έναν διακόπτη και μπορούμε όποτε θέλουμε να το επαναφέρουμε. Σκοτώνουμε ένα παιδί και δημιουργούμε τεράστια ψυχοσωματικά προβλήματα στη μέλλουσα μητέρα»! Και φυσικά γι’ αυτές τις «σκοταδιστικές» του θέσεις και το σπουδαίο έργο του Συλλόγου του «κατατάχτηκε» από τους λογίς «προοδευτικούς» στην «ακροδεξιά»! Απίστευτο! Είναι άλλωστε και αυτό ένα σύγχρονο σύμπτωμα, όποιοι δεν συμμερίζονται τις επιλογές των «προοδευτικών» χαρακτηρίζονται ως «ακραίοι» και «μισαλλόδοξοι»! Σημειώνουμε την επισήμανσή του, για το επώδυνο της έκτρωσης, αφορώντας τον βάναυσο τεμαχισμό του εμβρύου, στο οποίο προκαλεί, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αφόρητους πόνους, διότι το πρώτο που δημιουργείται σ’ αυτό είναι το κυκλοφοριακό και το νευρικό σύστημα! Αυτή η τραγωδία του εμβρύου δεν αγγίζει τους «προοδευτικούς» υπερασπιστές της έκτρωσης; Έχουν άραγε οι θιασώτες του κακουργήματος των εκτρώσεων τολμήσει να παρακολουθήσουν την ταινία «ΣΙΩΠΗΛΗ ΚΡΑΥΓΗ», η οποία τραγικά καταδεικνύει το φόβο, την οδύνη και τον πόνο του σφαγιαζόμενου  εμβρύου;

      Για την Αγία μας Εκκλησία, η οποία δεν είναι θρησκεία, αλλά ζώσα αποκάλυψη του Δημιουργού της ζωής, ο άνθρωπος συνδημιουργείται εξ άκρας συλλήψεως από το Θεό και τους γονείς του και είναι άνθρωπος εξ άκρας συλλήψεως. Αυτό άλλωστε αποδέχεται και το Δίκαιό μας,  ορίζοντας προστασία του κυοφορούμενου, με τα άρθρα 1867 και 1936 του ισχύοντα Αστικού Κώδικα.

      Κλείνουμε την ανακοίνωσή μας με την θλιβερή διαπίστωση ότι η λεγομένη «προοδευτική παράταξη», η οποία εμφορείται από τα διδάγματα του «ευρωπαϊκού διαφωτισμού» συνεχίζει να αποδεικνύει ότι ο «ανθρωπισμός» της δεν ξεπερνά τα όρια του ατομισμού. Υπερασπίζεται με πάθος όσα «δικαιώματα» (εντός και εκτός εισαγωγικών) αφορούν το άτομο, στην χωρίς όρια ικανοποίηση των ατομικών ανέσεων και απολαύσεων και αδιαφορεί για την υπεράσπιση των υποχρεώσεων απέναντι στο κοινωνικό σύνολο. Κάθε φραγμός σε αυτή την ικανοποίηση, θεωρείται «οπισθοδρομικός» και δεν συνάδει με την «πρόοδο», μια λέξη και έννοια, η οποία έχει κακοποιηθεί βάναυσα και έχει διαστραφεί στις μέρες μας το πραγματικό της νόημα και περιεχόμενο. Εν προκειμένω: η υπεράσπιση του δήθεν δικαιώματος  της «μητέρας», του δήθεν ψευδοδικαιωματισμού των γυναικών, να κατακρεουργεί με τη θέλησή της και με τον πλέον φρικτό και επώδυνο τρόπο το αγέννητο παιδί της, χάρις στον κακώς εννοούμενο ευδαιμονισμό, φανερώνει περίτρανα τον «ανθρωπισμό», όσων εμφορούνται από τον άθεο ευρωπαϊκό ουμανισμό, ο οποίος υπερασπίζεται το «δικαίωμα» της μητέρας να «ξεφορτωθεί» το παιδί της, όχι όμως και το δικαίωμα του παιδιού να έρθει στον κόσμο και να ζήσει! Έχουν σκεφτεί άραγε οι ίδιοι, πως αν ασκούσε η μητέρα τους το «δικαίωμά» της και είχε κάνει έκτρωση όταν εκείνοι ήταν έμβρυα, θα υπήρχαν σήμερα για να υπερασπίζονται το «δικαίωμα» της έκτρωσης, δηλαδή του φόνου άλλων παιδιών; Αλλά τι ρωτάμε; Τελειώνουμε με την μνημειώδη έκφραση του άφθαστου χριστιανού φιλοσόφου και λογοτέχνη Φ. Ντοστογιέφσκι: «χωρίς Θεό όλα επιτρέπονται», ακόμα και η φρικώδης κατακρεούργηση αθώων αγέννητων παιδιών! 

       Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και των Παραθρησκειών

 Κήρυγμα μίσους

+ Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη  

 

- Θέλετε -πρότεινε- να σας διαβάσω ένα επίσημο κήρυγμα μίσους της οργανώσεως των Ιεχωβιτών;

- Διαβάστε το, να ιδούμε. Διαβάστε το.

- Είναι από επίσημο κείμενο της οργανώσεως.

- Διαβάστε το.

Άνοιξε τότε μία Σκοπιά τού 1968 -συγκεκριμένα το τεύχος 3/1 Φεβρ. 1968- και άρχισε να διαβάζη στην σελ. 83.

Η περικοπή αυτή αναφέρεται στον Αρμαγεδδώνα, στην μεγάλη μάχη δηλαδή του Ιεχωβά σύμφωνα με την ιεχωβική διδασκαλία, όπου όλοι όσοι δεν ανήκουν στην Σκοπιά θα εξοντωθούν κατά τρόπο φρικτό προς μεγάλη χαρά των Ιεχωβιτών.

- Ο Ιεχωβά Θεός δεν θα εκτέλεση σωτηρίους πρά­ξεις για τους εχθρούς του. Θα εγερθή εναντίον των στον Αρμαγεδδώνα, για να σύντριψη την τετριχωμένην κορυφήν εκείνων που είναι ένοχοι ενώπιόν του και οι οποίοι εξακολου­θητικά προσθέτουν στην ενοχή των. Καλά τα λέει έως εδώ.

Ο Δ προαισθάνθηκε ότι το κείμενο αυτό θα ήταν μεγά­λος καταπέλτης εναντίον του και άρχισε τις παρεμβάσεις:

- Μα, πως διαβάζετε έτσι γρήγορα-γρήγορα, μπλά-μπλά-μπλά, χωρίς να αναφέρετε και το χωρίο της Γ ραφής;

- Δεν τελείωσα ακόμη. Μη με διακόπτετε. Ακούσθηκαν και άλλες φωνές.

- Αφήστε τον να τελειώση.

- Στην καταστροφή της θρησκευτικής Βαβυλώνος της Μεγάλης και στον πόλεμον της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορος στον Αρμαγεδδώνα αυτοί οι εχθροί θα προσπαθήσουν να διαφύγουν σε θέσεις υψηλές και χαμηλές, κρυπτόμενοι σε τόπους φαινομενικά εξασφαλισμένους από οποιονδήποτε. Αν, καθώς θα ελέγαμε, θα εισήρχοντο στην ορεινή περιοχήν της Βασάν και επάνω στις υψηλές της κορυφές, από εκεί ο Ιεχωβά Θεός αναποφεύκτως θα τους κατεβάση και θα τους φέρη για τιμωρία. Αν, ευρι­σκόμενοι σε υποβρύχια κινούμενα με ατομική ενέργεια, θα προσπαθούσαν να κρυφθούν στα βάθη της θαλάσσης, ο Ιεχωβά Θεός, από τον οποίον δεν μπορούν ν' αποφύγουν, θα τους ανεβάση από εκεί. Για ποιόν σκοπό; Για ν' αντιμετωπί­σουν σφαγή, ώστε το αίμα της ζωής των να μπόρεση να εκχυθή. Σφαγή! Από τον Θεόν προφανώς.

- Αυτό θα το ιδούμε, είπε ο Δ.

- Συνεχίζουμε. Τώρα φθάνουμε στο σατανικό τμήμα της περικοπής. Στο κήρυγμα του μίσους. Αυτό θα καταστήση ικανούς τους αληθινούς ακολούθους του Υιού του Δαβίδ, τους Μάρτυρες του Ιεχωβά δηλαδή, να πλύνουν τους πόδας των στο αίμα των εχθρών των. Σε τέτοιους βδελυκτούς ε­χθρούς, σ' εμάς δηλαδή, καμμιά κόσμια ταφή δεν θα δοθή, αλλά αν έχωμε οποιουσδήποτε βιβλικά καταφρονημένους σκύλους στην υπηρεσία μας, ο Θεός θα τους αφήση να γλείψουν το αίμα των έχθρων εναντίον των οποίων ηγέρθη ο Θεός.

- Πω, πω! τι μίσος που κηρύττει η Οργάνωσις, ακού­σθηκε να λέγη κατάπληκτος ο Β.

- Σάς ερωτώ, συνεχίζει ο Α. Που αναφέρει η Γραφή ότι οι Χριστιανοί θα πλύνουν τα πόδια τους στο αίμα των έχθρων τους;

- Το λέει. Το λέει στην Αποκάλυψι.

Άρχισαν να ξεφυλλίζουν την Γραφή, ενώ ο Α πρόσθε­σε:

- Και που λέει η Γραφή ότι οι Χριστιανοί θα έχουν σκύλους καταφρονημένους στην οργάνωσί τους για να γλεί­φουν το αίμα των εχθρών τους;

Η Αποκάλυψις δεν τους διευκόλυνε, και γι' αυτό κατέ­φυγαν σε προφητικά κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης.

Ο άλλος Ιεχωβίτης, που μέχρι τώρα ήταν βουβό πρό­σωπο, πήρε τον λόγο και άρχισε να διαβάζη με ιδιαίτερο στόμφο μία περικοπή από τον προφήτη Σοφονία, από το πρώτο κεφάλαιο:

- Εγγύς είναι η ημέρα του Κυρίου η μεγάλη, εγγύς και σπεύδει σφόδρα... Ημέρα οργής η ημέρα εκείνη... Και θέλω καταθλίψει τους ανθρώπους... Και το αίμα αυτών θα διαχυθή ως κόνις.

- Μάλιστα! Το αίμα αυτών θα διαχυθή ως κόνις. Αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Θέλω να μου βρήτε να γράφη για πλύσιμο ποδιών στο αίμα και για σκύλους που γλύφουν το αίμα των έχθρων.

Την στιγμή αυτή ο Α εστράφη προς τον Φώτη (ο Φώτης, είπαμε, είναι αυτός, που είχε περιπλοκή στα δίχτυα των Ιεχω­βιτών) και σε τόνο ζωηρό και εντυπωσιακό του λέγει:

- Βλέπεις, κύριε Φώτη, τι διδάσκει αυτή η οργάνωσις! Καταλαβαίνεις τι φοβερά πράγματα θα λάβουν χώρα σύμφω­να με τις διδασκαλίες της! Εσύ επί παραδείγματι στον Αρμα­γεδδώνα, αφού ο πατέρας σου δεν είναι Μάρτυς του Ιεχωβά, θα πλύνης τα πόδια σου στο αίμα του! Το καταλαβαίνεις αυτό; Ο Ιεχωβά θα κασταστρέψη, θα κατασφάξη τον πατέρα σου, και συ θα ανασκουμπωθής, θα γύμνωσης τα πόδια σου, για να τα πλύνης μέσα στο αίμα του!

Και ο Β με ζωηρό επίσης τόνο συμπλήρωσε:

- Και οι άλλοι συνάδελφοί σου Μάρτυρες του Ιεχωβά θα παρακινούν τους σκύλους των, ώστε να γλύφουν με ηδονή το αίμα του πατέρα σου!

Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, αυτά τα τελευταία ερέθισαν υπερβολικά τον Δ, ο οποίος ποτέ δεν περίμενε να έχουν οι συνομιληταί του στις τσάντες τους ιεχωβιτικά έντυπα με τέτοια ενοχλητικά κείμενα. Άλλωστε σε όσες συναντήσεις είχε με Ορθοδόξους δεν του έτυχε κάτι παρόμοιο. Δεν του συνέβη να παίρνουν όπλα από τα ίδια τα βιβλία της οργανώ­σεως και να τον χτυπούν.

Η ατμόσφαιρα της συζητήσεως ήταν αρκετά τεταμένη. Άλλαξε όμως εξ αιτίας του σπιτονοικοκύρη. Παρεκάλεσε να του επιτρέψουν να αποχωρήση. Πλησίαζαν οι ημέρες, που θα έπαιρνε την άδειά του και έπρεπε να κανονίση τα του ταξιδιού του. Οι άλλοι βέβαια μπορούσαν να καθήσουν και να συνεχί­σουν την συζήτησι, αφού παρέμεναν στο σπίτι η σύζυγός του, η μητέρα του και τα παιδιά του.

Ο Α όμως δεν ήθελε να αναχωρήση αυτή τη στιγμή.

- Καθήστε ένα λεπτό, του λέει, να ακούσετε και μία άλλη αξιόλογη περικοπή από το χιλιαστικό περιοδικό.

- Λυπούμαι. Δεν με παίρνει η ώρα. Πρέπει να φύγω. Μου την δείχνετε κάποια άλλη φορά.

Εν συνεχεία τους χαιρέτησε και απεχώρησε. Έτσι δημιουργήθηκε ύφεσι στην όλη ατμόσφαιρα, οπότε ο Δ παίρ­νει τον λόγο και με εξαιρετικά ευγενικό ύφος και ήπιο τόνο προσπάθησε να δημιουργήση ευμενείς εντυπώσεις για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά. Άλλωστε η συζήτησις φαινόταν πως βάδιζε προς το τέλος, και όλοι οι αιρετικοί εκπαιδεύονται ειδικά να δημιουργούν στο τέλος ευνοϊκές για τις θέσεις τους εντυπώσεις. Όσοι έχουν συζητήσει με αιρετικούς, έχουν πείραν του πράγματος. Μάλιστα έχουμε περιπτώσεις κατά τις οποίες και πριν έρθη η ώρα του τέλους, εφ' όσον τα πράγματα είναι υπέρ αυτών, βρίσκουν κάποια δικαιολογία και διακόπτουν την συζήτησι, ώστε να αποχωρήσουν με το αίσθημα του νικητού. Όλο λοιπόν το περίτεχνο ύφος του Δ αποσκοπούσε να παρουσιάση στην τελευταία αυτή φάσι νικήτρια την χιλιαστική οργάνωσι και να ανακτηθή το έδαφος, που χάθηκε με το φοβερό εκείνο κείμενο της Σκοπιάς.

- Ήθελα πολύ να σάς παρακαλέσω, άρχισε να λέγη, επειδή δεν έχουμε και ώρα, αλλά και όσες ώρες και να διαθέταμε, αυτά δεν τελειώνουν, να δώσετε προσοχή σ' αυτό που θα πω. Προσέξτε, παρακαλώ σ' ένα απλό πράγμα. Σάς ερωτώ:

- Υπάρχει Θεός αληθινός με αυτιά, με μάτια, με σοφία, με δύναμι που τα βλέπει και τα εποπτεύει όλα;

- Βεβαίως υπάρχει.

- Από το ένα μέρος έχουμε τον Θεό. Από το άλλο μέρος έχουμε ένα σύνολο ανθρώπων που θα πρέπει να είναι ο λαός του Θεού. Αυτή τη στιγμή ομιλώ άχρωμα. Δεν τους κατονομάζω. Δεν λέγω ότι είναι οι Ορθόδοξοι ή οι Μάρτυρες του Ιεχωβά λαός του Θεού. Πάντως σ' αυτούς που είναι ο πραγματικός λαός του Θεού, πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχη και να επαναπαύεται το Πνεύμα του Θεού.

 

+ Αρχιμ. Δανιήλ Γούβαλη 

Από το βιβλίο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΡΕΣΗ