Print

geller1

ΜΙΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΑ

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΝΤΑΙ

ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΓΚΕΛΛΕΡ»

Κώστας Ναυπλιώτης

    Για όλους αυτούς που εντρύφησαν στη μεταφυσική προοπτική της Νέας Εποχής, όπως αυτή εκφράστηκε με το κίνημα των Χίπυς, τη φιλοσοφία του «make love no war», το «Imagine» του John Lennon και τον ET του Spielberg, ο Γιούρι Γκέλλερ είναι η αποκορύφωση της επαλήθευσής της. Η ανασφάλεια του ανθρώπου μετά την άρνηση στον Δημιουργό του αποτυπώθηκε είτε στην επινόηση «αστείρευτων» δυνάμεων του ίδιου του Νου του, όταν αυτός τάχα χρησιμοποιηθεί ολόκληρος μέσω διαφόρων τεχνικών, είτε στην ανακάλυψη εξωγήινων, ανώτερων οντοτήτων που φροντίζουν με περισσό ενδιαφέρον τους κακομαθημένους γήινους διδάσκοντάς τους την αγάπη μέσω της αυτογνωσίας και την αυτοεξέλιξη. Όλος αυτός ο Νεοεποχίτικος αχταρμάς είναι το Κανονικό ευαγγέλιο της ανθρωποκεντρικής σωτηριολογίας της Νέας Εποχής και ακολουθείται με θρησκευτική ευλάβεια από τους οπαδούς της. Για εμάς που κάποτε περιπλανηθήκαμε στους νεοεποχίτικους λαβύρινθους ο Γιούρι Γκέλερ  ήταν το πρότυπο του Νέου ανθρώπου που κατάφερε να ξεκλειδώσει τους μηχανισμούς εκείνους που του επέτρεπαν να κάνει το επόμενο βήμα προς τη αυτο-θέωση, προς τη μη-φθορά, προς την αιωνιότητα.

Ξανα-διαβάζοντας το βιβλίο μετά από πολλά χρόνια διαπίστωσα ότι ο συγγραφέας ήταν σαφής και ξεκάθαρος και ουσιαστικά αποκαλύπτεται μπροστά στον μυημένο αναγνώστη χωρίς περιστροφές και ασάφειες. Όπου υπάρχει θολούρα αυτό δεν είναι επειδή ο συγγραφέας δεν θέλει να αποκαλύψει τις διαπιστώσεις του για τα φαινόμενα που παρουσιάζονται μπροστά στα μάτια του, αλλά επειδή ο ίδιος πραγματικά αδυνατεί να τα ερμηνεύσει! Αυτό σίγουρα προκαλεί έκπληξη στον οπαδό της Νέας Εποχής που όλα τα ερμηνεύει είτε μέσω των δικών του δυνάμεων είτε μέσω άλλων οντοτήτων ή εξωγήινων ή πνευματικών. Η τελική γεύση που μένει από το βιβλίο είναι ότι όλες αυτές οι δυνάμεις που προκάλεσαν τα φαινόμενα για τα οποία έγινε γνωστός ο συγγραφέας ήταν αποτελέσματα πνευματικών οντοτήτων. Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτα το ΑΝΕΞΗΓΗΤΟ στο «φαινόμενο Γκέλλερ».

Ως γνωστόν ο Γιούρι Γκέλλερ έγινε γνωστός τόσο για τις τηλεπαθητικές του ικανότητες όσο και λυγίζοντας κουτάλια και θέτοντας σε λειτουργία χαλασμένα ρολόγια. Σε αυτό το άρθρο δεν θα εξετάσουμε καθόλου την περίπτωση ταχυδακτυλουργικής περίπτωσης ή απάτης. Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος, γράφει στο Εγκυκλοπαιδικό του λεξικό για τον Γκέλερ: «…το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσον μπορούν να ερμηνευθούν οι παραψυχολογικές ‘ικανότητές’ του. Είναι υπερφυσικές, πραγματικές, φανταστικές, απάτη ή δαιμονικές;»[1]

Ας παρακολουθήσουμε όμως κάποια σημαντικά αποσπάσματα του βιβλίου.

geller2

Όταν λαμβάνει μηνύματα από αυτές τις «φωνές» των πνευμάτων ή εξωγήινων, αυτά είναι προς όφελος της ανθρωπότητας και έχουν οδηγίες για το πώς θα ενεργοποιήσουμε τις δυνάμεις αυτές ώστε η ζωή να γίνει καλύτερη και «…να ενωθούμε αντί να κομματιάζουμε ο ένας τον άλλον» (σελ.358).

Προχωρώντας την αφηγηματική βιογραφία του ο Γιούρι Γκέλλερ φαίνεται να λέει τα πράγματα όπως πραγματικά τα νιώθει αφήνοντας τις ασάφειες και τις ωραιολογίες στο περιθώριο. Έτσι πιστεύει ότι οι δυνάμεις που επιδεικνύει υπάρχουν μέσα σε όλους μας και υπάρχει ένα «ανώτερο πνεύμα» που έχει σχέση με όλα αυτά. (σελ.123)

Σε κάποια στιγμή της ζωής του βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν επιθετικό καρχαρία τον οποίο με αυτοσυγκέντρωση κατάφερε να …εξαφανίσει (σελ.286) και βγαίνοντας στην ξηρά ξάπλωσε κοιτώντας τον ουρανό και «…ευχαριστώντας το Θεό ή ό,τι άλλο ήταν αυτό που απομάκρυνε τον καρχαρία» (σελ.287)

geller3

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι το «μυστήριο» περί των ειδικών ικανοτήτων του Γιούρι Γκέλλερ δεν είναι τόσο μυστήριο όσο νομίζει η κοινή γνώμη και όσο πίστευε ο γράφων παλαιότερα. Οι «ικανότητες» αυτές προέρχονται όχι από κρυμμένες δυνάμεις που έχουμε μέσα μας αλλά από τις υπερφυσικές ικανότητες των πνευμάτων του σκότους που σκοπό έχουν να απομακρύνουν τον άνθρωπο από την Αλήθεια του Θεού. Ο Γκέλλερ πιστεύει ότι «…είναι κάποιου είδους πνεύματα…» τα οποία είναι «…τόσο επίμονα ώστε είμαι υποχρεωμένος να δεχτώ αυτά που λένε…» και πως «…βρισκόμαστε στην αρχή της ανακάλυψης νέων ενεργειών, νέων πνευμάτων και νέων επαφών με δυνάμεις άλλες, ή ανώτερα πλάσματα…» (σελ.358) και γι’ αυτό θεωρεί τον εαυτό του Κήρυκα αυτών των νέων πνευμάτων «…μου φαίνεται σημαντικό να μάθει αυτές τις δυνάμεις όλος ο κόσμος, έτσι που να γίνουν αποδεκτές…» (σελ.371). Η παραδοχή του Γκέλλερ για την επίδραση πνευμάτων πάνω του ως πηγή προέλευσης των δυνάμεών του, φανερώνει ότι οι αποκαλύψεις τις «φωνής» που μιλούσαν για εξωγήινα όντα, δεν τον πείθουν ολοκληρωτικά. Ίσως επειδή ο ίδιος σε κάποια σημεία φαίνεται να συγχέει το πνεύματα με τους εξωγήινους αν και σε άλλα σημεία μιλάει μόνο για πνεύματα. Όπως και να είναι, η ασάφεια αυτή δημιουργεί σύγχυση στον αναγνώστη και τον προκαλεί να εξερευνήσει τον άγνωστο κόσμο των πνευματικών οντοτήτων. Η ώθηση αυτή από μόνη της κάνει το βιβλίο αυτό ένα επικίνδυνο διαφημιστικό για τέτοιου είδους ενασχολήσεις.

Ο συγγραφέας αν και μιλάει αρκετές φορές στο βιβλίο για την πίστη του στον Θεό, η πίστη αυτή εννοείται ως μια αόριστη παραδοχή της ύπαρξης μιας «ανώτερης δύναμης» η οποία είναι ίδια για όλες τις θρησκείες.

Τα φαινόμενα που παρουσιάζονται στο βιβλίο, οι αιωρήσεις αντικειμένων, η μαντική ικανότητα, η διόραση, η τηλεκίνηση, το λύγισμα μετάλλων, η εξαφάνιση αντικειμένων κλπ. είναι φαινόμενα όχι άγνωστα στην χριστιανική παράδοση και διδασκαλία.

Η βεβαιότητα για τις καλές προθέσεις των πνευμάτων αυτών εκ μέρους του Γιούρι Γκέλλερ και ο αγαθός τους σκοπός ότι επιθυμούν να βοηθήσουν την πορεία της Ανθρωπότητος, φανερώνει το σωτηριολογικό πρόγραμμά τους το οποίο όχι μόνο υποβαθμίζει την ενσάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού ο Οποίος είναι η Ζωὴ και το Φως των ανθρώπων (Ιωάν. Α’ 1-4) αλλά ακυρώνει και ολόκληρο το Σωτηριολογικό Του έργο που επιτελέστηκε με τη Σταύρωση και την Ανάστασή Του.

   Ο γ.Παΐσιος ο Αγιορείτης έλεγε ότι ο χριστιανός «πρέπει να μη ζητάη ποτέ φώτα ή θεία χαρίσματα κ.λπ., αλλά μετάνοια. Η μετάνοια θα φέρη την ταπείνωση και μετά ο Καλός Θεός θα δώση ό,τι του είναι απαραίτητο». Και μάλιστα δεν πρέπει να δεχόμαστε «δώρα» ή «υπηρεσίες» από τον πονηρό. «Όταν ήμουν στο Σινά, στο ασκητήριο της Αγίας Επιστήμης, μια φορά το ταγκαλάκι πήγε να με... εξυπηρετήση! Το ασκητήριο είχε τρία-τέσσερα σκαλάκια. Την νύχτα, όταν είχε αστροφεγγιά, πήγαινα στις σπηλιές και, για να κατεβώ τα σκαλάκια, άναβα το τσακμάκι. Μια φορά πάω να ανάψω το τσακμάκι, δεν άναβε. Σε μια στιγμή βλέπω ένα φως σε έναν βράχο σαν από δυνατό προβολέα, φαπ! Ω, φώτισε τα πάντα γύρω! «Να μου λείψουν τέτοια φώτα», είπα, και γύρισα πίσω».[2]

jesus 11

Είπαμε παραπάνω ότι τα φαινόμενα αυτά δεν είναι άγνωστα στην Ορθόδοξη Παράδοση.

Επί παραδείγματι έχουν παρουσιαστεί στην περίπτωση των «Κ ε ρ α μ ι α ν ώ ν», στην Κρήτη, νότια από τα Χανιά. Εκεί μετά από μία μεγάλη ιεροσυλία στο Μοναστήρι της Αγίας Τριάδος, (18ος αι.) επακολούθησε αφορισμός σχεδόν για όλους τους κατοίκους της περιοχής. «Το αποτέλεσμα υπήρξε τρομερό.

Διαβάζουμε σε άρθρο του μακαριστού π.Δανιήλ Γούβαλη:

«Όλα τα χωριά της περιοχής Κεραμιάς (Παπαδιανά, Λούλος, Πανάγια, Αλετρουβάρι, Κάμπος κλπ. ) μαστίζονταν από την κακία των δαιμόνων. Γκρίνιες, καυγάδες, διαλύσεις οικογενειών, δυστυχήματα, εκφοβισμοί, θάνατοι. Τα μεσημέρια φοβόνταν οι άνθρωποι να περάσουν από ρεματιές με πλατάνια. Και δαιμονική κατοχή πολλών προσώπων. Κάποια περίοδο υπήρχαν σαρανταδύο δαιμονισμένοι. Γίνονταν απίθανα πράγματα. Μερικές φορές έπαιρναν οι δαίμονες τους δαιμονισμένους από το κρεββάτι τους τις νύχτες και τους πήγαιναν στις πιο απρόσιτες σπηλιές της Σαμαριάς. Τους ξαναγύριζαν πίσω, ενώ μπορούσε να μείνη στην σπηλιά ένα παπούτσι τους! Για να το βρίσκουν κατόπιν οι δύσπιστοι και να πιστεύουν.

Για μία δαιμονισμένη της περιοχής γράφει ο δάσκαλος Κ. Κωστουράκης: «Δεν έμεινε σπηλιά μικρή ή μεγάλη, ποτάμι ή λίμνη, απόκοτη γωνιά που να μη την πήγανε. Δεν άφηναν χαράδρα ή ξεροπήγαδο, φαράγγι ή γκρεμνό, τρύπα απύθμενη πάνω στη γη που να μη την ανεβοκατέβαζαν...».

Άλλοτε τους κρεμούσαν τις νύχτες από γκορτσιές και τους άφηναν εκεί μέχρι τις πρωινές ώρες! Άλλοτε οι δαιμονισμένοι, ενώ τους πήγαιναν στην θ. Λειτουργία, έλεγαν ωραιότατα κρητικά τραγούδια, για να εμποδίζουν τους ιερείς.  Έλεγαν και πράγματα που έμοιαζαν με χρησμούς ή αποκαλύψεις.

Όλη αυτή η ιστορία έληξε κατά ποσοστό 90% στις 3 Οκτωβρίου 1936 με την άρσι τού αφορισμού — τον «ξαφορεσμό» — που έκανε επί τόπου ο Μητροπολίτης των Χανίων Αγαθάγγελος. Κάποιος ηλικιωμένος που έτυ­χε να παρευρίσκεται στην τελετή, θυμάται — και μου το ανέφερε — ότι τα δαιμόνια εκτόξευαν απειλές εναντίον τού Δεσπότη : «Κέρατα παπά, δεν θα σ' αφήσουμε να ξαφορέσης»! [3]

Τα ίδια φαινόμενα και τις ίδιες σχεδόν ικανότητες με αυτές του Γιούρι Γκέλλερ παρουσίασαν και στο Ξηρόμερο της Αιτωλοακαρνανίας, στο χωριό Μπαμπίνη στις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Ενώ στην Κεραμιά αιτία ήταν η ιεροσυλία, εδώ η βλασφημία.

Μεταφέρουμε από το ίδιο άρθρο τα εξής:

«Να ένας θλιβερός κατάλογος από την δαιμονική μάστιγα: Έδεναν κάπου τα άλογα τους, τα ζώα τους, και παραδόξως τα έβρισκαν λυμένα. Πήγαιναν στην αποθήκη κι’ έβλεπαν ανοιγμένη την κάνουλα τού κρασιού ή τού λαδιού. Φύσαγε σφοδρός άνεμος κι' έπαιρνε στέγες σπιτιών. Ξεσπούσε φοβερή καταιγίδα και κατέστρεφε την καπνοκαλλιέργεια. Κοιμόνταν, κι' όταν ξυπνούσαν ένοιωθαν επάνω στο κεφάλι τους αλάτι. Όποιος έμπαινε στο σπίτι τού Στάθη μπορούσε να δη μία σαγιονάρα να απογειώνεται ή μία εικόνα να τού έρχεται στο κεφάλι ή να πέφτουν δίπλα του στρογγυλεμένες πέτρες σαν των ποταμών που έδειχναν ότι ξεκόλλησαν από τον τοίχο!»

Βλέπει ο ερευνητής ότι τελικά οι «ικανότητες» του Γιούρι Γκέλλερ είναι γνωστές και στους Ορθοδόξους με τη διαφορά πως δεν είναι αφορμή για καύχηση και προβολή αλλά επιρροές δαιμονικών δυνάμεων.

Πολλά παρόμοια φαινόμενα εξετάζει ο μακαριστός π.Σεραφείμ Ρόουζ στο βιβλίο «Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ και η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ»[5] και μεταφέρουμε μια χαρακτηριστική περίπτωση:

«Ο βίος του αγίου Μαρτίνου της Tours (+397) από το μαθητή του Σουλπίτιο Σεβήρο, έχει ένα ενδιαφέρον παράδειγμα δαιμονικής ισχύος σε συνδυασμό με μια παράξενη «υλική» εκδήλωση που μοιάζει με τις σημερινές «στενές επαφές» με UFO: Ένας νέος ονόματι Ανατόλιος έγινε μοναχός κοντά στο μοναστήρι του αγίου Μαρτίνου, αλλά από ψεύτικη ταπείνωση έπεσε θύμα δαιμονικής πλάνης. Φανταζόταν ότι διαλεγόταν με «αγγέλους», και με σκοπό να πείσουν τους άλλους για την αγιότητά του, αυτοί οι «άγγελοι» συμφώνησαν να του δώσουν «ένα λαμπρό ένδυμα από τον ουρανό» ως σημείο της «δύναμης του Θεού» που κατοικούσε στο νεαρό. Μια βραδυά γύρω στα μεσάνυχτα ακούστηκε τρομερός υπόκωφος κρότος από πόδια που χόρευαν κι ένα βουητό σαν από πολλές φωνές στο ερημητήριο, και το κελλί του Ανατόλιου άστραψε από φως. Μετά έγινε σιωπή, και ο παραπλανημένος ξεπρόβαλε από το κελλί του με το «ουράνιο» ρούχο. «Έφεραν ένα φως και επιθεωρούσαν όλοι προσεκτικά το ένδυμα .Ήταν υπερβολικά απαλό, με ανυπέρβλητη ελκυστικότητα και με χρώμα λαμπερό κόκκινο, αλλά ήταν αδύνατον να προσδιορίσουν τη φύση του υλικού. Ταυτόχρονα, κάτω από τον πιο εξονυχιστικό έλεγχο από μάτια και δάχτυλα, έμοιαζε να είναι ένα ένδυμα και τίποτε άλλο».

Το επόμενο πρωί, ο πνευματικός πατέρας του Ανατόλιου τον πήρε από το χέρι με σκοπό να τον οδηγήσει στον άγιο Μαρτίνο, για να ανακαλύψει αν αυτό ήταν όντως κόλπο του διαβόλου. Φοβισμένος, ο παραπλανημένος αρνήθηκε να πάει, «και καθώς τον εξανάγκαζαν να πάει τη θέλησή του, το ένδυμα εξαφανίστηκε μέσα από τα χέρια εκείνων που τον τραβούσαν». Ο συγγραφέας  της αφήγησης (ο οποίος είτε είδε το συμβάν ο ίδιος είτε το άκουσε από αυτόπτη μάρτυρα) συμπεραίνει ότι «ο διάβολος ήταν ανίκανος να συνεχίσει τις παραισθήσεις του ή να αποκρύψει τη φύση τους όταν θα υποβάλλονταν στα μάτια του Μαρτίνου». «Ήταν τόσο ολοκληρωτικά στην εξουσία του να βλέπει τον διάβολο, που τον αναγνώριζε κάτω από οποιαδήποτε μορφή, είτε διατηρούσε το δικό του χαρακτήρα είτε μεταμορφωνόταν σε κάποιο από τα ποικίλα σχήματα της ‘'πνευματικής ανομίας''» - περιλαμβανομένων των μορφών των ειδωλολατρικών θεών και της εμφάνισης του ίδιου του Χριστού, με βασιλικά ενδύματα και στέμμα και περιβεβλημένου με λαμπρό κόκκινο φως». 

­Ο Γκέλλερ τελειώνοντας το βιβλίο του γράφει τα εξής: «Τώρα ξέρω ότι τα μυστήρια του σύμπαντος είναι έτοιμα να αποκαλυφθούν. Και ότι αυτές οι ενέργειες…θα είναι το κλειδί για ν’ αποκατασταθεί τόσο η αρμονία, όσο και η τάξη για όλους μας όχι μια κάποια μακρινή μέρα, αλλά στο πολύ κοντινό, στο άμεσο μέλλον».(σελ.387) Μπορούν όμως τα πνεύματα του Γκέλλερ να λυτρώσουν την Ανθρωπότητα;

genesis

Λέει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης:

 «Αλλ' ούτε όλοι οι άγγελοι ηδύναντο να μας λυτρώσουν από την αμαρτίαν και από την αιώνιον καταδίκην, διότι αυτοί όντες πεπερασμένης και δυνάμεως και αγαθότητος και σοφίας, όχι μόνον δεν ήθελαν να ιατρεύσουν το άπειρον κακόν μας, αλλ' ούτε ήθελαν δυνηθή να εφεύρουν τον τρόπον της τοιαύτης ιατρείας μας, ούτε ηδύναντο εις όλην την αιωνιότητα να μας κρατήσουν εις το ευ είναι και εις την μακαριότητα. Δια τούτο είπεν ο προφήτης Ησαιας «ου πρέσβυς, ουδέ άγγελος, αλλ' αυτός έσωσεν αυτούς» (ξγ' 9) .

Αυτός, ποιος;

 «…ο Υιός του Θεού και Κύριος ημών, όστις είχε και δύναμιν άπειρον δια να φέρη τον τρόπον της ελευθερίας μας και δικαιοσύνης άπειρον δια να μη κάμη τυραννικήν την ελευθερίαν των θεληματικώς δεδουλωμένων εις τους δαίμονας, και αγαθότητα άπειρον δια να μεταδώση εις όλους ομού τους αιώνας τον πλούν της θείας του χάριτος και της δόξη και να γίνη ο αυτός πηγή αγιασμού και χάριτος εις όλην την ανθρώπινον φύσιν. Όχι μόνον καθό Θεός αλλά και καθό άνθρωπος…» [6]

   Ο Χριστός με την ενανθρώπισή Του έφερε όχι μόνο την αρμονία που τάζουν τα δαιμόνια στον Γκέλλερ αλλά και:

«Ο διάβολος καταντροπιάστηκε. Οι δαίμονες δραπέτευσαν. Ο θάνατος καταργήθηκε. Ο παράδεισος ανοίχτηκε. Η κατάρα εξαφανίστηκε. Η αμαρτία διώχτηκε. Η πλάνη απομακρύνθηκε. Η αλήθεια αποκαλύφθηκε. Το κήρυγμα της ευσέβειας ξεχύθηκε και διαδόθηκε παντού. Η βασιλεία των ουρανών μεταφυτεύθηκε στη Γη. Οι άγγελοι συνομιλούν με τους ανθρώπους. Όλα έγιναν ένα. Γιατί;

Γιατί κατέβηκε ο Θεός στη γη κι ο άνθρωπος ανέβηκε στους ουρανούς. Κατέβηκε ο Θεός στη γη και πάλι βρίσκεται στον ουρανό. Ολόκληρος είναι στον ουρανό κι ολόκληρος στη γη. Έγινε άνθρωπος κι είναι Θεός. Είναι Θεός και πήρε σάρκα. Κρατιέται σε παρθενική αγκαλιά και στα χέρια Του κρατάει την οικουμένη». [7]

Και αυτά έχουν μεγαλύτερη αξία από τηλεκινήσεις και λυγίσματα κουταλιών.

Αυτά δεν μπορούν να τα προσφέρουν τα πνεύματα του Γκέλλερ.

 

Για το άρθρο πηγή μας ήταν το βιβλίο του

URI GELLER «ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΓΚΕΛΛΕΡ» ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΩΡΟΡΑ» ΑΘΗΝΑ 1981

  1. Από το Δελτίο «ΕΝΗΜΕΡΩΣΙΣ» Ι.Μ. ΤΡΟΟΔΟΤΙΣΣΗΣ, Αύγουστος –Οκτώβριος 2009, Αρ. Τεύχους 22 -24, σελ. 192. http://www.orp.gr/?p=652#more-652
  2.  ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΠΟΡΕΙΤΟΥ ΛΟΓΟΙ Γ', ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΙΕΡΟΝ ΗΣΥΧΑΣΤΗΡΙΟΝ "ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" ΣΟΥΡΩΤΗ http://www.egolpion.com/aggelos_fwtos.el.aspx
  3. ΠΑΡΑΔΟΞΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΩΝ  ΟΜΑΔΙΚΟΙ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΙΑΝΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΠΑΜΠΙΝΗhttp://www.egolpion.com/omadikoi_daimonismoi.el.aspx
  4. ΠΑΡΑΔΟΞΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΩΝ  ΟΜΑΔΙΚΟΙ ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΟΙ ΣΤΑ ΚΕΡΑΜΙΑΝΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΠΑΜΠΙΝΗhttp://www.egolpion.com/omadikoi_daimonismoi.el.aspx
  5. http://www.egolpion.com/phenomeno_ufo.el.aspx
  6. «Πνευματικά Γυμνάσματα», Μελέτη ΙΘ http://www.egolpion.com/nikodhmou_enan8ropisis.el.aspx
  7. ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ» http://www.egolpion.com/xrusostomos_xritougenna.el.aspx