του Αθανασίου Β. Αβραμίδη,καρδιολόγου - καθηγητού Παθολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών

 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ


H επινόηση του βελονισμού ως θεραπευτικής μεθόδου, ανάγεται χρονικώς στα βάθη μυθικών αφηγήσεων των Κινέζων. Χρειάσθηκαν δε πολλές χιλιετηρίδες ώστε να προκύψουν σχετικές πληροφορίες από τυχαία γεγονότα ή μύθους αρχικώς της καθημερινής ζωής. 
Μέσα από την καθημερινή βιοπάλη για την επιβίωσή του, «έβλεπε» ο άνθρωπος ότι ορισμένοι, τάχα, από τους τραυματισμούς ή κάποια τυχαία τσιμπήματα εντόμων, τους απήλλασαν κάποτε από διάφορες νοσηρές καταστάσεις. Οι πιο παρατηρητικοί συγκέντρωναν κατά καιρούς τέτοιου είδους «πληροφορίες» και κάποιοι « τόλμησαν» να αντιγράψουν την «αυτόματη», όπως χαρακτηρίσθηκε αργότερα, προστασία την οποία τους παρείχαν τα κάποια «τυχαία» γεγονότα αλλά και η «πείρα της ζωής». Έτσι, άρχισαν κάποιοι να κεντρίζουν, να πληγώνουν ή να βελονίζουν, με λεπτές πέτρινες βελόνες, διάφορα κάπως πιο συγκεκριμένα σημεία, για τα οποία προέκυπτε σχετική «εμπειρία». 
Κάπως έτσι θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, ότι άρχισε η βελονοθεραπεία και μάλιστα ως ένα είδος μυστικιστικής θεραπευτικής.


1. Οι «δεκατρείς δαίμονες».

Η αρρώστια πάντοτε αποδιδόταν σε επίδραση κακοποιών υπερφυσικών δυνάμεων. Στην Κίνα πίστευαν ότι «δρούσαν» αόρατες δυνάμεις τις οποίες προσωποποίησαν με τα «δαιμόνια» [1]. Από αυτά, άλλα ήσαν αγαθοεργά, τα οποία η παράδοση αναφέρει με το όνομα Σεν, άλλα δε κακοποιά, τα οποία αποκαλούσαν Κουέι. Η αρρώστια λοιπόν ήταν έργο των Κουέι. Δαιμόνων, δηλαδή εξειδικευμένων ή προορισμένων να προκαλούν αρρώστιες. 
Η όλη προσπάθεια των ανθρώπων λοιπόν, προκειμένου να αποφύγουν την αρρώστια, εστρέφετο στο να βρουν «μέσα» με τα οποία θα μπορούσαν να καταπολεμούν τα κακά αυτά δαιμόνια, τα Κουέι. Με τον καιρό - υπάρχουν δε πολύ ενδιαφέρουσες σχετικές «ιστορίες» - προέκυψαν περιπτώσεις από τις οποίες σχημάτισαν κάποιοι την εντύπωση ότι, κάποια σημεία του οργανισμού, αποτελούν τα σημεία δράσεως των Κουέι. Ως τέτοια δε ευαίσθητα και ευπαθή σημεία καθόρισαν μέρη στα οποία μπορούσε να βυθίζεται το δάκτυλο. Τις τέτοιες περιοχές τις ονόμασαν Χσυέ - «εντυπώματα» ή «σημεία». «Αποκρύπτοντας δε λάθη, επιπλοκές, δυσάρεστα συμβάματα και αποτυχίες», διέδωσαν τη φήμη ότι, βελονίζοντας στις επίμαχες αυτές θέσεις, εξόντωναν τους δαίμονες Κουέι, που εκεί φώλιαζαν. 
Οι κλασσικοί του βελονισμού, περιγράφουν μια σειρά από σημεία με το όνομα Σέν Σαν Κουέι, που σημαίνει «οι δεκατρείς δαίμονες», αναφερόμενοι στα 13 πρώτα σημεία βελονισμού. [1]


Παράλληλα προς αυτά, από άλλα τυχαία γεγονότα, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, «αργή καυτηρίαση» (Τσιου), μπορεί να εφαρμοσθεί ως θεραπευτική μέθοδος, παράλληλα ή και σε συνδυασμό με τον βελονισμό, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Τσεν Τσίου (βελόνες και καυτηριασμοί), προκαλώντας εγκαύματα με σβώλους ή τσιγάρα από ξηρά φύλλα του φυτού της αρτεμισίας της κοινής, κοινώς Αψιθιάς, (Artemisia Vulgaris), βάσει τακτικής, προς αποφυγή εγκαυμάτων και προς εισαγωγή της έτσι παραγόμενης θερμότητας με τις βελόνες στα επίμαχα σημεία βελονισμού. Έτσι προέκυψε η ευρύτερα διαδεδομένη μέθοδος του «μοξοκαυτηριασμού» ή Μόξας[2], με την οποία αποσκοπείται η «τόνωση της ενεργειακής κυκλοφορίας» μέσα από το σύστημα των Μεσημβρινών, με μια πυρώδη θερμική επίδραση πάνω στα διάφορα βελονιστικά σημεία. 
Με τον καιρό, όσο προέκυπταν αντικειμενικότερες παρατηρήσεις, άρχισε να εγκαταλείπεται η θεωρία της εισβολής δαιμόνων που προκαλούν ασθένειες για την πρόκληση των ασθενειών, και να αναπτύσσεται ένα νέο σύστημα γνώσεων, χάρη στην επινόηση ενός φιλοσοφικού συστήματος με την επικυριαρχία του Τάο, «ενός παγκοσμίου Νόμου της Τάξεως».


2. Τάο και Ταοϊσμός. 

Η Κινεζική λέξη Τάο, σημαίνει το «μέσον». Στην αρχαία κινεζική φιλοσοφία το Τάο είναι στοιχείο τάξεως το οποίο επιτελεί την ενότητα του Σύμπαντος. Ταοϊσμός δε, είναι το φιλοσοφικό και θρησκευτικό σύστημα των Κινέζων. Η ίδρυσή του αποδίδεται στον Λάο Τσε (Lao Tse), ο οποίος υποτίθεται ότι έγραψε το Τάο-τε-Κινγκ, ένα από τα τρία μοναδικά διασωθέντα θεμελιώδη βιβλία του λεγόμενου «φιλοσοφικού» Ταοϊσμού.[3]


Η διδασκαλία του ταοϊσμού δέχεται ότι: το υπαρκτόν, πέραν των πολλαπλών διαφορών του, είναι κατά βάθος ένα. Υπάρχει ένα στοιχείο τάξεως και ενότητας, μυστηριώδες και μη κατονομαζόμενο, υπέροχο και αμετάβατο, το οποίον αποκαλείται τάο, «το μέσον». Αυτό λοιπόν το στοιχείο τάξεως είναι η υπέρτατη πραγματικότητα μέσα στην οποία όλες οι φαινομενικές αντινομίες διαλύονται˙ σύνθεση του γιν και του γιανγκ, του θετικού και του αρνητικού, του αληθινού και του ψεύτικου, είναι κατ' αρχήν η απολύτρωση γι' αυτόν που την κατέχει. Ο ταοϊστής ελπίζει να ενωθεί με αυτή την πραγματικότητα δια της σκέψεως, της ασκήσεως και κατόπιν της εκστάσεως˙ ενωμένος μετά του τάο φεύγει από τον μάταιο κόσμο και απολαμβάνει την αθανασία. Ο θρησκευτικός ταοϊσμός διαμορφώθηκε από την εποχή των Χαν. Αργότερα δε, υπό την επιρροή του Βουδισμού, οργάνωσε μοναστήρια και ναούς. Γενικώς ο «θρησκευτικός» ταοϊσμός είναι μίγμα δογματικό, όπου ευρίσκονται οι σοφές ιδέες του Λάο Τσε και του Τσουάνγκ τσε, με μαγικές τελετές και λαϊκές δεισιδαιμονίες.[3]
Στο Τάο-τε-Κινγκ, το βιβλίο αυτό «του Μέσου και της Αρετής», εκτίθεται και μάλιστα με παραβολές, το μυστικιστικό δόγμα του Ταοϊσμού. [3]


3. Ταοϊσμός και Κοσμική Ενέργεια.

Κατά την Κινεζική φιλοσοφία, η ενέργεια Chi (Τσ'ι) είναι η βασική κοσμική αρχή η οποία είναι η αιτία κάθε δημιουργικής και καταστροφικής καταστάσεως,[4] και θα μπορούσε να παραβληθεί με τον Ινδικό όρο «Πράνα».


Συμπαντική η ενέργεια του Τάο στο σύνολό της, παρουσιάζεται για τον δυαδικό νου του ανθρώπου ως διπολική. Οι Κινέζοι λοιπόν, διακρίνοντας για την ενέργεια αυτή δύο πόλους, ονόμασαν Γιν τον αρνητικό και Γιανγκ τον θετικό.[4] Οι δύο ενεργειακοί αυτοί πόλοι παριστάνοντας, αντιστοίχως, το αιώνιο πρωταρχικό θήλυ και το αντίστοιχο άρρεν, αποτελούν τις δύο βασικές αρχικές δυνάμεις ή Αρχές. Αυτές δε είναι εκείνες οι οποίες, κατά την Κινεζική φιλοσοφία, δημιούργησαν τον Ουρανό («Πατέρας»), τη Γη («Μητέρα») και τον Άνθρωπο («Υιός»), ο οποίος κινείται μεταξύ Ουρανού και Γης. Οι δυνάμεις αυτές, ως οι δύο Αρχές, εμπεριέχονται στα δημιουργήματά τους, βρίσκονται σε διαρκή ανταγωνισμό αλλά και συνεχή συνεργασία, αυτορρυθμιζόμενες χάρη στον Μεγάλο Νόμο του Τάο που αποτελεί την Τρίτη Αρχή, η οποία είναι καθαυτή η «σχέση» (Τάο) των δύο άλλων Αρχών, οι οποίες εμπεριέχονται η μία μέσα στην άλλη. Το Τάο δεν είναι ούτε η μία ούτε η άλλη, αλλά μια ενδιάμεση Αρχή, η οποία συναποτελείται από την ποσοστιαία συμμετοχή των δύο άλλων πρωταρχικών δυνάμεων, συναποτελώντας πάντα, αθροιστικώς το «όλον» ή το «Ένα» το οποίο είναι, ακριβώς το Τάο. (Σ.Σ.: Πρόκειται, δηλαδή, για μία άκρως δυσνόητη, αν μη ακατανόητη, φιλοσοφία).


4. Το Γιν και το Γιανγκ.

Η διαλεκτική, η σκέψη, η διάγνωση όπως και η πρακτική θεραπευτική αγωγή του παραδοσιακού βελονισμού, θεμελιώνεται επάνω στη θεωρία του Γιν και του Γιανγκ, στη θεωρία των «πέντε κινήσεων» και των «πέντε δραστηριοτήτων». [4] (Σ.Σ.: Κάτι, δηλαδή, το οποίο ουδεμία σχέση έχει με την Επιστήμη της Ιατρικής).


Το Γιανγκ εκπροσωπεί: την εκφραζόμενη δύναμη, το φως, την θερμότητα, το άνω (Ουρανό), την αρρενωπότητα, τη δραστηριότητα, την προσφορά, το σκληρό. Το Γιν, αντιθέτως, εκφράζει: την απουσία ενεργού δυνάμεως, το σκοτάδι, το κρύο, το κάτω (Γη), την θηλυκότητα, την παθητικότητα, την αδράνεια, την δεκτικότητα, το μαλακό.[4]
Το Γιν και το Γιανγκ, δεν μπορούν να υπάρχουν ξεχωριστά˙ και ενυπάρχουν, σε άλλοτε άλλο ποσοστό, το ένα μέσα στο άλλο. Αν όμως χωρισθούν, το αποτέλεσμα θα είναι η καταστροφή και ο θάνατος σε κάθε φυσικό πεδίο, και θα επέλθει ο εκμηδενισμός του Σύμπαντος. (Σ.Σ.: Πρόκειται για μία αβάσιμη και αυθαίρετη αντίληψη του Ταοϊσμού).
Το ανθρώπινο σώμα πειθαρχεί στους νόμους του Γιν και του Γιανγκ. (Σ.Σ.: κατά την φιλοσοφική τους αντίληψη περί ανθρώπου). Τα συμπαγή όργανα (ήπαρ, καρδιά, σπλήνας, πνεύμονες, νεφροί) είναι Γιν. Τα κοίλα σπλάχνα (χοληδόχος κύστη, λεπτό έντερο, στόμαχος, παχύ έντερο, ουροδόχος κύστη), είναι Γιανγκ. Η διαταραχή μεταξύ του Γιν και του Γιανγκ προκαλεί τις αρρώστιες. Και για να αποκατασταθεί η υγεία, θα πρέπει οι δυνάμεις αυτές να επανέλθουν σε κατάσταση ισορροπίας. Σ' αυτό «αποβλέπει» ο ....βελονισμός. (Σ.Σ.: Περί τίνος πρόκειται, επομένως; Περί Μυστικισμού; ... μόνον; ... ή μήπως και Παγανισμού;


5. Η διάγνωση της νόσου. 

Στον παραδοσιακό βελονισμό, η διάγνωση της νόσου από την οποία πάσχει κάποιος, βασίζεται στην ποιότητα των σφυγμών. Υπάρχουν δε κατά τους βελονιστές, ... 28 μορφές παθολογικών σφυγμών, οι οποίοι διακρίνονται σε σφυγμούς Γιν και σε σφυγμούς Γιανγκ. Διαθέτουν μάλιστα στα βιβλία τους πολυάριθμα κεφάλαια με απίθανες περιγραφές λεπτομερειών για το είδος ή τις μορφές του σφυγμού, από τις οποίες πιστεύουν (αν ποτέ είναι δυνατόν) ότι, μπορούν να διαγνώσουν επακριβώς το πάσχον όργανο και την ειδική πάθησή του (ανάλογα με τις συγκεκριμένες διαταραχές των Γιν και των Γιανγκ), φθάνοντας μέχρι και να αποφαίνονται τελεσίδικα, έτσι ώστε ακόμη και να ισχυρίζονται ότι: ... ο σφυγμός της «διασποράς αποτελεί προγνωστικό θανάτου, καθ' όσον αντιστοιχεί σε ενεργειακή κενότητα των νεφρών. Και ότι, .... ο λεγόμενος «έτοιμος» σφυγμός, που αντιστοιχεί στην λεγόμενη «νίκη του Γιανγκ», θεωρείται και αυτός προγνωστικό θανάτου.


Για τον βελονισμό, το κλειδί της διαγνωστικής βρίσκεται στην εξέταση των διαφόρων αποχρώσεων της χροιάς του προσώπου, όπως και των σφυγμών. Και αποτελεί την μεγάλη Αρχή - Τάο - της θεραπευτικής. Ο βελονιστής πρέπει να γνωρίζει πολύ καλά ότι τα εσωτερικά όργανα προβάλλονται σε συγκεκριμένες και προκαθορισμένες θέσεις της μέσης γραμμής του προσώπου και εκατέρωθεν αυτής, και ότι στο μέσο της γραμμής αυτής ανταποκρίνονται οι πνεύμονες, κάτω από αυτό ανταποκρίνεται η καρδιά, πιο κάτω το ήπαρ και ακόμη πιο κάτω ο σπλήνας. Εκατέρωθεν δε της μέσης γραμμής του προσώπου, προβάλλονται τα σπλάχνα, έχοντας το καθένα τη δική του θέση προβολής και συγκεκριμένες ανώμαλες χρώσεις, οι οποίες αποτελούν την εκδήλωση η οποία υποδεικνύει στον βελονιστή το συγκεκριμένο όργανο στο οποίο αυτή αντιστοιχεί και την πάθησή του, αναλόγως της χροιάς. Και, όπως ισχυρίζονται, μπορεί ο βελονιστής από αυτά, να προβλέψει όχι μόνον την εξέλιξη αλλά και την τελεσίδικη έκβαση της νόσου.
Η εξέταση τόσο των σφυγμών όσο και της χροιάς του προσώπου, σχετίζονται με τους κανόνες των «πέντε στοιχείων» (Ξύλο, Φωτιά, Γη, Μέταλλο, Νερό) των «τεσσάρων εποχών» (του έτους), των «οκτώ ανέμων» και των «έξι ενώσεων» των ... «12 συζευγμένων Μεσημβρινών». (Σ.Σ.: Εύλογο λοιπόν το ερώτημα: Οι της εποχής εκείνης βελονιστές, στηρίζονταν στις φαντασιώσεις τους περί της κατασκευής και λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού. Οι σημερινοί, πώς τα αποδέχονται όλα αυτά και «βελονίζουν» βάσει των δοξασιών της εποχής του «Κίτρινου Αυτοκράτορα»;).


Η νόσος του ανθρώπου, όπως υποστηρίζουν, προέρχεται από την ανισορροπία των ενεργειών των «πέντε δραστηριοτήτων», επιδεινώνεται δε αν η ενέργεια του ουρανού, του είναι δυσμενής.[4] Αυτά λένε, είναι από τα ... «απόκρυφα μυστικά του πεπρωμένου» του ανθρώπου. [4] Η πιο ευνοϊκή, πάντως, στιγμή για να παρατηρήσει κανείς την κατάσταση της ενέργειας του Ουρανού για την ορθότερη διάγνωση - λένε τα βιβλία του βελονισμού - είναι κατά την αυγή ... της πρώτης ημέρας του νέου έτους. [4] Οι πέντε ενέργειες του Ουρανού, καλές ή κακές, εισέρχονται στον άνθρωπο (ω της αφελείας!)... «από τη μύτη» και διατηρούνται μέσα στην καρδιά και τους πνεύμονες, από όπου ασκούν την επίδραση τους, όπως πιστεύουν οι βελονιστές.
Δεν είναι εύκολο βεβαίως να γίνει η ελαχιστότατη αναφορά επί των διαφόρων διαγνώσεων, και πώς και βάσει ποίων στοιχείων αυτές καθιερώθηκαν ώστε να αποτελέσουν τη βάση για την θεραπευτική του βελονισμού, με τον οποίον - όπως ισχυρίζονται - θεραπεύουν, σχεδόν, .... τα πάντα (!). Αξίζει όμως να αναφερθούν μερικά για το πώς προωθήθηκε ο βελονισμός στην Κίνα, αρχίζοντας από την μυθική εποχή.


6. Η επιβολή του βελονισμού. 

Ο βελονισμός δεν υπήρξε θεραπευτική μέθοδος επιλογής, αλλά επιβολής με διαταγή του «Κίτρινου Αυτοκράτορα», του θεωρούμενου και ως συγγραφέα των Κλασσικών Κειμένων του Παραδοσιακού Βελονισμού. 
Ο Hoang Ti (Χοάνγκ-Τι), ο «Κίτρινος Αυτοκράτορας», ένας από τους ενδοξότερους «μυθικούς» ηγεμόνες της Κίνας, λέγεται ότι βασίλευσε από το 2.696 έως το 2.598 π.Χ., στη μεγάλη πεδιάδα που δημιουργήθηκε από τις προσχώσεις του Κίτρινου Ποταμού, πήρε το όνομά του από το κίτρινο χρώμα της γης της περιοχής εκείνης [2] και λατρεύτηκε ως θεότητα. Εκτός από τη σοφία της διακυβερνήσεως της χώρας του, αποδόθηκε στον Αυτοκράτορα αυτόν, αποκληθέντα και «Πατέρα του Κινεζικού Λαού», μεταξύ πολλών άλλων, και: η προώθηση της αστρονομίας, της μουσικής και της ιατρικής. Επίσης, η εισαγωγή του νομισματικού συστήματος, της γραφής, η κατασκευή πλανηταρίου, η εγκαθίδρυση και διόρθωση του ημερολογίου, η επεξεργασία συστήματος ήχων, χορδών, και ο σχεδιασμός αναλόγων μουσικών οργάνων. Από την Μεγάλη Άρκτο του Ουρανού, σχεδίασε και κατασκεύασε την πρώτη τροχοφόρο άμαξα..., ... εφηύρε την πυξίδα και ... τι άλλο; .... Ναι! Συνέγραψε το αρχαιότερο κλασσικό σύγγραμμα ιατρικής σε συνεργασία με έναν από τους πιο διάσημους υπουργούς της Υγιεινής, τον Khi-Pa, υπό την μορφή ερωταποκρίσεων. [2] Το σύγγραμμα αυτό, είναι η σπουδαιότερη και πληρέστερη μέχρι σήμερα πραγματεία για τον βελονισμό, σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι το Νέι Κινγκ, δηλαδή η «Ιερά Βίβλος» του βελονισμού. Και το σχετικό «φιρμάνι» για την επιβολή του βελονισμού στην Κίνα, έλεγε τα εξής περίπου: «Εγώ, που είμαι αρχηγός ενός μεγάλου λαού, διαπιστώνω με λύπη μου ότι δεν εισπράττω φόρους διότι ο λαός μου είναι άρρωστος και δεν μπορεί να τους καταβάλει. Θέλω λοιπόν, απ' εδώ και εμπρός, αντί για τα διάφορα γιατροσόφια, να χρησιμοποιούνται μόνο βελόνες από μέταλλο, να τρυπούν μ' αυτές πάνω στα Τσινγκ για να δρουν στο Συέ και στην Τσ'ι, για να επαναφέρουν την καλή ισορροπία» [1,2,5]. (Η λέξη Τσ'ι στην Κινεζική, σημαίνει αέριο ή αιθέρα αλλά και «ενέργεια»). Έτσι, δηλαδή με αυτοκρατορική επιταγή, καθιερώθηκε, ή μάλλον επιβλήθηκε, η υποχρεωτική βελονοθεραπεία, αποκλειόμενης κάθε άλλης θεραπευτικής μεθόδου, από τις γνωστές της εποχής εκείνης.



7. Προβληματισμοί των βελονιστών κατά την εφαρμογή του. 

Η ευρύτερη διάδοση του βελονισμού, έφερε στην επιφάνεια προβλήματα και απεκάλυψε κινδύνους, εκ της εφαρμογής του. Μελετώντας κανείς όλα αυτά στα βιβλία των ίδιων κλασικών βελονιστών, αισθάνεται υποχρεωμένος να αντιμετωπίσει τις υποδείξεις για βελονισμό με περίσκεψη και πολλές επιφυλάξεις. Ιδίως, όταν μελετά το «Ναν Κινγκ» του κλασικού βελονιστή Πιεν Τσιουέν[8], με τα 81 «Δυσχερή Προβλήματα του Βελονισμού». Ο οποίος Τσιουέν ακόμη και σήμερα «κατέχει δικαιωματικά την πρώτη θέση στο πάνθεο των αθανάτων της κινεζικής παραδοσιακής ιατρικής»[8]. Και εύλογα διερωτάται κανείς: πόσοι από τους σημερινούς βελονιστές εφαρμόζουν αυτά, τα οποία ο παραδοσιακός κινεζικός βελονισμός εξακολουθεί να θεωρεί ως απαραίτητες προϋποθέσεις για την ορθή εφαρμογή του, ώστε να αποβαίνει αποτελεσματικός, όπως τον επίστευαν οι επινοητές του και περιγράφεται στην «Βίβλο» του «Κίτρινου Αυτοκράτορα»; Όταν μάλιστα η εκτροπή από τα θέσφατα, θεωρείται «βεβήλωση» και ως η βασική αιτία αποτυχίας της εφαρμογής του βελονισμού;


Η μελέτη των προβλημάτων, των δυσχερειών και των αποτυχιών της εφαρμογής του παραδοσιακού κινεζικού βελονισμού, τον οποίο οι της «Δύσεως» βελονιστές ισχυρίζονται ότι, πιστοί στα κλασσικά κείμενα, ακολουθούν, αποδεικνύει εγγενείς δυσκολίες και μάλιστα ανυπέρβλητες. Ένα μεγάλο κεφάλαιο δυσκολιών προκύπτει από την μεταφορά των όρων εκ των μονοσύλλαβων λέξεων της Κινεζικής γλώσσας (στην οποία η έννοια της κάθε λέξεως αλλάζει ανάλογα και με τον τρόπο με τον οποίο προφέρεται), στις γλώσσες της Δύσεως, στις οποίες είναι δύσκολο, αν μη και αδύνατο, να αποδοθεί η έννοιά τους και η σημασία τους ή και ο συμβολισμός τους, που είχαν τότε στα ήθη και τα έθιμα της χώρας ή και της περιοχής της καταγωγής τους. Αυτά, άλλωστε απετέλεσαν και τον «γόρδιο δεσμό» του Ζακ Λαβιέ, ο οποίος συνέγραψε τον «Κινεζικό Βελονισμό»[1], το πρώτο δηλαδή βιβλίο το οποίο μετέφερε «την ιστορία, το σύστημα και την πρακτική» του βελονισμού στη Γαλλία, την πρώτη δηλαδή χώρα στην οποία άρχισε η εφαρμογή του βελονισμού στον έξω της Κίνας κόσμο. Γι' αυτό, άλλωστε, αλλά και με την πεποίθηση ότι «οι αποτυχίες εφαρμογής του βελονισμού στη Δύση» είχαν την αιτία τους στην «λανθασμένη απόδοση των εννοιών και των όρων «του παραδοσιακού βελονισμού» (που είχαν την εποχή της συγγραφής του Νέι Κινγκ από τον «Κίτρινο Αυτοκράτορα») προτίμησε να χρησιμοποιήσει εκείνες τις ίδιες λέξεις και τους όρους, στην «μητρική» τους γλώσσα. Και η μεν μετάφραση είναι θαυμάσια. Πώς όμως να παρακολουθήσει κανείς τα νοήματα και τις έννοιες που ο συγγραφέας, πιστός στο πρωταρχικό κείμενο του «παραδοσιακού βελονισμού», προσπαθεί να αποδώσει όταν, δύο και τρεις ακόμη φορές σε κάθε γραμμή του κειμένου του είναι υποχρεωμένος να καταφεύγει στο «γλωσσάριό» του, για να δει, «πώς αυτός αποδίδει» τις «μονοσύλλαβες» κινεζικές λέξεις του αρχαίου και «παραδοσιακού» κειμένου; 
Από την «κακή όμως εφαρμογή», όπως ισχυρίζονται, του «κινεζικού βελονισμού» στη Δύση, προκύπτουν και τα πολλά δυσάρεστα τα οποία «δυσφημούν» τον Βελονισμό.


8. Πώς ενεργεί ο βελονιστής.

Κατ' αρχήν, ποτέ δεν θεραπεύει ένα Χσυέ (υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για το «εντύπωμα» όπου «φωλιάζει» ένας Κουέι, δηλαδή κακός δαίμονας, ο οποίος είναι ο πρόξενος της αρρώστιας), όταν η «μακροκοσμική» και η «μικρο-κοσμική» ενέργεια είναι διαταραγμένες. Διότι, η τέτοια διαταραγμένη ενέργεια επικυριαρχεί επί της ενεργείας την οποία ο βελονιστής θέλει να θεραπεύσει. Οι βασικές δε μακροκοσμικές διαταραχές είναι: καταιγίδες, δυνατός άνεμος, καύσωνας ή θερμοκρασία του περιβάλλοντος πάνω από τη φυσιολογική του σώματος (360,6), η περίοδος που έχουμε πανσέληνο, όταν υπάρχει παλίρροια της θάλασσας, κ.α. Οι μικρο-κοσμικές διαταραχές, κατά τις οποίες δεν πρέπει να εφαρμόζεται βελονισμός, είναι: η διέγερση, η κατάθλιψη, η κούραση, μια μεγάλη λύπη, όταν είναι μεθυσμένος κανείς και διάφορα άλλα (ο κατάλογος είναι μακρύς), γενικά δε σε καταστάσεις κατά τις οποίες ο άνθρωπος βρίσκεται «σε εμφανή διαταραχή της ενεργειακής ισορροπίας του, είτε αυτή είναι σωματική είτε ψυχική». Οπότε, να και το πλήθος των δικαιολογιών τις οποίες επικαλούνται για να δικαιολογήσουν τις θεραπευτικές αποτυχίες του βελονισμού. 

Υπάρχει ένας μεγάλος κατάλογος ενοχλημάτων για κάθε συγκεκριμένη πάθηση, για την οποία χρειάζεται επιμελής επιλογή των σημείων βελονισμού, η οποία απαιτεί μακροχρόνια ενασχόληση και μεγάλη πείρα, προκειμένου να αποφευχθούν δυσάρεστα από την εφαρμογή του βελονισμού, τα οποία μπορεί να αποβούν, εκτός από την επιδείνωση των συμπτωμάτων της αρρώστιας την οποία προτίθενται να θεραπεύσουν, μέχρι και μοιραία για την ίδια τη ζωή του. Και αυτά τα επισημαίνουν λίαν σαφώς στα κλασσικά βιβλία του βελονισμού.


Διαφορετικά πάντως οφείλουν να βελονίζουν κατά τις διάφορες εποχές του έτους, επειδή η ένταση της κοσμικής ή συμπαντικής ενέργειας παρουσιάζει αυξομοιώσεις, ανάλογα με την κάθε εποχή. Πρέπει δε κάθε φορά να επιλέγουν τα ειδικά για την κάθε εποχή σημεία βελονισμού, ακόμη και όταν θεραπεύουν την ίδια νόσο, όμως σε διαφορετικές εποχές. Το ίδιο ισχύει και για τις ώρες του βελονισμού κατά την διάρκεια μιας και της αυτής ημέρας, διότι η «βλαπτική ενέργεια» εντοπίζεται σε διαφορετικές περιοχές, ανάλογα με την κάθε εποχή. Αλλά και με την ώρα της ημέρας. Αυτό δε επειδή..... «το πρωί ανταποκρίνεται στην άνοιξη, το μεσημέρι στο καλοκαίρι, η δύση του ηλίου στο φθινόπωρο και η νύχτα στον χειμώνα»[5]. (Σ.Σ.: Όμως, τι άλλο εκτός από αφελή θα έπρεπε να χαρακτηρισθούν όλα αυτά;).
Σε όλες τις περιπτώσεις, αν ο βελονιστής «διαπιστώσει» (πώς όμως;) ύπαρξη «κενού» ενέργειας, οφείλει να «τονώσει» την ενέργεια. Αν, «πληρότητα», θα πρέπει να την «διασπείρει». Οφείλει όμως και να προσέχει πολύ διότι, από κακή ή λανθασμένη εκτίμηση, όπως στη «βίβλο» του βελονισμού επισημαίνεται, ένας αδέξιος ή αδόκιμος βελονισμός, μπορεί να οδηγήσει σε δυσάρεστες μέχρι και τραγικές συνέπειες. Τόσο και έτσι ώστε .... «η βελόνη του βελονιστή σε κακά χέρια να είναι τόσο επικίνδυνο όπλο, όσο το ξίφος που σκοτώνει έναν άνθρωπο, όπως οι ίδιοι αναγνωρίζουν[5].


Το πώς ενεργεί για κάθε πάθηση ή νόσο ο βελονιστής, απαιτεί τόμους βιβλίων, ιδίως προκειμένου να σχολιασθούν τα υπ' αυτών αναφερόμενα τα οποία σχεδόν κατά κανόνα στερούνται επιστημονικής βάσεως. Άλλωστε, για να έχουν έρεισμα, θα έπρεπε να ερμηνεύονται βάσει των σύγχρονων επιστημονικών γνώσεων και όχι των δοξασιών περί την ιατρική της εποχής του «Κίτρινου Αυτοκράτορα». Χρειάζεται, πάντως ... μεγάλη αντοχή για να αποφύγει να αναφέρει κανείς μερικά έστω παραδείγματα. Αλλά και η επιλογή, ενδεικτικώς έστω, είναι και αυτή, πρόβλημα!


Τα πράγματα για τους βελονιστές γίνονται ακόμη πιο δύσκολα όταν η «βλαπτική ενέργεια» γίνεται «στάσιμη», ακολουθεί «παράπλευρες» διαδρομές ή, ακόμη χειρότερα, όταν διατρέχει ... «αντίθετη» διαδρομή από την κανονική. (Σ.Σ.: Προφανώς, πρόκειται για παιδαριώδεις αντιλήψεις και αφελείς ερμηνείες).
Στον δεύτερο τόμο του Νέι Κινγκ[4], διατυπώνεται σαφέστατα ότι: «Αν βελονίζοντας τραυματισθεί κάποιο από τα πέντε όργανα», ο θάνατος θα επέλθει ταχέως. Και, συγκεκριμένα: 
-     Αν τραυματισθεί η καρδιά, ο θάνατος θα επέλθει σε μια μέρα, με αναστεναγμούς.
-     Αν το ήπαρ, την πέμπτη ημέρα, θα επέλθει με φαντασιοπληξίες.
-     Αν οι πνεύμονες, σε τρεις ημέρες, με βήχα.
-     Αν οι νεφροί, ο θάνατος σε έξι μέρες, με χασμουρητά και φταρνίσματα.
-     Αν ο σπλήνας, ο άνθρωπος θα πεθάνει μέσα σε διάστημα δέκα ημερών, με συνεχείς καταπόσεις.[4]
Το Τάο του Βελονισμού απαιτεί: α) συγκέντρωση του πνεύματος του βελονιστή, β) γνώστη των βαθμών «κενότητας» και «πληρότητας» της ενέργειας των «πέντε οργάνων», γ) εξέταση των σφυγμών και των «εννέα τόπων»[2]. Το περισσότερο ουσιώδες όμως για τον βελονιστή, κατά το Νέι Κινγκ (βίβλο του βελονισμού), είναι «να συγκεντρώνει το πνεύμα του, σαν να βρίσκεται στο χείλος ενός βαράθρου ή σαν να κρατούσε μια τίγρη, τέλεια απορροφημένος με αυτό το οποίο ασχολείται»[2,5,7]. Θα πρέπει όμως να είναι και «γαλήνιος, στρέφοντας και δίδοντας όλη την προσοχή του νου του, περιμένοντας την άφιξη της ενέργειας» (Σ.Σ.: Ποιάς όμως; Και, ... από πού;)


9. Πώς «θεραπεύει» ο βελονισμός.

Βασίζεται πάνω στις έννοιες των σχέσεων ανάμεσα στον Άνθρωπο και τον Κόσμο. Στη θεωρία των «πέντε κινήσεων» σε συνάρτηση με τον Νόμο του Γιν και του Γιανγκ, των «πέντε στοιχείων» και των «έξι ενεργειών», με τη θεωρία «Κίνησης και Ενέργειας». 
Από αυτά - κατά τους βελονιστές - γίνεται φανερή η τεράστια σημασία του ενεργειακού διωνύμου Γιν και Γιανγκ, για τη διαγνωστική και θεραπευτική του παραδοσιακού βελονισμού, για την εφαρμογή της (δήθεν) ενεργειακής ιατρικής όπου κατατάσσεται και ο παραδοσιακός κινεζικός βελονισμός[2]. Τόσο που, αν στη θεραπευτική δεν ακολουθεί κανείς τους κανόνες του Γιανγκ του Ουρανού (=«Πατέρας») και του Γιν της Γης (=«Μητέρας»), ποτέ δε θα μπορέσει να θεραπεύσει έναν άρρωστο (=«Υιός»)[2].
Αν αρρωστήσει κανείς πριν να εμφανισθούν διαταραχές της ενέργειας, ο βελονιστής πρέπει να θεραπεύσει τη νόσο. Αν όμως οι διαταραχές της ενέργειας εμφανίζονται πριν από τη νόσο, πρέπει να αρχίσει κανείς θεραπεύοντας αυτές τις διαταραχές της ενέργειας. Σε άλλους η ενέργεια αφικνείται αρκετά μετά την έμπαση της βελόνας, ενώ σε άλλους πριν καν το πνεύμα του βελονιστή προλάβει να υπολογίσει[5]. (Σ.Σ.: Κοντά στα τόσα και τόσα, ας μείνει και αυτό ασχολίαστο. Άλλωστε τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; .... Μαντική; Διόραση; Προόραση ή ... διάκριση; Και όλα αυτά στο όνομα του υποθετικού Τάο!).


Όσο διαρκούν οι τρεις πρώτοι μήνες του έτους, επειδή πιστεύουν ότι η ενέργεια του ανθρώπου τότε είναι κυρίαρχη στο αριστερό τμήμα των άνω άκρων, δεν θα πρέπει να βελονίζονται τα Γιανγκ αυτής της περιοχής. Στους μήνες 4 - 6, επειδή η ενέργεια είναι κυρίαρχη στο δεξιό τμήμα των κάτω άκρων, δεν θα πρέπει να βελονίζονται τα Γιανγκ αυτής της περιοχής. Από δε τον 7 - 9 μήνα, επειδή η ενέργεια του ανθρώπου είναι κυρίαρχη στο δεξιό τμήμα των κάτω άκρων, δεν θα πρέπει να βελονίζονται τα Γιν αυτής της περιοχής. Και, επειδή κατά τους μήνες από 9 - 12 η ενέργεια του ανθρώπου είναι κυρίαρχη στο αριστερό τμήμα των κάτω άκρων, δεν θα έπρεπε να βελονίζονται τα Γιν της περιοχής αυτής κατά το χρονικό αυτό διάστημα[5]. (Σ.Σ.: Και όμως, τα τέτοια, πολλοί τα παίρνουν στα σοβαρά. Ενώ κάποιοι άλλοι, τα «αξιοποιούν» για να «θεραπεύσουν» σχεδόν ... τα πάντα!).


10. «Σύγχρονες» θεωρίες βελονισμού.

Οι ισχυρισμοί των βελονιστών: α) ότι μπορούν να διακρίνουν τις πολυάριθμες ποικιλίες των Γιν και των Γιανγκ από τους σφυγμούς, και από τις ... 28 ποικιλίες τους να θέτουν ασφαλείς διαγνώσεις εσωτερικών οργάνων ή, β) ότι μπορούν να πετύχουν με τις σφυγμολογικές μεταμορφώσεις την σφυγμοδιαγνωστική ακόμη και συνδυασμού νοσημάτων εσωτερικών οργάνων και την, εν συνεχεία, επίπτωση της επιβαρύνσεως του ενός επί της νοήσεως ενός άλλου, οδήγησαν ακόμη και παραδοσιακούς βελονιστές, όπως ο Πιεν Τσιουέν, να επισημάνουν ήδη από την εποχή του (403 - 321 π.Χ.): «Τα Δυσχερή Προβλήματα του Βελονισμού»[8]. Τα οποία, όπως και ο τρόπος της δημιουργίας τους ή της αντιμετωπίσεώς τους, ούτε καν μπορούν να συζητούνται υπό το πρίσμα των σημερινών επιστημονικών γνώσεων. Όμως, έγιναν τέτοιου είδους προσπάθειες, αφού έπρεπε να δοθούν από τους πιο σύγχρονους βελονιστές κάποιες απαντήσεις: α) για την «ροή της ενέργειας» μέσα από τους πρωτεύοντες και δευτερεύοντες (ανυπόστατους, πάντως ) μεσημβρινούς, β) για την πορεία της ενέργειας, της «συμπαντικής» ή «κοσμικής» και της «φυσικής ή σωματικής» από τα «δεξιά προς τα αριστερά» για κάποια νοσήματα, ή από τα «αριστερά προς τα δεξιά» για κάποια άλλα, ανάλογα με την επικράτηση, πότε των Γιν και πότε των Γιανγκ. Όπως, γ) και για τα σημεία «εισόδου» για την «τόνωση» του κενού ή της «εξόδου» για την «διασπορά», επί διαπιστώσεως «πληρότητας» της - πράγματι μυστηριώδους αυτής - ... «ενέργειας». Αλλά, δ) και για την ερμηνεία της πολύπλοκης .... «ιεροτελεστίας» της εισαγωγής και εξαγωγής των 9 διαφορετικών ειδών βελονών, και της μεγάλης ποικιλίας των μετάλλων κατασκευής τους, ανάλογα και με τους σκοπούς ή τις «προθέσεις» επιλογής και χρησιμοποιήσεώς τους, με περίπλοκη και πολυπράγμονα διαδικασία, κατά την εκπνοή ή την εισπνοή, με αριστερόστροφες ή δεξιόστροφες κινήσεις και .... και ....! (Σ.Σ.: «Εις μάτην», όμως).

Οι «δυτικοί λοιπόν βελονιστές», αδιαφορώντας για τις προειδοποιήσεις των «παραδοσιακών του κινεζικού βελονισμού», ορίζουν τον βελονισμό ως μια «αντανακλαστική θεραπεία» ή «ρεφλεξοθεραπεία». Και, το 90% από αυτούς, την συνδυάζουν με την Ομοιοπαθητική και την Σπονδυλοθεραπεία[1]. 
Τον 19ο αιώνα, τότε που άνθιζε η επιστήμη του ηλεκτρισμού, όλοι οι υποστηρικτές του συμφωνούσαν στο ότι ο βελονισμός μπορεί να ερμηνευθεί μόνον μ' αυτήν τη μέθοδο. Από τον Μπερλιόζ, πατέρα του συνθέτη, υποστηρίχθηκε η διεγερτική - κινητική θεωρία, για τον βελονισμό. Ο Πελετάν, δημιούργησε μονάδα μετρήσεως με σκοπό να αποδείξει τη δράση του βελονισμού με ηλεκτρικά φαινόμενα. Ο Κλοκέ, ανέπτυξε μια παρόμοια θεωρία και φαίνεται να εξομοίωσε το σύνολο: «σώμα αρρώστου και βελονισμού», με μια «ηλεκτρική στήλη». Συνέδεσε δε τις βελόνες του με καλώδια, των οποίων τις άκρες βύθιζε μέσα σε νερό. Ο Σαρλαντιέρ, προχωρώντας ακόμη περισσότερο, συνέδεσε τις βελόνες του με μια γεννήτρια ηλεκτρικού ρεύματος και διοχέτευε ρεύμα στα σημεία που είχε τρυπήσει, κάνοντας πειράματα ηλεκτρο-βελονισμού.[1] (Σ.Σ.: Μάταιος κόπος όμως, διότι:)
Υπήρχαν τόσες πολλές διαφωνίες μεταξύ των υποστηρικτών της ηλεκτρικής θεωρίας του βελονισμού και τέτοιες αντιγνωμίες, ώστε γρήγορα ξεχάσθηκε και αυτός ο ίδιος ο βελονισμός, περί το τέλος του περασμένου αιώνα[1]. Αργότερα, επινοήθηκε το «σημειότερο», ως ένας ανιχνευτής των «εντυπωμάτων» (Χσυέ) ή «σημείων» του βελονισμού. Κατασκευάσθηκε ύστερα μια «ηλεκτρονική ζυγαριά», για να μετρά την ηλεκτρική απώλεια των Χσυέ και τις τροποποιήσεις που προκαλούνται με την εμφύτευση των βελονών. Άλλοι, ... «απέδειξαν», όπως νόμιζαν, ότι η κινεζική βελόνα με το στέλεχος από ατσάλι και τη λαβή από χαλκό, αποτελεί ένα θερμικό ηλεκτρικό ζεύγος με διπλή ενέργεια. (Σ..Σ: Μάταιος και πάλι ο κόπος). Όμως:

Στο τέλος του 20ου αιώνα, επανέφεραν τα της αποτυχημένης θεωρίας του ηλεκτρο-βελονισμού, υπό νέο όμως «μανδύα» ... «όντας - όπως γράφουν - υποχρεωμένοι να εξηγήσουν ένα θεραπευτικό σύστημα που εφαρμόσθηκε στα βάθη των αιώνων ... ώστε η μέθοδος να γίνει αποδεκτή ...»[19].
Χρησιμοποιούν για τον σκοπό αυτόν και την νεότευκτη «Νευρωνική Θεωρία Δράσεως του Βελονισμού», για να εξηγήσουν τα .... «ανερμήνευτα», κάνοντας όμως μ' αυτήν... «λήψη του ζητούμενου», με τη λειτουργία των νευροδιαβιβαστών, του δικτυωτού σχηματισμού και των νευρώνων, υποκαθιστώντας τους μεσημβρινούς και προσπαθώντας με σύγχρονη ορολογία εκ της νευροφυσιολογίας να εξηγήσουν τάχα πώς «ο βελονισμός ενεργοποιεί εξισορροπιστικούς μηχανισμούς μεταξύ Γιανγκ και Γιν ... τις δύο αλληλοσυσχετιζόμενες δυνάμεις, οι οποίες συνεχώς μεταβάλλονται η μία στην άλλη, σε μια συνεχή αυτορρυθμιζόμενη ισορροπία» (Σ.Σ.: Να, «η λήψη του ζητουμένου» και εδώ), «σ' αυτό που - όπως γράφουν οι ίδιοι - για τον Δυτικό τρόπο σκέψης λέμε ΟΜΟΙΟΣΤΑΣΗ»[19]. Πρόκειται για «εμβαλωματική» προσπάθεια καλύψεως του κενού. Και, ενώ οι σύγχρονοι αυτοί βελονιστές δέχονται ότι... «οι μεσημβρινοί του Κινεζικού βελονισμού δεν έχουν υλική ή ανατομική υπόσταση»[19], χρησιμοποιούν τα ίδια - αυξάνοντας τα μάλιστα σε αριθμό - βελονιστικά σημεία, (αποφεύγοντας τους κινεζικούς όρους «Χσυέ») «για να ερμηνεύσουν με σύγχρονους όρους και έννοιες εκ της νευροφυσιολογίας» τα της «ενέργειας» του βελονισμού. Χρησιμοποιώντας όμως και μάλιστα τελείως αδόκιμα, τα της λειτουργίας των νευροδιαβιβαστών, των νευρώνων και του δικτυωτού σχηματισμού του εγκεφάλου, που ουδεμία σχέση έχουν με τους «μεσημβρινούς».
Χρησιμοποιούν, «αντιστρόφως» δε, και τα σπλαχνο-δερματικά αντανακλαστικά (ζώνες του Head), ως «δερματο-σπλαχνικά» [18,19], για να ερμηνεύσουν με έναν απολύτως αντιεπιστημονικό τρόπο τα... «κανάλια με τις ενεργειακές-νοητές γραμμές από όπου περνά η Ζωική Ενέργεια»[19], τα οποία, παρά τον «εκσυγχρονισμό» του βελονισμού, παραμένουν τα ίδια[18], όπως αυτά προέκυψαν από την «Ανατομία του Βασανιζομένου» εδώ και περισσότερα από 3.000 χρόνια προ Χριστού, εμπεριστατωμένα την οποία περιγράφει ο Ζακ Λαβιέ (Κεφ. 4, σ. 71 - 85)[1].

Δέχονται, πάντως, ότι ακόμη και σήμερα (24.10.1996), «δεν έχει διευκρινισθεί, απολύτως, ο ακριβής μηχανισμός δράσεως του βελονισμού»[18]. (Σ.Σ.: Πρόκειται, προφανώς για ένα είδος συγκεκαλυμμένης ομολογίας). 
Με όλα αυτά, βλέπει κανείς και την αγωνία των βελονιστών να ... «ανακαλύψουν» μια ερμηνευτική μέθοδο της «θεραπευτικής επενέργειας» του βελονισμού, με τρόπους μάλιστα που θυμίζουν τις ανάλογες προσπάθειες (αποτυχημένες όμως και εκεί, ως ουτοπιστικές) ερμηνείας της «δυναμοποιήσεως - φάντασμα» του ομοιοπαθητικού, δήθεν, φαρμάκου (άνευ ίχνους εκεί, εκ της ουσίας, λόγω των μεγάλων αραιώσεων)[15,16] . Ενδιαφέρον είναι, πάντως, όπως ομολογούν και οι ίδιοι οι ερευνητές των τέτοιων ερμηνευτικών θεωριών ότι, «εκτός από την κακή γνώση του περιεχομένου της κινεζικής παράδοσης, όλοι αυτοί,... έπεσαν στην παγίδα των αναλυτικών μεθόδων και αφαίρεσαν τον οργανισμό (του ανθρώπου) από το περιβάλλον του. Διότι, η λύση του προβλήματος περί του τρόπου δράσεως του βελονισμού - όπως συνεπέραναν - βρίσκεται στη σύνθεση (αυτών) και όχι στην ανάλυση»[1].
Συμπερασματικώς, λοιπόν, το πρόβλημα της επενεργούσης δυνάμεως κατά τον βελονισμό, παραμένει επιστημονικώς αναπάντητο και στα πλαίσια μόνον των δοξασιών της Ταοϊκής μυθικής φιλοσοφίας.


11. Έχει αποτελέσματα ο βελονισμός;

Πολλοί «ορκίζονται» στον βελονισμό, διότι τους «απήλλαξε» από ενοχλήματα που τους «βασάνιζαν» επί καιρό, ενώ η επιστημονική ιατρική ήταν ανήμπορη ή αναποτελεσματική. Ως επί το πλείστον, πρόκειται για περιπτώσεις: α) νευροφυτικών διαταραχών, β) νευρομυϊκών ή νευροαρθριτικών πόνων, γ) αυτοπεριοριζόμενα λειτουργικά αλλά και οργανικά ενοχλήματα, τα οποία, «αφού κάνουν το δικό τους», απαλλάσσουν τον ταλαιπωρούμενο οργανισμό, αφ' εαυτών και χωρίς κανένα φάρμακο. Πολύ συμβάλλει στην απαλλαγή από τα ενοχλήματα και η προσδοκία «ιάσεως», όπως και η «αυθυποβολή».


Μένουν όμως και κάποιες περιπτώσεις «ιάσεως» με τον βελονισμό, από «σοβαρότερες» καταστάσεις. Στις τέτοιες περιπτώσεις, συνήθως, πρόκειται για αναπόδεικτες εμπειρίες από μεμονωμένα περιστατικά, ή για την «φιλόφρονα» διάθεση των βελονιστών να αποδείξουν την αποτελεσματικότητα της μεθόδου. Ποτέ όμως για επιστημονικές συγκριτικές και επιβεβαιούμενες με την παρατήρηση και το πείραμα, ή «προοπτικές» μελέτες. (Σ.Σ.: Είναι βέβαιο ότι οι τέτοιες περιπτώσεις τους δεν αντέχουν σε κριτική ανάλυση).
Ο βελονισμός, πάντως, «καλά κρατεί» και η συρροή πελατών δημιουργεί «ουρές» και μακρές «λίστες αναμονής». Διαβάζοντας όμως το πρώτο Ευρωπαϊκό βιβλίο Βελονισμού[1], εντυπωσιάζεται κανείς από την αντιπαλότητα μεταξύ Βελπώ και Ιουλίου Κλοκέ:

Ο χειρουργός Ιούλιος Κλοκέ (αυτός που αναφέρθηκε στο προηγούμενο κεφάλαιο, ο οποίος προσομοίωσε το σύνολο: σώμα αρρώστου και βελόνες, με μια ηλεκτρική στήλη) εφήρμοσε πολύ τον βελονισμό και, για ένα διάστημα είχε γίνει ο γιατρός της μόδας. Δημιούργησε λοιπόν, όπως ήταν επόμενο, και αντιζηλίες μεταξύ του κύκλου των ιατρών. Εμφανίσθηκαν μάλιστα και άρθρα καταφερομένα με μεγάλη οξύτητα εναντίον του. Όπως δε περιγράφει ο Λαβιέ[1], ... ο Βελπώ, ο οποίος ό,τι ήξερε από Βελονισμό το είχε μάθει από τον Κλοκέ, έλεγε: «... Ο Ιούλιος έχει θαμπωθεί από τον βελονισμό ... Θεραπεύει τα πάντα! .... Ο Ιούλιος σίγουρα θα κάνει περιουσία διότι, ήδη, οι κόμισσες, οι δούκισσες, οι πρίγκιπες, τρέχουν για να τρυπηθούν. Η δημόσια αφέλεια - συνέχιζε ο Βελπώ - είναι ένα τρόφιμο, που τρέφει καλά όταν ξέρουμε να φάμε˙ και ο Ιούλιος δεν το αγνοεί αυτό»!!! (Σ.Σ.: Πώς θα το έλεγε άραγε σήμερα!).


Και ο Λαβιέ, συνεχίζει: «Χρησιμοποιώντας μια τεχνική που δεν έχει παρά απόμακρη σχέση με τον κινεζικό βελονισμό, ... δυναμωμένοι δυνατοί από κάποιες επιτυχίες που συνέβησαν τυχαία, που όμως δημοσιεύθηκαν με πολύ προσοχή, έχοντας συχνά ατυχήματα τα οποία αποσιωπούσαν, άναψαν την πρώτη σπίθα που έγινε φωτιά. Όμως για λίγο καιρό, αφού γρήγορα παρήκμασε και κατόπιν ξεχάστηκε τελείως. Και τελειώνει: Τέτοια που ήταν, έτσι της άξιζε». Το πιθανότερο είναι ότι έτσι θα συμβεί και τώρα. Μόδα είναι και θα περάσει. Όπως και κάθε «μόδα».


12. Ο βελονισμός και η παραϊατρική της «Νέας Εποχής».

Ο βελονισμός εντάσσεται στις «ενεργειακές θεραπευτικές της Νέας Εποχής». Μεταξύ αυτών και η Ομοιοπαθητική, ο Μαγνητισμός, η Ιριδολογία, η Αρωματοθεραπεία, τα Θεραπευτικά Μασσάζ, η Γιόγκα, ο Σαμανισμός, διάφορα άλλα και πλήθος από θεραπευτικές αποκρυφιστικές και μυστικιστικές θρησκευτικές δοξασίες, οι οποίες χρησιμοποιούν και αυτές «παραϊατρικές θεραπευτικές μεθόδους», με διαφόρου τύπου θρησκευτικές «ιεροτελεστίες[6,9,10]». Μεταξύ αυτών και η Οργονομία[11] με διάφορα «παρακλάδια», και το Κ.Ε.Φ.Ε. (Κέντρο Εφηρμοσμένης Φιλοσοφίας Ελλάδος), πίσω από το οποίο καλύπτεται ο -δήθεν- Όμιλος Μελετών και Ερευνών για την Προστασία του Ανθρώπου και του Περιβάλλοντος. Δηλαδή, η Σαηεντολογία (SCIENTOLOGY), για τις δραστηριότητες της οποίας, όπως συνέβη και σε άλλες χώρες, η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου ζήτησε την «παραπομπή» της στην Ελληνική Δικαιοσύνη.... και παρεπέμφθη αρμοδίως.

Ως «Νέα Εποχή» δεν νοείται, όπως πολλοί νόμιζαν, μια σύγχρονη ή καινούργια εποχή, αλλά πρόκειται για μια έννοια η οποία έχει σχέση με την Αστρολογία[12]. Κατ' αυτήν, το ηλιακό μας σύστημα κάνει έναν πλήρη Ζωδιακό Κύκλο γύρω από έναν άλλο Κεντρικό Ήλιο κάθε 26.000 χρόνια και, για να περάσει από κάθε ένα από τα 12 ζώδια, χρειάζονται 26.000 : 12 = 2.167 χρόνια περίπου. Βάσει αυτών, η «Νέα Εποχή» αυτή που διανύουμε, άρχισε περίπου την εποχή που γεννήθηκε ο Χριστός διατρέχοντας από τότε το ζώδιο του Ιχθύος. Τώρα όμως που με την «ανακάλυψη» και του «Οφιούχου», .... τα ζώδια έγιναν δεκατρία (13), και η διαδρομή του ηλιακού μας συστήματος από το καθένα τους περιορίζεται χρονικώς στα 2.000 χρόνια (26.000 : 13 = 2.000). Γι' αυτό και οι πάντες (αρχίζοντας από τους αστρολόγους μέχρι και τους παραψυχολόγους, οι οποίοι εισήγαγαν τον «ζωικό μαγνητισμό» του Μέσμερ, την «τηλεπάθεια», τον «υπνωτισμό») με το ζώδιο του «Οφιούχου», τα έχουν κυριολεκτικά «χαμένα». Θα πρέπει δε να επισημανθεί ότι τα «φιλοσοφικο-θρησκευτικά» της «Νέας Εποχής», τα κηρύττουν «αποκρυφιστικές» οργανώσεις[12].

Όπως όλες οι παραϊατρικές «θεραπευτικές» της «Νέας Εποχής», έτσι και ο βελονισμός συνδέει και αυτός την «θεραπευτική» του επενέργεια με την «Παγκόσμια» ή «Κοσμική» ή την «Συμπαντική Ενέργεια» [2,6,9,10,13] η οποία «ρέει διαρκώς» μέσα στους 12 μεσημβρινούς των «εντυπωμάτων» ή «βυθισμάτων» των βλαπτικών «δεκατριών δαιμόνων» ή Κουέι, τα οποία τελικά «ανεκάλυψαν» ότι είναι 365, όσες και οι ημέρες του έτους, κατανεμημένα σε 12 υποθετικούς «μεσημβρινούς», όσοι και οι μήνες του έτους. 
Οι αρχές στις οποίες πρέπει να υπακούει η πρακτική του βελονισμού, είναι οι Αρχές που διέπουν τα Αστρονομικά Φαινόμενα. Πρέπει δε να γνωρίζει ο βελονιστής τους Νόμους του Ουρανού και της Γης διότι... οι οκτώ κύριοι αστρονομικοί ρυθμοί εξασκούν επίδραση πάνω στην ανθρώπινη ενέργεια. Και αυτή την επίδραση, πρέπει να την προσδιορίσει πριν ενεργήσει τον βελονισμό.... Γνωρίζοντας και ότι .... κατά τη νέα Σελήνη, το αίμα και η ενέργεια αρχίζουν να καθαρίζονται και να ρέει η αμυντική ενέργεια (Oe). (Σ.Σ.: Μέσα σε ένα σύστημα 12 αγγείων Lo κυκλοφορίας ενέργειας, τα οποία όμως ανατομικώς... δεν υφίστανται στον ανθρώπινο οργανισμό). Ο βελονιστής, πάντως, πρέπει να έχει άριστη γνώση των αστρονομικών φαινομένων, (Σ.Σ.: Δηλαδή να είναι και αστρολόγος) αφού πάνω στη μελέτη των Ουρανίων φαινομένων βασίζεται η θεραπευτική ρύθμιση της ροής του αίματος και της ενέργειας[2].


Οι αρχαίοι κινέζοι βελονιστές φρόντιζαν περισσότερο την πρόληψη, και αμείβονταν μόνον εφ' όσον οι άνθρωποι για τους οποίους ευθύνονταν, διατηρούσαν την υγεία τους. Σε περίπτωση δε που αυτοί αρρώσταιναν, μπορούσαν να τους οδηγήσουν σε δικαστήρια και να καταδικασθούν σε βαρύτατες ποινές. Σήμερα, οι βελονιστές για τις οποιεσδήποτε «αποτυχίες» τους, έχουν την απλή απάντηση: «η αποτυχία οφείλεται στο ότι η θεραπεία δεν άρχισε έγκαιρα», γεγονός για το οποίο φταίει ο άρρωστος ο οποίος άργησε να προσέλθει στον βελονιστή, δηλαδή... «πριν εμφανισθεί η νόσος»!


Εις ό,τι αφορά τις «θεραπευτικές δυνάμεις οι οποίες ενεργούν, δήθεν, κατά τον βελονισμό, αναγνωρίζει κανείς τα της Ομοιοπαθητικής [14,15,16] με την βασική διαφορά ότι αντί του ομοιοπαθητικού (δήθεν) φαρμάκου, υπάρχει η χωρίς αυλό βελόνα, από την οποία μπαίνει, επί υπάρξεως «κενού», ενέργεια προς «τόνωση»˙ ή, όταν υπάρχει «πληρότητα», γίνεται η «διάχυση» ή η «διασπορά» της παραπανίσιας ενέργειας. «Δίαυλος», δηλαδή, η χωρίς αυλό βελόνα, εισόδου και εξόδου .... ενεργείας. Ποιας όμως; και πόθεν... «εκπορευόμενης»; Όλα αυτά, όπως γράφουν, μπορεί να τα σταθμίζει και να τα πραγματοποιεί ένας πολύ καλά «καταρτισμένος» και «πεπειραμένος» βελονιστής, ο οποίος (θα πρέπει να) είναι ικανός να επιλέγει όχι μόνον τον κατάλληλο χρόνο αλλά και τη στιγμή της παρεμβάσεώς του. Διαφορετικά, με βελονιστές χωρίς την ανάλογη πείρα, τα πράγματα μπορεί να είναι δυσάρεστα μέχρι και μοιραία, για τον υποβαλλόμενο στον βελονισμό[1,2,4,5].


Μιλούν οι βελονιστές για «ενεργειακά κανάλια». Αυτά όμως είναι ακόμη και για τους ίδιους, τελείως υποθετικά, επιστημονικώς δε ανυπόστατα, χωρίς καμμιά ανατομική ή αποδεικνυομένη λειτουργική υπόσταση. Εκλαμβάνουν ότι κάθε βελονιστικό σημείο έχει σχέση με κάποιο ή κάποια εσωτερικά όργανα, αλλά και πολλά σημεία με ένα και το αυτό όργανο. Τα σημεία βελονισμού δεν έχουν καμμία οργανική υπόσταση, είναι υποθετικά και δεν υπάρχει καμμία απόδειξη ότι στα σημεία αυτά παράγονται κάποιες οποιεσδήποτε φυσιολογικές, φυσικοχημικές ή φυσικοηλεκτρικές μεταβολές[7]. Ούτε και ότι άγονται ή «ρέουν» κάπου, μέσα μάλιστα από ένα ανύπαρκτο σύστημα πρωτευόντων και δευτερευόντων αγγείων[4,5,7,8].


Οι βελονιστές με τις βελόνες τους, ισχυρίζονται ότι «συνδέουν» ... την «παγκόσμια ενεργειακή δύναμη» με την διαταραγμένη εσωτερική ζωτική δύναμη των Γιν και των Γιανγκ που συνιστά την αρρώστια, για να την θεραπεύσουν. Ενεργούν δηλαδή κάπως ως μεσάζοντες ή medium, ανάμεσα στην «κοσμική ή συμπαντική ή ουράνια ενέργεια» και στον άρρωστο˙ μια ενέργεια η οποία δεν αποδεικνύεται να υπάρχει κάπου, εκτός από την φαντασία και τις προθέσεις των βελονιστών. 
Ο βελονισμός, είναι προϊόν του Ταοϊσμού, έχει σχέση με τις Ινδουιστικές Θρησκείες, με τον Ανατολικό Μυστικισμό γενικότερα, και εκφράζεται με την προσωποποίηση στην θεότητα με το όνομα Σίβα (Siva ή Shiva)[17], με δύο όψεις, την μία φιλεύσπλαχνη και άρα θεραπευτική, ενώ την άλλη τρομερή, με την «βλαπτική ενέργεια», με την οποία προκαλεί τις αρρώστιες. Προς αποφυγή των οποίων, θα πρέπει να αποσπά την «ευμένειά της»! Εκφράζεται δε στα αγάλματα και ως δίφυλη. Δηλαδή μισή γυναίκα και μισός άνδρας. 
Ο βελονισμός, δεν ασκείται ούτε και σήμερα από γιατρούς, αποκλειστικά. Ο οποιοσδήποτε μπορεί να δηλώσει... «βελονιστής».

Παραδείγματα: 
1. Στη Βρετανία υπάρχουν 1.300 βελονιστές που είναι γιατροί, φυσικοθεραπευτές και αναισθησιολόγοι. Και άλλοι 1.500 ακόμη, που και αυτοί είναι μέλη του «Βρετανικού Συμβουλίου Βελονισμού», αλλά δεν προέρχονται από τον ιατρικό κλάδο (δηλαδή δεν έχουν καμμία σχέση, άμεση ή έμμεση, με την ιατρική).
2. Στην Ελλάδα, όπου μάλιστα δεν είναι καν οριοθετημένη η ιατρική πράξη, ... «πολλοί από τους εν ενεργεία βελονιστές είναι πρακτικοί» (δηλαδή μη γιατροί), κατά δήλωση της βελονίστριας - ιατρού Α. Καραμούζη στα «Νέα», 11.6.1996).


13. Συμπεράσματα.

Δύο είναι τα βασικά συμπεράσματα για τον βελονισμό, από όσα με την μεγίστη δυνατή συντομία περί αυτού έχουν αναφερθεί και μάλιστα από τα ίδια τα δικά τους βιβλία, τα πλέον κλασικά για τον βελονισμό: Το ένα είναι πνευματικό και το άλλο ιατρικό.


α. Το πνευματικό: 

Ο βελονισμός είναι θεμελιωμένος πάνω στη φιλοσοφία του Ταοϊσμού των Κινέζων, η οποία έχει αναχθεί σε θρησκεία. Από τη «Βίβλο του Ταοϊσμού», το περίφημο Τάο-τε-Κινγκ του Λάο Τσε, («του οποίου η γέννηση τοποθετείται στο 604 π.Χ., και ο οποίος είναι ο μεταγενέστερος ιστορικά γνωστός, ως θεμελιωτής - αναμορφωτής του Τάο και πρώτος πατριάρχης του Ταοϊσμού») σταχυολογούνται μερικοί στίχοι, όπως αυτοί παρατίθενται στον 1ο Τόμο των «Κλασικών Κειμένων Βελονισμού του Κίτρινου Αυτοκράτορα».[2]


ΤΟ ΤΑΟ
Όσο κι αν ψάχνεις, δεν το διακρίνεις,

γι' αυτό τ' ονομάζουν απατηλό.
Όσο κι αν θες να τ' ακούσεις, αυτό δεν ηχεί,
γι' αυτό τ' ονομάζουν ανήκουστο.
Ενώ το πιάνεις, δεν το κρατάς,
γι' αυτό τ' ονομάζουν αιθέριο.
Ανατέλλοντας δεν ακτινοβολεί,
δύοντας δε σκοτεινιάζει.
Απλώνεται πίσω μακριά, 
στη χωρίς όνομα κατάσταση
που ήτανε πριν τη δημιουργία.
Είναι σαν άμορφη μορφή, 
σαν ένα σχήμα ασχημάτιστο
και το ονομάζουν νεφελώδες. 
Το ατενίζεις, μα δεν έχει πρόσωπο.
Το ακολουθείς, μα δεν αφήνει ίχνη.
Προσπαθώντας να το εκφράσω,
τ' ονομάζω ΜΕΓΑΛΟ.
Μεγάλο σημαίνει απόμακρο, 
απόμακρο που όμως επιστρέφει.
Το ΤΑΟ είναι Μεγάλο,
ο Ουρανός είναι επίσης Μεγάλος. 
Η Γη είναι Μεγάλη, 
κι ο Άνθρωπος είναι επίσης Μεγάλος.
Μες στο Σύμπαν αυτά τα τέσσερα
είναι Μεγάλα,
το 'να απ' αυτά είναι ο Άνθρωπος. 
Ο κάτοικος της Γης,
προσαρμόζεται στη Γη.
Η Γη προσαρμόζεται στον Ουρανό, 
ο Ουρανός προσαρμόζεται στο ΤΑΟ
και το ΤΑΟ προσαρμόζεται 
στη δική του ΦΥΣΗ.


Μ' αυτήν την πράγματι ακατανόητη και εκτός πάσης λογικής «θεότητα»[3] την πηγή της «παγκόσμιας» ή της «συμπαντικής» ... «ενεργειακής δυνάμεως», και μάλιστα με τις προεκτάσεις της στην Ινδουιστική θεότητα «Σίβα», θα όφειλε να ασχοληθεί η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, να πάρει θέση και να ενημερώσει καταλλήλως. Αυτό δε διότι και πολλά «τέκνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας» προσφεύγουν στην βελονιστική θεραπευτική, χωρίς να γνωρίζουν από πού προέρχεται ή προσδοκάται το επιθυμητό «θεραπευτικό αποτέλεσμα» για την καταπολέμηση των ... «Κουέι».


Δηλαδή των «κακών δαιμόνων» του Τάο, οι οποίοι είναι οι πρόξενοι κάθε αρρώστιας, και τους οποίους ο βελονιστής, ως «μεσάζων» μεταξύ ανθρώπου και Τάο, έρχεται να «φονεύσει», επαναφέροντας την ισορροπία μεταξύ των αρσενικών (Γιανγκ) και των θηλυκών (Γιν) «αντιμαχόμενων ενεργειακών δυνάμεων». Πρόκειται δε σαφώς περί Μυστικισμού και Αποκρυφισμού, που είναι ασυμβίβαστοι με την Ορθόδοξη Πίστη.


β. Το επιστημονικό.

Εις ό,τι αφορά την Ιατρική Επιστήμη, ο βελονισμός είναι μια ... «φενάκη»! Πρόκειται για μια «παραϊατρική» θεραπευτική, «παραδοσιακή» της Κινεζικής μυθολογίας, βασισμένη στις αντιλήψεις και τις φαντασιώσεις της εποχής εκείνης για την κατασκευή και τη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, για την πρόκληση των ασθενειών και την απαλλαγή από αυτές, που σήμερα, τόσο παιδαριώδεις φαίνονται ώστε, το ολιγότερο, προκαλούν την θυμηδία. Και απορεί κανείς πώς, μεταξύ των βελονιστών υπάρχουν και άνθρωποι οι οποίοι σπούδασαν Ιατρική!


Συχνά - πυκνά, επίσης, ακούει κανείς: «Δεν βαριέσαι, ... τίποτε δεν μου έκανε κι αυτός». Μάλιστα, πολλοί παραπονούνται και για «παραπλάνηση» από τους βελονιστές, και δεν είναι ολίγα τα παράπονα υποβληθέντων σε βελονισμό εναντίον Ιατρικών Συλλόγων αλλά και του Υπουργείου Υγείας. Ο βελονισμός, παρ' όλη την «αθωότητα» με την οποία προβάλλεται, επί πλέον και κοστίζει. Κοστίζει δε, πολλά λεφτά. Όταν μάλιστα υπάρχουν και θεραπείες που εφαρμόζονται κάθε μέρα, κάποιες και δύο φορές την ημέρα, ιδίως στα αρχικά στάδια της «θεραπευτικής αγωγής». Ύστερα, μέρα - παρά - μέρα ή δύο με τρεις φορές την εβδομάδα και, αργότερα, κάθε κάποιους μήνες ή μια - δυο φορές το χρόνο, για ... «συντήρηση» του «καλού αποτελέσματος». Έτσι προέκυψαν και εκείνοι που μιλούν για «αγυρτεία ή απάτη ή κομπογιαννιτισμό», χωρίς όμως να έχουν κάνει επίσημη καταγγελία ώστε να επιληφθούν τα «αρμόδια όργανα» οπότε, και μάλιστα ευλόγως, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ή να κατηγορηθούν ακόμη και ως συκοφάντες. 
Εις την Ελλάδα ο βελονισμός δεν απαγορεύεται. Ο κάθε άνθρωπος βεβαίως έχει το αυτεξούσιο και το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως του ατόμου του, επομένως και το δικαίωμα της ελευθέρας επιλογής του θεραπευτού του και της θεραπευτικής αγωγής της προτιμήσεώς του. Και η επιλογή του βελονισμού για την περίπτωσή του, είναι πλέον θέμα δικής του προσωπικής ευθύνης. Όμως, έχει και το δικαίωμα να πληροφορηθεί επαρκώς και ορθώς, από την Πολιτεία και αρμόδια όργανά της, για την παντελή απουσία οιουδήποτε ουσιαστικού και αντικειμενικού ερείσματος θεραπευτικών δυνατοτήτων του.


Είναι απολύτως βέβαιο ότι ο βελονισμός είναι μια παραϊατρική με θεραπευτικές αξιώσεις επί ασθενειών, ενώ ασκείται και από μη ιατρούς. Περικλείει δε η εφαρμογή του και πολλά δυσάρεστα συμβάματα, τα οποία και αναφέρονται λεπτομερώς στα ίδια τα «Κλασικά Κείμενα» του βελονισμού, φθάνοντας μέχρι και αυτή την πρόκληση του θανάτου[1,2,4,5,8]. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο η Πολιτεία δια του υπουργείου Υγείας, των σχετικών αρμοδίων οργάνων της και σε συνεργασία με τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, (κύριο Σύμβουλό της σε θέματα Δημόσιας Υγείας), οφείλουν να μελετήσουν σε βάθος τα του βελονισμού, το επιστημονικό του υπόβαθρο, τα αποδεικτικά επιστημονικά δεδομένα της αποτελεσματικότητάς του, όπως και το ποιοι, πώς και υπό ποιες ελεγμένες προϋποθέσεις επιστημονικής καταρτίσεως τον εφαρμόζουν δήθεν ως ιατρική επιστήμη. Διότι - και αυτό δεν πρέπει να παραθεωρείται - πρόκειται για το πολυτιμότερο αγαθό του ανθρώπου, δηλαδή για την υγεία του και τη ζωή του. Ή, μήπως, η εγκατάλειψη της κλασσικής επιστημονικής ιατρικής και η «παραπλάνηση» από τις υποσχέσεις της «βελονιστικής», είναι χωρίς κινδύνους; 
Δεν είναι όμως και θέμα ευρύτερο, από της πλευράς της επιστήμης, αλλά και θέμα «πνευματικό», ο βελονισμός, όταν ως φιλοσοφική θεωρία βασίζεται στην παραθρησκεία του Ταοϊσμού, στον Μυστικισμό και τον Αποκρυφισμό;


Φαίνεται, πάντως, ότι κάτι περισσότερο γνώριζε ο Γέροντας Πορφύριος όταν, σε γνωστό μου γιατρό που επί χρόνια ασκούσε τον βελονισμό, είπε: «Αυτά που ήξερες να τ' αφήσεις ... αυτά είναι δαιμονικά πράγματα». Οπότε, ο γιατρός «κάνοντας υπακοή», εγκατέλειψε τον βελονισμό.


Βιβλιογραφία
1.Λαβιέ Ζακ : Κινεζικός Βελονισμός. Μετάφραση: Λ. Στυλιανούδη. Εκδ. ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, Αθήνα, 1988 
2.Χοάνγκ-Τι Νέι Κινγκ: Τα κλασικά κείμενα του Κίτρινου Αυτοκράτορα. Σο Ουένν. Τόμος 1. Μετάφραση: Φ.Π. Ρώσση, Εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, Αθήνα, 1983.
3.Γενική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαίδεια. ΠΑΠΥΡΟΣ - ΛΑΡΟΥΣ. 
4.Χοάνγκ-Τι Νέι Κινγκ: Τα κλασικά κείμενα του Κίτρινου Αυτοκράτορα. Σο Ουένν. Τόμος 2. Μετάφραση: Φ.Π. Ρώσση, Εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, Αθήνα, 1987.
5.Χοάνγκ-Τι Νέι Κινγκ: Τα κλασικά κείμενα του Κίτρινου Αυτοκράτορα. Σο Ουένν. Τόμος 3. Μετάφραση: Φ.Π. Ρώσση, Εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, Αθήνα, 1988.
6.Καλαϊτζάκη Λόπη: Μια νέα οπτική στην παιδεία του θεραπευτή. Πρακτικά 4ου Πανελληνίου Συνεδρίου Ομοιοπαθητικής Ιατρικής. Αθήνα, 29 - 30 Νοεμβρίου 1986, σελ. 58 - 64.
7.Sneed D. και Sneed S.: Κριτική στην Ιατρική της Νέας Εποχής. Μετάφραση: Φ.Π. Ρώσση. Εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, Αθήνα, 1995.
8.Πιεν Τσιουέν Ναν Κινγκ: Δυσχερή Προβλήματα του Βελονισμού. Μετάφραση: Φ.Π. Ρώσση. Εκδ. ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, Αθήνα, 1995.
9.Γρηγοριάτης Αρτέμιος, Ιερομόναχος της Μονής Γρηγορίου Αγίου Όρους: Το ολιστικό πρότυπο. Εισήγηση κατά την Ημερίδα της Μητροπόλεως Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου στην Αρναία Χαλκιδικής, την 31 Μαρτίου 1996, με θέμα: Η παραϊατρική δράσις της «Νέας Εποχής», υπό το φως της Ορθοδοξίας και της Ιατρικής. 
10.Στυλιανάκης Αντώνιος, Μοναχός, Αρχιμανδρίτης, Παιδοψυχίατρος: Ψυχολογική θεώρηση των εναλλακτικών θεραπειών. Εισήγηση κατά την αναφερομένη στο ανωτέρω Νο 9, Ημερίδα.
11.Βλιαγκόφτης Αρσένιος Μοναχός: (Εντεταλμένος Ι. Μητρ. Κασσανδρείας για θέματα αιρέσεων και παραθρησκειών) Η Οργονομία. Εισήγηση κατά την Ημερίδα την αναφερομένη στο Νο 9 της παρούσης. 
12.Αλεβιζόπουλος Αντ.: Αποκρυφισμός Γκουρισμός, «Νέα Εποχή». Αθήναι, 1993.
13.Διαμαντίδης Σπ.: Ομοιοπαθητική Ιατρική. Εκτύπωση PARALAX III. 
14.Βυθούλκας Γ.: Η νέα διάσταση στην Ιατρική. Εκδ. ΑΔΑΜ, Αθήνα, 1994.
15.Αβραμίδης Β. Αθ.: Η Ομοιοπαθητική είναι «επιστήμη» ή και «κάτι άλλο»; Περιοδικό «Πειραϊκή Εκκλησία», Ιανουάριος 1996.
16.Αβραμίδης Β. Αθ.: Η.... Ομοιοπαθητική υπό το πρίσμα της Ιατρικής Επιστήμης. Εκδ. «ΥΠΑΚΟΗ», Αθήνα, 1996.
17.Κάπρα Φρίτγιοφ (Capra Fritjof): Το Τάο και η Φυσική: Μετάφραση: Μ. Βερέττας. Εκδ. ΩΡΟΡΑ, Αθήνα, 1982.
18.Κωνσταντοπούλου Ε., Καράβης Μ., Κανελλοπούλου Α., Δρούκας Β., : Ο Βελονισμός ως συμπληρωματικό μέσον θεραπείας σε ασθενείς με δυσλειτουργία του Στοματογναθικού συστήματος. Ελεύθερη ανακοίνωση στο 16ο Πανελλήνιο Συνέδριο της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας. Αθήνα 24.10.1996.
19.Καράβης Μ., Σιγάλας Β.,: Θεωρητική προσέγγιση των αναλγητικών μηχανισμών δράσεως του βελονισμού. Αναφέρεται ότι παρουσιάσθηκε σε Συνέδριο στην Κοπεγχάγη και στην Κύπρο. 
20.Χ. Βαλλνέφερ - Α. Φον Ροττάουσερ: Κινέζικη Λαϊκή Ιατρική και Βελονισμός, Εκδόσεις ΠΥΡΙΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ, Αθήνα 1978




Η Γαλλία θα σταματήσει να καλύπτει τα έξοδα ασθενών για θεραπείες ομοιοπαθητικής από το 2021, δήλωσε η Ανιές Μπαζέν, υπουργός Υγείας της χώρας.   

Η Ανιές Μπαζέν ανακοίνωσε σε συνέντευξή της το γεγονός, έπειτα από απόφαση της Aνώτατης Αρχής Υγείας (HAS) που έκρινε ότι η εναλλακτική αυτή μορφή ιατρικής δεν έχει αποδεδειγμένα οφέλη για την υγεία.

Η Μπαζέν δήλωσε ότι οι αποζημιώσεις που καταβάλλει ο γαλλικός φορέας κοινωνικής ασφάλισης, που επί του παρόντος ανέρχονται στο 30% των εξόδων θεραπείας, θα καταργηθούν σταδιακά ξεκινώντας από μια μείωση κατά 15% το 2020.  

«Αποφάσισα να ξεκινήσω τη διαδικασία της πλήρους κατάργησης της αποζημίωσης», δήλωσε στην εφημερίδα Le Parisien η υπουργός και πρόσθεσε ότι ακολουθεί την συμβουλή της HAS.

Η ίδια πρόσθεσε ότι η μεταβατική περίοδος θα επιτρέψει τόσο στους ασθενείς όσο και στις φαρμακευτικές εταιρείες να προσαρμοστούν στο νέο σύστημα.  

Στο τέλος Ιουνίου η HAS δημοσίευσε μια έντονα επικριτική επιστημονική έκθεσή της, σύμφωνα με την οποία η ομοιοπαθητική «δεν επέδειξε με επιστημονικό τρόπο μια επαρκή αποτελεσματικότητα που να δικαιολογεί την αποζημίωση».

Η Μπαζέν αναγνώρισε ότι η απόφασή της μπορεί να αποδειχτεί αντιδημοφιλής και τόνισε ότι (η απόφαση) δεν θα σταματήσει τους γιατρούς να συνταγογραφούν ομοιοπαθητικά φάρμακα ούτε τους ασθενείς να τα αγοράζουν.  

Η γαλλική εταιρεία Boiron, παγκόσμιος ηγέτης παρασκευής ομοιοπαθητικών προϊόντων, κατήγγειλε την απόφαση της υπουργού χαρακτηρίζοντάς την «ακατανόητη και ασυνάρτητη».    

Η εταιρεία ζήτησε επείγουσα συνάντηση με τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και δεσμεύτηκε «να πολεμήσει με κάθε τρόπο» την απόφαση. Αλλά η απόφαση της υπουργού δεν ικανοποίησε ούτε τους πολέμιους της ομοιοπαθητικής που είπαν ότι δεν κατανοούν την ανάγκη να υπάρξει μεταβατική περίοδος πριν από την κατάργηση του μέτρου.    

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ο γαλλικός φορέας κοινωνικής ασφάλισης κατέβαλε το 2018 σε ασθενείς περίπου 126,8 εκατομμύρια ευρώ για ομοιοπαθητική θεραπεία από τα 20 δισεκατομμύρια ευρώ που κατέβαλε συνολικά για φάρμακα.

Η Μπαζέν, μια διακεκριμένη αιματολόγος και καθηγήτρια πανεπιστημίου χωρίς προηγούμενη εμπειρία στην πολιτική πριν εισέλθει στην κυβέρνηση το 2017, έχει επανειλημμένως καταστήσει σαφή τη σημασία του να ακολουθεί την επιστημονική συμβουλή της HAS. 

H ομοιοπαθητική, από τις λέξεις όμοιον και πάθος, είναι μια μέθοδος εναλλακτικής ιατρικής που επινοήθηκε το 1796 από τον Σάμουελ Χάνεμαν (Samuel Hahnemann), με βάση το αξίωμα πως «τα όμοια θεραπεύονται με τα όμοια» (similia similibus curantur), σύμφωνα με το οποίο η θεραπεία μιας ασθένειας μπορεί να επιτευχθεί με χρήση φαρμακευτικών ουσιών που είναι ικανές να προκαλέσουν τα συμπτώματα αυτής της ασθένειας, όταν χορηγηθούν σε έναν υγιή οργανισμό.  

Η oμοιοπαθητική αποτελεί μία ψευδοεπιστήμη - μία πεποίθηση η οποία παρουσιάζεται εσφαλμένα ως επιστημονική. Τα ομοιοπαθητικά παρασκευάσματα δεν είναι αποτελεσματικά για τη θεραπεία καμίας νόσου. Μελέτες μεγάλης κλίμακας έχουν δείξει πως η ομοιοπαθητική δεν είναι περισσότερο αποτελεσματική από ένα εικονικό φάρμακο (placebo), υποδηλώνοντας ότι οποιαδήποτε θετικά αποτελέσματα από τη θεραπεία οφείλονται στο φαινόμενο placebo και τη φυσική ανάρρωση του ασθενούς.

Πηγή: www.lifo.gr 

Dan Jun1

ΑΝΑΠΝΟΗ «ΝΤΑΝ-ΤΖΟΥΝ»

(Dan-Jun):

ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΑ ΣΕ

 «ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ» & ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

 

   Η αναπνοή, όπως τουλάχιστον την ξέρουμε, είναι η διαδικασία με την οποία ένας οργανισμός προσλαμβάνει οξυγόνο και αποβάλλει διοξείδιο του άνθρακα και είναι βασική λειτουργία του σώματος για την επιβίωσή του. Στις λεγόμενες πολεμικές τέχνες υπάρχει και μια άλλη «αναπνοή» κατά την οποία δεν εισπνέουμε αέρα αλλά… «κοσμική ενέργεια»! 

Τι είναι αυτή η «κοσμική ενέργεια»:

  Σύμφωνα με ιστοσελίδα1 που ασχολείται με αποκρυφιστικές τεχνικές: «Υπάρχει μια Ζωτική Ενέργεια που διαποτίζει ολόκληρο το Σύμπαν, όπως και όλα τα Όντα που συνυπάρχουν μέσα σε αυτό.  Αυτή η Ζωτική Δύναμη παίρνει διαφορετικές ονομασίες, όπως ΤΣΙ στην Κίνα, ΚΙ στην Ιαπωνία και ΠΡΑΝΑ στην Ινδία. Το ΤΣΙ είναι μια Εσωτερική Δύναμη, που μας επιτρέπει να κινούμαστε, να μιλάμε, να γελάμε, να εργαζόμαστε, να σκεπτόμαστε, να φιλοσοφούμε, να έχουμε όνειρα, και να κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο για να μπορούμε να ζούμε». Η «κοσμική ενέργεια» σύμφωνα με τους πιστούς της, έχει πολλά ονόματα και παρουσιάζεται σε πολλές θρησκείες. Έτσι υπάρχει ως Πράνα από τους Ινδουιστές, Θεραπευτική Δύναμη της Φύσης από τον Ιπποκράτη, Magnale από τον Βάν Χέλμοντ, Αστρικό φως από τους Καββαλιστές, Azorth από τους Αλχημιστές, Spiritus από τον Fludd, Οντική δύναμη από τον Ράϊχενμπαχ, Ζωικός μαγνητισμός από τον Μέσμερ, Αιθερική ενέργεια, ή Βιοενέργεια, ή Απλή ουσία από τους μυστικιστές και τους μεταφυσικούς όπως ο Σουέντεμποργκ, Ζωτική ενέργεια ή Ζωτική δύναμη ή Ζωτικό σώμα από τη βιταλιστική σχολή, Οργόνη από τον Ράιχ, Βιόπλασμα από τους Ρώσους ερευνητές κλπ.

  Σε άλλη ιστοσελίδα διαβάζουμε: «Η Κοσμικη Ενεργεια υπαρχει παντου στο Συμπαν.  Ειναι το συνδετικο υλικο αναμεσα στους γαλαξιες, τους πλανητες, τους ανθρωπους και τα μορια. Ειναι ο 'χωρος' αναμεσα στο καθετι και στα παντα.  Ειναι το συνδετικο υλικο, που κραταει το συμπαν σε ταξη. Η Κοσμικη Ενεργεια ειναι η 'Δυναμη της Ζωης'.  Αυτη η Κοσμικη Ενεργεια ειναι σημαντικη για την διατηρηση της ταξης στη ζωη μας και για την διευρυνση της Συνειδησης. Η Κοσμικη Ενεργεια ειναι η βαση για ολες τις πραξεις και τις λειτουργιες του οργανισμου μας. Δεχομαστε καποια ποσοτητα Κοσμικης Ενεργειας σε βαθυ Υπνο και απολυτη Σιωπη.... Η Κοσμικη Ενεργεια ειναι σημαντικη για να:  Διατηρει την ταξη στη ζωη μας.  Για να εχουμε μια υγειη και ευτυχισμενη ζωη . Για να εχουμε ολοκληρωτικη συμμετοχη σε ολες τις περιστασεις. Για να κερδισουμε γνωση  Και τελικα Για την διευρυνση της συνειδησης. Αφθονη Κοσμικη Ενεργεια δεχομαστε, μονο κατα την διαρκεια…του Διαλογισμου»2.

danjun 4

  Αλλού διαβάζουμε: «Στην κοσμική ενέργεια, θεωρούμε πως ένας άνθρωπος είναι σαν ένα καλώδιο, το οποίο παίρνει γήινη ενέργεια και την στέλνει στον ουρανό και αντιστρόφως. Για να γίνει αυτή η διαδικασία, η ενέργεια που μπαίνει στον οργανισμό μας είτε απ’ τα πόδια, είτε απ’ το κεφάλι, πρέπει να περάσει από επτά (7) πόρτες- επτά ενεργειακά κέντρατα λεγόμενα τσάκρας. Τα τσάκρας είναι ψυχικά κέντρα ενέργειας που βρίσκονται στο σώμα μας και λειτουργούν συνεχώς, είτε το έχουμε συνειδητοποιήσει, είτε όχι. Η ροή της ενέργειας, διαμέσου των τσάκρας προκαλεί διάφορες ψυχοσωματικές καταστάσεις. … Σε περίπτωση ανισορροπίας αισθάνεται σύγχυση κι απογοήτευση, νιώθει πάντα ξεθεωμένος και δεν καταφέρνει να πάρει τις σωστές αποφάσεις όσον αφορά τη ζωή του. Επίσης υιοθετεί διάφορες μανίες, όπως καθαριότητα, τάξη κ.λ.π».3

  Στο πρόσφατο παρελθόν την διαχείριση της «κοσμικής ενέργειας» είχε επιχειρήσει ο Βίλχεμ Ράιχ (ο ίδιος την ονόμαζε ‘Οργόνη’) με την κατασκευή ειδικού μηχανήματος τον … «Συσσωρευτή Οργόνης» Ο Ράιχ στις 23 Αυγούστου 1956 με εντολή του δικαστηρίου, μετά από έρευνα του Ιδρύματος Τροφίμων και Φαρμάκων (F.D.A.) των Η.ΓΙ.Α, διατάσσεται η καταστροφή όλων των βιβλίων του και η προσαγωγή του σε δίκη και ψυχιατρική εξέταση, όπου διεγνώσθη ότι είναι παρανοϊκός. Δικάσθηκε, φυλακίσθηκε και πέθανε στη φυλακή το 1957 από καρδιακή προσβολή. Σύμφωνα με τους πιστούς της...: «η Πυραμίδα είναι η πιο σταθερή κατασκευή, που δέχεται το μεγαλύτερο ποσοστό Κοσμικής Ενέργειας στον πλανήτη. Η Πυραμιδοειδής φόρμα με γωνία 52 μοίρες και 51 λεπτά λογω αυτής της Γωνίας, δέχεται το υψηλότερο ποσοστό Κοσμικής Ενέργειας».5

  Όλα αυτά βέβαια δεν γίνονται αποδεκτά από την επιστημονική κοινότητα και μόνο θυμηδία προκαλούν όταν αναφέρονται ως επιστημονικώς τεκμηριωμένα. Ουσιαστικά το Τσι ή Κοσμική Ενέργεια είναι θρησκευτικό δόγμα των θρησκειών της Ανατολής και μόνο. Π.χ  από το Ι Τσινγκ (ένα πολύ αρχαίο βιβλίο που ανάγεται περίπου στο 2400 π.Χ.)  τα οκτώ τρίγραμμα χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την κυκλοφορία του Τσι στο σώμα. Ο Λάο Τσε περιέγραψε αναπνευστικές τεχνικές για την αύξηση της διάρκεια της ζωής με σκοπό την αύξηση της κυκλοφορίας του Τσι.6

   Αν όλα εξαρτώνται από την ομαλή ροή της «κοσμικής ενέργειας» τότε ο «ενεργειακός θεραπευτής» θα μπορούσε να θεραπεύσει τα πάντα. Και εννοούμε τα πάντα συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου αλλά και να αποτρέψει τον  ίδιο τον …θάνατο.  Αντιθέτως οι «ενεργειακές θεραπείες» παρουσιάζουν μεγάλα κενά ακόμη και σε εύκολες θεωρητικά ασθένειες όπως μια πυώδη αμυγδαλίτιδα. Κάποιοι απαντούν στο ερώτημα: Υπάρχει περίπτωση η κοσμική ενέργεια να μην βοηθήσει κάποιον, όπως διαβάζουμε σε ιστοσελίδα «ενεργειακών θεραπευτών»: «Στην πραγματικότητα, οι περιπτώσεις των ανθρώπων που δεν ωφελούνται από την κοσμική ενέργεια είναι αυτοί που δυσκολεύονται να αναλάβουν την ευθύνη της ζωής τους και αρνούνται να γίνουν καλά. Είναι, ωστόσο, επιλογή της ψυχής τους να συνεχίσουν μια τέτοια πορεία, ενδεχομένως επειδή έχουν ανάγκη να συλλέξουν τέτοιες εμπειρίες. Βέβαια, ας μην ξεχνάμε και τις περιπτώσεις που κάποιες φορές υπάρχει ωφέλεια, αλλά δεν είναι εμφανής. Για παράδειγμα, ένα παιδί με σοβαρού βαθμού εγκεφαλική πάρεση μάλλον δεν θα γίνει καλά σε αυτή τη ζωή, επειδή η ψυχή του επέλεξε να βιώσει κάτι τέτοιο, όμως η θεραπεία μέσω κοσμικής ενέργειας θα ελαφρύνει το καρμικό του φορτίο ώστε σε επόμενη ενσάρκωση να ξεκινήσει την πορεία του από ένα υγιέστερο σημείο. Το σίγουρο είναι ότι θα επέλθει ενεργειακή ισορροπία, υγεία σε ψυχικό επίπεδο και κατανόηση σε επίπεδο συνειδητότητας του ανθρώπου»7. Χωρίς σχόλια!

  Ο «θεός» των ανατολικών θρησκειών είναι αυτή ακριβώς η ενέργεια που επικαλούνται οι λεγόμενοι «ενεργειακοί θεραπευτές» και η οποία υποτίθεται ότι υπάρχει παντού στο σύμπαν και μπορεί ο άνθρωπος με διάφορες τεχνικές να την χρησιμοποιήσει ώστε να υπερβεί τις καθιερωμένες δυνάμεις του, να αποκτήσει αυτογνωσία και ακριβώς έτσι να εξελιχθεί σε ένα «θεό». Οι ομοιότητες με την Βιβλική αφήγηση της πτώσεως των Πρωτοπλάστων είναι εμφανής. Αυτό το θρησκευτικό σύστημα, κάποιοι προσπαθούν τις τελευταίες δεκαετίες, στα πλαίσια της «Νέας Εποχής», να το παρουσιάσουν με επιστημονικό αλλά και με χριστιανικό προσωπείο. Και μήπως δεν το έχουν καταφέρει; Οι «πολεμικές τέχνες», η γιόγκα, οι εναλλακτικές «θεραπείες» και ο διαλογισμός παρουσιάζονται σαν γυμναστική, ιατρική και μέθοδοι χαλάρωσης αντίστοιχα. Με την ανάλογη χρήση χριστιανικής και ιατρικής ορολογίας καταφέρνουν να ξεγελούν πολλούς συνανθρώπους μας οι οποίοι καταλήγουν ενώ ασκούνται μέσω του αϊκίντο ή του τάε κβο ντο, ουσιαστικά να επικαλούνται την «κοσμική ενέργεια» με κινήσεις και τεχνικές αναπνοής!


Αναπνοή  Dan-Jun

  Σύμφωνα με ιστοσελίδα η οποία ασχολείται με την έφιππη τοξοβολία μέσω της αναπνοής αυτής, ο πολεμιστής συσσωρεύει και ανακατανέμει την «κοσμική ενέργεια» Τσι ή Κι. «Ως "Ντατζούν" (κινεζ.: "Νταντιάν"/"Νταν"= Κιννάβαρι , "Τιάν"=Πεδίο) νοείται ένα φυσικό- σωματικό πεδίο στο οποίο συσσωρεύεται κατά την παραγωγή του το "Κι". Και, ενώ το πεδίο αυτό δεν αποτελεί συγκεκριμένο ανατομικό στοιχείο, εν τούτοις, προσδιορίζει μία ανατομική περιοχή στην οποία συμποσούται το παραγόμενο "Κι". οι διάφορες "σχολές" Πολεμικών Τεχνών διακρίνουν τρία επίπεδα "Ντατζούν" στο ανθρώπινο σώμα: ανώτερο, μέσο και κατώτερο. Το ανώτερο τοποθετείται στο κέντρο του εγκεφάλου στο ύψος των οφθαλμών, το μεσαίο στο εσωτερικό της καρδιάς και το κατώτερο στο χαμηλό σημείο του υπογαστρίου. Στα δύο ανώτερα επίπεδα συγκεντρώνεται προς άμεση χρήση (και όχι προς αποθήκευση για μετέπειτα αξιοποίηση) το "Κι" που αφορά στην πνευματική και διανοητική ανάπτυξη. Στο κατώτερο επίπεδο (υποκάτω του υπογαστρίου) συγκεντρώνεται τόσο προς άμεση όσο και προς μετέπειτα αξιοποίηση εκείνο το "Κι" που, ενώ ευνοεί την πνευματική και διανοητική ανάπτυξη, ευνοεί ταυτοχρόνως και εκείνη του σώματος (σωματική/υλική). Το κατώτερο επίπεδο "Ντατζούν" είναι ρυθμιστικό διότι τα δύο ανώτερα επίπεδα φορτίζονται με "Κι" μόνον όταν φορτισθεί προηγουμένως το κατώτερο απ΄όπου ποσότητες "Κι" στέλνονται και στα ανώτερα, συνεπώς, στο κεφάλαιο αυτό αναφερόμεθα σταθερώς μόνον στο κατώτερο επίπεδο "Ντατζούν" το οποίο είναι και το μόνο το οποίο συνδέεται με την φερώνυμη αναπνοή. Και είναι σημαντικό να ειπωθεί ότι η αναπνοή "Ντατζούν" δεν είναι μία απλή αναπνευστική διαδικασία αλλά μία συνδυαστική τεχνική η οποία άγει στην ατραπό ενός ολοκληρωμένου διαλογισμού που ζωογονεί και ελέγχει ό,τι μπορεί να περιέχεται στο σώμα». Έτσι «κατά την διάρκεια αυτών των κινήσεων αισθανόμεθα ότι ανακαλούμε το σωρευμένο "Κι" από το κατώτερο "Ντατζούν"  και το ανακατανέμουμε σε διάφορα σημεία του σώματός μας, ομογενοποιώντας -τρόπον τινά- την οξυγόνωσή μας. Η απόκτηση βαθμιαίας εμπειρίας θα μας επιτρέψει να πληρώσουμε με "Κι", επί παραδείγματι, τα χέρια μας ώστε να αποκτήσουν μεγαλύτερη αντοχή, σε τραύματά μας ώστε να επιταχύνουμε την επούλωση και ούτω καθ' εξής»8.

danjun 3

  Σε ιστοσελίδα πολεμικών τεχνών διαβάζουμε:

«Στις Πολεμικές Τέχνες,  κατάλληλες αναπνοές είναι απαραίτητες και θεμελιώδεις παράγοντες για την συγκέντρωση. Χρησιμοποιούνται για να αναπτύξουν την εσωτερική δύναμη (ΚΙ) αυτοπεποίθηση και καλή υγεία που οδηγεί από μόνη της σε μια γόνιμη μακροζωία. Dan-Jun (στα κορεατικά) σημαίνει "Κόκκινο πεδίο", "καυτό σημείο" ή "Κέντρο της Ενέργειας". Αναφέρεται στον τόπο που βρίσκεται δύο ίντσες κάτω από τον ομφαλό. Αυτό το μέρος είναι το κέντρο βάρους του ανθρώπινου σώματος και την ίδια στιγμή το κάθισμα του ΚΙ (εσωτερική δύναμη της ζωτικής ενέργειας). Η αναπνοή Dan-Jun είναι μια σημαντική άσκηση πολεμικών τεχνών, για την ανάπτυξη ΚΙ, το οποίο χρησιμοποιείται κατά κύριο λόγο με το διαλογισμό και την εκτέλεση των πολεμικών τεχνών». 

Και παρακάτω τα εξής αποκαλυπτικά:

«Όταν επίσης, κατά την εκτέλεση μιας τεχνικής Hapkido,(πολεμική τέχνη) χτυπάμε το στόχο, δύναμή μας θα πρέπει να προέρχονται από το Dan-Jun, ενώ ο αέρας που έχουμε εισπνεύσει πρέπει να βγει με την ολοκλήρωση της τεχνικής. Η KIHAP (πολεμική κραυγή του τάε κβο ντο) που συνοδεύει το χτύπημα είναι ένα είδος της αναπνοής Dan-Jun. Όμως δεν θα είναι τίποτα, παρά μια κραυγή, αν κάνετε KIHAP χωρίς να σφίξετε το Dan-Jun σας!»9 

  Η αναπνοή Dan-Jun ασκείται ευρέως από τους μαθητές των ανατολικών πολεμικών τεχνών, συμπεριλαμβανομένων hapkido, Haedong Kumdo κ.α. Οι μαθητές ασκούνται από την πρώτη κιόλας τάξη να εντοπίσουν το ενεργειακό τους κέντρο ώστε να αποκτήσουν δύναμη και αντοχή στα χτυπήματα. Σαν το κέντρο της ενέργειας του ανθρωπίνου σώματος, το Dan-Jun, είναι το κλειδί για την ανθρώπινη ζωτικότητα και την δύναμη.

Το ότι δεν υπάρχει ανατολίτικη πολεμική τέχνη χωρίς τη χρήση της αναπνοής Dan-Jun είναι νομίζουμε αυτονόητο. Ακόμη και σε φυλλάδια ελληνικών συλλόγων πολεμικών τεχνών διαφημίζεται η εκμάθησή της στους νεαρούς μαθητές: «…Από την άσπρη ζώνη μέχρι το  1ο Dan, μαζί με dan jun ho hup (αναπνευστικές ασκήσεις), do jin bup, 120 kicks και 97 βήματα στις φόρμες, υπάρχουν συνολικά 586 τεχνικές από την άσπρη μέχρι το 1ο Dan μαύρη ζώνη».

Αλλά και για ηλικιωμένους είναι «ωφέλιμη» η αναπνοή dan jun: «Ακόμη και εκείνοι στα 70 τους ή μεγαλύτεροι θα βρουν βελτιωμένη αντοχή και ευελιξία... Αυτές οι ασκήσεις αναπνοής Dan-Jun σε συνδυασμό με τη διασκέδαση, στο ασφαλές και επιστημονικό Taekwondo μπορούν να βελτιώσουν το μεταβολισμό, το αναπνευστικό και το καρδιαγγειακό σύστημα, και να βοηθήσουν στην πρόληψη της εμφάνισης του διαβήτη, νόσων των πνευμόνων και διάφορες ασθένειες που σχετίζονται με την καρδιά. Οι ασκήσεις αυτές διατηρούν επίσης τη δέουσα πίεση του αίματος και την κυκλοφορία, την ενίσχυση κάθε εσωτερικού οργάνου, αυξάνουν την αντοχή, και τη βελτίωση του ύπνου…»10.

 Συμπεράσματα:

 Η λεγόμενη «κοσμική ενέργεια» ή Τσι ή Κι ή «ζωτική δύναμη» είναι αρχαία θρησκευτική άποψη των λαών της Ανατολής και εκφράζει την πεποίθηση ότι ολόκληρο το σύμπαν κολυμπάει σε ένα ωκεανό ενέργειας. «Σύμφωνα μ' αυτή την περί ανθρώπου αντίληψη, αιτία των ασθενειών είναι η διαταραχή ή η αλλοίωση της πνευματοειδούς ζωτικής δύναμης ενός «άυλου όντος», που ζωοποιεί τον υλικό μηχανισμό. Αυτή η διαταραχή ταυτί­ζεται κατά ένα τρόπο με την επέμβαση «εχθρικής δυνά­μεως», όπως είναι η αρνητική σκέψη, η φαντασία, η αυ­θυποβολή. Κάθε αρνητική σκέψη ή επιθυμία, αποτελεί την πρώτη «ευαισθησία» που στο υλικό επίπεδο εκδηλώνεται ως α­σθένεια. Για να αντιμετωπιστεί, πρέπει να αποκατασταθεί και πάλι η αρμονική ροή της καθαρής ενέργειας»11.

  Η «κοσμική ενέργεια» δεν τεκμηριώνεται επιστημονικώς και γι’ αυτό η επιστήμη δεν την αποδέχεται. Πρόκειται περί θρησκευτικού τελετουργικού στο οποίο σκοπός είναι η απόκτηση γνώσης και τεχνικής κατάρτισης ώστε να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη ροή κοσμικής ενέργειας. Μια μέθοδος που χρησιμοποιείται γι’ αυτό το σκοπό είναι και η αναπνοή dan jun. Οι «πολεμικές τέχνες» βασίζονται εξ ολοκλήρου σε αυτή την μέθοδο την οποία διδάσκουν από τα πρώτα μαθήματα.

  Μέσα από την ενασχόλησή του με αυτές τις τεχνικές ο άνθρωπος επιτρέπει σε «άγνωστες» δυνάμεις να παρέμβουν στην ύπαρξή του. Η άποψη ότι η ροή κάποιας «ενέργειας» δίνει στον άνθρωπο υγεία και δύναμη δεν έχει θέση στην χριστιανική διδασκαλία σύμφωνα με την οποία η ασθένεια δεν αντιμετωπίζεται αρνητικά. Ο χριστιανός δεν μπορεί να επικαλείται αόριστες «ενέργειες» για τη θεραπεία του. Ο Xριστός έδωσε στους μαθητές του εξουσία «να θεραπεύουν κάθε ασθένειαν και κάθε αδυναμίαν» (Ματθ. ι'1). Εκείνοι άλειφαν πολλούς ασθενείς με λάδι και τούς θεράπευαν (Μαρκ. στ' 13). Αυτή η θεραπευτική δύναμη έμεινε κατά την επιθυμία του Κυρίου προνόμιο της Εκκλησίας: «Ασθενεί τις μεταξύ σας; ας προσκαλέσει τούς πρεσβυτέρους της Εκκλησίας, και ας προσευχηθούν επ' αυτόν, αλείψαντες αυτόν με έλαιον στο όνομα του Κυρίου. Και η μετά πίστεως ευχή θα σώσει τον πάσχοντα, και ο Κύριος θα τον εγείρει, και αν έπραξε αμαρτίες, θα του συγχωρηθούν» (Ιακ. ε' 14-15)12.

Κώστας Ναυπλιώτης

 


 

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

  1. ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ Ν.ΑΚΡΟΠΟΛΗ
  2. http://www.spiritual-reality.com/cosmicenergygreek.html
  3. http://www.drosostalida.com/articles2.asp?eid=41
  4. http://www.egolpion.com/orgonomy.el.aspx
  5. http://www.spiritual-reality.com/pyramidgreek.html
  6. ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ» ΤΕΥΧΟΣ 129
  7. http://cosmicenergy.gr/article.php?cat=114
  8. http://www.horsebackarcherygr.com/BREATHING.html
  9. http://sykimtkd.com/syk_sa_danjun.html
  10. http://www.umataekwondo.com/tkd_for_adults.htm
  11. http://www.egolpion.com/omoiopa8itiki_aftoexelixi.el.aspx
  12. http://www.egolpion.com/efhelaio.el.aspx

ΠΗΓΕΣ - ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ:

  1. http://sykimtkd.com/syk_sa_danjun.html
  2. http://hapkidothess.blogspot.gr/2011/08/blog-post_17.html
  3. http://www.horsebackarcherygr.com/BREATHING.html
  4. http://www.turtlepress.com/articles/danjun_breathing_hapkido.aspx
  5. http://www.washingtonhapkido.com/
  6. http://www.taekwondo.auc.ca/gallery/img_0452.html
  7. http://www.youtube.com/watch?v=KS1X09GV6HE
  8. http://www.youtube.com/watch?v=C4tlZL95wqI
  9. http://www.youtube.com/watch?v=Shj8B55tRvU
  10. http://www.youtube.com/watch?v=jX8rvt-YbyM
  11. http://www.youtube.com/watch?v=9C4_JQ-12Zw
  12. http://www.youtube.com/watch?v=srKD-o6U0tE&feature=related
  13. http://hapkidoclermontflorida.info/dan-jun-hapkido-ki-breathing-exercise/
  14. http://www.umataekwondo.com/hapkido.htm
  15. http://www.umataekwondo.com/tkd_for_adults.htm
  16. http://www.facebook.com/note.php?note_id=374950362568271
  17. http://www.ihapkidof.org/rank.html
  18. http://hwarangdosdsu.com/
  19. http://www.hapkido.com.au/forum/viewtopic.php?f=28&t=1696
  20. http://www.hastkd.com/about-yang-seng-dvd
  21. http://www.endlesshumanpotential.com/dan-jun-breathing.html
  22. http://article.wn.com/view/2012/06/30/Mahan_leads_in_the_heat/
  23. http://www.hohupyoga.com/site/AwakeningtheDragonWithin.html
  24. http://www.mastermiyi.blogspot.gr/
  25. http://www.egolpion.net/polemikestexnes_or8odoxia.el.aspx

 


 

  

 

ΑΝΕΛΠΙΣΤΗ ΑΠΕΜΠΛΟΚΗ

ΑΠΟ ΤΟΝ  ΓΚΟΥΡΟΥΪΣΜΟ

Αρχιμανδρίτου Δανιήλ Γούβαλη

Από το βιβλίο:

 Η ΕΚΠΛΗΞΙΣ ΤΟΥ ΥΠΕΡΦΥΣΙΚΟΥ

 

 

   Έχει τύχει πολλές φορές στην ζωή μου να γνωρισθώ με πρόσωπα που είχαν μπλέξει με διάφορες πλάνες, αφέσεις και παραθρησκείες. Αν συνέβη μερικά από αυτά τα πρόσωπα να τα βοηθήσω κάπως να κατανοήσουν την αλήθεια της Ορθοδοξίας, ας έχει δόξα ο Θεός. «Ευχαριστήσωμεν τω Κυρίω».

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, χωρίς να το θέλω, γνώρισα καλά τον κόσμο της πλάνης. Είδα με τι πονηρό τρόπο ο εχθρός της αλήθειας οδηγεί τους ανθρώπους σε ψεύτικους δρόμους, που τους εμφανίζει σαν θεϊκούς. Ο απόστολος Παύλος ομιλεί για την «μεθοδείαν της πλάνης» (Εφ. δ' 14). Έτυχε όμως να γνωρίσω και την «μεθοδείαν της χάριτος», πώς ο Θεός μεθόδευσε την απαγκίστρωση ψυχών από τα δίχτυα των διαφόρων πλανών, από την σκλαβιά της Αιγύπτου. O Κωνσταντίνος (ας μην αναφέρουμε το επώνυμο του) στις αρχές της δεκαετίας του 1970 έμπλεξε με μια θρησκευτική κίνηση που ονομαζόταν «Υπερβατικός διαλογισμός». Σιγά-σιγά προχώρησε σ' αυτήν και έγινε οπαδός της. Αφιερώθηκε πλήρως σ' αυτήν. Άλλα μη βρίσκοντας εσωτερική ανάπαυση άρχισε να αναζητεί κάτι άλλο. Κάποια νύχτα, κοντά στα ξημερώματα, όταν ηχούσαν οι χριστουγεννιάτικες καμπάνες, ξύπνησε μέσα του η σβησμένη φλόγα της χριστιανικής πίστεως. Πρόκειται για μία συγκινητική και διδακτική ιστορία.

Ας την δούμε πιο καλά, με λεπτομέρειες.

O Κωνσταντίνος, καθώς ξεφύλλιζε κάποια εφημερίδα, κόλλησαν τα μάτια του σε μια ανακοίνωση. Μία κίνησις, που έφερε τον τίτλο «Κέντρο πνευματικής αναγεννήσεως», διοργάνωνε κάποια ομιλία που θα έδειχνε «υψηλούς δρόμους πνευματικών πτήσεων». Απεφάσισε να την παρακολουθήσει. Ο ομιλητής ήταν οπαδός ενός Ινδού θρησκευτικού διδασκάλου, του Μαχαρίσι Μάχες Γιόγκι και πρόβαλλε τις ιδέες του. Μιλούσε για την μέθοδο του λεγομένου «Υπερβατικού διαλογισμού», η οποία υποσχόταν μεγάλα και θαυμαστά πράγματα. Όποιος ακολουθούσε τον γκουρού Μαχαρίσι, θα γινόταν πολύ σπουδαίος και πολύ μεγάλος, θα ανέπτυσσε όλες τις δυνάμεις που έκρυβε μέσα του και θα ανέβαινε σε υψηλότερες πνευματικές σφαίρες.

Σαν Χριστιανός ο Κωνσταντίνος ήταν, όπως λέμε, «της ταυτότητος». Η ταυτότητα του έγραφε «Χριστιανός Ορθόδοξος». Ζούσε την συνηθισμένη κοσμική ζωή με τις συνήθεις υλιστικές επιδιώξεις. Αν καμιά φορά εκδήλωνε και κάτι χριστιανικό, αυτό χρωματιζόταν από την χλιαρότητα. Η ψυχή του ανθρώπου είναι πλασμένη για θεϊκά πράγματα. Διψάει για τον ουρανό, για τον κόσμο του Θεού. Όταν η δίψα αυτή δεν ικανοποιηθεί από σωστές πηγές, υπάρχει κίνδυνος να αναζητηθούν βλαβερές πηγές που δεν προσφέρουν καθαρό και υγιεινό νερό.

Αυτό συνέβη και με τον Κωνσταντίνο. Άρχισε να δείχνει ένα έντονο ενδιαφέρον για τις διδασκαλίες του Ινδού διδασκάλου. Τις πίστεψε για σωστές, για αληθινές. Νόμισε ότι αυτές θα τον οδηγήσουν στον δρόμο της θεϊκής αλήθειας, στην λύτρωση. Οι άνθρωποι του Μαχαρίσι, στην Ελλάδα, του είπαν ότι για να προοδεύσει, χρειάζεται να δεχθεί με συγκεκριμένο τρόπο την ευλογία του γκουρού. Του μίλησαν για μια τελετουργία, κατά την οποία θα έπαιρνε θεϊκή ενίσχυση για να προχώρηση μπροστά. Όταν άκουσε για τελετουργία, είχε κάποιους ενδοιασμούς. Δεν ήθελε να αλλάξει θρησκεία, παρόλο βέβαια που σαν Χριστιανός ήταν χλιαρός.

Τότε του εξήγησαν ότι αυτή η τελετουργία είναι, για να του ανοίξει τον δρόμο στην άσκηση του διαλογισμού και ότι ο διαλογισμός δεν σχετίζεται με κάποια συγκεκριμένη θρησκεία. Με τον διαλογισμό, του είπαν, ο καθένας παραμένει στην θρησκεία του και γίνεται καλύτερος σ' αυτήν. Δηλαδή ο Χριστιανός, όταν θα κάνη διαλογισμό, θα γίνεται καλύτερος Χριστιανός, και ο Μουσουλμάνος θα γίνεται καλύτερος Μουσουλμάνος και ο Βουδιστής καλύτερος Βουδιστής. Τον έπεισαν.

Έτσι κάποια μέρα, αφού πήρε μαζί του διάφορα πράγματα (μαντήλι-λουλούδια-φρούτα) μπήκε σ' ένα μικρό δωμάτιο όπου εδέσποζε η εικόνα του Ινδού διδασκάλου κι εκεί μόνος αυτός με τον αντιπρόσωπο του γκουρού μετέσχε σε μια τελετή και δέχθηκε ό,τι προβλεπόταν γι' αυτόν. Αυτό, όπως αργότερα ο ίδιος έλεγε, ήταν η πρώτη μύησις. Τότε έλαβε και το λεγόμενο «μάντρα», δηλαδή μια σανσκριτική λέξη, που θα αποτελούσε την λέξη του διαλογισμού, θα την επαναλάμβανε συνεχώς επί όση ώρα θα του όριζαν. Ας πούμε θα καθόταν μία ώρα το πρωί και μία το βράδυ, θα συγκέντρωνε την σκέψη του και νοερώς θα έλεγε «άϊν, άϊν, άϊν, άϊν...» επί μια ώρα.

Όσα συνέβησαν στην μύηση, τον ανησύχησαν. Νόμισε ότι έκανε κάτι σαν βάπτισμα, ότι άλλαξε θρησκεία. Είχε δισταγμούς για τον διαλογισμό με το «αιν» και είπε στον μυητή: «Μήπως είναι καλύτερα να κάνω διαλογισμό με το «Πάτερ ημών»; Εκείνος κοίταξε να τον πείσει ότι όσα συμβαίνουν στον Υπερβατικό διαλογισμό, στην κίνηση του γκουρού Μαχαρίσι, δεν έχουν σχέση με θρησκεία, άλλα αποτελούν επιστημονική μέθοδο προόδου.

Του είπε: «Εσύ παραμένεις Χριστιανός. Δεν άλλαξες θρησκεία. Από το να πεις το «Πάτερ ημών» δεν εμποδίζεσαι. Να, ας το πούμε μαζί... Παραμένεις λοιπόν Χριστιανός, αλλά γίνεσαι καλύτερος Χριστιανός απ' ο.τι ήσουν μέχρι τώρα».

Εδώ θα κάνουμε δύο παρατηρήσεις.

Η πρώτη είναι ότι ο άνθρωπος του γκουρού απέκρυψε από τον Κωνσταντίνο την πραγματικότητα. Ή αλήθεια είναι ότι ο Μαχαρίσι ήταν Ινδουιστής και όσοι Χριστιανοί θα τον ακολουθούσαν θα γίνονταν κι αυτοί Ινδουιστές. Έτσι θα μάθαινε αργότερα ότι η σωτηρία δεν σχετίζεται με την θυσία του Ιησού Χρίστου στο Γολγοθά, άλλα με τις αλλεπάλληλες μετενσαρκώσεις και μετεμψυχώσεις.

Η δεύτερη παρατήρησις είναι ότι ο σατανάς αντιγράφει τον Θεό. Μέσα στον χριστιανισμό όσοι προχωρούν πνευματικά, αποκτούν την αδιάλειπτο προσευχή και επαναλαμβάνουν συνεχώς τις λέξεις «Ιησού» ή «Κύριε Ιησού» ή «Κύριε Ιησού Χριστέ», ή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Και οι άγγελοι επίσης στον ουρανό επαναλαμβάνουν συνεχώς την λέξη «άγιος». «Άγιος, άγιος, άγιος». Τρισάγιος ύμνος προς τα τρία πρόσωπα της θεότητος.

Οι άγιοι της Εκκλησίας μας από παλαιά έχουν επισημάνει αυτήν την αντιγραφή που κάνει ο διάβολος. Παραπέμπουμε πρόχειρα στον αρχαίο χριστιανό απολογητή Ιουστίνο, ο οποίος παρατηρεί ότι στην θρησκεία του Μίθρα, ο διάβολος ενέπνευσε να γίνωνται τελετουργίες που αντιγράφηκαν από την χριστιανική θρησκεία.

Εδώ έχουμε μια μεγάλη διαφορά. Στην αληθινή θρησκεία ο Χριστιανός που λέει το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» νοιώθει ότι είναι ο ίδιος πρόσωπο και απευθύνεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο, τον Ιησού Χριστό, και δημιουργείται μία προσωπική σχέσις. Στον Ινδουιστικό όμως διαλογισμό, το απρόσωπο άτμαν του ανθρώπου προσπαθεί να συνδεθεί με το απρόσωπο βράχμαν, δηλαδή με την απρόσωπη θεϊκή ουσία. Έτσι στους διαλογισμούς των γιόγκι έχουμε μία πορεία στησίματος. Να εξαφανισθεί το άτμαν μέσα στο βράχμαν. Να χυθεί το ποτάμι μέσα στον απρόσωπο ωκεανό και έτσι το ποτάμι να σβήσει.

Υπάρχει και άλλη διαφορά. Τα μάντρα, δηλαδή οι λέξεις ή οι συλλαβές του διαλογισμού, αποτελούν ονόματα θεοτήτων του ινδουιστικού πανθέου, είτε ονόματα ολόκληρα είτε συντετμημένα. Σύμφωνα με την διδασκαλία της Αγίας Γραφής οι θεοί των εθνών είναι δαιμόνια. Όποιος λοιπόν ανήκει σε κάποια γκουρουιστική κίνηση και κάνει διαλογισμό, παραδίδει την ψυχή του στα δαιμόνια.

Ας επανέλθουμε όμως στην διήγησή μας.

Ο Κωνσταντίνος άρχισε να λέει συνεχώς το «άιν-άιν-άιν». Καθώς προχωρούσε στον διαλογισμό, προχωρούσε και στην ψυχική αποχαύνωση. Και στο τέλος είχε πολλές παραισθήσεις-ψευδαισθήσεις ή - γιατί όχι; - δαιμονικές φαντασιώσεις. Όλα αυτά τα εξελάμβανε ως σημάδια πνευματικής προόδου.

Πίστεψε ότι ανακάλυψε την αλήθεια. Στα πρόσωπα των ομοϊδεατών έβλεπε τους ανθρώπους που βρίσκονταν μέσα στην αλήθεια. Θαύμαζε που μιλούσαν για την αγάπη, την παγκόσμια αδελφοσύνη, την ένωση με τον Θεό. Έβλεπε σοβαροφάνεια, πλατειά χαμόγελα, ένα ντεκόρ θεοσέβειας.

Σκέφθηκε ότι πρέπει να οδηγήσει και τους δικούς του στην αλήθεια. Άρχισε λοιπόν να ομιλεί στην γυναίκα του και στα τρία του παιδιά για τον Μαχαρίσι και για την διδασκαλία του. Πέρασαν δύο χρόνια και κάτι περισσότερο. Τώρα κρίθηκε ικανός να υποστεί την δεύτερη τελετουργία, η οποία θα γινόταν από τον ίδιο τον γκουρού Μαχαρίσι. Θα ερχόταν στην Αθήνα και τότε θα τελούσε τις μυήσεις β' βαθμού. Έτσι έγινε.

Τώρα άλλαξε η διαλογιστική λέξις. Στο έξης θα έλεγε συνεχώς; «άιν-νάμα, άιν-νάμα, άιν-νάμα...», Μετά την δεύτερη μύηση ζούσε μία κατάσταση πρωτοφανούς εγωισμού. Φανταζόταν ότι ανέβηκε σε μεγάλα πνευματικά ύψη. Όλους τους άλλους τους μη μεμυημένους τους θεωρούσε μικρούς, πενιχρούς, παρακατιανούς.

Άρχισε να μελετά τα ιερά βιβλία του Ινδουισμού, τις Βέδδες, την Μπαγκαβάδ-Γκίτα. Γνώριζε όλο και περισσότερα για τους γκουρού της Ινδίας και τα κατορθώματα τους. Παράλληλα έδειχνε ενδιαφέρον και για όλες τις θρησκείες. Άλλα έβλεπε ότι όλα αυτά δεν του γέμιζαν την ψυχή. Μέσα του ένοιωθε ένα κενό. Ο διαλογισμός δεν προσέφερε κάποια ψυχική ικανοποίηση.

Ο μέσα του κόσμος έμοιαζε σαν κούφιο καρύδι.

Τότε σκέφθηκε να ξεφύγει από τον κλοιό της κινήσεως του Μαχαρίσι, για να παρακολουθήσει και τις κινήσεις των διαφόρων άλλων γκουρού και τις σχολές γιόγκα. Ήλπιζε μήπως συναντούσε εκεί ο.τι  δεν βρήκε στον πρώτο γκουρού. Άλλα κι εδώ δεν υπήρχε τίποτε που να του προσφέρει ψυχική χαρά και ανακούφιση. Παρακινήθηκε να γνωρίσει και την θεοσοφία. Έτσι προσπαθούσε να βρίσκει το καλό και το αληθινό σκορπισμένο όχι σε μία θρησκεία, αλλά στο σύνολο των θρησκειών. Πήρε δίπλωμα θεοσοφιστικής σχολής. Δυστυχώς όμως, το ψυχικό κενό παρέμενε.

Αυτήν την περίοδο, κάποια κυρία που ανακατευόταν με τα γκουρουιστικά κι έκανε διαλογισμό του μίλησε για ένα βιβλίο. Σ' αυτό το βιβλίο γίνεται λόγος για την προσευχή των μοναχών και των ησυχαστών της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Η κυρία αυτή είχε μπερδέψει τον γκουρουϊστικό διαλογισμό με την νοερά προσευχή των Ορθοδόξων.

Του είπε: «Διάβασε αυτό το βιβλίο, θα δεις ότι και οι Ορθόδοξοι μοναχοί ασκούνται στον διαλογισμό».

Πράγματι ο Κωνσταντίνος, προμηθεύτηκε το βιβλίο. Ο τίτλος του: «Περιπέτειες ενός προσκυνητού». Του άρεσε πολύ. Ο ίδιος ομολογούσε αργότερα: «Αυτό το βιβλίο το έφαγα κυριολεκτικά. Με μάγεψε».

Τότε πλησίαζε η μεγάλη ημέρα των Χριστουγέννων. Και την παραμονή και ανήμερα χτυπούσαν οι χριστουγεννιάτικες καμπάνες. Ετούτοι οι ήχοι αύτη την φορά είχαν κάτι το ξεχωριστό.

Άρχισαν να του αναμοχλεύουν τον ψυχικό κόσμο. Του έφερναν παλαιές αναμνήσεις, θυμήθηκε που μικρό τον έπαιρναν οι γονείς του και τον πήγαιναν στην χριστουγεννιάτικη Λειτουργία. Αυτοί οι ήχοι τον περιέλουσαν με μία χριστιανική ατμόσφαιρα, που την ένοιωσε πολύ έντονα. Καταλάβαινε πώς αυτή η ατμόσφαιρα έκρυβε μέσα της δύναμη και φως και χαρά, ό,τι δηλαδή απουσίαζε από τον γκουρουιστικό κόσμο. Εκείνη την ώρα απεφάσισε να χρησιμοποιήσει την ευχή του Ιησού, για την οποία μιλούσε το βιβλίο που τότε διάβαζε.

Υπό τα ηχητικά κύματα των χριστουγεννιάτικων κωδωνοκρουσιών, άρχισε να λέει νοερώς το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Ο νοερός ηχητικός αντίλαλος της ευχής του Ιησού συγχωνευόταν με τους αντίλαλους της χριστουγεννιάτικης καμπάνας. «Η γέννησίς σου, Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως».

Ανατολή φωτός. Κάποιο φως ανέτειλε στην καρδιά του. Καθώς προχωρούσε η ώρα, κατάλαβε ότι πια είχε διαζευχθή μόνιμα το μάντρα, δηλαδή την ινδουιστική λέξη του διαλογισμού, και είχε συζευχθεί με την ευχή του Ιησού. Έλεγε την ευχή και ένοιωθε χαρά στην ψυχή του. Πρώτη φορά δοκίμαζε χαρά. Ό ινδουιστικός διαλογισμός ήταν «μαστοί κατάξηροι», δεν προσέφεραν γάλα αγαλλιάσεως. Η μονολόγιστη ευχή των Ορθοδόξων ήταν πηγή ύδατος ζώντος.

«Όταν έλεγα την ευχή», ομολογούσε αργότερα, «αισθανόμουνα πολύ όμορφα». Γευόταν την χαρά. Χαρά, αλλά και ειρήνη. Τέτοια ειρήνη πρώτη φορά δοκίμαζε.

Τώρα πια το βρέφος της Βηθλεέμ, ο Κύριος Ιησούς, οδηγούσε τον Κωνσταντίνο στους δικούς του δρόμους. Μετά από λίγο καιρό τα βήματα του οδηγήθηκαν προς την Θεσσαλία, προς το Μεγάλο Μετέωρο, δηλαδή την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως. Εκεί βρήκε τον ευλαβή και ενάρετο ηγούμενο Αλέξιο, ο οποίος τον βοήθησε στην πλήρη μεταμόρφωσή του. Εξομολογήθηκε επί αρκετή ώρα την πλάνη του, την αποστασία του. Εξαγόρευσε τα αμαρτήματά του, τα προβλήματά του. Μεταμόρφωσις στην Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως!

Σιγά-σιγά βοηθήθηκαν και τα μέλη της οικογενείας του, και όλοι αποτραβήχτηκαν από τα ινδουιστικά ψεύδη. Όλοι βρήκαν την οδό της σωτηρίας. Από την μεταστροφή του και κατόπιν, ο Κωνσταντίνος (ομολόγησε πολλές φορές την πνευματική του περιπέτεια, και βοήθησε πολλές ψυχές να γλυτώσουν από τις ψευδοδιδασκαλίες των γκουρού. Μάλιστα άνοιξε στην Αθήνα και ένα χριστιανικό βιβλιοπωλείο, ώστε να διαδίδει τα όμορφα βιβλία της ορθοδόξου πνευματικότητος και να στηρίζει ψυχές στον δρόμο του φωτός.

Η ιστορία του Κωνσταντίνου μου φέρει στον νου μία παρεμφερή. Αφορά το πρόσωπο της Τατιάνας Γκορίτσεβα. Αυτή στην αρχή ήταν καθηγήτρια της φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Λένινγκραντ και υπέρμαχος της αθεϊστικής μαρξιστικής ιδεολογίας. Η ψυχή της όμως δεν εύρισκε εκεί ικανοποίηση. Κατόπιν στράφηκε προς την ζωή των χίππηδων και άλλων περιθωριακών τύπων. Άλλα κι εκεί ένοιωσε ψυχικό κενό. Στο τέλος νόμισε ότι θα βρει την ψυχική λύτρωση στις ανατολικές θρησκείες. Εντάχθηκε σε μια γκουρουϊστική ομάδα και άρχισε να μυήται στα ινδουιστικά δόγματα και μυστήρια. Όπως ήταν επόμενο, άρχισε και τον διαλογισμό.

Σε μερικές χριστιανικές χώρες οι γκουρού, πονηρά σκεπτόμενοι, λένε στην αρχή στους προσηλυτιζόμενους να κάνουν διαλογισμό με χριστιανικές προσευχές. Αν βέβαια πρόκειται για προσηλυτισμό σε μουσουλμανικές χώρες, προτιμούν προσευχές από το Κοράνιο. Μέθοδος για πλούσιαν άγραν θυμάτων.

Λοιπόν στην Τατιάνα Γκορίτσεβα έδωσαν σαν πρώτο μάντρα μια χριστιανική προσευχή, το «Πάτερ ημών». Και αυτή έβρισκε ήσυχο μέρος, αυτοσυγκεντρωνόταν και άρχισε να επαναλαμβάνει συνεχώς το «Πάτερ ημών». Και σε μια στιγμή συνέβη αυτό που ποτέ δεν το περίμενε ο γκουρού ούτε βέβαια και η ίδια. Ο ουράνιος Πατέρας, τον οποίον επεκαλείτο, της εμφανίσθηκε, όπως ήταν δυνατό να εμφανισθεί. Της γνώρισε το πρόσωπό Του, όπως ήταν δυνατόν να γνωρισθεί. Της δημιούργησε μέσα της «οθνείαν αλλοίωσιν ευπρεπεστάτην». Επικοινώνησε άμεσα, ζωντανά με τον αιώνιο Θεό, τον Πατέρα και Πλάστη. Κοσμογονία έγινε στην ψυχή της, την ύπαρξή της. Από εκείνη την στιγμή άλλαξε η ζωή της. Ό ουράνιος Πατέρας, για τον οποίο μίλησε εδώ στην γη ο Χριστός, που μας παρέδωσε και την προσευχή προς Αυτόν, το «Πάτερ ημών», το ένοιωσε, ήταν ζωντανός, ήταν αληθινός. Τον γνώρισε, τον έζησε, τον πίστεψε!

Από εκείνη την στιγμή, εντάσσεται σιγά-σιγά στην Ορθόδοξο Ρωσική Εκκλησία, γίνεται ζωντανό μέλος της και δίνει συνεχώς την καλήν μαρτυρίαν.

Θαύμα μέγα. Και παράδοξο. Μέσω του Ινδουισμού γνώρισε τον αληθινό Θεό των Ορθοδόξων πατέρων της. Μπορεί εκείνη την ώρα της Θεϊκής αλλοιώσεως να μη χτυπούσαν χριστουγεννιάτικες καμπάνες, όπως στην περίπτωση του αδελφού Κωνσταντίνου. άλλα χτυπούσαν πνευματικές κωδωνοκρουσίες που εμήνυαν ότι το βρέφος της Βηθλεέμ ετοιμάζεται να ανακληθεί στην φάτνη της καρδίας της.

Εδώ στην Ελλάδα στα θρησκευτικά βιβλιοπωλεία κυκλοφορούν μεταφρασμένα αρκετά ωραία βιβλία της Τατιάνας Γκορίτσεβα. Συνιστούμε εκθύμως να τα διαβάσετε, για να δείτε και στην δική της ζωή τα μεγαλεία του Θεού.


 

 

homeopathy kab

Ο Μ Ο Ι Ο Π Α Θ Η Τ Ι Κ Η

ΚΑΙ ΕΡΜΗΤΙΚΗ ΚΑΜΠΑΛΑ

Το κείμενο που ακολουθεί αποκαλύπτει την άρρηκτη σχέση του Ερμητισμού και της Καμπάλα με το σύστημα της Ομοιοπαθητικής. Η βάση της ερμητικής φιλοσοφίας αποκωδικοποιεί τις ομοιοπαθητικές αρχές με αποτέλεσμα να κατανοεί και ο πλέον δύσπιστος αναγνώστης την άμεση σχέση της Ομοιοπαθητικής με τον αποκρυφισμό. Ιδιαίτερη σημασία έχει η ταυτότητα του συγγραφέα ο οποίος όπως φαίνεται στο σύντομο βιογραφικό του είναι ο ίδιος αποκρυφιστής. Ακολουθούν αποσπάσματα από το κείμενο.

      Υποστηρίζω επιτατικώς ότι η ομοιοπαθητική όχι μόνον είναι συμβατή με αμφότερα, τον Ερμητισμό και την Αγία Καμπάλα, αλλά κατανοείται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο όταν εκληφθή ως μία έκφραση και εξέλιξη της παραδόσεως της Ερμητικής Καμπάλα, ενός εκ των καρπών του Δένδρου οι οποίοι στοχεύουν στην θεραπεία των εθνών.

[...]

Ενώ ο Χάνεμαν παρουσίασε τον εαυτό του ως τον πρώτο στην ανθρώπινη ιστορία ο οποίος κατανόησε την αληθινή φύση της ασθένειας και της θεραπείας, φαίνεται αρκετά πιθανόν ότι έλαβε πληροφορίες από την Δυτική Μυστικιστική Παράδοση. Αναμφιβόλως ήταν ένας σκαπανέας και ένας φωτιστής στην ιστορία της Ιατρικής. Ο ισχυρισμός του ότι απετέλεσε τον πρώτο άνθρωπο ο οποίος κατενόησε την αληθινή θεραπεία δηλώνει εγωισμό, παρόμοιο με του Eliphas Levi ο οποίος ισχυρίσθηκε πως ήταν ο πρώτος που κατενόησε την μαγεία.

Πολλά δομικά σημεία του Ερμητισμού ευρίσκονται εκφρασμένα εντός της φιλοσοφίας και πρακτικών παραδειγμάτων  της ομοιοπαθητικής. Ο Ερμητισμός  είναι εκείνο το ρεύμα της παραδοσιακής σοφίας το οποίο ανάγεται στον Ερμή τον Τρισμέγιστο της Αρχαίας Αιγύπτου, το θρυλικό όν στο οποίο αποδίδεται η εφεύρεση των μαθηματικών, της αστρολογίας, της αλχημείας, της συγγραφής…και της ιατρικής. Από τα πολλά αποσπάσματα των γραπτών αποδιδομένων στον Ερμή το πλέον περίφημο πιθανώς είναι ο Σμαράγδινος Πίναξ, επί του οποίου είναι γραμμένοι στίχοι που περιλαμβάνουν την φιλοσοφία όλου του κόσμου. Ο Σμαράγδινος  Πίναξ ήταν μια συνεχής πηγή εμπνεύσεως για τους μεσαιωνικούς αλχημιστές και από της απόψεως της Καμπάλα όχι μόνον δεικνύει κατά εξαιρετικό τρόπο την γνώση αλλά είναι και αξιοθαύμαστα ακριβής.

Ένα μέρος του Σμαράγδινου Πίνακος διακηρύττει: «αυτό το οποίο είναι επάνω είναι το ίδιο με αυτό που είναι κάτω, και αυτό που είναι κάτω είναι το ίδιο με αυτό το οποίο είναι επάνω…». Η Μεσαιωνική αλχημεία συνέπτυξε αυτήν την ιδέα στο γνωστό ως Ερμητικό αξίωμα «όπως επάνω έτσι κάτω.» Μια άλλη έγκυρη παραλλαγή δηλώνει: «όπως εντός ούτως χωρίς.»

Το Ερμητικό αυτό  αξίωμα ρίπτει πολύ φώς στην ομοιοπαθητική. Μέσω αυτής της αρχής ο Άνθρωπος (αρσενικό και θηλυκό ών) οράται ως ο Μικρόκοσμος του Μακροκόσμου. Αυτό σημαίνει ότι ό,τι υφίσταται εντός του Σύμπαντος, σε όλα τα επίπεδα, οράται κείμενον εντός της υπάρξεως του Ανθρώπου. Κάθε υλική και πνευματική ουσία στον κόσμο και επέκεινα θεωρείται ως έχουσα την συμπαθητική συμπλήρωσή της (ή αντιστοιχία της), ή την αντανάκλασή της εντός κάθε άνδρα και γυναίκας. Επιπλέον, η ικανότητα μιας δυνάμεως (όπως είναι η επίδραση της πανσελήνου, ή η δυναμική δράση ενός συγκεκριμένου ομοιοπαθητικού φαρμάκου) να επενεργεί στην ανθρώπινη ύπαρξη κατανοείται ότι συμβαίνει μέσω των αντιστοίχων στοιχείων της ίδιας μας της φύσεως  (όπως είναι η εσωτερική σεληνιακή αρχή ή η εσωτερική ποιότητα της ουσίας από την οποία το φάρμακο είναι φτιαγμένο.) Αυτό συμβαίνει διότι μπορεί να εντοπισθή συμπάθεια μεταξύ της εξωτερικής επιδράσεως και της εσώτερης αρχής. Ο Παράκελσος συνέγραψε εκτεταμένως επί του Δόγματος των Συμπαθιών οι οποίες υφίστανται μεταξύ  του ανθρώπου και της φύσεως (δες το βιβλίο του Manly P. Hall). Ο Χάνεμαν, ως  ενας από τους μεταφραστές των έργων του Παράκελσου θα πρέπη οπωσδήποτε να ήταν ενήμερος της διδασκαλίας του.

Για όσους είναι εξοικειωμένοι με την θεωρία και την πρακτική της μαγικής επικλήσεως πνευμάτων και της λήψεως απαντήσεων από αυτά, και της (συνακόλουθης) ανακλήσεως ενθυμήσεων και αισθημάτων δεν χρειάζεται περαιτέρω εξήγηση. Για τους άλλους, θα συνεχίσω. Βασιζόμενοι στην Ερμητική γνώση, όλοι έχομε εν δυνάμει  την ικανότητα να ζούμε οποιαδήποτε κατάσταση που εμπίπτει στα δικά μας Materia Medica, στην δική μας συμβατότητα με την ιατρική ύλη. Εάν δεν περιλαμβανόταν στην ύπαρξή μας, έστω και εν σπέρματι, δεν θα μπορούσαμε να προσλάβουμε ή να κατανοήσουμε τις αισθήσεις και την συνειδητότητα (την εγρήγορση) που βγαίνουν μέσα από εκείνην την θεραπεία.

[...]

Ένας δεύτερος τομέας στον οποίο  η γνώση της Καμπάλα διαφωτίζει τις αρχές της ομοιοπαθητικής είναι ο τομέας της δυναμικής θεωρήσεως της ασθενείας. Ο Χάνεμαν δηλώνει ότι μία ασθένεια αποτελείται από τα δυναμικά συμπτώματά της, όχι από φυσικές εκδηλώσεις. Εν προκειμένω ο Χάνεμαν αναφέρεται συγκεκριμένως σ’ αυτό που είναι γνωστό στους μαγικούς κύκλους ως η Σφαίρα της Επιρροής, ή, με Καμπαλιστικούς όρους, η Σφαίρα των Αισθημάτων και της Επιγνώσεως: η Σφαίρα αυτή έχει αναφορά στην σφαίρα του Yesod επί του Καμπαλιστικού Δένδρου της Ζωής. Η Σφαίρα των Αισθημάτων και της Επιγνώσεως περιλαμβάνει όλα όσα μπορούν να γίνουν αντιληπτά μέσα στην προσωπική σφαίρα κάποιου, και είναι ενεργητική και ψυχική στην φύση ως βασικό, συστατικό της στοιχείο. Περιλαμβάνει τις αισθήσεις του σώματος, τα αισθήματα, τις σκέψεις, τις καταστάσεις της συνειδητότητος και όλα όσα σημειώνονται ως σημαντικά στην ομοιοπαθητική. Καθώς οι μαγικές πρακτικές και οι μορφές της ενεργητικής νοητικής απορροφήσεως έχουν άμεσο αποτέλεσμα στην σφαίρα των αισθημάτων και της επιγνώσεως, καθένας που εξασκεί αυτού του είδους τις τεχνικές σύντομα αναπτύσσει από πρώτο χέρι κατανοήσεις αυτής της σφαίρας επιρροής, όχι τόσο φανερές μερικές  φορές.

Το Yesod αντιστοιχεί στο Ba των Αρχαίων Αιγυπτίων, δηλαδή την αναπνοή. Η χρήση της αναπνοής συνδυάζεται με στάσεις στην  Hatha yoga για να παράξη ωφελήματα για την υγεία πολύ πέραν εκείνων που βιώνονται μόνον με την άσκηση. Το αιθερικό σώμα (γνωστόν ως Kaba, ή το σώμα της ανάσας) και το αστρικό σώμα επίσης βρίσκονται σε αντιστοιχία με το Yesod. Το Yesod είναι τα γενητικά όργανα στο φυσικό σώμα, τα αναπαραγωγικά όργανα και η ενστικτώδης αρχή τα οποία διατηρούν την υγεία. Αληθινά, όλη αυτή η διδασκαλία είναι απολύτως συμβατή με την καμπαλιστική θεώρηση ότι η θεραπεία θα έπρεπε να βρεθή εντός ενός ενεργητικού συστήματος φαρμάκων τα οποία δρουν στην σφαίρα των αισθημάτων και της επιγνώσεως.

Ο Χάνεμαν ήταν όντως πολύ έξυπνος ως προς το ότι άρχισε να ισχυροποιή δια της ανακινήσεως τις φαρμακευτικές ουσίες, αλλά ήταν πράγματι ο πρώτος που χρησιμοποίησε την ιδέα ενεργητικών φαρμάκων βασισμένων σε φυσικές ουσίες; Αυτή η επεξεργασία και βελτιστοποίηση των φαρμάκων στο πλαίσιο των αρχών της Φύσεως (αντιθέτως προς την αλλοπαθητική που δεν χρησιμοποιεί ολόκληρα φάρμακα) έχει τύχει εφαρμογής στα πλαίσια της Αλχημείας για αιώνες ολόκληρους όταν ακόμη η ανθρώπινη ιστορία δεν είχε καταγραφή. 

Η παρουσία μιας ουσίας, ενός μεταλλικού στοιχείου, ενός φυτού, ενός ζώου στην Φύση δεν είναι αποτέλεσμα εξελικτικώς τυχαίας διαδικασίας όταν κατανοηθή υπό το πρίσμα του Ερμητισμού και της Καμπάλα. Κάθε τι έχει την θέση του. Όταν όλα είναι εν τάξει η υγεία και η απόλυτη ευτυχία κυριαρχούν. Αυτή η τάξη εκφράζεται στο Καμπαλιστικό Δένδρο της Ζωής, το οποίο είναι ένα σχηματικό διάγραμμα το οποίο δείχνει τις σχέσεις μεταξύ των αρχετύπων δυνάμεων. Όλες οι ουσίες έχουν την θέση τους στο Δένδρο, όπως συμβαίνει με τις κάρτες Ταρώ και την αστρολογία  .όπως συμβαίνει με τα μέρη και τα συστήματα, τις πνευματικές δυνάμεις, τις καταστάσεις συνειδητότητος, πτυχές της ψυχής και πολύ πέραν αυτών.

[...]

Πρέπει να ενθυμούμεθα ότι κάθε αρχετυπικό μονοπάτι εκφράζεται με χιλιάδες τρόπους. Όπως συμβαίνει και με τα θεραπευτικά σκευάσματα, κάθε μέρος ενός μονοπατιού δεν εκφράζεται σε κάθε αντικείμενο που αντιστοιχεί σε αυτό το μονοπάτι (άλλως θα υπήρχαν μόνον 32 τύποι αντικειμένων στο σύμπαν! Αλλά τότε θα υπήρχαν πιθανώς μόνον 32 μορφές ή εκφράσεις στην Δημιουργία…).

 Έτσι πρέπει και τώρα και στο μέλλον όπως και στο παρελθόν να μελετήσωμε την δική μας Materia Medica για να δούμε τι αποτελέσματα παράγονται στην σφαίρα των αισθημάτων και της επιγνώσεως από κάθε συγκεκριμένο φάρμακο. Αλλά τώρα έχομε ένα πλαίσιο κατανοήσεως από το οποίο μπορούμε να εκκινήσωμε για να μελετήσωμε αυτά τα αποτελέσματα. Επιπροσθέτως, τώρα είμεθα ικανοί να εξαγάγωμε πρόσθετες πληροφορίες ως προς την κατανόηση των ασθενών μας. Επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα παράδειγμα από την χρήση ενός οράματος στην ομοιοπαθητική συνταγογράφηση (σ’ αυτήν την περίπτωση από την παρατήρηση της ταυτόχρονης πραγματοποιήσεως γεγονότων τα οποία δεν συνδέονται αιτιωδώς μεταξύ τους καίτοι υπάρχει έλλογη συσχέτισή τους {σύμφωνα με τον προσδιορισμό του Jung }). Καθώς ακόμη βρισκόμουν στην αρχή της μελέτης της ομοιοπαθητικής επέστρεφα σπίτι μου ένα απόγευμα όταν είδα ένα φορτηγό το οποίο έγραφε στο πλάι: Ipec. Άστραψε ξαφνικά η ιδέα στο μυαλό μου ότι αυτό το γεγονός ήταν σημαντικό κατά ένα ποιοτικό τρόπο (πρώτη ενδοσκόπηση σύμφωνα με την Ουράνια Προφητεία του James Redfield.) Αργότερα εκείνο το βράδυ ένα μέλος της οικογενείας παρουσίασε διάρροια και τρομερή ναυτία μέχρι εμέτου (είχε επιστρέψει προσφάτως από ένα ταξίδι του στην Ινδία και έπασχε, όπως του ειπώθηκε, από μόλυνση στην κοιλιακή χώρα από το πρωτόζωο giardus.) Καθώς ήμουν γνώστης μόνον ολίγων θεραπευτικών μέσων έψαξα σε μερικά βιβλία και γρήγορα , ανακαλώντας το όραμά μου, επικεντρώθηκα στο Ipecac (ρίζα  δενδρώδους φυτού της Βόρειας Αμερικής που χρησιμοποιείται ως αντιεμετικό και αντιβηχικό.) Τα συμπτώματα ταίριαζαν, του έδωσα το θεραπευτικό αυτό μέσον και μόλις είναι ανάγκη να πω ότι συντόμως ανακουφίστηκε πάρα πολύ.

Αυτό σημαίνει ότι όνειρα, συσχετίσεις γεγονότων, κάρτες Ταρώ, οράματα και άλλες μορφές διαισθητικής αποκαλύψεως θα μπορούσαν να έχουν σχέση με την ομοιοπαθητική πρακτική. Πολλοί άνθρωποι αναζητούν νερό με ένα ραβδί και καθένας χρησιμοποιεί διαίσθηση στην συνταγογράφηση μερικές φορές, είμαι βέβαιος. Ας μην λησμονούμε: ως επάνω, ούτως κάτω.

 [...]

Μια ερμητική προσέγγιση στο Materia Medica

Όλες οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των τριών στοιχείων, του Ηλίου, του Χρυσού και του ζωδίου του Λέοντος (αυτή η συμπλοκή των τριών ονομάζεται Tiphareth) αποδίδεται με τον όρο Aurum Metallicum. Αυτός είναι πιθανόν ο ευκολότερος τρόπος για να αναλύσω τι σημαίνει Materia Medica (η ύλη της ιατρικής.)

Αυτή η μεταφορική προσέγγιση συμπορεύεται με την ομοιοπαθητική από το ξεκίνημά της. Τώρα, μπορούμε να την θέσωμε εντός του σωστού πλαισίου μέσω της γνώσεως των αρχετύπων. Μία συνειδητή παραδοχή της ποιητικής φύσεως της ζωής (απαραίτητη για την προσέγγιση της ομοιοπαθητικής) γίνεται εξαιρετικά αισθητή ως προς το ότι υπερβαίνει ένα σύστημα θεραπευτικών μέσων και εκτείνεται σε μια ολόκληρη θέαση του κόσμου και αποβαίνει ένα ζωντανό σύστημα προσωπικής και πνευματικής εξελίξεως. Χωρίς αυτήν την προσέγγιση η ομοιοπαθητική παρουσιάζεται  άσχετη ως προς την επίτευξη του σκοπού της- όπως και η χρήση αυτών των, ουσιαστικά μαγικών, θεραπευτικών μέσων δεν έχει καμμία σχέση με την αλλοπαθητική, την καταπίεση και την προσέγγιση της ιατρικής της αντιμετωπίσεως κάθε συμπτώματος χωριστά.

Τα αλληλεπιδρόντα στοιχεία είναι οπωσδήποτε ανάγκη να αντανακλούν μια φυσική αρμονική κατάσταση ή φόρμουλες παρασκευής φαρμάκων. Αστρολογικές επιδράσεις κατά τον χρόνο του σχηματισμού, της αποκτήσεως, της ετοιμασίας και της εφαρμογής των θεραπευτικών στοιχείων πρέπει να διερευνηθούν. Αυτό συσχετίζεται με την παράδοση (και την γραμμή της γνώσεως) της Αλχημείας, του Παράκελσου και των βοτάνων. 

[...]

Τίτλος πρωτότυπου: Homeopathy & Hermetic Kabbalah by Stephen Cottee http://www.schooloflife.com.au/articles_homeopathy_and_hermetic_kabbalah.html

Μετάφραση: Ευάγγελος Δεληγιάννης.