τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

Στὶς 20-26 Σεπτεμβρίου 1995 διεξήχθη στὴν Ἁλίαρτο, ἡ Ζ' Συνδιάσκεψη Ἐντεταλμένων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καὶ Ἱερῶν Μητροπόλεων γιὰ θέματα αἱρέσεων καὶ παραθρησκείας. Ἡ Συνδιάσκεψη ἀσχολήθηκε μὲ τὶς ποικίλες πνευματικὲς καὶ κοσμοθεωριακὲς ὁμάδες καὶ τάσεις καθὼς καὶ μὲ τὶς νεοφανεῖς αἱρέσεις καὶ παραθρησκευτικὲς ὁμάδες.

Ὑπογραμμίστηκε γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ ὅτι ὁ θρησκευτικὸς χάρτης στὸν εὐρύτερο ὀρθόδοξο χῶρο ἀπειλεῖται ὅλο καὶ περισσότερο μὲ ἀλλοίωση. Οἱ γνωστὲς θρησκεῖες καὶ οἱ ποικίλες ἀ­πο­κλί­σεις τους δὲν εἶναι πλέον κάτι τὸ ἀπόμακρο. Ὅλες οἱ πα­ραλ­λα­γὲς τους ἀναπτύσσουν ἔντονη προσηλυτιστικὴ δραστηριότητα μεταξύ των Ὀρθοδόξων. Ἀκόμη καὶ ὁ κίνδυνος τοῦ Ἰσλάμ, -ἰδιαίτερα ἰδέες τοῦ μυστικισμοῦ τῶν Σούφι-, συνιστοῦν ἀπειλὴ τόσο γιὰ τοὺς Δυτικοὺς ὅσο καὶ γιὰ τοὺς Ὀρθοδόξους τῆς Ἀνατολῆς. Βουδιστὲς καὶ Ἰνδουιστὲς ποικίλων ἀποχρώσεων ἀ­πει­λοῦν νὰ μολύνουν τὸ πνευματικὸ καὶ πολιτιστικὸ περιβάλλον τῶν Ὀρθοδόξων χωρῶν. Ἐξάλλου, ἰδέες καὶ θρησκευτικὲς ἀντιλήψεις ξένες πρὸς τὴν Ὀρθοδοξία ἀπειλοῦν μὲ ἀλλοίωση τὴν Ὀρθόδοξη πίστη καὶ μὲ διάβρωση τὸ Ὀρθόδοξο φρόνημα.

Ὡς ἐκ τούτου, ἰδιαιτέρως ἐκτιμήθηκε ἡ ἐπίπονη καὶ μακροχρόνια ἐργασία καὶ ἔρευνα τῶν ἐνασχολούμενων μὲ τὸ σκηνικό τῶν αἱρέσεων καὶ τῆς παραθρησκείας καὶ κρίθηκε ἀναγκαῖο βάσει τῶν ὑπαρχόντων στοιχείων καὶ μαρτυριῶν νὰ κα­ταρ­τι­στεῖ κατάλογος πού περιλαμβάνει ὁμάδες καὶ τάσεις πού θεωρήθηκαν ἀσυμβίβαστες μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη.

Ὁ κατάλογος αὐτὸς καταρτίστηκε καὶ ἐγκρίθηκε ὁμόφωνα σὲ εἰδικὴ συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Θηβῶν καὶ Λεβαδείας κ. Ἱερωνύμου, ἀπὸ τὴν Ζ' Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη τῆς Ἁλιάρτου. Δὲν ὑποδηλώνει κανέναν συσχετισμὸ τῶν ὁμάδων αὐτῶν, πού εἶναι μεταξύ τους, ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον, ἐντελῶς ἄσχετες, δὲν ἐκφράζει οὐδεμία κοι­νω­νι­κὴ ἢ ἄλλη μείωση τῶν μελῶν τους, δὲν ὑποδηλώνει μισαλλοδοξία ἢ διακρίσεις. Ἀντίθετα, ἀποτελεῖ καρπὸ ποι­μαν­τι­κῆς φροντίδας γιὰ κάθε πολίτη, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσει νὰ ἐνταχθεῖ σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ὁμάδες αὐτές, ὥστε ἡ ἐπιλογή του νὰ εἶναι συνειδητὴ καὶ ἐλεύθερη. Ἀποδεικνύει, ἀκόμη, τὴν ἀ­γά­πη καὶ τὴν στοργὴ τῶν ποιμένων τῆς Ἐκκλησίας, πού συ­νῆλ­θαν στὴν Ἁλίαρτο, πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐν­τά­χθη­καν σ' αὐτὲς τὶς ὁμάδες, χωρὶς νὰ ἔχουν τὴν πρόθεση νὰ ἐγ­κα­τα­λεί­ψουν ἢ νὰ νοθεύσουν τὸ περιεχόμενο τῆς πίστεώς τους καὶ τὸ Ὀρθόδοξο φρόνημά τους. Ἐὰν οἱ νε­ο­φα­νεῖς αἱρέσεις καὶ παραθρησκευτικὲς ὁμάδες ἀπεκάλυπταν τὸ ἀληθινό τους πρόσωπο καὶ δὲν ἐμφανίζονταν μὲ ποικίλα προ­σω­πεῖ­α καὶ μὲ τὸν ἰσχυρισμὸ ὅτι συμβιβάζονται ἀπόλυτα μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, ἡ ὅλη αὐτὴ ἐρευνητικὴ ἐργασία θὰ ἦταν περιττή.

Ὁ κατάλογος αὐτὸς ὑποβάλλεται καὶ πρὸς τὶς κατὰ τόπους Ἐκκλησίες πρὸς ἐνημέρωση, ἔχει δὲ ὡς ἑξῆς:

Ἀκολουθοῦν οἱ 422 ὁμάδες, ποὺ λόγω ἐλλείψεως χώρου δὲν δυνάμεθα νὰ συμπεριλάβουμε ἐδῶ[1] καί κλείνει ἡ ἐγκύκλιος: Ἐπίσης, ἡ Συνδιάσκεψη ἀπεφάσισε ὁμόφωνα νὰ παρακαλέσει τὴν Ἱερὰ Σύνοδο νὰ ἐπανεξετάσει τὴν περίπτωση τῆς «Ἀ­ρι­στεί­ας Α. Ε.», δεδομένου ὅτι τὰ σεμινάρια τῆς ἑταιρείας αὐτῆς θεμελιώνονται στὴ λεγόμενη «θετικὴ σκέψη», ἡ ὁποία ὡς γνω­στὸν εἶναι ἀσυμβίβαστη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη.

Γιὰ τὴν Ζ' Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη ὑπογράφουν: ὁ Ἐ­πί­τι­μος Πρόεδρος. Ὁ Μητροπολίτης Θηβῶν καὶ Λεβαδείας Ἱ­ε­ρώ­νυ­μος. Και τὸ Προεδρεῖο... [ἕπονται ὑπογραφὲς 11 Ἐκπροσώπων Ὀρθο­δό­ξων Ἐκκλησιῶν καί Ἱερῶν Μητροπόλεων].

Δὲν πρόλαβε νὰ κλείσει ὁ χρόνος κι ἡ ἀπάντηση ἦλθε ἀπὸ τοὺς χώρους τοῦ ἀποκρυφισμοῦ καὶ τῆς παραθρησκείας.

Τὸ Σωματεῖο ποὺ ἱδρύθηκε ἔφερε τὸν τίτλο:«Κίνηση Φι­λο­σο­φι­κῶν & Μεταφυσικῶν Ὁμάδων γιὰ Ἐλεύθερη Πνευματικὴ Ἔκ­φρα­ση», τὸ δὲ συνοδευτικὸ κείμενο, ποὺ ἀνακτήσαμε ἀπὸ με­τα­γε­νέ­στε­ρη ἀνάρτηση, πληροφοροῦσε ὅτι[2]: Ἡ «Κίνηση» ἱ­δρύ­θη­κε στὰ τέλη τοῦ 1995, ὅταν ἀντιπρόσωποι ἀπὸ 21 Φι­λο­σο­φι­κὲς καὶ Μεταφυσικὲς Ὁμάδες, ἐκδήλωσαν τὴν ἐπιθυμία νὰ ξεπεράσουν τὴν ἀπομόνωση, τὴν ἐσωστρέφεια καὶ τὶς προκαταλήψεις καὶ νὰ υἱοθετήσουν μιὰ τακτικὴ συνεργασίας γιὰ τὴν ἐπίτευξη κοινῶν στόχων δράσης πρὸς ἐνημέρωση τοῦ κοινοῦ γιὰ θέματα μεταφυσικὰ καὶ φιλοσοφικά.

Αὐτὸ μεταφράζεται ὅτι οἱ ἀρχηγοὶ 21 ἀποκρυφιστικῶν ὁ­μά­δων συνασπίστηκαν κατὰ τῆς Ἐκκλησίας. Καὶ συνεχίζει τὸ κείμενο: Σὲ μιὰ δεδομένη χρονικὴ στιγμή, ποὺ ἡ κάθε ἀτομικὴ ἔκφραση ὄντας ἔξω ἀπὸ τὰ ὅρια τῆς ἐθνικῆς θρησκείας κινδύνευε νὰ κατηγορηθεῖ ἀθεϊσμός, αἵρεση καὶ σατανισμός, καὶ ὁ φόβος τοῦ κυνηγητοῦ καὶ τῆς λασπολογίας ἀπὸ φανατισμένες θρη­σκευ­τι­κὲς ὁμάδες εἶχε σχεδὸν καταλάβει τὴν κοινωνία μας -στὴν Ἀθήνα τοῦ 1995- ἔγινε μιὰ ἐπανάσταση. Συνέβη μιὰ ἀλλαγὴ στὸν καθιερωμένο θρησκευτικὸ τρόπο ἔκφρασης τῆς κοινωνίας μας. Κάποιοι τόλμησαν νὰ προασπίσουν τὸ ἀναφαίρετο δικαίωμα τῆς ἐλεύθερης πνευματικῆς ἔκφρασης. Καὶ αὐτοὶ εἶναι ποὺ σχημάτισαν τὴν Κίνηση τῶν Πνευματικῶν καὶ Μεταφυσικῶν Ὁμάδων γιὰ τὴν Ἐλεύθερη Πνευματικὴ Ἔκφραση.

Ἡ «Κίνηση» ἀποτελεῖται ἀπὸ ὁμάδες ποὺ διατηροῦν τὴν ἀ­νε­ξαρ­τη­σί­α καὶ τὴν αὐτοτέλειά τους, δὲν διοικεῖται ἀπὸ κάποιο συμβούλιο ἢ προεδρεῖο καὶ δὲν ἀποσκοπεῖ στὴν προβολὴ ἀτόμων ἢ ὁμάδων. Τὰ μέλη της ἔχουν φιλοσοφικὰ καὶ μεταφυσικὰ ἐν­δι­α­φέ­ρον­τα καὶ ἑνώνουν τὶς δυνάμεις τους γιὰ νὰ ἐκφράσουν τὴ φιλοσοφία τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητας.

Σκοπὸς τῆς Κίνησης εἶναι νὰ προσφέρει ἐνημέρωση γιὰ τὰ διαφορετικὰ μονοπάτια ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν πνευματικὴ ὄψη τῆς ζωῆς, νὰ ὑποκινήσει παρόμοιες συνθέσεις ὁμάδων καὶ ἡ ἐλεύθερη πνευματικὴ ἔκφραση νὰ γίνει παράδειγμα πρὸς μίμηση καὶ ἀπὸ ἄλλους ἀνθρώπους.

Ἀρχὴ τῆς «Κίνησης» εἶναι ὅτι ὁ ἄνθρωπος ὄντας ἕνα ἐλάχιστο τμῆμα ἑνὸς Πνευματικοῦ Συνόλου, ὀφείλει νὰ σέβεται κάθε εἶ­δος ζωῆς καὶ κάθε ἔκφραση ποὺ ἀπορρέει ἀπ' αὐτὸ τὸ Σύνολο. Μὲ βάση αὐτὸ τὸ σκεπτικὸ καὶ μὲ προοπτικὴ τὴν ἑνότητα, ἐκ­φρά­ζον­ται ἀπὸ τὴν «Κίνηση», οἱ ἑξῆς σκοποί: 1. Ἡ προάσπιση τοῦ δικαιώματος νὰ ἐκφράζει κανεὶς τὶς ἀπόψεις του. 2. Ἡ ἀλ­λη­λο­γνω­ρι­μί­α τῶν ἀτόμων ποὺ διαπνέονται ἀπὸ μεταφυσικὲς ἀ­νη­συ­χί­ες. 3. Ἡ ἀνάπτυξη τοῦ σεβασμοῦ στὶς θέσεις καὶ τὶς ἀντιλήψεις μεταξύ των ἀτόμων αὐτῶν. 4. Ἡ ὀρθὴ πληροφόρηση τοῦ κοινοῦ γιὰ τὶς μεταφυσικὲς ἔννοιες καὶ πρακτικές.

Θὰ πρέπει ἐπίσης νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι ἡ «Κίνηση» ἀποτελεῖ μιὰ δυναμικὴ σύνθεση τῶν μεμονωμένων πνευματικῶν καὶ με­τα­φυ­σι­κῶν ὁμάδων, οἱ ὁποῖες βρίσκονται ἔξω ἀπὸ τοὺς περιορισμοὺς ἀλλὰ καὶ τὴν προστασία τῶν μεγάλων Ὀργανώσεων, εἴτε αὐτὲς εἶναι μεταφυσικὲς εἴτε θρησκευτικές. Ἡ ἐνοποίηση αὐτῶν τῶν μικρότερων ὁμάδων καὶ ἡ προάσπιση νὰ ἐκφράζουν τὶς ἀπόψεις τους, εἶναι τὸ μέγιστο μέλημα τῆς Κίνησης.

Ἀπὸ τὴν «Κίνηση», ἀπὸ τὸ 1996 ἕως καὶ σήμερα πραγ­μα­το­ποι­οῦν­ται ἐτήσιες ἐκδηλώσεις - Συμπόσια, ἡμερίδες καὶ «ἡμέρες Ἑ­νό­τη­τας». Ἡ συμμετοχὴ τῶν φίλων στὶς δραστηριότητες τῆς «Κίνησης» εἶναι ἡ προοπτικὴ γιὰ τὸ μέλλον της καὶ ἡ ἀναγνώριση τῶν σκοπῶν της, ἀπὸ τοὺς ἴδιους, εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐ­πι­βρά­βευ­ση τῶν προσπαθειῶν της.

Ἀπὸ τὴν Κίνηση Πνευματικῶν καὶ Φιλοσοφικῶν Ὁμάδων.

Πληροφορίες: Δημήτρης Τσιγγάνης, Ἑλένη Κοσσυφίδου, Γαβριὴλ Σιμονέτος.

Ἂν καὶ ἡ δήλωση τῆς Ἐκκλησίας ὑπογράμμιζε ὅτι ὁ κατάλογος τῶν 422 ὁμάδων «δὲν ἐκφράζει οὐδεμία κοινωνικὴ ἢ ἄλλη μείωση τῶν μελῶν τους, δὲν ὑποδηλώνει μισαλλοδοξία ἢ διακρίσεις. Ἀντίθετα, ἀποτελεῖ καρπὸ ποιμαντικῆς φροντίδας γιὰ κάθε πολίτη, ὁ ὁποῖος θὰ θελήσει νὰ ἐνταχθεῖ σὲ μιὰ ἀπὸ τὶς ὁμάδες αὐτές, ὥστε ἡ ἐπιλογή του νὰ εἶναι συνειδητὴ καὶ ἐλεύθερη»· κι ὅτι ἡ πίστη των ὡς ἄνω ὁμάδων εἶναι ἀσυμβίβαστη μὲ τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ πίστη, οἱ πρωταγωνιστὲς τῆς δημιουργίας τοῦ νεοεποχίτικου αὐτοῦ φορέα θέλησαν νὰ παρουσιάσουν ὅτι δῆθεν κα­τα­πα­τοῦν­ταν ἐλευθερίες τους τὶς ὁποῖες κανεὶς δὲν τοὺς στέρησε.

Ἡ «Κίνηση» ξεκίνησε τὸ 1995 ἐντυπωσιακὰ καὶ μὲ φανφάρες»· τὸ 2008 συμμετεῖχαν μόλις οἱ παρακάτω 12 ἀποκρυφιστικὲς ὁμάδες: Ἁρμονικὴ Ζωή, Ἐπιστήμη τῆς Πνευματικότητας, Esoterica, Θεοσοφικὸ Κίνημα, Iskcon, Κέντρο Μεταφυσικῆς Ἐνημέρωσης, Κολέγιο Μεταφυσικῶν Ἐπιστημῶν, Ὁμάδα Αὐτογνωσίας, Ὁμάδα Βεδικῶν Μελετῶν, Ὀμακοεῖο Ἀ­θη­νῶν, Σχολὴ Χρυσοῦ Ροδοσταυροῦ καὶ Τάγμα Κρίνου & Ἀ­ε­τοῦ, ἀλλὰ κι ἡ ὅλη δράση στὴν κοινή τους συνάντηση ἦταν σα­φῶς ἀποδυναμωμένη. Σήμερα ἡ «Κίνηση» δὲν ἀκούγεται ἰ­δι­αί­τε­ρα, ἂν καὶ οἱ ἄνω ὀργανώσεις δροῦν μεμονωμένα, κάποιες ἀρκετὰ δραστήρια, κάτι γιά τό ὁποῖο εὐθύνεται καὶ ἡ ποιμαντική τῆς Διοικούσης Ἐκκλησίας ἔναντι τῶν αἱρέσεων, ἡ ὁποία -ποιμαντική- δείχνει προσανατολισμένη πρός ἄλλες προτεραιότητες κι ὄχι, ὅσο θά ἔπρεπε, πρός τίς αἱρέσεις. Ἄς εὐχηθοῦμε νὰ ἀνανήψουμε σύντομα καθὼς ἔχουμε νὰ ἀντιμετωπίσουμε ὄχι 422 πλέον ὁμάδες, ἀσυμβίβαστες μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, ἀλλὰ -καὶ τῶν ἐναλλακτικῶν συμπεριλαμβανομένων- πολλὲς χιλιάδες· καί ἡ «ἐπικαιροποίηση», ὡς συχνά ἀναφέρεται τοῦ «καταλόγου», δεν φαίνεται νά μπορεῖ πλέον νά πραγματοποιηθεῖ.

 

[1] http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/heresies/omades_outchrist.html

[2] http://www.esoterica.gr/guests/kinisi_filosofikwn_omadwn/kinisi_omadwn.htm