Μετάφραση-Επιμέλεια Ελένη Ζήνωνος

Η ομάδα είναι υπό την καθοδήγηση του γκουρού Gitonga M'Mpunguru, ενός 70χρονου που ζει στο χωριό Irunduni της εκλογικής περιφέρειας Tharaka στην Κένυα. Πιστεύουν στον Θεό ως θεραπευτή τους και δεν πηγαίνουν στο νοσοκομείο για να αναζητήσουν θεραπεία από «αμαρτωλά ανθρώπινα όντα» ούτε δέχονται να εμβολιασθούν τα νεογέννητά τους.

Δεν ασχολούνται με το εμπόριο ούτε αναζητούν άλλου είδους εργασία επειδή «το έργο τους στη γη είναι να λατρεύουν τον Θεό». Αρκούνται να καλλιεργούν όσα χρειάζονται για τα τρέφουν την οικογένεια τους και να βοηθούν όσους έχουν ανάγκη.

Δεν κτίζουν εκκλησίες καθόσον «είναι περαστικοί σ’ αυτή τη γη και δεν έχουν χρόνο να σπαταλούν κτίζοντας δαπανηρές κατασκευές που σύντομα θα συντριβούν από τον Θεό τους, ο οποίος θα έρθει να καθαρίσει τη γη από την αμαρτία κατακαίοντάς την», δήλωσε ο M’Mpunguru.

Το δόγμα τους για τις μεταρρυθμίσεις που «σκοπό έχουν να ετοιμάσουν τους ανθρώπους να δεχθούν τον Χριστό ο οποίος θα έρθει πολύ σύντομα», τους έχει φέρει σε σύγκρουση με τις κρατικές αρχές. Πρόσφατα, μέλη της ομάδας φυλακίστηκαν λόγω της άρνησής τους να συμμετάσχουν στη δημογραφική απογραφή, αποκαλώντας την καταμέτρησή τους «σατανική διαδικασία».

Στις συνάξεις της σέκτας, ο M’Mpunguru ευχαρίστησε τον Θεό ότι έδωσε στους αδελφούς τους την ευκαιρία να εκπληρώσουν την προφητεία «όπως γράφει στη Βίβλο ότι στις έσχατες ημέρες οι οπαδοί του Χριστού θα διώκονται»…

Ο M'Mpunguru είπε ότι δεν πτοούνται από κυβερνητικές απειλές και ότι είναι έτοιμοι να φυλακιστούν για την πίστη τους.

Πιστεύουν ότι είναι αμαρτία να μαθαίνουν την «γήινη- κοσμική» γνώση επειδή αντιφάσκει με τη Βίβλο.

Δεν διαθέτουν εθνικές ταυτότητες, ούτε πιστοποιητικά γέννησης και δεν συμμετέχουν σε εκλογές.

Την Πέμπτη, η κομητειακή επίτροπος Beverly Opwora πραγματοποίησε δημόσια συνεδρίαση στο Gaceuni στο Βόρειο Θάρακα και διέταξε την άμεση δίωξη των μελών της σέκτας που εμπόδισαν τα παιδιά τους να πηγαίνουν στο σχολείο.

Εξέδωσε επίσης προειδοποιήσεις εναντίον όσων κρύβουν τους ασθενείς στα σπίτια τους.

«Η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι όλα τα παιδιά από τις οικογένειες των ‘Καμπόνικων’ θα πάνε στο σχολείο», είπε.

Η επίτροπος κάλεσε όλους τους θρησκευτικούς ηγέτες της περιοχής να θέσουν τη λειτουργία των ομάδων τους προς διερεύνηση από τις κυβερνητικές αρχές και έδωσε οδηγίες όπως όλοι οι ενήλικες άνω των 18 ετών λαμβάνουν δελτία ταυτότητας.

https://mobile.nation.co.ke/news/Kabonokia-Inside-sect-in-constant-clash-with-govt/1950946-5272452-item-1-6pnpik/index.html

 

http://www.ppu.org.cy/index.php/en/49-heresies/sects-cults/1509-2019-09-26-06-16-51.html

 

Μνήμες 2017 ξύπνησαν αυτές τις μέρες στο Κολοράντο όπου διεξαγόταν η δίκη της Νασίκα Μπραμπλ που κατηγορείτο ότι άφησε τα παιδιά της να πεθάνουν από ασιτία.  Η 10χρονη Μακάιλα Ρόμπερτς και η 8χρονη Χάνα Μάρσαλ είχαν την ατυχία να πέσουν σε μια εύπιστη μητέρα που ακολούθησε αίρεση σύμφωνα με την οποία η έκλειψη Σελήνης του 2017 θα οδηγούσε στην Αποκάλυψη και τα μέλη της θα οδηγούνταν σε ένα διαφορετικό «πνευματικό πεδίο».

Τα μέλη της εν λόγω αίρεσης ζούσαν σε κοινόβιο και συγκεκριμένα σε μια φάρμα, πολύ κοντά στο σημείο που βρέθηκαν τα πτώματα των παιδιών. Ο επικεφαλής της, Μαντάνι Σέους, την έπεισε ότι τα κοριτσάκια της ήταν ακάθαρτα και δεν είχαν θέση στην οικογένεια. 

Χωρίς δεύτερη σκέψη, η Μπραμπλ άφησε τα παιδιά να πεθάνουν από πείνα και δίψα με τα πτώματά τους να βρίσκονται σε προχωρημένη αποσύνθεση μέσα στο αυτοκίνητό της. 

«Δύο φορές ισόβια. Μία για κάθε κοριτσάκι που σκότωσες», ήταν τελικά η ετυμηγορία με υποσημείωση ότι η Μπραμπλ δε θα έχει ποτέ τη δυνατότητα να αιτηθεί την αποφυλάκισή της. Θα πεθάνει στη φυλακή...

https://www.nooz.gr/world/1556026/afise-ta-paidia-tis-na-pethanoyn-apo-peina-otan-archigos-airesis-tis-eipe-oti-einai-akatharta

 

http://www.ppu.org.cy/index.php/en/49-heresies/sects-cults/1512-2019-10-03-08-00-42.html

τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

 

πό δεκαετίας καί πλέον τό διαδίκτυο (Internet) καί εἰδικά τα «Μέσα Κοινωνικῆς Δικτύωσης» (Social Media) δέχονται ἕνα καταιγισμό «θρησκευτικῆς» παραπληροφόρησης.

Καί δέν ἀναφέρομαι μόνο στίς ἑκατοντάδες ἱστοσελίδες πού κρυπτόμενες πίσω ἀπό τή δυνατότητα μυστικότητας τοῦ διαδικτύου διακινοῦν ἕνα ἑτερόκλητο «φιλοσοφικό», «θρησκευτικό» ἤ ὑλικό «ἐσωτερικῆς ἀνάπτυξης».

Στό διαδίκτυο κανείς δέν μπορεῖ νά ἀνακαλύψει «ποιός εἶσαι» ἄν -ὅπως λέγεται χαριτολογώντας- εἶσαι σκύλος[1] ἤ ἄνθρωπος, πολύ δέ μᾶλλον νά ξεχωρίσει ἄν τό μπέρδεμα πού διακινεῖς ἔχει σχέση μέ κάποια «γνωστή θρησκεία» ἤ εἶναι τό «ἀ­παύ­γα­σμα» τῆς ταραγμένης ἤ διεστραμμένης προσωπικότητάς σου.

Τό διαδίκτυο εἶναι μία τεράστια χοάνη πού ἀνακατεύει καί «σερβίρει» τά πάντα ὑπό τόν μανδύα τῆς ἀληθοφάνειας κι ἀλίμονο σέ ὅποιον ἀποίμαντο πιστό θελήσει νά ἐνημερωθεῖ γιά θέματα ἐκκλησιαστικά ἤ ἀκόμη καί θρησκευτικά, θρησκειολογικά, μεταφυσικά ἤ καί ἀποκρυφιστικά ἀπό τό διαδίκτυο.

Κάτι παρόμοιο ἤ καί χειρότερο συμβαίνει μέ τά Μέσα Κοι­νω­νι­κῆς Δικτύωσης, εἰδικά μέ τό Facebook τό ἐπικρατέστερο ἀπό αὐτά.

Τυπικά, τό Facebook εἶναι «ἕνας δημοφιλής ἐλεύθερος ἱ­στό­το­πος κοινωνικῆς δικτύωσης» πού «ἐπιτρέπει στούς ἐγ­γε­γραμ­μέ­νους χρῆστες νά δημιουργοῦν προφίλ, νά ἀνεβάζουν φω­το­γρα­φί­ες καί βίντεο, νά στέλνουν μηνύματα καί νά διατηροῦν ἐ­πα­φή μέ τούς φίλους, τίς οἰκογένειές τους καί τούς συναδέλφους τους».

Οὐσιαστικά, εἶναι ἕνας ἐλεύθερος ἱστότοπος κοινωνικῆς δικτύωσης πού ὁ καθένας μπορεῖ νά ἐγγραφεῖ, νά δημιουργήσει ἀναρίθμητα προφίλ καί νά διακινήσει τά πάντα: φιλικές ἐ­πι­κοι­νω­νί­ες, ἐρωτικές παρενοχλήσεις ἤ προώθηση προϊόντων καί ὑπηρεσιῶν, τουτέστιν ἀπό τίς πιό σκοτεινές προσωπικές του ἐπιδιώξεις μέχρι τίς ἁγνότερες καί εἰλικρινέστερές του διαθέσεις.

Καί φυσικά, ἡ ἀνειλικρίνεια παίζει πρωτεύοντα ρόλο σ' ὅλα αὐτά καθώς ὁ ἄνθρωπος -κι εἰδικά ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐκτός Ἐκ­κλη­σί­ας- ἀσκεῖ τήν ἀνειλικρίνεια ὡς ἀναπόσπαστο μέρος τῆς προσωπικότητάς του, συχνά χωρίς καν νά ἀντιλαμβάνεται ὅτι μετέρχεται τήν ἄχαρη, φθοροποιό καί καταστροφική αὐτή δευτέρα φύση.

Μέσα στό κυκεώνα αὐτό τοῦ Facebook, κινοῦνται καί ποικίλα πρόσωπα καί ὁμάδες -μέ πρόσωπο ἤ προσωπεῖο- πού διακινοῦν τά θρησκευτικά τους πιστεύω, πολλά μέ σημαντική ἐξάπλωση, μέ μικρούς ἤ μεγάλους ἀριθμούς «φίλων» (friends), «μελῶν» (members), «ἀκολούθων» (followers) ἤ προτιμήσεων (likes).

Μέσα σέ ὅλα τα παραπάνω καί ἡ «Ἐκκλησία τοῦ Παντοδύναμου Θεοῦ» (The Church of Almighty God)[2] ἡ ὁποία στήν βασική Ἑλληνική ἱστοσελίδα της, μεταξύ ἄλλων διακηρύττει: «Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, τώρα, στους έσχατους καιρούς, είναι η πιο κρίσιμη στιγμή να καλωσορίσουμε τον ερχομό του Κυρίου. Πώς πρέπει να το κάνουμε; Πώς μπορούμε να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών και να αποκτήσουμε αιώνια ζωή; Ο Κύριος Ιησούς είπε: "Αιτείτε, και θέλει σας δοθή· ζητείτε, και θέλετε ευρεί, κρούετε, και θέλει σας ανοιχθή" (Μτ 7:7). Τα μυστήρια της βασιλείας αποκαλύπτονται εδώ για να σου καταδείξουν το μονοπάτι της βασιλείας. Ας το εξερευνήσουμε κι ας συναναστραφούμε μαζί»[3].

Ὡραία καί θεάρεστα ἀκούγονται ὅλα αὐτά στόν ἀνυποψίαστο ἀναγνώστη καί πέραν ἀπό τά ὀρθογραφικά λάθη καί τή χρήση μετάφρασης στό παραπάνω κείμενο, δέν βλέπει πιθανῶς κάποια κακοδοξία ἤ παραποίηση τῆς Ἁγίας Γραφῆς στά συγκεκριμένα χωρία, σέ ἀντίθεση μέ τήν παραποίηση τῶν κειμένων τῆς Γραφῆς, πού ἀποτελεῖ κανόνα π.χ. στή διαβόητη κακόδοξη «γραφή» τῆς «Ἑταιρίας "Σκοπιά"», τῶν «Μαρτύρων τοῦ Ἰ­ε­χω­βᾶ», τή «Μετάφραση Νέου Κόσμου».

Ἐπιφανειακά λοιπόν δέ φαίνεται κάτι τό κακόδοξο στήν συγκεκριμένη «Ὁμολογία»· τότε, ποῦ εἶναι τό πρόβλημα; θά ἐ­ρω­τή­σει κανείς.

Τό πρόβλημα ξεκινάει ἀπό τό γεγονός ὅτι ὁ βασικός τίτλος τῆς ἐν λόγω ἰστοσελίδας τους ἐξαγγέλλει ὅτι «Ο Χριστός των εσχάτων ημερών εμφανίστηκε στην Κίνα» κι ὅτι «Η Κρίση ξεκινά από τον Οίκο του Θεού».

Ἄρα, βρισκόμαστε ἤδη, ἀδελφοί, πρό τοῦ Κυρίου καί τῆς Δευτέρας Παρουσίας Του; Αὐτό μᾶς λέγει, τουλάχιστον ἡ ἐπίσημή τους ἱστοσελίδα. Καί πῶς ἔγινε αὐτό χωρίς νά τό ἀν­τι­λη­φθοῦ­με; Ἐν κρυπτῶ καί παραβύστω;

Τό ὑπόλοιπο τῆς ἱστοσελίδας γέμει: εἰκόνων Χριστιανικῶν -Δυτικῆς τεχνοτροπίας-, διαφόρων Εὐαγγελικῶν ρήσεων -ἐν μεταφράσει-, ἀπεικονίσεων τοῦ Κυρίου ἡμῶν -ὡς ξανθοῦ, γαλανομάτη καί μειδιῶντος-, δεκάδων βιβλίων δικῆς τους ἔκδοσης, βιντεοταινιῶν καί ὕμνων, καθώς καί φωτογραφιῶν συνάξεων ὀπαδῶν, συχνά ἀσιατικῆς προέλευσης.

Ἄλλο κύριο χαρακτηριστικό τῆς ἱστοσελίδας εἶναι ἡ συχνή ἀναγραφή τῆς λέξης «ΕΝΣΑΡΚΩΣΗ» μέ κεφαλαία καί ἐντός πλαισίου καί ἡ καταγγελία κατά τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Κίνας (ΚΚΚ) γιά τήν ἀπηνῆ δίωξη τῆς «Ἐκκλησίας» τους.

Ἀλλά, ἄς ἔλθουμε στήν οὐσία τοῦ θέματος. Κατά τήν «Δι­α­δι­κτυα­κή Ἐγκυκλοπαίδεια» (Wikipedia): «Ἡ "Ἐκκλησία τοῦ Παντοδύναμου Θεοῦ" ἤ "Ἀστραπή ἀπό Ἀνατολῶν" (Eastern L­i­g­h­t­n­i­ng), κατά ἄλλη ὀνομασία, εἶναι ἕνα νέο θρησκευτικό κίνημα πού ἱδρύθηκε στήν Κίνα τό 1991 καί ἀριθμεῖ τρία ἕως τέσσερα ἑκατομμύρια μέλη κατά τίς ἐκτιμήσεις τῶν κυβερνητικῶν πη­γῶν τῆς Κίνας, ἄν καί μελετητές θεωροῦν τά στοιχεῖα αὐτά δι­ογ­κω­μέ­να.

»Τό ὄνομα "Ἀστραπή ἀπό Ἀνατολῶν" προέρχεται ἀπό τήν Καινή Διαθήκη: "ὥσπερ γάρ ἡ ἀστραπή ἐξέρχεται ἀπό ἀνατο­λῶν καί φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καί ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου"[4].

»Ἡ βασική διδασκαλία τοῦ κινήματος εἶναι ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἐπέστρεψε στή γῆ στίς μέρες μας ὡς ἐνσαρκωμένος Παντοδύναμος Θεός, αὐτή τή φορά ὄχι ὡς ἄνδρας, ἀλλά ὡς μία γυναίκα Κινέζα[5].

»Τό κίνημα χαρακτηρίζεται ἀπό τίς κινεζικές ἀρχές ὡς xie jiao -ὅρος πού μεταφράζεται ὡς "κακή λατρεία", ἀλλά πού χρη­σι­μο­ποι­εῖ­ται ἀκόμη ἀπό τήν ἐποχή τῆς δυναστεία τῶν Μίνγκ ὡς χαρακτηρισμός τῆς "ἐτεροδιδασκαλίας"- καί κατηγορεῖται γιά διάφορα ἐγκλήματα[6]...

»Οἱ χριστιανικές ὁμολογίες δέν τό ἀναγνωρίζουν ἐνῶ τά δι­ε­θνῆ μέσα ἐνημέρωσης χαρακτηρίζουν τό κίνημα ὡς λατρεία (cult) καί μάλιστα ὡς "τρομοκρατική ὀργάνωση".

»Οἱ ἴδιοι ἀρνοῦνται ὅλες τίς κατηγορίες καί ὑπάρχουν μελετητές πού κατέληξαν στό συμπέρασμα ὅτι ὁρισμένες κατηγορίες πού ἔχουν διερευνηθεῖ μέχρι στιγμῆς εἶναι πράγματι ψευδεῖς ἤ ὑπερβολικές».

Τί συμβαίνει λοιπόν στήν πραγματικότητα; Ἔχουμε ἐδῶ μιά ἀκόμη «χριστιανική» ὁμολογία τήν ὁποία ἡ «κακή» Κυβέρνηση τῆς Κίνας προσπαθεῖ νά διαβάλει;

Ἱστορικά, ἡ «Ἐκκλησία τοῦ Παντοδύναμου Θεοῦ» ἱδρύθηκε ἀπό τόν Ζάο Γουέϊσαν (Zhao Weishan) τή δεκαετία τοῦ 1990 (1991;), ὡς ἡ «Ἀστραπή ἀπό Ἀνατολῶν», μέ βασική πίστη ἀναφερόμενη σέ μιά μυστηριώδη γυναίκα πού φέρεται νά εἶναι ἡ μετενσάρκωση τοῦ Χριστοῦ. Ἄρθρο τοῦ 2001 στήν ἀσιατική ἔκδοση τῶν Times[7] ἀναφέρει ὅτι ἡ γυναίκα αὐτή ἦταν ἡ Γιάγκ Σανμπίν (Yang Xiangbin), ἐρωμένη τοῦ Ζάο. Τή θέση αὐτή -τῆς μετενσάρκωσης τοῦ Χριστοῦ- διεκδίκησε ἀργότερα ἄλλη γυναίκα, ἡ Λού Γεντσόν (Lu Yingchun)[8]. Τό 1995 ὁ Ζάο ἐγκατέλειψε τήν Κίνα γιά τίς Η.Π.Α. καί ἡ κινεζική κυβέρνηση ἔθεσε ἐκτός νόμου τή σέκτα.

Τό πρῶτο πού θά πρέπει νά ἀξιολογήσουμε ἐδῶ εἶναι ἡ κατ' ἀρχάς ἀντίχριστη διδασκαλία ὅτι ὁ Κύριός μας εἶναι ἤδη ἐδῶ, σωματικῶς˙ ὅτι ἡ Δευτέρα Παρουσία Του ἔχει ἤδη συντελεστεῖ, χωρίς νά ἀντιληφθοῦν «τόν υἱόν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπί τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετά δυνάμεως καί δόξης πολλῆς».

Τό δεύτερο εἶναι ὅτι ὁ «Κύριος πού ἐνσαρκώθηκε» δέν ἔχει τήν γνωστή Θεανδρική μορφή Του, ἀλλά τή μορφή μιᾶς κινέζας γυναίκας ἄρα στήν προκειμένη περίπτωση ἔχουμε ἀ­πο­δο­χή τοῦ «δόγματος τῆς μετενσάρκωσης».

Ἀλλά, ἀκόμη κι ἄν παραθεωρήσουμε τή δογματική διδασκαλία τῆς ὀργάνωσης κι ἄν δεχθοῦμε ὅτι ὁ καθένας ἔχει τό δικαίωμα ἀπό τούς Νόμους τῶν ἀνθρώπων νά πιστεύει ὅπου θέλει, παραμένει τό στοιχεῖο τῆς ἀνειλικρίνειας καί τῆς προσπάθειας παγίδευσης ἀνύποπτων πολιτῶν.

Ἡ ὀργάνωση/σέκτα «Ἐκκλησία τοῦ Παντοδύναμου Θεοῦ» στή χώρα μας δέν παρουσιάζει τό πραγματικό της πρόσωπο. Δέν ὁμολογεῖ εὐθαρσώς τήν πίστη της ὅτι ὁ «Χριστός» ἦλθε καί σήμερα ἀποτελεῖ ἐνσάρκωση μιᾶς κινέζας γυναίκας, ὥστε ὁ καθένας ἐλεύθερα νά ἀποφασίσει ἐάν θά ἐνταχθεῖ ἤ ὄχι. Ἀν­τι­θέ­τως -καί εἰδικά στό Facebook- χρησιμοποιεῖ δεκάδες εἰκονικά προφίλ (fake profiles) πού δῆθεν ἀνήκουν σέ πραγματικά πρόσωπα καί τά ὁποῖα ἀναρτοῦν εἰκόνες Ἁγίων καί τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καί προσκαλοῦν ἀνυποψίαστους, Ὀρθόδοξους πιστούς νά γίνουν «φίλοι» (friends), «μέλη» (members), νά τούς «ἀκολουθοῦν» (followers) ἤ νά τούς προτιμοῦν (likes).

Αὐτή τή στιγμή ὑπάρχουν στό Facebook ἑκατοντάδες παγιδευμένοι Ὀρθόδοξοι πιστοί πού νομίζουν τίς ἱστοσελίδες αὐτές ὡς Ὀρθόδοξες, Ἐκκλησιαστικές.

Ἡ κακόδοξη αὐτή ὀργάνωση κυκλοφορεῖ στήν Ἑλλάδα καί μέ πολλά ἄλλα διαφορετικά ὀνόματα· κάποια ἀπό αὐτά εἶναι: «Ἡ καλή γῆ τῆς Χαναᾶν», «Εὐαγγέλιο τοῦ ἐρχομοῦ τῆς Βασιλείας», «Ἀστραπή τῆς Ἀνατολῆς», «Θεοῦ κατοικητήριο. Αἰώνια Πόλη», «Μήτηρ Τῶν Ἐκκλησιῶν» κ. ἄ.

Κατωτέρω, ὡς δεῖγμα, μία ἀπό τίς ἑκατοντάδες σελίδες τους στό Facebook: https://www.facebook.com/profile.php?id=100014103999626

Μήπως εἶναι καιρός νά ἀπασχολήσει τό θέμα τήν Ἱ. Σύνοδο;

 

[1] «Στό Internet κανείς δέν ξέρει ἄν εἶσαι σκύλος». Κλασική χιουμοριστική «ἀτάκα» τοῦ διαδικτύου.

[2] https://en.wikipedia.org/wiki/Eastern_Lightning

[3] https://el.kingdomsalvation.org/

[4] Ματθ. ΚΔ΄ 27.

[5] Οἱ ὑπογραμμίσεις, δικές μας.

[6] http://archive.is/VnXke

[7] http://archive.is/g81dj

[8] https://wrldrels.org/2017/10/16/lu-yingchun-zhang-fan-group/

(Το άρθρο παρατίθεται αυτούσιο/μεταφρασμένο, όπως δημοσιεύθηκε στη Ρωσία στις 19 Σεπτεμβρίου 2019)

Τα Ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων ανέφεραν ότι, στις 19 Σεπτεμβρίου 2019, Δικαστήριο στο Σαράτοφ καταδίκασε σε φυλάκιση έξι μέλη της ολοκληρωτικής λατρείας των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» (the totalitarian cult Jehovah's Witnesses).

Ως γνωστό, η δράση της εταιρείας «Σκοπιά» (the Watchtower) – ηγετικού οργάνου των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» με έδρα την Αμερική, έχει απαγορευτεί στη Ρωσία. Έτσι, στη Ρωσία υπάρχουν σήμερα επτά «Μάρτυρες του Ιεχωβά» που εκτίουν ποινές φυλάκισης. Ο πρώτος ήταν ο Δανός πολίτης Dennis Christensen, ο οποίος καταδικάστηκε σε έξι χρόνια φυλάκισης στις 6 Φεβρουαρίου 2019.

Ως άνθρωπος που έχει κάνει πολλά για να εκθέσει αυτή τη σκληρή, απάνθρωπη λατρεία και να προειδοποιήσει τους συμπολίτες του για την επικινδυνότητά της, και ως ένας που η λατρεία αυτή (όπως πολλές άλλες) με θεωρεί τον κύριο εχθρό της στη Ρωσία, πιστεύω ότι έχω το δικαίωμα να εκφράσω τη γνώμη μου για αυτές τις καταδίκες.

Όταν δόθηκε η ετυμηγορία στον Christensen, θεώρησα ότι ήταν «τοπικό» λάθος ενός υπέρζηλου δικαστικού συστήματος ή κάποια εξαίρεση επειδή ήταν ξένος πολίτης, καθώς επίσης και το γεγονός ότι ήταν, αν και όχι ιδιαίτερα υψηλόβαθμος, ο επικεφαλής του τοπικού τμήματος της λατρείας. Εκείνη τη στιγμή, εξέφρασα τη λύπη μου για την ετυμηγορία και επεσήμανα το «αντιπαραγωγικό»/αρνητικό αποτέλεσμα των ποινών φυλάκισης οπαδών/μελών της Εταιρείας Σκοπιά.

Από τότε, σε περισσότερες από μια φορές διατάχθηκε η κράτηση «Μαρτύρων του Ιεχωβά» (και προφανώς, συνήθως αντιμετωπίστηκαν με σκληρότητα), αλλά τουλάχιστον οι ετυμηγορίες περιορίζονταν σε διοικητικές ποινές ή σε ποινές με αναστολή. Αλλά τώρα, έχουμε αυτές τις νέες σκληρές καταδίκες.

Ναι, η Εταιρεία Σκοπιά – διοικητικό όργανο των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» - είναι μια βίαιη, ολοκληρωτική λατρεία που ελέγχει τα μυαλά των μελών της και τους μετατρέπει σε σκλάβους, οι οποίοι υπακούουν τυφλά στις απαιτήσεις της ηγεσίας τους.

Οι άνθρωποι που εντάσσονται σ’ αυτή την οργάνωση, συχνά χάνουν τις οικογένειές τους, τις δουλειές τους, τους φίλους τους, ολόκληρο τον κοινωνικό τους κύκλο - ο οποίος αντικαθίσταται από μια αυταρχική λατρεία που επιδιώκει να ελέγξει όλες τις πτυχές της ζωής των οπαδών της.

Οι άνθρωποι που εμπλέκονται σε μια αυταρχική λατρεία διακινδυνεύουν τη ζωή τους (και τη ζωή των αγαπημένων τους), διότι ακόμη και σε συνθήκες που απειλείται η ζωή τους, οι προϊστάμενοί τους θ’ απαγορεύσουν τη μετάγγιση αίματος.

Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι χάνουν σχεδόν τα πάντα και παγιδεύονται σε ένα είδος «συνδρόμου της Στοκχόλμης». (Το ψυχολογικό φαινόμενο κατά το οποίο οι όμηροι εκφράζουν θετικά συναισθήματα και συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους σε σημείο να υπερασπίζονται ακόμα και να ταυτίζονται με τους απαγωγείς).

Λοιπόν, γιατί να  τιμωρήσουμε περισσότερο αυτούς τους ανθρώπους (τους «ομήρους»); Για να επιβεβαιώσουμε τα ψέματα των ηγετών τους, που τους διδάσκουν να μισούν και να φοβούνται τον έξω κόσμο; Να επιτραπεί (εξ αιτίας αυτών των χειρισμών) σε αυτήν την αυταρχική ομάδα να υποδουλώνει όλο και περισσότερους ανθρώπους, υποστηρίζοντας ότι όλα τα κράτη – όλες οι κυβερνήσεις είναι κατασκευάσματα του Αντιχρίστου και ότι όλοι οι μη-«Μάρτυρες» είναι οι υπηρέτες του (του Αντιχρίστου);

Αναφερόμενοι σε αυτές τις καταδικαστικές αποφάσεις, το «Κυβερνών Σώμα» στη Νέα Υόρκη (η εταιρεία Σκοπιά) θα τις αξιοποιήσει για να «σφίξει τον κλοιό» γύρω από τους υπάκουους οπαδούς του, που διαφορετικά θα μπορούσαν ενδεχομένως ν’ αποχωρήσουν από την οργάνωση. Και φυσικά, οι ηγέτες της λατρείας θ’ απαιτήσουν από τα απλά μέλη στη Ρωσία να συνεχίσουν τις δραστηριότητες της οργάνωσης παρά την απαγόρευσή της στη χώρα μας.

Αυτές οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στους «Μάρτυρες του Ιεχωβά» του Σαρατόβ είναι ένα δώρο γι’ αυτούς. Ναι, αναμφισβήτητα η ηγεσία της αίρεσης (sect) είναι οι πραγματικοί "εγκληματίες", κυνικοί και κακόβουλοι.

Αλλά γιατί να τιμωρούμε τα απλά μέλη που είναι στην ουσία θύματα αυτής της κυνικής χειραγώγησης; Είναι μήπως ο όμηρος ένοχος αν εκτελεί οδηγίες υπό την απειλή όπλου; Γηγενή μέλη της οργάνωσης έχουν υποδουλωθεί από την Αμερικανική ηγεσία, που ανέπτυξε ένα απάνθρωπο σύστημα καταστολής της ελευθερίας της σκέψης και δεν πρέπει να θεωρούνται αποκλειστικά υπεύθυνοι όταν συμμορφώνονται με τις εντολές της και λαμβάνουν μέρος στις συνάξεις τους.

Νομίζω ότι, οι έχοντες εξουσία επιβολής του νόμου στη χώρα μας είναι υποχρεωμένοι σε αυτές τις περιπτώσεις να δείξουν συμπόνια στα θύματα και οι δικαστές μας να ενεργήσουν με ευσπλαχνία. Το καθήκον τους είναι να επιστρέψουν ένα άτομο στην κοινωνία και όχι να το απομονώσουν και να το παραπικράνουν περισσότερο.

Δεν μαχόμαστε με τα μέλη των αυταρχικών λατρειών. Είναι συμπολίτες μας που, σε μια ευάλωτη στιγμή, προσχώρησαν σε ολοκληρωτικές κοινότητες. Αντιμετωπίζουμε τις αυταρχικές σέχτες, εκείνες τις ομάδες που χρησιμοποιούν και εκμεταλλεύονται τους οπαδούς τους, χειραγωγούν και ελέγχουν το μυαλό τους και παραβιάζουν τα αστικά και ανθρώπινα δικαιώματά τους.

Οι «Μάρτυρες του Ιεχωβά» συχνά αναφέρονται στον φοβερό τρόπο με τον οποίο διώκονταν στη ναζιστική Γερμανία. Έχουν ήδη αρχίσει να συγκρίνουν τη χώρα μας με αυτό το επαίσχυντο καθεστώς. Τώρα, μετά τις καταδικαστικές αποφάσεις του Σαράτοφ, θ’ αρχίσουν να το κάνουν με κάποια «δικαίωση», προφασιζόμενοι μαρτύριο και ενισχύοντας την αποφασιστικότητα των άλλων οπαδών.

Ελπίζω ότι το Εφετείο του Σαράτοφ θα άρει αυτές τις σκληρές ποινές. Ελπίζω ό,τι καλύτερο για αυτούς τους έξι ανθρώπους που ακόμα έχουν την ευκαιρία να μάθουν ότι υπάρχει δικαιοσύνη και έλεος στον έξω κόσμο. Το ελπίζω για χάρη της χώρας μας, η οποία ανέτρεψε την κυριαρχία του γερμανικού ναζισμού με τη θυσία δεκάδων εκατομμυρίων ζωών. Η Ρωσία πρέπει να μεριμνήσει ώστε να μη γίνει στόχος αυταρχικών χειραγωγών ή αντικείμενο σύγκρισης με το Ράιχ του Χίτλερ.

Σημ.: Ο δρ Αλέξανδρος Ντβόρκιν είναι καθηγητής Πανεπιστημίου, πρόεδρος του Κέντρου πληροφόρησης και καθοδήγησης «Άγιος Ειρηναίος» σχετικά με τις αιρέσεις, (cults) (Saint Ireneus of Lyons Informational Consultative Center) τo οποίο λειτουργεί με ευλογία της Ορθόδοξης Ρωσικής Εκκλησίας. Από το 2009 είναι αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Κέντρων Έρευνας και Πληροφόρησης για το Σεκταρισμό - European Federation of Centres of Research and Information on Sectarianism (FECRIS).

Συμμετέχει επίσης ως εκπρόσωπος της Ρωσικής Εκκλησίας στις κατά καιρούς Διορθόδοξες Συναντήσεις του δικτύου Πρωτοβουλιών Μελέτης Θρησκειών και Καταστροφικών Λατρειών.

 

https://www.iriney.ru/dolgozhiteli/«svideteli-iegovyi»/novosti-o-svidetelyax-iegovyi/novosti-o-«svidetelyax-iegovyi»-za-2019-g/kommentarij-a.-l.-dvorkina-k-saratovskim-prigovoram-«svidetelej-iegovyi».html

http://www.ppu.org.cy/index.php/en/24-heresies/jehovah-s-witnesses/1513-2019-10-03-11-03-12.html 

Η  ΤΡΑΓΕΛΑΦΙΚΗ  ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ

Ρ Α Σ Τ Α Φ Α Ρ Ι

Δημήτρης Μαυρίδης

 

    Στις 2 Απριλίου του 1930, ο Ταφάρι Μακόνεν, αντιβασιλέας της Αιθιοπίας, μετά από μια δεκαετία πραξικοπημάτων, μυστικών συμφωνιών και σκοτεινών δολοφονιών, στέφθηκε αυτοκράτορας της χώρας σε ηλικία τριάντα οχτώ ετών και έλαβε τον βαρύγδουπο τίτλο της «Αυτού Μεγαλειότητος Χαϊλέ Σελασιέ του 1ου, βασιλέα των βασιλέων, λόρδου των λόρδων, κατακτητικού λέοντα της Ιουδαίας και εκλεκτού του Θεού». Επίσης πρόσθεσε μπροστά από το μικρό του όνομα τη λέξη Ρας, που σημαίνει ηγέτης, και, εν αγνοία του, έγινε μέσα σε λίγα χρόνια ο Ρας Ταφάρι, ο Μεσσίας του κινήματος των ρασταφαριανών στο μακρινό νησί της Τζαμάικας στην Καραϊβική.

 

    Η χρήση της κάνναβης (ganja) για θρησκευτικούς σκοπούς υιοθετείται από τους Ρασταφάρι και αποτελεί μέρος των θρησκευτικών μυστηρίων τους. Η κάνναβη θεωρείται φυτό εξαιρετικής θρησκευτικής σημασίας και χρησιμοποιήθηκε από τα πρώιμα στάδια της εξέλιξης του ρασταφαριανισμού, αρχικά ως μέσο κοινωνικής αντίδρασης και σύμβολο αυθεντικής ελευθερίας, με δεδομένο το γεγονός πως ήταν απαγορευμένη ουσία, αποκτώντας σταδιακά ιδιαίτερο ρόλο στις τελετουργίες τους. Η χρήση της στηρίζεται στη βάση συγκεκριμένων εδαφίων της Παλαιάς Διαθήκης, όπως αυτά ερμηνεύονται από τους ίδιους:


Γένεσις, Κεφ. 1.11: «καὶ εἶπεν ὁ Θεός· βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένος καὶ καθ᾿ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένος ἐπὶ τῆς γῆς. καὶ ἐγένετο οὕτως»Γένεσις, Κεφ. 3.18: «ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι, καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ»Έξοδος, Ι'.12: «εἶπε δὲ Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἔκτεινον τὴν χεῖρα ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου, καὶ ἀναβήτω ἀκρὶς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ κατέδεται πᾶσαν βοτάνην τῆς γῆς καὶ πάντα τὸν καρπὸν τῶν ξύλων, ὃν ὑπελίπετο ἡ χάλαζα»Ψαλμοί, ΡΓ'(ΡΔ').14: «ὁ ἐξανατέλλων χόρτον τοῖς κτήνεσι καὶ χλόην τῇ δουλείᾳ τῶν ἀνθρώπων τοῦ ἐξαγαγεῖν ἄρτον ἐκ τῆς γῆς»Οι Ρασταφάρι αναγνωρίζουν στην κάνναβη τόσο μία αναζωογονητική δράση όσο και ευρύτερες θεραπευτικές ιδιότητες, θεωρώντας παράλληλα πως ενισχύει τη σοφία και τη δυνατότητα κατανόησης τού ανθρώπου. Χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο στη διάρκεια των θρησκευτικών συγκεντρώσεών τους. Σε αντιδιαστολή, είναι αντίθετοι στη χρήση αλκοόλ ή καπνού, θεωρώντας πως η χρήση των ουσιών αυτών είναι περισσότερο επιβλαβής, ενώ συγχρόνως συνδέεται με την ενίσχυση μεγάλων οικονομικών βιομηχανιών.

   Ο Χαϊλέ Σελασιέ ήταν απόγονος μιας δυναστείας που προερχόταν, κατά την υποκειμενική του αποκλειστικά άποψη, από τον βασιλιά Σολομώντα και τη βασίλισσα του Σαββά και έμεινε στην ιστορία ως ο μόνος Αφρικανός αυτοκράτορας παγκοσμίως, αλλά και από τις φιέστες του στο αθλητικό στάδιο της Αντίς Αμπέμπα, όπου πετούσε αφειδώς χαρτονομίσματα στο έξαλλο πλήθος. Επίσης, οδήγησε ανεπιτυχώς την Αιθιοπία στον πόλεμο της Αβησσυνίας εναντίον των Ιταλών (1935-’36) και μετά εγκατέλειψε τη χώρα, για να παραμείνει στο Μπαθ της Αγγλίας ως και το 1941, όταν οι Βρετανοί τον επανέφεραν στον αιθιοπικό θρόνο μετά την εκδίωξη των Ιταλών. Ο Σελασιέ έχει υποστεί έντονη κριτική για την οικονομική και τεχνολογική καθυστέρηση της Αιθιοπίας, καθώς και για τον σκανδαλώδη πλουτισμό του ίδιου και της οικογένειάς του κατά την πολυετή παραμονή του στον θρόνο, αλλά και για την εκστρατεία εναντίον της Ερυθραίας, που επιζητούσε την ανεξαρτησία της από την Αιθιοπία και το πλήρωσε με 30ετή πόλεμο.

  Τα πρώτα μέλη του Ρασταφαριανισμού ήταν κατά το μεγαλύτερο ποσοστό Αφρικανικής καταγωγής και πρώην μέλη άλλων χριστιανικών δογμάτων. Ο προσδιορισμός του αριθμού των μελών του κινήματος παγκοσμίως είναι δύσκολος καθώς δεν υπάρχουν επίσημες στατιστικές. Διαφορετικές εκτιμήσεις αναφέρονται σε συνολικά 200.000-1.000.000 Ρασταφάρι στον κόσμο. Παραδοσιακά, προέρχονται κυρίως από το χώρο των κατώτερων οικονομικών τάξεων, αν και σήμερα έχουν διεισδύσει σε σημαντικό βαθμό στη μεσαία τάξη. Στις καθημερινές πρακτικές τους περιλαμβάνονται αυστηρές διατροφικές συνήθειες που περιλαμβάνουν κυρίως τη χορτοφαγία, η χρήση της κάνναβης για θρησκευτικούς σκοπούς καθώς και η υιοθέτηση χαρακτηριστικής κόμμωσης των μαλλιών σε πλεξίδες («ράστα»).

    Κατά ένα περίεργο ιστορικό παράδοξο, αμέσως μετά την ενθρόνιση του Σελασιέ, το 1930, το περιοδικό Τάιμ αφιέρωσε δύο άρθρα στο γεγονός, που συνοδεύονταν από φωτογραφίες του μαύρου αυτοκράτορα. Τα εν λόγω άρθρα, ενώ πέρασαν απαρατήρητα παγκοσμίως, προκάλεσαν κυριολεκτικά σεισμό στην Τζαμάικα, όπου το κίνημα του παν-αφρικανισμού του Μάρκους Γκάρβεϊ ασκούσε έντονη επιρροή στον ντόπιο πληθυσμό. Οι φωτογραφίες έδειχναν τον Αφρικανό βασιλιά με τη μεγάλη στολή και τοπικοί καλλιτέχνες τις αντέγραψαν κατά δεκάδες, για να τοποθετηθούν σε πλατείες και σπίτια. Ο Σελασιέ, ως Ρας Ταφάρι, θεωρήθηκε επισήμως μετενσάρκωση του Ιησού και απευθείας απόγονος της δωδέκατης φυλής του Ισραήλ και, με βάση το προφητικό βιβλίο της Αποκάλυψης, της Καινής Διαθήκης, ο Μεσσίας που θα οδηγήσει τους λαούς της Αφρικής και της αφρικανικής διασποράς στη Σιών και την ελευθερία. Ο ίδιος ο Χαϊλέ Σελασιέ δεν είχε ιδέα για όλα αυτά, ώσπου τον επισκέφθηκε μια αντιπροσωπεία ρασταφαριανών στο Μπαθ το 1936, για να του εκφράσει τη λατρεία των Τζαμαϊκανών στο πρόσωπό του. Ο έκπληκτος αυτοκράτορας υποσχέθηκε να επισκεφθεί κάποτε τους πιστούς του ακολούθους στην Καραϊβική, αλλά λόγω του πολέμου και των προβλημάτων της επιστροφής του στον θρόνο της Αιθιοπίας, η επίσκεψη στην Τζαμάικα θα αργούσε τριάντα χρόνια.

   Κοινή πεποίθηση των περισσότερων παλαιών Ρασταφάρι είναι πως ο πρώην αυτοκράτορας της Αιθιοπίας, «Βασιλεύς των Βασιλέων» Χαϊλέ Σελασιέ Α', είναι η ενσάρκωση του Θεού (Γιαχ) και ο μαύρος μεσσίας που θα οδηγήσει στο μέλλον τη μαύρη φυλή στη γη της επαγγελίας, η οποία ταυτίζεται με την Αφρική ή ειδικότερα με την Αιθιοπία. Υπό αυτό το πρίσμα, αρκετοί εντάσσουν το ρασταφαριανισμό στα μεσσιανικά μιλλεναριακά κινήματα, ωστόσο πιστεύεται επίσης ότι ο μιλλεναριακός χαρακτήρας του έχει ατονήσει κατά τα νεότερα χρόνια, όπως και οι ιδέες περί επαναπατρισμού στην Αφρική. H ονομασία τους, «Ρασταφάρι», αποτελεί άμεση αναφορά στο πραγματικό όνομα του Χαϊλέ Σελασιέ, γεγονός που αντανακλά την πεποίθηση τους πως ο Θεός ενυπάρχει σε όλους τους ανθρώπους. Οι Ρασταφάρι συνέδεσαν τους τίτλους του Χαϊλέ Σελασιέ («Βασιλεύς των Βασιλέων», «Κύριος Κυρίων») με εδάφια της Αποκαλύψεως, ταυτίζοντας τον κατ' επέκταση με το Θεό. Σύμφωνα με την κεντρική πεποίθηση των Ρασταφάρι, ο Χαϊλέ Σελασιέ θα απελευθέρωνε τους μαύρους από το σύστημα καταπίεσής τους από τους λευκούς, το οποίο συχνά αποκαλείται από τους ίδιους και «Βαβυλώνα». Ακόμα και μετά το θάνατο του αυτοκράτορα της Αιθιοπίας, η πίστη αυτή παραμένει ζωντανή, καθώς αρκετοί πιστεύουν πως στην πραγματικότητα ο Σελασιέ δεν πέθανε ποτέ ή κατά άλλους θα επιστρέψει στο μέλλον για τη σωτηρία των ανθρώπων από την καταπίεση. Σύμβολο του μεσσία Σελασιέ αποτελεί ο λέοντας, που συναντάται επίσης σε σημαίες του κινήματος, αλλά και σε μορφές τέχνης, στην ποίηση και στη μουσική.

       

    Τελικά, ο Χαϊλέ Σελασιέ κράτησε την υπόσχεσή του, έστω και καθυστερημένα, και προσγειώθηκε στο αεροδρόμιο του Κίνγκστον στις 21 Απριλίου του 1966. Ειδοποιημένοι από τους τοπικούς αρχηγούς τους, πάνω από εκατό χιλιάδες ρασταφαριανών είχαν κατακλύσει το αεροδρόμιο αναμένοντας τον «Μεσσία» τους. Από τον πυκνό καπνό που ανέδιδαν τα χιλιάδες τσιγαρλίκια και πίπες με χασίς, που το πλήθος κάπνιζε ακατάπαυστα κατά την εξάωρη αναμονή, ήταν φανερό ότι η πλειονότητα των συγκεντρωμένων ήταν τελείως μαστουρωμένη και όταν τελικά το αεροπλάνο τροχοδρόμησε στον διάδρομο, οι πάντες εφόρμησαν σαν τρελαμένοι στο αεροπλάνο. Ο Σελασιέ επιχείρησε κάποια στιγμή να βγει έξω, αλλά οι αλαλαγμοί των πιστών του τον τρόμαξαν και ξαναμπήκε στο αεροσκάφος. Χρειάστηκε η παρέμβαση του Μόρτιμερ Πλάνο, ενός ντόπιου ράστα ηγέτη, για να πεισθεί τελικά ο «Μεσσίας» ότι δεν θα τον λιντσάρουν, και κατέβηκε στον αεροδιάδρομο υπό τις θριαμβευτικές ιαχές των οπαδών του. Η γυναίκα του Μπομπ Μάρλεϊ, Ρίτα, που ήταν παρούσα στην υποδοχή του Σελασιέ, στο βιβλίο της, No woman, no cry, αναφέρει ότι είδε στις παλάμες του Σελασιέ τα στίγματα από τις πληγές του Χριστού στον σταυρό και πείσθηκε επί τόπου ότι ήταν όντως ο Μεσσίας. 

   Η Βίβλος θεωρείται ιερό βιβλίο, ωστόσο δεν είναι αποδεκτή στο σύνολό της. Για τους Ρασταφάρι, το περιεχόμενό της είναι συμβολικό και απαιτείται η κριτική ερμηνεία της για την άντληση των πραγματικών μηνυμάτων που περιέχει, καθώς εξαιτίας διαδοχικών μεταφράσεών της από την αμχαρική γλώσσα έχει υποστεί στρεβλώσεις. Υπό αυτή τη θεώρηση, οι Ρασταφάρι χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά τη μετάφραση του Βασιλέως Ιακώβου (King James Version) και στηρίζουν αρκετές δοξασίες και πρακτικές τους επί συγκεκριμένων βιβλικών εδαφίων. Άλλα κείμενα που στηρίζουν ή διαμορφώνουν τις δοξασίες των Ρασταφάρι είναι το Αιθιοπικό έπος Kebra Nagast (Γκιζ: ክብረ ነገሥት, «Η Δόξα των Βασιλέων») καθώς και η «Βίβλος των Μαύρων» (Holy Piby) του Robert Athlyi Rogers. Το πρώτο αφηγείται την επίσκεψη της Μακέδα, Βασίλισσας του Σαβά, στο Βασιλέα Σολομώντα, με τον οποίο απέκτησε σύμφωνα με το θρύλο, τον Μενελίκ Α', ιδρυτή του βασιλείου της Αιθιοπίας. Η «Βίβλος των Μαύρων» ολοκληρώθηκε κατά την περίοδο 1913-17 και εκδόθηκε το 1924 για να ακολουθήσει σύντομα η απαγόρευσή της στη Τζαμάικα και άλλα νησιά της Καραϊβικής. Αποτελεί κατεξοχήν θρησκευτικό βιβλίο που δίνει έμφαση στην επιστροφή των μαύρων στην Αφρική και αναγνωρίζει μεταξύ άλλων τον Μάρκους Γκάρβεϊ ως απόστολο του Θεού.

    Κατά τις επαφές με τις αρχές, ο Σελασιέ απαίτησε να παρίστανται και οι τοπικοί ράστα ηγέτες, τους οποίους επιπλέον, παρασημοφόρησε με χρυσά μετάλλια, παραμερίζοντας και αγνοώντας την κυβέρνηση της χώρας. Στις συνομιλίες με τους ρασταφαριανούς, ο Σελασιέ φαίνεται πως έπαιξε το χαρτί του Μεσσία, αλλά με μια κίνηση ματ ξεφορτώθηκε την καυτή πατάτα που του εναπόθεσαν στα χέρια ο Μόρτιμερ και οι δικοί του, όταν τον ρώτησαν πότε μπορεί να αρχίσει ο επαναπατρισμός τους στην Αιθιοπία. Ο Σελασιέ, διαισθανόμενος τα επακόλουθα μιας τέτοιας κίνησης, απάντησε ότι δεν πρέπει να επαναπατριστούν στην Αιθιοπία πριν απελευθερώσουν τον λαό της Τζαμάικας. Το απίστευτο είναι ότι ο ολοφάνερος ελιγμός του Σελασιέ θεωρήθηκε ως η «αρχή της απελευθέρωσης πριν τον επαναπατρισμό» για το κίνημα των ρασταφάρι και αποτέλεσε το κύριο έναυσμα του αγώνα τους.

   Οι Ρασταφάρι πρεσβεύουν πως κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται με το δικό του τρόπο την αλήθεια, γεγονός που εξηγεί εν μέρει το ευρύ φάσμα πεποιθήσεων που παρατηρείται στις τάξεις τους. Τα ηθικά πρότυπα που ακολουθούν διαφέρουν, αν και έχουν παράλληλα ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Οι περισσότεροι υιοθετούν το ιδανικό της «μιας αγάπης», δηλαδή της ανιδιοτελούς αγάπης προς τον πλησίον, και πιστεύουν πως κάθε άνθρωπος οφείλει να συμπεριφέρεται με ανεκτικότητα, ειλικρίνεια και ακεραιότητα και να αντιστέκεται ειρηνικά σε κάθε μορφή καταπίεσης. Αρκετοί ζουν σύμφωνα με την ερμηνεία που οι ίδιοι δίνουν στους βιβλικούς κανόνες, όπως αυτοί συναντώνται στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη.

   Ο Χαϊλέ Σελασιέ τελικά ανατράπηκε από φιλο-σοβιετικό πραξικόπημα το 1974, και προφανώς δολοφονήθηκε από τους πραξικοπηματίες, ενώ βρισκόταν σε κατ’ οίκον περιορισμό το 1975, αφήνοντας τους Ρασταφαριανούς πιστούς του χωρίς μεσσία και χωρίς την πολυπόθητη Γη της Επαγγελίας του επαναπατρισμού. Έτσι κι αλλιώς είναι κομματάκι δύσκολο να πείσεις κάποιον να αφήσει την Τζαμάικα και την Καραϊβική για να μεταναστεύσει στην έρημο της Αιθιοπίας, όσα τσιγαρλίκια κι αν του τάξεις.

 

Το κύριο άρθρο του Δημήτρη Μαυρίδη είναι από το ΑΡΔΗΝ. Tα κείμενα στα πλαίσια είναι από την Βικιπαίδεια