τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

 

Ἰδιαίτερα δραστήριος συνεργάτης, ὁ ὁποῖος δαπανᾶ μεγάλο μέρος τῆς ἡμέρας στὴν ἔρευνα τοῦ διαδικτύου, μᾶς ἔστειλε πρὸ ἡμερῶν τὴν διεύθυνση ἀποκρυφιστικῆς ἱστοσελίδας πρὸς ἔρευνα καὶ τεκμηρίωση τοῦ περιεχομένου της.

Ἂν καὶ ἡ γνώση μας ἐπὶ τοῦ σκηνικοῦ τῶν αἱρέσεων καὶ τῆς παραθρησκείας, μετὰ 40 ἔτη συνεχοῦς ἐνασχόλησης, μπορεῖ νὰ θε­ω­ρη­θεῖ μᾶλλον ἱκανοποιητικοῦ ἐπιπέδου, μείναμε ἔκπληκτοι ἀπὸ τὸν πλοῦτο τοῦ ὑλικοῦ καὶ τὴν ποικιλία τῶν δραστηριοτήτων τῆς -ὑπὸ τὸν τίτλο «House of Light (Οἶκος τοῦ Φωτός), τὸ φῶς σᾶς ἀνήκει!»- ἐν λόγω ἱστοσελίδας.

Ἀλλά, ἄς παραθέσουμε μέρος ἀπὸ τὸν «πλοῦτο» ποὺ ἐν­το­πί­σα­με[1].

Λέγει ἡ σελίδα: «Tό House of Light Hellas εἶναι ἕνας χῶρος τῆς σύνθεσης γιὰ αὐτογνωσία καὶ θεραπεία, ἀνοιχτὸς σὲ ὅλους τους ἀνθρώπους ἀνεξαρτήτως ἐθνικότητας, θρησκείας καὶ ἰ­δε­ο­λο­γί­ας. Στόχος εἶναι ἡ πρόσβαση τοῦ εὐρέως κοινοῦ στὶς πιὸ σύγχρονες καὶ ἀποτελεσματικὲς πρακτικὲς σὲ ὅ,τι ἀφορᾶ τὴν πνευ­μα­τι­κὴ ἐξέλιξη τοῦ ἀνθρώπου, τὴ μετάδοση γνώσεων (ἀρχαίων & νέων) καὶ ἐ­φαρ­μο­γὴ τεχνικῶν γιὰ ὁλοκληρωμένη αὐτογνωσία & πρόοδο, γιὰ τὴν ἐπανένωσή του μὲ τὸ Θεό. Καθοδηγοῦμε καὶ συνοδεύουμε ἀρ­χά­ριους καὶ προχωρημένους, ἀτομικὰ καὶ ὁ­μα­δι­κά, στὸ πνευματικό τους μονοπάτι γιὰ νὰ ἐπιτύχουν τοὺς ἀ­νώ­τα­τους στόχους ποὺ ὁ καθένας μπορεῖ νὰ βάλει στὸν ἑαυτό του, νὰ περάσουν ὁμαλὰ καὶ συστηματικὰ τὶς ἀπαιτούμενες μυήσεις στὸ ἐσωτερικὸ πεδίο»[2].

Ἤδη ἀντιλαμβάνεστε ὅτι ὁ φορέας δηλώνει ὅτι κατέχει τὴν πραγ­μα­τι­κὴ «θεογνωσία» ἡ ὁποία ταυτίζεται μὲ τὴν «αὐ­το­γνω­σί­α» ὅτι ὁ ἄν­θρω­πος εἶναι «θεὸς κατὰ φύσιν» κι ὄχι «κατὰ χάριν» (ἐξ υἱοθεσίας) ὅπως ἡ Ἐκκλησία διδάσκει· κι ὅτι δι­α­θέ­τει «ἀ­πο­τε­λε­σμα­τι­κὲς πρακτικὲς» γιὰ τὴν ἐπίτευξη αὐτοῦ τοῦ στόχου.

Καὶ συνεχίζει ἡ σελίδα: «Συνεργαζόμαστε μὲ τὸ I AM - I­n­t­e­g­r­a­t­ed Ascended Masters University («Ἐγὼ Εἰμὶ» Πανεπιστήμιο τῶν Τε­λεί­ων Ἀναληφθέντων Δασκάλων), τὸ ὁποῖο ἱ­δρύ­θη­κε ἀπὸ τὸν Ἀ­να­λη­φθέν­τα Διδάσκαλο Dr. Joshua David Stone ποὺ διδάσκει τὸ συν­δυα­σμὸ ὅλων των μονοπατιῶν σὲ ἕνα: Τὸ Μονοπάτι τῆς Σύνθεσης».

Σχετικὰ μὲ τὰ ἀνωτέρω «ἐντυπωσιακά», νὰ παρατηρήσουμε ὅτι ὁ Τζόσουα Ντέιβιντ Στόουν (Joshua David Stone, 1953 - 2005) ὑ­πῆρ­ξε συγγραφέας καὶ εἰσηγητὴς τῆς «Διδασκαλίας περὶ Ἀ­νει­λημ­μέ­νων Διδασκάλων» (Ascended Master T­e­a­c­h­i­n­gs) -συχνὰ ἀ­να­φε­ρό­με­νη ὡς «Κίνημα Ἀνάληψης» (A­s­c­e­n­s­i­on M­o­v­e­m­e­nt)-, μιὰ ὁμάδα «Θρησκειῶν τῆς Νεότητος» (New R­e­l­i­g­i­o­us M­o­v­e­m­e­n­ts) βα­σι­σμέ­νη στὴ Θεοσοφία τῆς Ε. Π. Μπλαβάτσκη. Ὁ Στόουν εἶ­χε πτυχίο (Ph.D.) «Ὑ­περ­προ­σω­πι­κῆς Ψυχολογίας» (T­r­a­n­s­p­e­r­s­o­n­al P­s­y­c­h­o­l­o­gy) μιᾶς καθαρὰ νεοεποχίτικης πρα­κτι­κῆς καὶ ἐρ­γά­στη­κε στὴν Καλιφόρνια ὡς «Σύμ­βου­λος Γάμου, Οἰ­κο­γέ­νειας καὶ Παι­διοῦ».

Καὶ τὸ κείμενο τοῦ «Οἴκου τοῦ Φωτὸς» συνεχίζει: «Ὀρ­γα­νώ­νου­με Μαθήματα Ἀνάληψης, συναντήσεις προσωπικῆς ἀνάπτυξης γιὰ αὐτοβελτίωση, αὐτογνωσία, ψυχολογικὴ & σωματικὴ ἰ­σορ­ρο­πί­α & ὑγεία καὶ γιὰ πλανητικὴ ὑπηρεσία. Παρέχουμε συνεδρίες ἐ­νερ­γεια­κῶν θεραπειῶν στὶς ὁποῖες ἐφαρμόζονται ... τεχνικὲς σὲ πολ­λα­πλοὺς συνδυασμούς: Χρησιμοποιοῦνται μεταξὺ ἄλλων ἦχοι, χρώ­μα­τα, κρύσταλλοι, ἔλαια, ὁραματισμοί, ἐφαρμογὲς μετάδοσης ἐ­νέρ­γειας μὲ ἢ / καὶ χωρὶς ἐπαφὴ μέσω τῶν χεριῶν, συνειδητὸς καὶ ὑ­πο­συ­νεί­δη­τος προγραμματισμὸς τοῦ νοῦ κ.ἄ. Στὸν τομέα αὐτὸ ἀ­νή­κει καὶ ὁ ἐντοπισμὸς καὶ καθαρισμὸς / θε­ρα­πεί­α ἐνεργειακῶν ὑ­πο­λειμ­μά­των / ὀφειλῶν ὅλων των ζωῶν μας (Karma). Δι­ε­ξά­γου­με σεμινάρια & ἐργαστήρια αὐτοβελτίωσης, αὐ­το­γνω­σί­ας & θεραπείας (Usui-Reiki καὶ Reiki Ἀγγέλων, Ἐργασία Φωτὸς ἀπὸ τὶς Πλειά­δες / Pleiadian Lightwork, Συ­στη­μι­κὴ Ἀναπαράσταση, Χο­ρο­θε­ρα­πεί­α, Δημιουργικὴ Γραφὴ καὶ Εἰκαστικὴ Θεραπεία), γιὰ με­γα­λύ­τε­ρη ἰσορροπία σὲ ὅλους τούς τομεῖς τῆς ζωῆς καὶ τοῦ γήινου φορέα τοῦ ἀνθρώπου, μέσα ἀπὸ ἐπανένωση μὲ τὸν ἑαυτό, ἀ­πο­κτών­τας ἔτσι καλύτερη ἐπαφὴ καὶ αὐξημένη ἀ­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα στὴν κα­θη­με­ρι­νὴ ζωὴ καὶ πραγματικὴ πρόοδο στὸ πνευματικὸ μονοπάτι...».

Δὲν θὰ σᾶς κουράσουμε ἄλλο μὲ τὸν καταιγισμὸ τῶν ἄκρως ἀσυμβίβαστων, μὲ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, αὐτῶν ἐξαγγελιῶν, μόνον ἄς δοῦμε τὰ πρόσωπα ποὺ εὑρίσκονται πίσω ἀπὸ αὐτὸ τὸν χείμαρρο τῶν ἀποκρυφιστικῶν διδασκαλιῶν καὶ πρα­κτι­κῶν.

Ἀπὸ τὸ μενοὺ «Ἐπικοινωνία» πληροφορούμεθα ὅτι οἱ ἰ­δι­ο­κτῆ­τες τοῦ ἱστολογίου εἶναι ὁ κ. Ἀλέξανδρος Μ. Πφὰφ (Alexander M. Pfaff) καὶ ἡ κ. Μαρία Ἀ. Ἀγγελῆ. Κατὰ τὸ βιογραφικό τοῦ πρώτου ποὺ παρουσιάζεται νὰ «προσφέρει τὶς σύγχρονες καὶ σύνθετες διδασκαλίες τοῦ Dr Stone, τῶν Πλειάδων καὶ ἄλλων Δασκάλων καὶ Γαλαξιακῶν φυλῶν. Οἱ διδασκαλίες αὐτὲς [ἀ­να­φέ­ρει ὅτι] ἐ­ξα­σφα­λί­ζουν τὰ ἀπαιτούμενα γερὰ θεμέλια, γιὰ νὰ γίνει κανεὶς ἕνας ἀναληφθεῖς Διδάσκαλος σὲ αὐτὴν τὴν ἐν­σάρ­κω­ση». Ἡ κ. Ἀγγελῆ αὐτοσυστήνεται ὡς «συντονίστρια βιωματικῶν σε­μι­να­ρί­ων, ἐ­ρευ­νή­τρια μεθόδων ἐκπαίδευσης, μουσικὸς καὶ συγ­γρα­φέ­ας», ποὺ μελετᾶ τὴν «πνευματικὴ ψυχολογία καὶ θέματα προ­σω­πο­κεν­τρι­κὴς ἐκπαίδευσης, ἀφοσιωμένη ... στὴ βι­ω­μα­τι­κὴ ἐκ­παί­δευ­ση, στὶς ἐ­ναλ­λα­κτι­κὲς θεραπεῖες καὶ σὲ πρωτοβουλίες ποὺ προ­ω­θοῦν τὴν Ἑνότητα καὶ τὴν Ἀλληλεγγύη ...» καὶ «ὑποστηρίζει ἐθελοντικὰ πε­ρι­βαλ­λον­τι­κοὺς καὶ κοι­νω­νι­κοὺς φορεῖς» δραστηριοποιεῖται δὲ στὴν «ὁλιστικὴ προ­σω­πι­κὴ ἀ­νά­πτυ­ξη τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῶν βι­ω­μα­τι­κῶν ἐρ­γα­στη­ρί­ων ποὺ συνθέτει καὶ ὑλοποιεῖ γιὰ πολλὰ ἔτη στὴν Ἑλλάδα καὶ στὸ ἐξωτερικό, γιὰ ἐνήλικες καὶ παιδιά».

Μέχρις ἐδῶ πιστεύω, καταδείξαμε ὅτι ὁ ἐν λόγω φορέας κι οἱ ἐκπρόσωποί του εἶναι ἐνταγμένοι στὴν προβολὴ καὶ διάδοση ὅλων ὅσων εἴδαμε, ἀλλὰ κι ἑνὸς πακτωλοῦ πίστεων καὶ δράσεων ποὺ δὲν ἐπαρκεῖ ὁ χῶρος νὰ παρουσιάσουμε.

Σταχυολογῶντας κάποιες ἀπὸ τὶς πολλὲς δραστηριότητες τῆς κ. Ἀγγελῆ, οἱ ἀνωτέρω διδασκαλίες καὶ δράσεις προωθοῦνται:

- Μέσω τοῦ φορέα «Ἡ Σπεῖρα, ὁλιστικὴ ἐκπαίδευση, ἀν­θρώ­πι­νες ἀξίες, διὰ βίου μάθηση», ποὺ ἑστιάζεται στὴ βιωματικὴ & ὁ­λι­στι­κὴ προσέγγιση στὴ μάθηση καὶ στὸν εἰρηνικό, ἀειφορικὸ ἀ­κτι­βι­σμὸ γιὰ ὅλες τὶς ἡλικίες[3].

- Μέσω π.χ. «Συμμετοχῆς καί ἐνδυνάμωσης νέων 18-27 ἐτῶν σέ δι­ε­θνές πρόγραμμα Findhorn Foundation, Σκωτία[4]. Πρόκειται γιὰ τὸ γνωστό μας ἵδρυμα Φίντχορν[5].

- Μέσω τοῦ «Δρᾶστε γιὰ τὴν Ἐλευθερία τῶν Σπόρων», τῶν: «ἡ Σπεῖρα», «Ἀγροναῦτες», «ΒΙΟμόνοια» καὶ τῆς ἐ­ναλ­λα­κτι­κῆς κοινότητας «Πελίτι». Παιδιὰ ὅλων τῶν ἡλικιῶν προ­σκα­λοῦν­ται σὲ βι­ω­μα­τι­κὰ καλλιτεχνικὰ ἐργαστήρια ἀφιερωμένα στὴν Ἐ­λευ­θε­ρί­α τῶν Σπόρων[6].

- Μέσω τῆς «Εἰρηνικῆς Διατροφῆς μὲ τὴν εἰρήνη, γαλήνη, ἁρ­μο­νι­κὴ ροὴ καὶ Yoga στὸ πάρκο γιὰ ὅλες τὶς ἡλικίες ... μὲ human mandala, yoga σὲ ζεύγη, ... νὰ βιώσουμε καὶ μὲ τὸ σῶμα μας τὴν Εἰρήνη, Ἰσορροπία, Ἁρμονικὴ Ροὴ καὶ τὴ Σύνδεση[7]».

- Μέσω τοῦ: «Ἡ Γλώσσα τῆς Σύνδεσης στὴ σχέση ἐνήλικα-παι­διοῦ» ποὺ ἀπευθύνεται σὲ ὅλους ὅσους ἔχουν νὰ κάνουν μὲ παι­διὰ»[8].

- Μέσω τοῦ «Προγράμματος: ἐκπαίδευση & συμβουλευτική, 18 διαδικτυακῶν συναντήσεων γιὰ τὴν περίοδο 2018-2019», μὲ τίτλο: «Αὐθεντικοί, συνειδητοί, χαρούμενοι γονεῖς / παιδαγωγοὶ»[9].

- Μέσω τοῦ: «Ἐκθέματα τοῦ Μουσείου Ἀκρόπολης συνομιλοῦν μὲ σύγ­χρο­νες εἰκαστικὲς δημιουργίες», γιὰ παιδιὰ ἡλικίας 4,5-12 ἐτῶν σὲ ἕνα κύκλο ἕξι δημιουργικῶν συναντήσεων στὸ Νέο Μου­σεῖ­ο Ἀ­κρό­πο­λης[10].

- Μέσω τοῦ: «Γιορτὴ ὅλοι μαζί». Φυτοφαγικὴ τροφή, τὸ εἰ­ρη­νι­κό μας, vegan potluck, τροφὲς ποὺ σέβονται κάθε Ζωὴ καὶ τι­μοῦν τὴν Εἰρήνευση στὸν πλανήτη μας[11].

- Μέσω του: «Ἐλᾶτε σ' αὐτὸ τὸ ταξίδι σωματικῆς, ψυχικῆς & πνευ­μα­τι­κῆς ἀνάτασης» μὲ ἤχους & ἀρώματα ..., χορό, μουσική, ἠ­χο­γα­βά­θες, σωματικὴ συνειδητότητα, δη­μι­ουρ­γί­α, εἰ­ρη­νι­κὴ / ἐνεργειακὴ διατροφή, δυνατότητα ἀ­πο­το­ξί­νω­σης τοῦ φυ­σι­κοῦ σώματος, διαλογισμούς, ἐνεργειακοὺς καθαρισμούς, θε­ρα­πεῖ­ες, ἐνσυνειδητότητα, εἰρηνικὴ ἐπικοινωνία, ἐν­δυ­νά­μω­ση καὶ ἐ­σω­τε­ρι­κὴ γαλήνη![12]

- Μέσω τοῦ Προγράμματος «Βιωματικὴ Κατανόηση τῆς Ἰδέας τῆς Ἐκεχειρίας», Βιωματικὸ ἐργαστήριο γιὰ παιδαγωγούς, ἐκ­παι­δευ­τι­κοὺς καὶ ἐμψυχωτὲς ὁμάδων παιδιῶν, ἐφήβων καὶ ἐ­νη­λί­κων. Τὸ Πρόγραμμα ὑλοποιεῖται μὲ τὴν εὐγενικὴ δωρεὰ τοῦ Ἱ­δρύ­μα­τος Σταῦρος Νιάρχος καὶ μὲ τὴν ἔγκριση τοῦ Ὑ­πουρ­γεί­ου Παιδείας[13].

Καὶ ὁλοκληρώνουμε μέ τό: -Ἐργαστήριο «Ἡ Γλώσσα τῆς Σύνδεσης στὴ σχέση Παιδιοῦ-Ἐνήλικα», ὅπου τό ἐργαστήριο συντονίζεται ἀπὸ τὴ Μαρία Ἀ. Ἀγγελή.

Τὸ τραγικὸ βέβαια εἶναι ὅτι τὸ «Ἐργαστήριο» τελοῦσε ὑπὸ τὴν αἰγίδα τοῦ Κέντρου Στήριξης τῆς Οἰκογένειας (ΚΕΣΟ), Ἐκ­κλη­σι­α­στι­κοῦ Ἱδρύματος τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν[14].

Αὐτὰ συμβαίνουν δυστυχῶς ὅταν οἱ ὑπεύθυνοι δράσεων τῆς Ἐκκλησίας δὲν ἐνημερώνονται γιὰ τὰ σχετικὰ θέματα ἢ δὲν φροντίζουν νὰ ἐνημερώνουν γιὰ κάθε ἐ­ξω­εκ­κλη­σι­α­στι­κὴ συνεργασία τὰ ἁρμόδια ἐπὶ τῶν αἱρέσεων ὄργανα τῆς Ἐκκλησίας.

Ὀλοκληρώνοντας τόν σχολιασμό θά θέλαμε νά ὑ­πο­γραμ­μί­σου­με ὅτι δέν στοχεύουμε στήν προσβολή ἤ στήν ἀπομείωση τῆς τιμῆς καί τῆς ὑπολήψεως ὅλων τῶν ἀναφερωμένων στό παρόν κείμενο. Θά θέλαμε ὅμως νά προστατεύσουμε τό κοινό ἀπό τό ψυχοφθόρο δηλητήριο, δηλώνοντας ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν βοηθᾶται «νά γνωρίσει τον ἑαυτό του» μέ τίς πρακτικές τοῦ ἀ­πο­κρυ­φι­σμοῦ καί τῆς «Νέας Ἐποχῆς». Βοηθᾶται καί σώζεται μόνο μέσα στή μία ποίμνη, τήν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, τήν Ἐκκλησία.

 

[1] https://www.house-of-light.gr/

[2] Στό ἴδιο.

[3] http://archive.is/JCw82

[4] http://archive.is/YuKT0

[5] Ἄρθρο «Ἔθετο αὐτόν ἐργάζεσθαι καί φυλάσσειν», Ὀρθόδοξος Τύπος, 28/2/2020

[6] http://polsilas1.blogspot.com/2012/10/blog-post_8.html?m=0

[7] http://archive.is/avXd9

[8] http://archive.is/MWbm5

[9] http://archive.is/rBYN8

[10] http://archive.is/LRKTi

[11] http://archive.is/QaSJH

[12] http://archive.is/ZoAzd

[13] https://docslides.net/doc-detail.html?utm_source=slide-AS4NsjO

[14] http://archive.is/P5Akp

τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη,

ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

 

Ἦταν Παρασκευή πρωί, 8 ἡ ὥρα ὅταν ὁ ἀναστατωμένος συνέλληνας χτυποῦσε τὴν πόρτα μας κραδαίνωντας δύο μεγάλες χαρτονένιες ἀφίσες 50 Χ 70.

-Ἔχουν γεμίσει τὸν κόσμο, ἔχουν μπεῖ παντοῦ...

Τὸν βάλαμε νὰ καθήσει· ἡσύχασε κάπως...

-Τὶς ξεκολλοῦσε ὁ Δῆμος ἀπὸ τὶς κολόνες· μόλις πρόλαβα καὶ τὶς μάζεψα...

Οἱ ἀφίσες, μὲ μιὰ φιγούρα μαύρη, καθισμένη σὲ «στάση S­u­k­h­a­s­a­na» ἡ μία· μὲ μιὰ φιγούρα μαύρη σὲ «στάση Vasisthasana» ἡ δεύτερη, μὲ ἔντονα χρώματα γιὰ νὰ τραβοῦν τὸ μάτι καὶ χα­ρα­κτη­ρι­στι­κὸ spot μὲ τὴν ἔνδειξη «Δωρεὰν Δοκιμαστικὸ Μάθημα» κι ἀπὸ κάτω: «Τονικὸ Ὠδεῖο Παλλήνης, Λεωφ. Μαραθῶνος, Παλ­λή­νη».

-Ἔχουν γεμίσει τὸν κόσμο, ἔχουν μπεῖ παντοῦ, εἶπε πάλι. Γιόγκα καὶ Πιλάτες...

-Τὸ ξέρουμε, τοῦ εἴπαμε, ἔχουν γεμίσει τὰ γυμναστήρια, τὶς σχολὲς χοροῦ κι ἐδῶ καὶ δέκα χρόνια μπαίνουν στους Δήμους καὶ στὰ Σχολεῖα. Τὸ ξέρουμε· θὰ ἐνημερώσουμε...

Ἔφυγε συνοφριωμένος· ἤξερε κι ἐκεῖνος ὅπως κι ἐμεῖς ὅτι «αὐτοὶ» εἶχαν «δουλέψει» κοντὰ δύο αἰῶνες γιὰ νὰ καταφέρουν νὰ μπάσουν τὸν Ἰνδουϊσμὸ σὰν δῆθεν εἶδος γυμναστικῆς σ' ὅλους τούς τομεῖς τῆς ζωῆς τῶν Δυτικῶν κοινωνιῶν κι ἐμεῖς ξεκινούσαμε μόλις πρὶν 4 χρόνια νὰ ἐνημερώνουμε ἐπισήμως ἕνα πλῆθος διαβρωμένο ἀπὸ τὰ «πρωινάδικα» τῆς TV καὶ τούς ἄλλους σχετικούς διακινητές...

Ἀναζητήσαμε τὸν φορέα στὸ διαδίκτυο: «Τονικὸ Ὠδεῖο Ἀ­θη­νῶν», Παπαδιαμαντοπούλου, Ἀθήνα καὶ τὸ σχετικὸ ὑ­πο­κα­τά­στη­μα «Τονικὸ Ὠδεῖο Παλλήνης», Λεωφ. Μαραθῶνος, Παλ­λή­νη.

Τὸ σύνολο τῶν δραστηριοτήτων του δείχνει μία σοβαρὴ ἐκ­παι­δευ­τι­κὴ ἐπιχείρηση μὲ ἀντικείμενα τὸ ἆσμα καὶ τὸν χορὸ[1], ὅμως δὲν λείπουν δυστυχῶς καὶ τὰ δύο τμήματα Γιόγκα (Yoga) καὶ Πι­λά­τες (Pilates) ὅπου ἐκπαιδεύτρια τυγχάνει ἡ κ. Μαρία Χατζοπούλου.

Ἀλλὰ, ἄς μελετήσουμε τὰ ὅσα ἡ Σχολὴ ἀναφέρει πρὸς τοὺς πελάτες της σχετικὰ μὲ τὴ γιόγκα: «Ἡ γιόγκα εἶναι ἕνας ἐ­ξαι­ρε­τι­κὸς τρόπος ἐκγύμνασης τοῦ σώματος, ποὺ συνδυάζει τὴ μυϊκὴ ἐνδυνάμωση μὲ τὴν εὐλυγισία, τὶς διατάσεις μὲ τὴν ἀναπνοή. Κι­νοῦ­με τὸ σῶμα σὰν ἕνα σύνολο ἑνιαῖο, μὲ ὁδηγὸ τὴν ἀναπνοὴ σὲ κάθε μας βῆμα. Οἱ ἀσκήσεις εἶναι κατάλληλες γιὰ ὅλες τὶς ἡ­λι­κί­ες, ἐνῶ λαμβάνουμε πάντα ὑπ’ ὄψιν τὶς ἀνάγκες καὶ τοὺς πε­ρι­ο­ρι­σμοὺς τοῦ κάθε σώματος. Ἡ γιόγκα δὲν εἶναι θρησκεία. Εἶναι ἡ ἐπιλογὴ νὰ βαδίσουμε τὸ δρόμο τῆς προσωπικῆς μας ὑγείας μέσα ἀπὸ τὴ σωματικὴ δραστηριότητα. “Γιόγκα” σημαίνει “ἔνωση”. Μὲ τὸ σῶμα, τὸ νοῦ, τὴν καρδιά. Μὲ τὸν ἑαυτό μας[2]».

Δὲν γνωρίζουμε ἂν ἡ ἀνωτέρω περιγραφὴ προέρχεται ἀπὸ κάποιον ὑπεύθυνο τοῦ Ὠδείου ἢ ἀποτελεῖ συγγραφὴ τῆς κ. Μ. Χατζοπούλου· οὕτως ἢ ἄλλως θὰ χαρακτηρίζαμε τό κείμενο ἐλ­λι­πὲς καὶ παραπλανητικό. Θὰ προσπαθήσουμε δὲ νὰ τὸ ἀ­να­σκευ­ά­σου­με μερικῶς λόγω καὶ ἐλλείψεως χώρου: Ἡ γιόγκα ΔΕΝ εἶναι ἕνας ἐξαιρετικὸς τρόπος ἐκγύμνασης τοῦ σώματος, ἀλλὰ οἱ ἀσκήσεις δῆθεν γυμναστικῆς ποὺ γίνονται κατὰ τὴν γιόγκα εἶναι στατικὲς ἢ πολὺ ἀργές. Στατικὲς σημαίνει ὅτι ὁ ἀσκούμενος μένει ἀκίνητος, σὲ μία στάση, γιὰ ἀρκετὴ ὥρα. Στὴν καλύτερη περίπτωση γίνονται κατὰ τὴν διάρκεια τῆς γιόγκα–«γυμναστικῆς» πολὺ ἀργὲς κινήσεις. Ἑπομένως, ΔΕΝ ὑπάρχει στὴ γιόγκα ἡ ἀπαραίτητη προϋπόθεση τῆς γυ­μνα­στι­κῆς (δυναμικὴ ἄσκηση ἀντοχῆς – ἄσκηση ἀερόβιου τύπου)[3].

Οἱ ἀσκήσεις ΔΕΝ εἶναι κατάλληλες γιὰ ὅλες τὶς ἡλικίες, «ἡ ἴδια ἡ Ἕνωση Γιόγκα στὴν Ἀμερικὴ λέει ὅτι τὰ παιδιὰ κάτω τῶν 16 ἐτῶν δὲν πρέπει νὰ κάνουν γιόγκα, διότι αὐτὴ μπορεῖ νὰ βλάψει τὸ σῶμα τους»[4].

Ἀλλά τὸ κείμενο τοῦ Τονικοῦ Ὠδείου ἐπιμένει: «Ἡ γιόγκα δὲν εἶναι θρησκεία». Ὅμως ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος δηλώνει τὸ ἀντίθετο μὲ τὸ Δελτίο Τύπου τῆς 16ης Ἰουνίου 2015, τὸ ὁποῖο παραθέτουμε κατωτέρω:

«Στὸ πλαίσιο τοῦ σεβασμοῦ τῆς θρησκευτικῆς ἐλευθερίας, ἡ ὁποία στὴν Ἑλλάδα εἶναι συνταγματικῶς κατοχυρωμένη καὶ σεβαστῆ, ἀλλὰ καὶ τῆς ποιμαντικῆς της εὐθύνης γιὰ τὴν ἀποφυγὴ δημιουργίας κλίματος θρησκευτικοῦ συγκρητισμοῦ, μὲ ἀφορμὴ τὴν πρόσφατη καθιέρωση ἀπὸ τὸν ΟΗΕ τῆς 21ης Ἰουνίου ὡς "Παγκόσμιας Ἡμέρας Γιόγκα", ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ὑπενθυμίζει στὸ χριστεπώνυμο Πλήρωμα ὅτι: ἡ "Γιόγκα" ἀποτελεῖ θεμελιῶδες κεφάλαιο τῆς θρησκείας τοῦ Ἰν­δου­ϊ­σμοῦ, ἔχει ποικιλομορφία σχολῶν, κλάδων, ἐφαρμογῶν καὶ τάσεων καὶ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ "εἶδος γυμναστικῆς".

Ὡς ἐκ τούτου ἡ "Γιόγκα" τυγχάνει ἀπολύτως ἀσυμβίβαστη μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Πίστη μας καὶ δὲν ἔχει καμία θέση στὴ ζωὴ τῶν Χριστιανῶν»[5].

Τέλος, τὸ Τονικὸ Ὠδεῖο δηλώνει: «“Γιόγκα” σημαίνει “ἔνωση”. Μὲ τὸ σῶμα, τὸ νοῦ, τὴν καρδιά. Μὲ τὸν ἑαυτὸ μας».

Ἐμεῖς θὰ ἀπαντήσουμε μὲ τὴν δήλωση ἑνὸς ἀντίστοιχου, πρὸς τὸ Τονικὸ Ὠδεῖο, φορέα «Ἡ λέξη Γιόγκα προέρχεται ἀπὸ τὴ σαν­σκρι­τι­κὴ λέξη yuj καὶ σημαίνει ἕνωση καὶ περιγράφεται ὡς ἡ ἕνωση τῆς ἀτομικῆς συνείδησης-πνεύματος μὲ τὴ συμπαντικὴ συνείδηση-πνεῦμα»[6]. Ἡ δὲ «συμπαντικὴ συνείδηση-πνεῦμα», συμ­πλη­ρώ­νου­με ἐμεῖς, ἀ­να­φέ­ρε­ται στὸν «θεὸ» ἢ μᾶλλον στὸν «θεὸ-Ἑαυτό», δηλαδὴ ἡ γιόγκα «ὑπόσχεται» τὴν ἀνέλιξη τοῦ ἀνθρώπου σὲ «κατὰ φύσιν θεό»!

Καὶ κάτι ἀκόμη. Ἡ δήλωση τοῦ Τονικοῦ Ὠδείου ὅτι «Ἡ γιόγκα δὲν εἶναι θρησκεία» μήπως ἀποτελεῖ κρυφὴ ἀποδοχὴ γιὰ τὸ ἀντίθετο; Θὰ μποροῦσαν ἄραγε νὰ χρησιμοποιήσουν αὐτὴ τὴν πρόταση γιὰ τὰ μαθήματα Μπαλέτου ἢ Flamenco πού διδάσκουν ἐκεῖ;

Τώρα ποὺ ἔγινε σαφὲς τί κρύπτεται πίσω ἀπὸ τὴ γιόγκα θὰ παραθέσουμε καὶ τὸ βιογραφικό τῆς κ. Μαρίας Χατζοπούλου, ποὺ διδάσκει Γιόγκα καὶ Πιλάτες στὸ Τονικὸ Ὠδεῖο, ἀλλὰ καὶ ἀλλοῦ: «Εἶναι ἀπόφοιτή του Ἐθνικοῦ Καποδιστριακοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν τοῦ Τμήματος Φυσικῆς Ἀγωγῆς καὶ Ἀθλητισμοῦ, καθὼς καὶ τοῦ Παντείου Πανεπιστημίου τοῦ Τμήματος Κοινωνιολογίας. Ἐκπαιδεύθηκε δέ κατά: 1996–1997 BCH Fitness Colege–Ἐκ­παί­δευ­ση Fitness Aerobic καὶ Step. 2004 Μετεκπαίδευση Pilates. 2006 Μετεκπαίδευση Gyrotonic expansion system. 2008 Μετεκπαίδευση Gyrokinesis. 2010 Μετεκπαίδευση Dynamic Hatha Yoga. Ἀπὸ τὸ 1996 ἕως σήμερα παρέχει «ὑπηρεσίες ἀθλητικῆς ψυχαγωγίας» (διδασκαλία Aerobic, Pilates, Gyrotonic, Gyrokinesis καὶ Yoga). Ἔχει δεκαοκτάχρονη προϋπηρεσία σὲ γυμναστήρια καὶ studio μὲ ἐμπειρία στὸ χῶρο τοῦ Fitness. Εἰδικὴ ἐκπαίδευση σὲ Pilates, G­y­r­o­t­o­n­ic καὶ Gyrokinesis μὲ παράλληλη 6χρονη ἐ­να­σχό­λη­ση ὡς personal trainer[7].

Ἕνα πλούσιο βιογραφικὸ μὲ ἔμφαση σὲ πολλὲς πρακτικὲς ἐν χρήσει ἀπὸ τὸ σύνδρομο τῆς Νέας Ἐποχῆς (New Age), ὅπως Yoga, Pilates, Gyrotonic, Gyrokinesis γιὰ τὰ ὁποῖα (Gyrotonic καὶ Gyrokinesis) θὰ ἐνημερώσουμε ἐν καιρῶ.

Κι ἄς δοῦμε καὶ κάποια συμπληρωματικὰ γιὰ τὸ Πιλάτες ὅπως παρουσιάζεται ἀπὸ τὸ Τονικὸ Ὠδεῖο:

«Τὸ Pilates ἀποτελεῖ μία ἀπὸ τὶς πιὸ διάσημες μεθόδους γυ­μνα­στι­κῆς στὸ σύγχρονο δυτικὸ κόσμο. Ξεκίνησε ἀπὸ τὴν Ἀμερική, ἀπέκτησε φανατικοὺς ὀπαδοὺς καὶ τὰ τελευταῖα χρόνια ἄρχισε νὰ διαδίδεται καὶ στὴν Ἑλλάδα. Ἡ μέθοδος αὐτὴ ἀπαιτεῖ ἔντονη σωματικὴ προσπάθεια, ἀλλὰ καὶ πνευματικὴ συμμετοχή. Εἶναι ἕνας συνδυασμὸς βασικῶν ἀρχῶν τῆς γιόγκα καὶ ἄλλων πα­ρα­δο­σια­κῶν μεθόδων ἄσκησης ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὶς ἀνατολικὲς φιλοσοφίες, μὲ τὴ δυναμικὴ μεταγενέστερων δυτικῶν μεθόδων. Ἀ­πευ­θύ­νε­ται σὲ ὅλους τους ἀνθρώπους καὶ εἶναι ἰδιαίτερα εὐεργετική, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση ὅλων τῶν προβλημάτων, ποὺ ἀπορρέουν ἀπὸ τὸ σύγχρονο lifestyle. Ἄσχετα μὲ τὸ πόσο γυμνασμένος εἶναι κανείς, ἡ μέθοδος Pilates εἶναι ἡ ἰδανικὴ ἄσκηση, ποὺ ἀνταποκρίνεται στὶς ἀνάγκες ὅλου τοῦ κόσμου, ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ κάνουν καθημερινὰ ὧρες καθιστικῆς ζωῆς, μέχρι ἀθλητὲς»[8].

Δὲν θὰ συμπληρώσουμε πολλὰ στὰ ὅσα παραπάνω ἀ­πο­κα­λυ­πτι­κά μᾶς λέει τὸ κείμενο τοῦ Τονικοῦ Ὠδείου, παρὰ τὸ ὅτι ὁ Ἰωσὴφ Πιλάτες (Joseph Pilates), ὁ δημιουργός τῆς «μεθόδου», ἦταν θερμὸς θιασώτης τῆς γιόγκα κι ὅτι τὸ Πιλάτες προϋποθέτει συγκέντρωση-διαλογισμὸ στὴν κοιλιά, στὸν «οἶκο τῆς δύναμης» (PowerHouse) ἢ ἡλιακὸ πλέγμα καθ' ὅλη τή διάρκεια τῶν «ἀσκήσεων», εἰδάλλως οἱ «ἀσκήσεις» δὲν εἶναι παρὰ δι­α­τά­σεις, γυμναστικὴ ἐδάφους, ἐνόργανη γυμναστικὴ καὶ βάρη.

Τὰ περιεχόμενα τοῦ ἐν λόγω ἄρθρου ἀποτελοῦν ἀπόψεις ἐ­πι­στη­μο­νι­κὲς καὶ ἐκκλησιαστικὲς καὶ δὲν ἔχουν τὴν πρόθεση νὰ προσβάλουν τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπόληψη κανενός, τὶς ὁποῖες δηλώνουμε ὅτι σεβόμεθα δεόντως.

 

[1] https://toniko.gr/tmimata/

[2] https://toniko.gr/tmimata/sxoli-xorou/yoga/

[3] http://www.antibaro.gr/article/611

[4] Ἑλένης Ἀνδρουλάκη http://archive.is/85eB8

[5] http://www.ecclesia.gr/greek/holysynod/commitees/heresies/repository/dt_yoga_16062015.pdf

[6] https://www.yogacademy.gr/training/purpose

[7] https://toniko.gr/our_team/maria-chatzopoulou/

[8] https://toniko.gr/tmimata/sxoli-xorou/pilates/

Ζούμε σε μια εποχή που η επιστήμη προοδεύει θεαματικά, τόσο στα μέτωπα της έρευνας όσο και στις πρακτικές εφαρμογές της, χωρίς τις οποίες η ζωή μας θα ήταν αφάνταστα δυσκολότερη. To επίπεδο τεκμηρίωσης και κριτικού διαλόγου σε όλους τους θεσμικούς γνωστικούς τομείς, καθώς και το επίπεδο διεπιστημονικών συνεργασιών, δεν έχουν προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία. Επίσης, οι δυνατότητες πρόσβασης στη μόρφωση και στην έγκυρη πληροφόρηση δεν ήταν ποτέ τόσο διαδεδομένες και προσιτές.

Παρόλα αυτά, ζούμε ταυτόχρονα σε μια εποχή πρωτοφανούς διάδοσης ψευδών ειδήσεων και ψευδοεπιστημονικών ισχυρισμών με μεγάλη επιρροή και σημαντικές κοινωνικές επιπτώσεις. Απέναντι, ειδικότερα, στην επιδραστικότητα της ψευδοεπιστήμης, η επιστημονική κοινότητα και ο κόσμος της εκπαίδευσης οφείλουν να προσπαθήσουν να προστατεύσουν τους μαθητές και όλους τους πολίτες απο την επιρροή ψευδεπίγραφων ιδεών, οι οποίες οδηγούν όχι μόνο σε διανοητικό βάλτωμα, αλλά συχνά και σε λάθος πρακτικές επιλογές ή σε επικίνδυνες ψευδαισθήσεις.

Με το παρόν κείμενο οι υπογράφοντες δημοσιοποιούμε την πρωτοβουλία μας για ένα Παρατηρητήριο Ψευδοεπιστήμης στο Ηράκλειο και, γενικότερα, στην Κρήτη, εστιασμένο στα τεκταινόμενα στον δημόσιο χώρο. Στο κείμενο εξηγούμε συνοπτικά τι εννοούμε ως ψευδοεπιστήμη,επισημαίνουμε μερικές επιπτώσεις της και στη συνέχεια οριοθετούμε τους στόχους μας και σκιαγραφούμε τη λειτουργική δομή του Παρατηρητήριου.

Αποκαλούμε ψευδοεπιστήμη κάθε ισχυρισμό που παρουσιάζεται με επιστημονικοφανή μανδύα, αλλά αρνείται να υποβληθεί σε ανεξάρτητο έλεγχο από την επιστημονική κοινότητα (π.χ. να υποβληθεί σε επιστημονικό περιοδικό με κριτές). Επιπλέον, τέτοιοι ισχυρισμοί περιέχουν κατά κανόνα απόψεις που εμφανώς παραβιάζουν βασικές τεκμηριωμένες γνώσεις του αντίστοιχου γνωστικού τομέα. Αρνούμενες τους καθιερωμένους ελέγχους, οι ψευδοεπιστημονικες θεωρίες βασίζονται σε άλλα μέσα ευρείας διάδοσης και επιρροής, ενώ οι θιασώτες τους έγιναν δεινοί συνωμοσιολογοι που διατείνονται ότι όλη η επιστημονική κοινότητα συνωμοτεί για να αποκρύψει τις αλήθειες τους. Ορισμένες μετεξελίξεις του πολιτιστικού ρεύματος γνωστού ως New Age (Νέα Εποχή), κατά βάση εύπλαστες μείξεις ανατολικού μυστικισμού με επιμέρους δοξασίες παραδοσιακών θρησκειών, προβάλλονται επίσης με μια πομπώδη επιστημονικοφανή (αλλά επιστημονικά σαθρή) ορολογία, ώστε να δημιουργηθεί η ψευδαίσθηση μιας επιστημονικής μεταφυσικής.

Όπου και αν στρέψουμε το βλέμμα, διαπιστώνουμε ότι η ψευδοεπιστήμη «πουλάει». Πουλάει μεταφορικά, αλλά συχνά και κυριολεκτικά. Το αντιεμβολιαστικό «κίνημα» έχει ήδη επαναφέρει τον κίνδυνο σοβαρών ασθενειών και επιδημιών που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν υπό πλήρη έλεγχο ή εξαφάνιση. Το εμπόριο ελπίδας με εναλλακτικές «θεραπείες» δυνητικά θανατηφόρων ασθενειών έχει οδηγήσει σε (συχνά αποφευκτέες) τραγωδίες, ενώ κατά καιρούς διεγείρει φαινόμενα μαζικής υστερίας. Και στο διαδίκτυο συναντάμε, πλάι σε σοβαρές ιατρικές ενημερώσεις, πλήθος αστήρικτες και ενδεχομένως επικίνδυνες «ενημερώσεις», που υπόσχονται εύκολες «θεραπείες» ή δυσφημούν ενδεδειγμένες θεραπείες και καλούν τον αναγνώστη να πάρει λάθος αποφάσεις.

Στρεφόμενοι σε φαινόμενα που εκ πρώτης όψεως δεν έχουν επώδυνο κοινωνικό αντίκτυπο, παρατηρούμε ότι η αστρολογία και οι μαντικές «τέχνες» παραμένουν πάντα δημοφιλείς. Παράλληλα,η αγορά κατακλύζεται από «πολλά υποσχόμενα» ψευδοεπιστημονικά βιβλία και διαλέξεις, όπου τον κλασικό κράχτη «ολιστικός» συμπληρώνει πλέον το επίθετο-φετίχ «κβαντικός» σε κενολόγα έως γελοία συμφραζόμενα. Στην πλημμύρα αυτή προστίθενται ποικίλες «εντυπωσιακές» ψευδοεπιστημονικές απόψεις από άτομα και άτυπα ή ρητά διαμορφωμένες ομάδες, με βήμα προβολής κάποια περιοδικά, τηλεοπτικές εκπομπές και το διαδίκτυο. Το κοινωνικό πρόβλημα που έτσι ανακύπτει είναι πολλαπλά σοβαρό, μερικές φορές για όχι άμεσα προφανείς λόγους. Ενδεικτικά, έχουν μεγάλη κοινωνική σημασία και δημόσιο ενδιαφέρον οι παρανοήσεις και οι επιστημονικά έωλες αντιμετωπίσεις της έρευνας για το καινοφανές φαινόμενο της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, για το περιεχόμενο της θεωρίας της εξέλιξης και τη σημασία της στη διαχείριση καίριων τομέων (από την ιατρική έως την πρωτογενή παραγωγή) και για τη σύνδεση των βιοηθικών προβληματισμών με τα εκάστοτε ακριβέστερα δυνατά επιστημονικά δεδομένα.

Θα μπορούσε να συνεχίσει κανείς με πολλά τέτοια προβλήματα. Όμως θα εστιάσουμε εδώ μόνο στο πιο προφανές. Παρατηρούνται πολλές προσπάθειες οι ψευδοεπιστημονικές θεωρίες να διεισδύσουν ακόμα και σε εκπαιδευτικούς και μορφωτικούς θεσμούς του ευρύτερου δημοσίου τομέα. Π.χ.,κάποιες εκπομπές της δημόσιας τηλεόρασης και εκδηλώσεις (κατά τα άλλα αξιέπαινων) αποκεντρωμένων επιμορφωτικών θεσμών φάνηκαν ευάλωτες στην διείσδυση αυτή. Είναι καταστατική ευθύνη της επιστημονικής και εκπαιδευτικής κοινότητας τέτοια φαινόμενα να προλαμβάνονται στο μέλλον με έγκαιρη ενημέρωση των υπευθύνων. Ενώ η ελευθερία έκφρασης της προσωπικής γνώμης πρέπει να είναι πάντα σεβαστή, το να δίνει κανείς ένα βήμα που περιβάλλεται με το κύρος ενός θεσμού (π.χ. καλεσμένος για ομιλία ή σε πάνελ) για να προβληθούν ψευδοεπιστημονικές απόψεις, είναι όχι μόνο άκρως ανεύθυνο αλλά ακυρώνει και το κύρος του θεσμού.

Συνεκτιμώντας όλα τα παραπάνω, αντιλαμβάνεται κανείς την ανάγκη να οργανωθεί ένας εθελοντικός «θεσμός» της τοπικής κοινωνίας,ένα Παρατηρητήριο Ψευδοεπιστήμης εστιασμένο στο δημόσιο χώρο. Καθώς ο χώρος αυτός επηρεάζεται έντονα από τα ΜΜΕ, η ευαισθητοποίηση των δημοσιογράφων στο πρόβλημα διάδοσης της ψευδοεπιστήμης και η αποκατάσταση διαύλων σχετικής αλληλοενημέρωσης θα είναι ένας από τους εύλογους στόχους του Παρατηρητήριου. Η δράση του θα περιλαμβάνει εκδηλώσεις και άρθρα με επίκεντρο την αντιδιαστολή επιστημονικών και μη απόψεων σε ορισμένα θέματα αιχμής. Πέρα από τα συνήθη μέσα δημόσιας επικοινωνίας, θα αξιοποιηθούν για τις διαδικτυακές παρεμβάσεις του Παρατηρητηρίου η, ήδη ενεργή για θέματα ψευδοεπιστημης, σελίδα του Facebook Τραγικά Ευτράπελα, καθώς και ένα Blog.

Οργανωτικά προσβλέπουμε στη σταθερή ενεργοποίηση ενός πυρήνα επιστημόνων που ήδη δείχνουν αυξημένο ενδιαφέρον για τις επιπτώσεις της ψευδοεπιστήμης και είναι διατεθειμένοι να αφιερώνουν εύλογο χρόνο για την αντιμετώπιση της διείσδυσης και επιρροής της στο δημόσιο χώρο. Ο πυρήνας αυτός θα πασχίσει να διαμορφωθεί ένα δίκτυο επιστημόνων και πολιτών που ενστερνίζονται την ανάγκη ενός Παρατηρητηρίου και θα είναι πρόθυμοι να συμβάλουν περιστασιακά, ανάλογα με την ειδικότητά τους. Ο ρόλος αυτού του δικτύου είναι σημαντικός και απευθύνουμε έκκληση για ενεργήανταπόκριση από όλους εκείνους που θα χρειαστούμε τη συνδρομή τους.

Το κείμενο συνυπογράφουν (όπου Π.Κ. = Πανεπιστήμιο Κρήτης)

Δέσποινα Αλεξανδράκη, Ομότιμη Καθηγήτρια Αναπτυξιακής και Μοριακής Βιολογίας Π.Κ.

Θέμης Αρχοντίδης, φοιτητής Βιολογίας, Π.Κ.

Κώστας Βλασόπουλος, ΑναπληρωτήςΚαθηγητής Αρχαίας Ιστορίας , Π.Κ.

Γιάννης Δαλέζιος, ΑναπληρωτήςΚαθηγητής Φυσιολογίας, Π.Κ.

Πέτρος Δήτσας, ΕπίκουροςΚαθηγητής Φυσικής , Π.Κ.

Ελευθέριος Ζούρος, Ομότιμος Καθηγητής Εξελικτικής Βιολογίας, Π.Κ.

Κρίτων Καλαντιδης, ΑναπληρωτήςΚαθηγητής Αναπτυξιακής Βιολογίας Φυτών, Π.Κ.

Μιχάλης Καραδημητρίου, ΔιδάκτοραςΦυσικής Π.Κ.

Άρτεμις Καρναβά, ΕπίκουρηΚαθηγήτρια Προϊστορικής Αρχαιολογίας, Π.Κ.

Γιάννης Κουγιουμουτζάκης, Ομότιμος Καθηγητής Αναπτυξιακής Ψυχολογίας, Π.Κ.

Μανόλης Λαδουκάκης, ΕπίκουροςΚαθηγητής Εξελικτικής Ζωολογίας, Π.Κ.

Δάφνη Μανουσάκη, ΕπίκουρηΚαθηγήτρια Μαθηματικής Βιολογίας/Φυσιολογίας, Πολυτεχνείο Κρήτης

Νικόλαος Μιχαλόπουλος, Καθηγητής Ατμοσφαιρικής Χημείας, Π.Κ.

Γεώργιος Ξυδάκης, φοιτητής Βιολογίας, Π.Κ.

Ιωσήφ Παπαδάκης, Καθηγητής Αστροφυσικής, Π.Κ.

Ιωσήφ Παπαματθαιάκης, Ομότιμος Καθηγητής Μοριακής Βιολογίας και Κυτταρογενετικής, Π.Κ.

Βασιλική Παυλίδου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αστροφυσικής, Π.Κ.

Παναγιώτης Σαπουντζής, Μεταδιδακτορικός Ερευνητής Υπολογιστικών Νευροεπιστημών, Ι.Τ.Ε.

Ελπίδα Σκάρλου, φοιτήτρια Βιολογίας, Π.Κ.

Γεράσιμος Τζιβράς, φοιτητής Βιολογίας, Π.Κ.

Στέφανος Τραχανάς, Επίτιμος Διδάκτορας ΤμήματοςΦυσικής Π.Κ.

 

 

https://pseudoscience-observatory.blogspot.com/?fbclid=IwAR0IkKwkRDIpr2GMOdGXgn_lTf5WryRFNUVZMch_1HvSoLrzm4aJoyJTFLc

τοῦ Ἰωάννου Μηλιώνη, ἐκπαιδευτικοῦ, μέλους τῆς Π.Ε.Γ.

 

Κάποιοι συμπατριῶτες μας, βαπτισμένοι Ὀρ­θό­δο­ξοι Χριστια­νοὶ ἔχουν τὴν κακή, κατ' ἐμέ, συνήθεια ὅταν τοὺς εὔχεσαι γιὰ κάτι, νὰ ἀπαντοῦν «πρῶτα ἡ ὑγεία»...

Οἱ παλιότεροι βέβαια, ἀκόμη κι ἂν δὲν τὸ συνειδητοποιοῦσαν ἀντιδροῦσαν μὲ τὸ «πρῶτα ὁ Θεός» (-Θὰ βρεθοῦμε αὔριο; -Πρῶ­τα ὁ Θεός. -Θὰ κατέβουμε γιὰ ψώνια; - Πρῶτα ὁ Θεός). Κι αὐτὸ ἦταν κατάφαση, σήμαινε «Ναί», ἀλλὰ μὲ τὴν ἐπιφύλαξη, «ἂν τὸ ἐπιτρέψει ὁ Θεός».

Ἔτσι λοιπὸν ἡ Κοινωνία μας διολίσθησε σιγά, σιγὰ ἀπὸ τὸ «πρῶτα ὁ Θεὸς» στὸ «πρῶτα ἡ ὑγεία» κι ὁ βαπτισμένος Ὀρ­θό­δο­ξος Χριστιανὸς ἄρχισε νὰ ἀνησυχεῖ γιὰ τὴν ὑγεία του ἐρήμην τοῦ Θεοῦ τὸν ὁποῖο ἔσπρωξε στὸ παρασκήνιο. Καὶ παράλληλα μὲ τὴν ἀνησυχία γιὰ τὴν ὑγεία, ἄρχισε νὰ ἀνησυχεῖ καὶ γιὰ τὴν διατροφή του. Βέβαια, ἡ ἀνησυχία γιὰ τὴ διατροφὴ δὲν προέκυψε ἀπὸ τὸ πουθενά... φρόντισε γι' αὐτὸ ἡ Νέα Ἐποχὴ τοῦ Ὑ­δρο­χό­ου (New Age) δημιουργώντας τὶς ὑποδομὲς γι' αὐτὸ ποὺ ὀνο­μάζεται «Οἰκολογία» καί πού ἄρχισε νὰ πλασάρεται ἀπὸ τὴ δεκαετία τοῦ 1960.

Ἡ Οἰκολογία αὐτὴ καθ' ἐαυτὴ δὲν ἔχει κάτι τὸ μεμπτό· εἶναι μιὰ καθ' ὅλα ἔγκυρη ἐπιστήμη, ἕνα διεπιστημονικὸ πεδίο ποὺ ἀποτελεῖ κλάδο τῶν φυσικῶν ἐπιστημῶν. Θεωρεῖται κλάδος τῆς Βιολογίας, τῆς γενικῆς ἐπιστήμης ποὺ μελετᾶ τοὺς ζων­τα­νοὺς ὀργανισμούς. Εἶναι ἡ μελέτη τοῦ μεγέθους καὶ τῆς διάδοσης τῶν πληθυσμῶν τῶν ζώντων ὀργανισμῶν, καθὼς καὶ τοῦ τρόπου μὲ τὸν ὁποῖο οἱ ἰδιότητες αὐτὲς ἐπηρεάζονται ἀπὸ τὴν ἀλληλεπίδραση μεταξύ τῶν ὀργανισμῶν καὶ τοῦ περιβάλλοντός τους. Ἡ οἰκολογία εἶναι, ἐπίσης, μία ἀνθρωπιστικὴ ἐ­πι­στή­μη. Ὑπάρχουν πολλὲς πρακτικὲς ἐφαρμογές της στὴν βιολογία διατήρησης, τὴ διαχείριση τῶν ὑγροτόπων, τὴ διαχείριση τῶν φυσικῶν πόρων (ἀγροοικολογία, γεωργία, δασοκομία, γεωργοδασοκομία, ἁλιεία), τὸ σχεδιασμὸ πόλεων (ἀστικὴ οἰκολογία), τὴν ὑγεία τῆς κοινότητας, τὴν οἰκονομία, τὴ βασικὴ καὶ ἐφαρ­μοσμένη ἐπιστήμη καὶ τὴν ἀνθρώπινη κοινωνικὴ ἀλ­λη­λε­πί­δρα­ση (ἀνθρώπινη οἰκολογία).

Ἡ Οἰκολογία ἀρχίζει νὰ γίνεται ἐπικίνδυνη ὅταν δέχεται παρεμβάσεις «θρησκευτικοῦ» τύπου ἀπὸ τὴ Νέα Ἐποχή· ὅταν, δηλαδή, θεωρεῖ τὸν πλανήτη Γῆ, ὡς τὴν Γαία (Gaia), ὄχι μὲ τὴν «ἐπιστημονικὴ» προσέγγιση τοῦ Τζέϊμς Λάβλοκ[1] (James Lovelock) καὶ τῶν ὁμοϊδεατῶν του, ἀλλὰ μὲ μεταφυσικὲς προσεγγίσεις ὅπως π.χ. «τὴν θρησκεία τῆς Γαίας», μιὰ ἀναβίωση τοῦ Παγανισμοῦ ποὺ ἀπορρίπτει τὸν Χριστιανισμό, τὸν θεωρεῖ ὡς τὸν μεγαλύτερο ἐχθρό της καὶ βλέπει τὴ χριστιανικὴ πίστη ὡς τὸ μοναδικὸ ἐμπόδιο γιὰ μιὰ «παγκόσμια θρησκεία» ποὺ ἐπικεντρώνεται στὴ λατρεία τῆς Γῆς καὶ στὴν ἕνωση ὅλων τῶν μορφῶν ζωῆς γύρω ἀπὸ τὴ θεά, τὴν «Μητέρα Γῆ».

Ἡ Οἰκολογία πάλι ἀρχίζει νὰ γίνεται προβληματικὴ ὅταν χρη­σι­μο­ποι­εῖ­ται ἀπὸ τὸ λεγόμενο «Οἰκολογικὸ Κίνημα», ἕνα πολιτικὸ καὶ κοινωνικὸ κίνημα, ποὺ ἐνῶ καλῶς ἀντιμάχεται -ὅσο νομίμως ἀντιμάχεται- τὴν ἀνατροπὴ τῆς οἰκολογικῆς ἰ­σορ­ρο­πί­ας, τὴν περιβαλλοντικὴ ρύπανση, τὴν κλιματικὴ ἀλλαγὴ καὶ ἄλλες διαταραχὲς τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, οἱ ὁποῖες ὀφείλονται στὴν ἀλόγιστη ἀνθρώπινη δραστηριότητα, ποὺ ὅ­μως στὴν πραγματικότητα ὑποθάλπει μία ποικιλία δι­α­φο­ρε­τι­κῶν τάσεων, οἱ ὁποῖες ἀναδύθηκαν στὸ πλαίσιο τῶν νέων κοι­νω­νι­κῶν κινημάτων τῆς δεκαετίας τοῦ 1960. Ὁρισμένες ἀπὸ αὐτές, καλῶς ὑ­πο­στη­ρί­ζουν τὴν προστασία τοῦ περιβάλλοντος γιὰ νὰ ἐ­πι­τύ­χουν τὴν ἀνθρώπινη εὐημερία καὶ τὴ βελτίωση τοῦ βιοτικοῦ ἐ­πι­πέ­δου, ἄλλες ὅμως -ὅπως ἡ «βαθιὰ οἰκολογία»[2]- προσδίδουν αὐταξία στὴ φύση, ἐνῶ συχνά, οἱ διάφορες τάσεις τοῦ οἰ­κο­λο­γι­κοῦ κινήματος τοποθετοῦνται στὸ εὐρύτερο πολιτικὸ πλαίσιο τῆς Ἀ­ρι­στε­ρᾶς, καθὼς ὁ πρι­μι­τι­βι­σμὸς καὶ ὁ οἰ­κο­α­ναρ­χι­σμὸς[3] συσχετίζονται περισσότερο μὲ τὸν με­τα­α­ρι­στε­ρὸ χῶρο[4] καὶ λιγότερο μὲ τὶς πραγματικὲς ἀνάγκες τοῦ ἀν­θρώ­που.

Τὶς πρῶτες ἐφαρμογὲς τοῦ οἰκοαναρχισμοῦ μποροῦμε νὰ ἐντοπίσουμε στὴν «Οἰκοκοινότητα Φίντχορν» (Findhorn Fo­undation) ἕναν νεοεποχίτικο καταυλισμὸ ποὺ ἵδρυσαν οἱ Ἀϊλὴν Κάντυ (Eileen Caddy) μὲ τὸν σύζυγός της Πῆτερ Κάντυ (Peter Caddy) καὶ τὴν Ντόροθυ Μακλέϊν (Dorothy Maclean).

Ὁ Πῆτερ Κάντυ ὑπῆρξε μέλος τοῦ Ροδοσταυρικοῦ Τάγματος τοῦ Κρότονα (Rosicrucian Order Crotona Fellowship)[5]. Κατὰ τὴ διάρκεια μιᾶς περιόδου ἀνεργίας, τὸ 1962, ὁ Κάντυ ἄρχισε νὰ πει­ρα­μα­τί­ζε­ται μὲ τὴν «ὀργανικὴ καλλιέργεια» (organic gar­dening). Ὁ κῆπος τους κοντὰ στὸ Φίντχορν, στὴ Σκοτία, παρουσίασε τόσο μεγάλη ἀνάπτυξη ποὺ προσέλκυσε τὴν προσοχὴ σὲ ἐθνικὸ ἐπίπεδο. Ὁ Κάντυ ἀπέδιδε τὴν ἐπιτυχία του στὶς «πνευματικές» του πρακτικὲς (διαλογισμό κ.ἄ.), ἡ δέ σύζυγός του, Ἀϊλὴν, ποὺ ἀσχολεῖτο μὲ τὸν πνευματισμὸ, συχνὰ «ἄκουγε μιὰ φωνή», ποὺ τὴν «καθοδηγοῦσε». Ἦταν ἡ «φωνὴ» αὐτὴ ποὺ τὴν «ὁδήγησε», μετὰ ἀπὸ περιπέτειες, νὰ παντρευτεῖ τὸν Πῆτερ Κάντυ τὸ 1957 καὶ μὲ τὰ παιδιά τους, τὴ φίλη τους, Ντόροθυ Μακλέϊν κι ἕνα τροχόσπιτο νὰ βρεθοῦν δίπλα στὸ χωριὸ Φίντχορν ὅπου ἄρ­χι­σαν τὴ «βιολογικὴ καλλιέργεια» γιὰ τὴν διατροφὴ τῆς οἰ­κο­γέ­νειας μὲ τὴ βοήθεια «αὐτῶν» ποὺ ὀνόμα­ζαν «πνεύματα τῶν φυτῶν» καὶ «ντέβας»[6] (devas).

Τὸ «Οἰκοχωριὸ Φίντχορν» λειτουργεῖ, δυστυχῶς, σήμερα σὰν «παράδειγμα» γιὰ παρόμοιες πρωτοβουλίες διεθνῶς, ὀ­δη­γών­τας ἀφελεῖς καὶ ρομαντικοὺς «ἀναζητητὲς τῆς ἀλήθειας» στὴν ἀνα­ζή­τη­ση «νοήματος ζωῆς» καὶ -ἐκτός τῶν ἄλλων- στὸν χῶρο τῆς παραδοσιακῆς γεωργίας, ἕναν χῶρο ποὺ ἂν ἔμενε ἀ­νε­πη­ρέ­α­στος ἀπὸ ἀποκρυφιστικὲς καὶ νεοεποχίτικες μεθοδεύσεις θὰ μποροῦσε νὰ βοηθήσει πραγματικὰ στὴ βελτίωση τῆς σω­μα­τι­κῆς ὑγείας καὶ τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου· ἀντ' αὐτοῦ, ἡ μικρὴ πιθανῶς βελτίωση στὴ σωματικὴ ὑγεία πληρώνεται μὲ τὴν κα­ταστροφικὴ ἀλλοίωση τῆς ψυχικῆς καὶ πνευματικῆς ὑγείας καὶ τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας. Καὶ δὲν εἶναι λίγες οἱ περιπτώσεις, καὶ στὴ χώρα μας, ποὺ τὸ νεοεποχίτικο πνεῦμα ὁδηγεῖ συνανθρώπους μας νὰ προβοῦν σὲ πρωτοβουλίες τύπου «Φίντχορν».

Τέτοιο παράδειγμα ἀποτελεῖ ἡ «Ἐναλλακτικὴ Κοινότητα Πελίτι», ποὺ ξεκίνησε τὸ 1995, στὸ Μεσοχώρι Παρανεστίου, στὴν Περιφερειακὴ Ἑνότητα Δράμας, σὰν ἀστικὴ μὴ κερδοσκοπικὴ ἐταιρία καὶ σήμερα θεωρεῖται ἀπὸ τὶς σημαντικότερες Μ.Κ.Ο. αὐτοῦ του εἴδους, στὴν Ἑλλάδα. Οἱ στόχοι της -συλλογή, διατήρηση καὶ διάδοση σπόρων ντόπιων ποικιλιῶν, ἡ ἀνταλλαγὴ ἀ­γα­θῶν καὶ ὑπηρεσιῶν ἄνευ χρήματος καὶ ἡ δημιουργία «ἐ­ναλ­λα­κτι­κῆς κοινότητας»- εἶναι στόχοι ἀξιέπαινοι, μὲ τὴν προϋπόθεσή τῆς μὴ ἐμπλοκῆς νεοεποχίτικων διδασκαλιῶν καὶ μεθόδων στὶς ἐνέργειες καὶ στὴ δομὴ τῆς Κοινότητας. Ὅμως ἡ προβολὴ τῶν δραστηριοτήτων της ἀπὸ ἱ­στο­λό­για καὶ ἱστοσελίδες ποὺ προ­ω­θοῦν κατὰ κανόνα ἀποκρυφιστικὲς καὶ νεοεποχίτικες δραστηριότητες, ὅπως π.χ. ἡ «Ὄμορφη Ζωὴ»[7] -χωρὶς τήν ἀντίρρηση τοῦ προβαλλόμενου- ἀποτελεῖ μιὰ ἐπικίνδυνη ἐκ­δο­χή. Καὶ βέβαια δὲν μποροῦμε νὰ ἀποκλείσουμε καὶ τὶς περιπτώσεις «πι­στῶν» τοῦ ἀποκρυφισμοῦ καὶ τῆς παραθρησκείας οἱ ὁποῖοι ἐν­τάσ­σον­ται σὲ τέτοιες πρωτοβουλίες «ἐναλλακτικοῦ» προ­σα­να­το­λι­σμοῦ.

Τέλος νὰ σημειώσουμε, γιὰ τὴν ἱστορία, ὅτι ὑπάρχουν καταγεγραμμένες καταγγελίες σὲ σχέση μὲ τὴν ἐν λόγω Μ.Κ.Ο.[8] πρᾶγμα ποὺ καθιστᾶ ἐπικίνδυνη καὶ τὴν καθιερωμένη συνεργασία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Ἀνατολῆς Κισσάβου, μὲ τὴν «Ἐναλλακτικὴ Κοινότητα Πελίτι»[9]. Συχνά, στὶς συνεργασίες καὶ στὶς ἐπαφὲς αὐτὲς δὲν ἀρκεῖ ἡ καλὴ πρόθεση καὶ τὸ Ὀρθόδοξο φρόνιμα τῆς μιᾶς πλευρᾶς, ὅταν πιθανῶς λείπει ἡ γνώση τῶν λεπτῶν ἐκφάνσεων τῆς νεοεποχίτικης διείσδυσης.

Εἴμεθα στὴν διάθεση τῆς σεβαστῆς Γερόντισσας Θεοδέκτης γιὰ ὁποιαδήποτε ἐνημέρωση σχετικὴ μὲ τὴν εἰδικότητά μας, καθὼς εἴμαστε βέβαιοι ὅτι -κατά τήν Θεολογία, τήν Κοσμολογία καί τήν Ἀνθρωπολογία τῆς Ἐκκλησίας-, δὲν εἴμαστε «Ἐμεῖς οἱ ἴδιοι [ποὺ] ὁδηγοῦμε τὰ γεγονότα μὲ τὴ στάση καὶ τὴ σκέψη μας», οὔτε ὅτι «Ἑστιάζουμε τὴν προσοχή μας στὰ θετικὰ πράγματα ποὺ γίνονται, κι αὐτὰ ὡς διὰ μαγείας αὐξάνουν» κι ἀκόμη, εἶναι πλάνη νὰ πιστεύουμε ὅτι «Δὲ γνωρίζουμε τί εἶναι τὸ καλὸ καὶ τί τὸ κακό», ὅπως τουλάχιστον διατείνονται στὸ «Πελίτι»[10]...

Ὁλοκληρώνοντας τόν σχολιασμό θά θέλαμε νά ὑ­πο­γραμ­μί­σου­με ὅτι δέν στοχεύουμε στήν προσβολή ἤ στήν ἀπομείωση τῆς τιμῆς καί τῆς ὑπολήψεως τῶν προσώπων πού ἀσχολοῦνται στά ἀνωτέρω περιγραφόμενα. Θέλουμε μόνον νά προστατεύσουμε τό κοινό ἀπό τό ψυχοφθόρο δηλητήριο τοῦ ἀ­πο­κρυ­φι­σμοῦ καί τῆς παραθρησκείας, δηλώνοντας ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν βοηθᾶται μέ τήν ἐνασχόληση στίς ὁλιστικές, ἐνεργιακές καί ἐναλλακτικές διδασκαλίες καί πρακτικές. Βοηθᾶται καί σώζεται μόνο μέσα στή μία ποίμνη, τήν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, τήν Ἐκ­κλη­σί­α.

 

[1] Ἄγγλος ἐπιστήμων, συγγραφεύς, ἐρευνητὴς καὶ περιβαλλοντολόγος, ποὺ διατύπωσε τὴν ὑπόθεση ὅτι ἡ Γῆ λειτουργεῖ ὡς ἕνα εἶδος ὑπεροργανισμοῦ.

[2] Arne Naess, «Οἱ Θεμελιακὲς Ἀρχές», Κοινωνία καὶ Φύση 2, Σεπτ.- Δεκ. 1992, σ. 128.

[3] Θεωρία ὅτι μικρὲς οἰκοκοινότητες -τῶν 50-150 ἀνθρώπων- εἶναι ἡ μορφὴ ποὺ πρέπει νὰ ἔχουν οἱ ἀνθρώπινοι οἰκισμοὶ ὥστε νὰ ἀναπτυχθεῖ σωστὰ ὁ πολιτισμός.

[4] Τάση τοῦ σύγχρονου ἀναρχισμοῦ, ποὺ σχηματίστηκε μὲ ἐπίκεντρο τὴν κριτικὴ στὸν «ἀριστερίστικο» κοινωνικὸ ἀναρχισμὸ καὶ τὴ σύνδεσή του μὲ τὸ ἐργατικὸ κίνημα.

[5] https://en.wikipedia.org/wiki/Rosicrucian_Order_Crotona_Fellowship

[6] Ὑπερφυσικὰ ὄντα, στὸν Ἰνδουισμὸ καὶ στὴν πρώιμη Βεδικὴ λογοτεχνία.

[7] http://archive.is/ziuXE

[8] http://archive.is/Tn1L5

[9] https://www.youtube.com/watch?v=Fy19sGAflRU

[10] http://archive.is/p0UD5

Κωνσταντίνα Ἀλεβίζου, Ἰατρός Βιοπαθολόγος καί μέλος τῆς Π.Ε.Γ (Πανελλήνιας Ἑνώσεως Γονέων)

Στήν εἰσήγηση αὐτή θά δοῦμε ἐνημερωτικά πῶς εἰσάγεται ὁ ἀποκρυφισμός στά σχολεῖα· πρός τό παρόν μέ δυό κυρίως τρόπους, μέσῳ τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν καί μέσῳ τῶν προγραμμάτων ἀγωγῆς ὑγείας.

Ὁ Ἀποκρυφισμός ὅπως δηλώνει καί ἡ ἴδια ἡ ἐτυμολογία τοῦ ὅρου, εἶναι ἡ μελέτη τοῦ «κεκρυμμένου», τοῦ ἀποκρύφου, τῆς ἀπόκρυφης γνώσης καί συγκεκριμένα τῶν θεωρουμένων ἀποκρύφων δυνάμεων τῆς φύσεως πού δέν μποροῦν νά ἐξηγηθοῦν πλήρως ἐπιστημονικά. (1)

Οἱ ἀποκρυφιστικές τεχνικές ἔχουν σκοπό νά ἐνεργοποιήσουν ἀπόκρυφες δυνάμεις, πού κατά τούς ὀπαδούς τους, βρίσκονται μέσα στόν ἄνθρωπο. Τέτοιες τεχνικές εἶναι αὐτές τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν, ὅπως ἡ γιόγκα, ὁ διαλογισμός, διάφορες τεχνικές αὐτοεμπειρίας καί ἀναγέννησης καί πνευματιστικές τεχνικές. (2) Στίς ἐν λόγῳ πρακτικές συγκαταλέγονται ἡ μαγγανεία, ἡ μαγεία, ἡ ἐβραϊκή καμπάλα κ.ἄ.

Στά σχολεῖα παρουσιάζονται μέσα ἀπό τό ΜτΘ οἱ τεχνικές τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν γιόγκα, διαλογισμός, ἐνῶ μέ προγράμματα ἀγωγῆς ὑγείας ὑλοποιοῦνται καί τίθενται σέ ἐφαρμογή.

Ἄς δοῦμε πῶς τά παιδιά γνωρίζουν τόν ἀποκρυφισμό μέσα ἀπό τό ΜτΘ ὄχι ὡς κάτι ἐπικίνδυνο ἀλλά ὡς κάτι διαφορετικό, θελκτικό καί ἐνδιαφέρον.

Συγκεκριμένα: Στήν Ε΄δημοτικοῦ στά τρία πρῶτα κεφάλαια ἀναφέρονται οἱ ἀνατολικές θρησκεῖες πολύ ὡραιοποιημένες. Στήν 1η θεματική ἑνότητα μέ τίτλο «Μαθητές καί Δάσκαλοι», μετά τόν Χριστό, ἀναφέρονται καί οἱ δάσκαλοι ἄλλων θρησκειῶν ὅπως ὁ Βούδας, ὁ Λάο Τσέ κ.ἄ. καί δίπλα στή φωτογραφία τους ὑπάρχει ἕνα ὄμορφο ἀπόφθεγμα ἀπό τίς διδαχές τους γιά νά φανεῖ τό «μεγαλεῖο» ὅπως θεωροῦν αὐτῶν τῶν μεγάλων δασκάλων. Στή δεύτερη θεματική ἑνότητα ἀναφέρεται ἡ βασική διδασκαλία τῶν τεσσάρων μεγάλων θρησκειῶν καί οἱ νόμοι πού τίς διέπουν πάντα γεμάτοι σοφία.

Στήν 3η θεματική ἑνότητα μέ τίτλο «Νηστεία καί ἄσκηση στίς ἄλλες θρησκεῖες τοῦ κόσμου» ἀναφέρεται καί ἡ λύτρωση πού προσφέρει ἡ ἄσκηση—γιόγκα στόν ἰνδουϊσμό. Στόν Βουδισμό δίνεται ἔμφαση στόν διαλογισμό, τήν περισυλλογή καί τόν αὐτοβυθισμό πού ὅπως λέει τό βιβλίο, βοηθάει τόν πιστό νά φτάσει στήν αὐτοσυνειδησία. Προϋπόθεση γι’ αυτό εἶναι ἡ ὑπακοή σέ πεπειραμένο δάσκαλο. (3)

Γιά νά ἐπιτευχθοῦν οἱ στόχοι τῶν νεοεποχιτῶν σχεδιαστῶν πέραν τοῦ ἐντυπωσιακοῦ ὑλικοῦ, εἰκόνων, ποιημάτων, τραγουδιῶν, κειμένων χρησιμοποιεῖται καί ὁ βιωματικός τρόπος μέσῳ τῶν λεγομένων δραστηριοτήτων. Στίς δραστηριότητες τῆς ἑνότητας αὐτῆς, καλοῦνται οἱ μαθητές νά χωριστοῦν σέ ὁμάδες καί νά παρουσιάσουν τρόπους ἄσκησης σέ ἄλλες θρησκεῖες, μέ ἄλλα λόγια, νά παρουσιάσουν τή γιόγκα καί τό διαλογισμό. Ὅλα αὐτά συμβαίνουν στά παιδάκια τῆς Ε΄ δημοτικοῦ. (3)

Στήν ΣΤ΄Δημοτικοῦ γίνεται λόγος γιά τά σύμβολα καί τά ἱερά βιβλία ἄλλων θρησκειῶν. Στίς δραστηριότητες τοῦ κεφ. διαβάζουμε: ¨Συλλέξτε καί σχεδιάστε σύμβολα ἀπό ἄλλες θρησκεῖες ἤ φιλοσοφικές ἀναζητήσεις: γιά παράδειγμα ὁ τροχός τῆς ζωῆς μάνταλα (μάνταλα εἶναι ἕνα πνευματικό καί τελετουργικό σύμβολο τοῦ Ἰνδουϊσμοῦ καί Βουδισμοῦ). Δημιουργῆστε ἕνα κολλάζ εἰκόνων μέ σύμβολα θρησκειῶν. Σκοπός εἶναι νά ἀπεικονίσετε τήν ἁρμονική συνύπαρξή τους¨.

Στό γυμνάσιο γίνεται μία πολύ καλή κατήχηση στίς ἀνατολικές θρησκεῖες.

Στό βιβλίο τῆς Α΄ Γυμνασίου στή θεματική ἑνότητα Θρησκευτικές ἀναζητήσεις καί ἐμπειρίες τῆς μακρινῆς Ἀνατολῆς, οἱ ἀνατολικές θρησκεῖες παρουσιάζονται πολύ θελκτικά. Διαβάζουμε ἀπό τήν εἰσαγωγή: «Θρησκευτικές ἀντιλήψεις καί πρακτικές ἀπό τή μακρινή Ἀνατολή, ὅπως ἡ γιόγκα, τό φένκ σούι, τό γίνκ καί γιάνκ, τά τελευταῖα χρόνια ἦρθαν στήν Εὐρώπη καί συχνά οἱ ἄνθρωποι γύρω μας μιλοῦν γι’ αὐτές. Ὁ πολύχρωμος, ἐξωτικός κόσμος τῶν θρησκειῶν τῆς Ἀνατολῆς βρίσκεται πιά δίπλα μας! Σέ αὐτόν τόν κόσμο θά ταξιδέψουμε στήν τελευταία θεματική ἑνότητα τῆς φετινῆς χρονιᾶς.» Καί στή συνέχεια τό βιβλίο θρησκευτικῶν ἐξηγεῖ γιατί οἱ θρησκεῖες τῆς Κίνας ἔχουν μεγάλη ἀπήχηση. Διαβάζουμε: «Ἐξηγοῦν στούς πιστούς τους πῶς νά καταπολεμοῦν τά πάθη, τίς ἐπιθυμίες, τίς ἀγωνίες καί τά ἄγχη τους. Γι’ αὐτό, ἴσως οἱ «ἀνατολικές» διδασκαλίες ἀγγίζουν ὅλο καί περισσότερους ἀνθρώπους σέ ὅλο τόν κόσμο. Αὐτός εἶναι ἕνας παραπάνω λόγος νά ἀσχοληθοῦμε μαζί τους.» Καί μετά ξεκινάει μία κατήχηση στόν Ἰνδουϊσμό, μέ τά ἱερά κείμενα καί τίς παραδόσεις του καί κυρίως ἀνάλυση καί ἐργασίες γιά τούς δημοφιλεῖς θεούς, οἱ ὁποῖοι κατά τούς συγγραφεῖς τοῦ βιβλίου εἶναι «ἀγαπητοί σέ ὅλους» καί «ἡ ἐξάπλωσή τους ἀποδεικνύει τόν πλοῦτο τοῦ ἰνδικοῦ πολιτισμοῦ.» Ὡστόσο, γιά νά μήν παρεξηγηθοῦν οἱ Ἰνδοί σχετικά μέ τήν πολυθεΐα τους συνεχίζει τό βιβλίο καί λέει ὅτι «ὅσους θεούς καί ὅσες θεές κι ἄν λατρεύει ὁ Ἰνδός, ταυτόχρονα πιστεύει σέ ἕναν ὑπέρτατο θεό, σέ μία ἀπόλυτη ἀλήθεια». Ἀναλύεται μετά ὁ διαλογισμός ἡ ἱερή συλλαβή «ὤμ» καί οἱ μυστικές ρήσεις (μάντρας) πού χρησιμοποιεῖ ὁ διαλογιζόμενος, τά μάνταλα καί γιάντρα στά σχέδια τῶν ὁποίων ὁ διαλογιζόμενος στοχάζεται καί μέ ὅλα αὐτά προσπαθεῖ νά πετύχει τή λύτρωση, νά σταματήσει δηλαδή τή συνέχιση τῶν γεννήσεων καί τῶν θανάτων. Στή συνέχεια ἀναλύονται ὁ ποταμός Γάγγης, ἱερά ζῶα, γιορτές, ἀποδημίες, ἀναφέρεται καί ἡ γιορτή τῶν χρωμάτων Holi πού ὅπως σωστά ἐξηγεῖ τό βιβλίο εἶναι «Ἀνοιξιάτικη γιορτή πού σχετίζεται μέ τόν Κρίσνα καί τήν ἀπαλλαγή ἀπό τούς δαίμονες». Εἶναι ἡ γνωστή γιορτή πού ἔχει γίνει τά τελευταῖα χρόνια τῆς μόδας καί στή χώρα μας καί δυστυχῶς συμμετέχουν πάρα πολλοί ὀρθόδοξοι νέοι. Μία σελίδα ἀφιερώνεται στό βίο καί τή διδασκαλία τῆς γκουρού Anandamayi Maa, ἡ ὁποία «μετέδιδε στούς ἀνθρώπους τή γνώση πού εἶχε ἀποκτήσει μέσῳ τῆς ἐμπειρίας της…». Καί μετά συνεχίζει τό βιβλίο γιά τόν βουδισμό. Ἐκτίθεται ἡ ἱερή γραμματεία του ὡς «μία ἀπέραντη περιοχή μία ὁλόκληρη βιβλιοθήκη κειμένων, προϊόν ἐπίμονου καί διεισδυτικοῦ στοχασμοῦ». Γίνεται λόγος γιά τόν διαλογισμό καί αὐτοβυθισμό ὡς λατρευτικές πρακτικές. Παρουσιάζεται ὁ βίος καί τά ἀποφθέγματα τοῦ Βούδα σά νά πρόκειται γιά κάποιον μεγάλο ἅγιο. Οἱ σελίδες 152-154 ἀποτελοῦν ἀνοιχτή προπαγάνδα ὑπέρ τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν ἀνοίγοντας τήν ὄρεξη στούς μικρούς ἐφήβους, προκαλώντας τους τήν περιέργεια καί τόν κίνδυνο νά «ψαχτοῦν» γιά ἄλλους, ἐξωτικούς δρόμους. (3)

Στό βιβλίο θρησκευτικῶν τῆς Β΄ Γυμνασίου ἡ τέχνη στόν Ἰνδουϊσμό παρουσιάζεται ὄμορφα καί πολύ θετικά …ἀποσκοπώντας ὅπως ἀναφέρει τό βιβλίο, νά ὁδηγήσει τόν πιστό στήν κοινωνία μέ τό θεῖο. Γιά νά δικαιολογηθοῦν οἱ τερατομορφές τῶν ἰνδικῶν θεοτήτων, ἀναλύονται διεξοδικά οἱ συμβολισμοί τῶν πολλῶν χεριῶν καί κεφαλιῶν τους ὡς ἔνδειξη μεγάλης θεϊκῆς δύναμης καί δυνατοτήτων. Ἀκολουθεῖ καί σέ αὐτή τήν τάξη ἡ ἰνδουϊστική διδασκαλία γιά τό Ἄτμαν καί τό Κάρμα καί πῶς φτάνουμε σύμφωνα μέ τούς ἰνδουϊστές στή λύτρωση μέσα ἀπό τήν ἀφοσίωση καί τήν ἀγάπη. Στή συνέχεια ἀκολουθεῖ ἡ Βουδιστική διδασκαλία πού φαντάζει καί αὐτή σοφή μέ τόν σεβασμό της γιά ὅλα τά πλάσματα καί τίς διδασκαλίες τοῦ βούδα στό βιβλίο πού ὀνομάζεται «ἡ ἀλήθεια σέ στίχους».(3)

Στό βιβλίο τῆς Γ΄ Γυμνασίου στή στάση τῶν θρησκειῶν ἔναντι τοῦ κακοῦ μετά τό Ἰσλάμ γίνεται λόγος γιά τή λύτρωση στόν Ἰνδουϊσμό μέσῳ τῆς ἀνακύκλησης τῶν ψυχῶν (σαμσάρα) γιά τό κάρμα καί τόν σκοπό τῆς γιόγκα, ἐνῶ παρατίθεται πάλι ἡ διδασκαλία τοῦ Βούδα, ὁ ὁποῖος προτείνει τό σβήσιμο κάθε ἐπιθυμίας μέσω τοῦ ὀκταπλοῦ μονοπατιοῦ πού ὁδηγεῖ στή Νιρβάνα.(3)

Στό Λύκειο συνεχίζεται ἡ προπαγάνδα τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν καί μάλιστα στή Β΄ Λυκείου προβάλλονται ὁμοιότητες καί διαφορές τῆς προσευχῆς στήν ὀρθόδοξη πίστη μας καί τῆς τεχνικῆς τοῦ διαλογισμοῦ καί τῆς γιόγκα. Σύμφωνα μέ τό βιβλίο καί οἱ δυό ἐπιζητοῦν τήν ἕνωση μέ τό θεῖο καί μποροῦν νά χαρακτηριστοῦν ὡς μορφές μυστικισμοῦ. Ὑπάρχουν ὅμως καί διαφορές ...ἡ ἕνωση τοῦ νοῦ τοῦ γιόγκι μέ τό θεῖο εἶναι ὁ συνηθέστερος σκοπός τοῦ γιόγκι. Ἡ συμμετοχή τοῦ ἀνθρώπου στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ μέσω τῆς ἕνωσης μέ τόν Χριστό εἶναι ὁ τελικός σκοπός τοῦ ἡσυχασμοῦ. Τό βιβλίο μέ αὐτόν τόν τρόπο δημιουργεῖ πολύ μεγάλη σύγχυση. Ἐπιπλέον γίνεται ἐπανάληψη τῆς κατήχησης τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν πού ἔχει προηγηθεῖ στίς προηγούμενες τάξεις.(3)

Στήν Γ΄ Λυκείου στή σελ. 27 ὑπάρχει μία διήγηση πού ἐκθειάζει τήν αὐτοπυρπόληση ἑνός γιόγκι ὁ ὁποῖος ὑποτίθεται εἶχε γίνει φίλος τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου, ὅταν εἶχε φθάσει στήν Ἰνδία. Διαβάζω ἀπό τό τέλος : Ὁ Καλανός (τό ὄνομα τοῦ γιόγκι) «...ἀνέβηκε στό σωρό τῶν ξύλων καί κάθισε σέ στάση «yoga» διαλογιζόμενος. Καί ἐνῶ οἱ σάλπιγγες ἠχοῦσαν...ὁ σοφός ἀσκητής ζωσμένος ἀπό τίς φλόγες ἔμενε ἀτάραχος ὥσπου ἀποτεφρώθηκε. Ὁ Ἀλέξανδρος καί οἱ πολεμιστές του ἔμειναν ἔκπληκτοι...καί θαύμασαν τό ψυχικό μεγαλεῖο τοῦ τέκνου τῆς ἰνδικῆς γῆς πού ἀρνήθηκε τή δόξα καί τά ἀγαθά τοῦ κόσμου γιά νά εἰσέλθει μέ τό θάνατό του σέ ἀνώτερη, ὅπως πίστευε μορφή ζωῆς». Καί σέ αὐτή τήν τάξη ἔχουμε ἐπανάληψη στή σελ. 29 περί κάρμα, στήν 65 περί Ἄτμαν τοῦ μεγάλου Τάο, ἱστορία τοῦ Βούδα.(3)

Εἶναι λοιπόν σαφές ὅτι τά ἀνατολικά θρησκεύματα παρουσιάζονται μέ τρόπο ἑλκυστικό, καί μέ πολλές ἐπαναλήψεις ἀπό τάξη σέ τάξη. Δημιουργοῦν πλήρη σύγχυση καί εἶναι πολύ πιθανή ἡ ἐμπλοκή κάποιων παιδιῶν σέ γκουρουϊστικές ὁμάδες. Αὐτό ἔχει μία αἰτία.

Ἡ θεολόγος κ. Ἑλένη Βασσάλου ὑπεύθυνη τοῦ γραφείου αἱρέσεων τῆς ΠΕΘ σέ εἰσήγηση πού ἔκανε σέ ἡμερίδα τῆς ΕΣΤΙΑΣ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ τό 2016 ἀπεκάλυψε ὅτι τό νέο πρόγραμμα σπουδῶν τοῦ μαθήματος τῶν θρησκευτικῶν κατευθύνεται ἀπό τήν ἰαπωνική βουδιστική ὀργάνωση Αrigatou. Ἡ Arigatou τό 2000 ἐγκαινίασε τό «Παγκόσμιο Δίκτυο θρησκειῶν γιά παιδιά» καί τό 2004 δημιούργησε τό «Συμβούλιο Διαθρησκειακῆς ἠθικῆς ἐκπαίδευσης γιά παιδιά» πού θά ἀνελάμβανε τό ἔργο τῆς συγγραφῆς καί τῆς ὑλοποίησης τῶν διαθρησκειακῶν καί διαπολιτισμικῶν προγραμμάτων στά μικρά παιδιά. Στά σεμινάρια γιά τό νέο πρόγραμμα πού ἔγιναν στό Διορθόδοξο Κέντρο τῆς Μονῆς Πεντέλης ὑπό τήν αἰγίδα τοῦ ΙΕΠ ἦταν προγράμματα τῆς Arigatou καί ἐκεῖ, ὅπως γράφεται στήν ἱστοσελίδα τῆς ὀργανώσεως, οἱ συμμετέχοντες ἐκπαιδευτικοί ἀσκήθηκαν στόν διαλογισμό.(3)

Ἀπό τό ΜτΘ λοιπόν πού τά παιδιά μαθαίνουν τή θεωρία τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν περνᾶμε στήν πράξη μέ τά προγράμματα ἀγωγῆς ὑγείας. Τά δυό τελευταῖα διδακτικά ἔτη 2018-19 καί 2019-20 προγράμματα ἀγωγῆς ὑγείας πού ἔχουν ἤδη ἐγκριθεῖ, διδάσκουν στήν πράξη τόν διαλογισμό στά παιδιά, μέ διάφορες μορφές. Στόν θεματικό ἄξονα Προαγωγή Ψυχικῆς Ὑγείας Παιδιοῦ καί Ἐφήβου περιλαμβάνονται οἱ ἑξῆς παρεμβάσεις:

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤ.1 : «Η ΠΥΞΙΔΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ» (ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΥΓΕΙΑΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ).

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤ.2 : «Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΩΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ» (ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΙΔΟΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΙΕΙΝΗΣ ΑΘΗΝΑΣ).

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤ.3 : «ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΣΤΡΕΣ» – (ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ).

Ἡ πρώτη καί ἡ τρίτη παρέμβαση διδάσκουν τόν διαλογισμό καί τό ὑλικό τῆς 2ης δέν εἶναι πουθενά ἀναρτημένο ὅπως θά ἔπρεπε βάσει νόμου. Στήν 1η παρέμβαση λοιπόν στήν Γ΄, Δ΄& Ε΄ Δημοτικοῦ, διδάσκεται πιλοτικά ἕνα εἶδος βουδιστικοῦ διαλογισμοῦ, τό «mindfulness» μέ τίτλο «ἡ πυξίδα τοῦ ἑαυτοῦ μου». Τό mindfulness σύμφωνα μέ τούς ὑποστηρικτές του, εἶναι ἕνα εἶδος διαλογισμοῦ ὅπου γίνεται ὁλοκληρωτική ἐπικέντρωση τοῦ μυαλοῦ (full mind) σέ ἕνα σημεῖο (π.χ. στήν ἀναπνοή) χωρίς νά ἀσκεῖται κριτική. Μέ αὐτό τόν τρόπο θεωροῦν ὅτι βοηθάει στή μείωση τοῦ στρές, στή ρύθμιση τῶν συναισθηματικῶν ἀντιδράσεων καθώς καί σέ ἕνα μεγάλο εὖρος παθήσεων. Ὑπάρχει ὅμως καί ἡ ἀντίθετη ἄποψη ἀπό ἔγκυρες ἐπιστημονικές, ἐρευνητικές μελέτες πού ἔχουν δημοσιεύσει τά ἀρνητικά ἀποτελέσματα τοῦ mindfulness. Οἱ διάφορες ἐφαρμογές τοῦ mindfulness ἀποτελοῦν σήμερα σημαντική συνεισφορά στή βιομηχανία διαλογισμοῦ δισεκατομμυρίων δολαρίων καί αὐτός εἶναι ὁ κύριος λόγος πού ἀποσιωποῦνται οἱ πολλές του παρενέργειες. Ὅμως τά φόρουμ τοῦ Διαδικτύου ἀφθονοῦν ἀπό ἀνθρώπους πού μετά ἀπό πρακτική ἄσκηση τοῦ mindfulness, ἀναζητοῦν βοήθεια, ἐπειδή βιώνουν κρίσεις πανικοῦ, ἀκοῦν φωνές ἤ διαπιστώνουν ὅτι ὁ διαλογισμός ἔχει ἐπιδεινώσει τήν κατάθλιψή τους, ἴσως μετά ἀπό κάποια ἀρχική βελτίωση. Οἱ καταγεγραμμένες παρενέργειες σύμφωνα μέ τά πιό ἔγκυρα ἐπιστημονικά ἰατρικά περιοδικά μπορεῖ νά εἶναι ψευδαισθήσεις, μανία, ψύχωση, κατάθλιψη ἀκόμα καί αὐτοκτονία. (4)

Στόν ἴδιο θεματικό ἄξονα (Προαγωγή Ψυχικῆς Ὑγείας Παιδιοῦ καί Ἐφήβου) καί γιά ὅλες τίς τάξεις γυμνασίου καί λυκείου ἐγκρίθηκε καί διδάσκεται ἡ παρέμβαση: “ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΣΤΡΕΣ” (ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ). Βλέπουμε νά προτείνονται στίς τεχνικές χαλάρωσης ἐκτός ἄλλων ἡ Θετική Σκέψη, ὁ Διαλογισμός, ἡ Νοερή ἀπεικόνιση ἀλλά καί ἡ Προσευχή. Ὁ διαλογισμός ὅπως γνωρίζουμε εἶναι βουδιστική καί ἰνδουϊστική πρακτική καί σκοπός του εἶναι νά ἑνωθεῖ ὁ ἄνθρωπος μέ τό θεό ἑαυτό του καί νά ἀντλήσει ἀπό ἐκεῖ τίς ἀπεριόριστες δυνάμεις, πού νομίζει ὅτι βρίσκονται κρυμμένες ἐκεῖ. Αὐτό ἔρχεται σέ πλήρη ἀντίθεση μέ τήν ὀρθόδοξη θεολογία καί πίστη. Ὁ διαλογισμός παρουσιάζει ἐπίσης σοβαρές παρενέργειες σύμφωνα μέ ἔγκριτα ἐπιστημονικά περιοδικά.(5)

Παρόμοια πρακτική μέ τόν διαλογισμό εἶναι καί ἡ νοερή ἀπεικόνιση στήν ὁποία γίνεται ἰδιαίτερη ἀναφορά στή συγκεκριμένη παρουσίαση. Ἀπό ψυχιατρικῆς ἄποψης ἡ νοερή ἀπεικόνιση ἀντί νά βοηθήσει μπορεῖ νά βλάψει κάποιο ἄτομο πού ἀπορροφᾶται ἀπό τόν φαντασιακό του κόσμο καί ὑπάρχει ὁ κίνδυνος κατά τήν διάρκεια τῆς ἀτομικῆς (ὅπως προτείνεται) ἄσκησης νά ἀναδυθεῖ ἐπώδυνο ἤ ἄλλο δύσκολα διαχειρίσιμο συναίσθημα γιά τόν μαθητή, χωρίς νά ὑπάρχει διαθέσιμη ἡ βοήθεια τοῦ εἰδικοῦ ψυχικῆς ὑγείας γιά νά τό διαχειριστεῖ. (5)

Ἡ «θετική σκέψη» πού βλέπουμε ὅτι ἐπίσης προτείνεται, δέν εἶναι ἁπλά αἰσιόδοξες, παρήγορες ἤ χαρούμενες σκέψεις, ὅπως νομίζουν οἱ περισσότεροι. Εἶναι ἕνα κίνημα, πού ἐμφανίζεται ἤδη στόν περασμένο αἰώνα. Τό βασικότερο δόγμα του, εἶναι ὅτι ἡ σκέψη τοῦ ἀνθρώπου μπορεῖ νά ταυτιστεῖ μέ τήν πράξη· φθάνει νά «περάσει» καί νά κυριαρχήσει στό ὑποσυνείδητο. Τότε ἐνεργοποιοῦνται οἱ ἀπεριόριστες δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου-θεοῦ, πού μεταβάλλουν ὁποιαδήποτε ἀρνητική κατάσταση σέ θετική· ὅλα τά δυσάρεστα καί ἀρνητικά στόν κόσμο καί στόν ἄνθρωπο ἀντιμετωπίζονται μέ θετικές σκέψεις. Τό «εὐαγγέλιο» τῆς θετικῆς σκέψης ὅπως καί τοῦ διαλογισμοῦ, εἶναι αὐτό τοῦ ὄφεως «…καί ἔσεσθε ὡς θεοί...», δηλ. σώζεστε μέ τή δύναμη τοῦ ἑαυτοῦ σας καί ὄχι μέ τό ἔλεος καί τήν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.(6)

Μαζί μέ τή θετική σκέψη, τόν διαλογισμό, τή νοερή ἀπεικόνιση, καί τίς λοιπές μεθόδους ἀναφέρεται καί ἡ προσευχή ὡς μέθοδος χαλάρωσης συνεχίζοντας ἔτσι τή σύγχυση πού ἔχουν δημιουργήσει τά θρησκευτικά. Σημειώνουμε ὅτι ἡ προσευχή εἶναι τελείως ἄσχετη μέ τίς λοιπές τεχνικές καί κυρίως δέν εἶναι τεχνική. Ὅπως ἀναφέρει ὁ π. Ἀντώνιος Ἀλεβιζόπουλος: “Ὅποιος συγχέει τό διαλογισμό μέ τήν προσευχή, εἰσάγει ἐξωχριστιανική ἀντίληψη γιά τήν προσευχή καί βγαίνει ἔξω ἀπό τόν πνευματικό χῶρο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Μετατρέπει τήν προσευχή σέ "τεχνική", πού δραστηριοποιεῖ δῆθεν ἐσωτερικές δυνάμεις μέ αὐτόματες διαδικασίες, πού σέ τελική φάση δέν βρίσκονται σέ σχέση ἤ σέ ἀναφορά μέ τό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.”(7)

Ἡ Πανελλήνια Ἕνωση Γονέων γιά τήν προστασία τοῦ Ἑλληνορθόδοξου πολιτισμοῦ, τῆς οἰκογένειας καί τοῦ ἀτόμου ἔστειλε ἔγγραφα διαμαρτυρίας τό διδακτικό ἔτος 2018, γιά τόν συγκεκριμένο θεματικό ἄξονα, στά ὑπουργεῖα ὑγείας καί παιδείας γνωστοποιώντας ὅλα τά κακῶς κείμενα. Μετά ἀπό αὐτή τήν ἀλληλογραφία ἔγινε ἀπό ὅ,τι μάθαμε ἐρώτημα ἀπό τό ὑπουργεῖο παιδείας γιά τά θέματα αὐτά, πρός στήν Ἱερά Σύνοδο, ἡ ὁποία βεβαίωσε τό ὑπουργεῖο ὅτι συμφωνεῖ μέ τά γραφόμενα τῆς ΠΕΓ.

Ὅλες αὐτές οἱ ἐνέργειες δέν φάνηκε δυστυχῶς νά ἔχουν ἀκόμα κάποιο ἀποτέλεσμα. Οἱ ἀντιδράσεις καθώς καί ἡ ἐνημέρωση τοῦ κόσμου θά πρέπει νά συνεχίζονται γιά τό καλό τῶν παιδιῶν μας.

 

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1) Πρωτοπρ. Κυριακοῦ Τσουροῦ «ἀποκρυφισμός καί Ν. Ἐποχή»

www.ecclesia.gr › commitees › heresies › library › kyriakos_apokryfos

2) ΑΠΟΚΡΥΦΙΣΜΟΣ, ΓΚΟΥΡΟΥΙΣΜΟΣ, «ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ» Ἀντωνίου Γ. Ἀλεβιζοπούλου Δρ. Φιλοσοφίας

3) Μάθημα Θρησκευτικῶν ἤ νεοεποχήτικη Ἀγωγή : πρωτοπρεσβύτερου Ἰωάννη Φωτόπουλου

4) Ἔνσταση γονέων γιά ἐπικίνδυνες πρακτικές βουδιστικοῦ διαλογσμοῦ (mindfulness) στά δημοτικά σχολεῖα ἀπό τήν ΠΕΓ

5) 1.Ἀξιολόγηση τῆς ἀπάντησης τοῦ Ὑπουργείου Ὑγείας (Υ.Υ.) καί τοῦ Ἰνστιτούτου Ὑγείας τοῦ Παιδιοῦ (ΙΥΠ) γιά τήν 1η παρέμβαση “Η ΠΥΞΙΔΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ” (ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ Γ’,Δ’,Ε ΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ-MINDFULNESS)”τοῦ θεματικοῦ ἄξονα “ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥ” 2. Ἀξιολόγηση τῆς 3ης παρέμβασης “ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΧΑΛΑΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΣΤΡΕΣ”του θεματικοῦ ἄξονα “ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥ” 3. Αἴτημα ἀπόσυρσης ὅλου τοῦ θεματικοῦ ἄξονα “ΠΡΟΑΓΩΓΗ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥ” ἀπό τήν ΠΕΓ

6) ἀπό τό βιβλίο ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ-ΑΥΤΟΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ-ΣΩΤΗΡΙΑ, ἔκδ. Ἱερᾶς Μητροπόλεως Νικοπόλεως, 1991 τοῦ π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου

7) Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο τοῦ π. Ἀντωνίου Ἀλεβιζοπούλου "Διαλογισμός ἤ Προσευχή;", Ἐκδόσεις Διάλογος 

Πηγή: orthros.eu