Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος- Κιλκίς

Βλέποντας και ακούγοντας, στην Αγιά Σοφιά, αυτόν τον αχρείο ισλαμιστή, με το λευκό "σεμεδάκι" στην παλαβή κεφάλα του, τον Ερντογάν, να είναι γονατιστός, να διαβάζει προσευχές και να συμμετέχει με την γνωστή, μωαμεθανική ψευτοκατάνυξη, στο ανόμημά του, σκέφτηκα το πώς αντιμετωπίζουν οι ημέτεροι πολιτικοί την μόνη αληθινή Πίστη μας.

 (Και πόση διαφορά παρατηρείς στα πρόσωπα των οπαδών του Μωάμεθ και των πιστών του Χριστού! Από την μια, στην "προσευχή" της Παρασκευής, κατάρες, βλοσυρό, γεμάτο μίσος βλέμμα και τρίξιμο δοντιών και από την άλλη "αγαπάτε τους εχθρούς ημών", πρόσωπα, μετά την Θεία Λειτουργία, χαρούμενα, με ξεχείλισμα αγάπης. Στο τζαμί ο ιμάμης, να αφιονίζει τους οπαδούς, ανεμίζοντας το ξίφος του Ισλάμ. Στο ναό ο ιερέας, να ευλογεί τους πιστούς, με τον σταυρό του Χριστού).

Δεν θυμάμαι ποτέ να άκουσα Έλληνα πρωθυπουργό, να ομολογήσει ότι είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Να εκστομίσει στο βήμα της Βουλής μια φράση που ακούς από απλούς ανθρώπους, όταν τους κυκλώνουν, "ώσπερ μέλισσαι κηρίον", οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες της ζωής. "Έχει ο Θεός". "Η Παναγία να βάλει το χέρι της". "Με την βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε". Ποτέ!!

Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρωθυπουργό ή υπουργό, να προσέρχεται στην Θεία Λειτουργία, τις επετειακές ημέρες του Ευαγγελισμού ή του εορτασμού του "ΟΧΙ", από νωρίς, όρθρου βαθέως, να εκκλησιαστεί σαν χριστιανός. Καταφθάνουν στην δοξολογία, με τις καραμούζες και τα τύμπανα - εν χορδαίς και οργάνοις - να ωρύονται, αναγγέλλοντας την άφιξή τους, και με την ασθμαίνουσα κουστωδία τους να συμπεριφέρεται λες και βρίσκεται σε κέντρο διασκεδάσεως. Ποτέ!!

Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρωθυπουργό ή και υπουργό να κάνει μετάνοιες σε μια εικόνα της Παναγίας ή σε μια λειψανοθήκη αγίου. Ποτέ!!

Ντρέπονται, δεν πιστεύουν σ' αυτό που είναι καύχημα και απαντοχή μας: η Εκκλησία του Χριστού. Είναι άθεοι, μασόνοι ή αδιάφοροι λόγω διαφθοράς και ηθικής κατάπτωσης.

Βλέπουν την πίστη του λαού σαν ένα μουσειακό κατάλοιπο, μια αξιοπερίεργη, γραφική εμμονή στο παρελθόν. Η Ορθοδοξία γι' αυτούς είναι θρησκοληψία και σκοταδισμός, όταν κυβερνά η αριστερόμυαλη ασημαντότητα ή κρατική επιχείρηση που φέρνει έσοδα, όταν προϊσταται ο νεοφιλελεύθερος κοτζαμπασιδισμός.

Άκουγα αυτές τις ημέρες τα σπαραξικάρδια, φαρισαϊκά μυξοκλάματα των τηλεοπτικών καναλιών για την "ιεροσυλία στην Αγιά Σοφιά". Μάλιστα. Μα η Μεγάλη Εκκλησία παραπέμπει στο Βυζάντιο, στην αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως. Άρα, εφ' όσον κλαίνε με μαύρο δάκρυ, παραδέχονται ότι είμαστε απόγονοι των Βυζαντινών, δικά μας ήταν για χρόνους και καιρούς τα κλέη των βυζαντινών. Δεν γίναμε κράτος και μετά έθνος, το Εικοσιένα, όπως διατείνεται η νεοταξική λέπρα των πανεπιστημίων. Οπότε…

Για χίλια εκατό χρόνια ακούγονταν στον ναό ψαλμωδίες και ύμνοι προς την Σοφία τους Θεού. Γιατί; Διότι είχε αυτοκράτορες πιστούς, Χριστιανούς Ορθοδόξους, που καμάρωναν για την πίστη τους. Γι' αυτό επέζησε για τόσους αιώνες, θαύμα πραγματικό,  η αυτοκρατορία. " Σταυρός νικά", διαλαλούσαν στις μάχες και συνέτριβαν στα στίφη των ασεβών.

Στην μόνη σωζομένη υπογραφή του τελευταίου, μαρτυρικού αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, διαβάζουμε: "Κωνσταντίνος, εν Χριστώ τω Θεώ, πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ των Ρωμαίων, ο Παλαιολόγος". Έτσι υπέγραφαν όλοι οι αυτοκράτορες. Πρώτα ομολογία πίστεως στον Χριστό και κατόπιν το περίοπτο αξίωμα.

Γράφει ο Κόντογλου: " Απάνω στο Βυζάντιο ήταν γραμμένος ο λόγος του Παύλου: ο καυχώμενος, εν Κυρίω καυχάσθω. Όλες οι καρδιές, από τον βασιλιά ως τον πιο φτωχό καντηλανάφτη ή βαρκάρη ή στρατιώτη ή ξωχάρη, αυτά τα λόγια είχανε μέσα. Η προσευχή ήτανε η ζωή τους….

 Ο Νικηφόρος Φωκάς έκανε κάθε μέρα την προσευχή του και στον πόλεμο φορούσε από μέσα, κάτω από τον θώρακά του, ένα παλιόρασο του θείου του Γεωργίου του εν Μαλεώ, που είχε αγιάσει, για να τον φυλάγει. Ο Αλέξιος Κομνηνός, όποτε ήταν να πάγει σε καμμιά εκστρατεία έβαζε τα πολεμικά του σχέδια κάτω από την αγία τράπεζα της Αγιά- Σοφιάς και όλη την νύχτα προσευχότανε γονατιστός απάνω στα σκαλοπάτια του ιερού και το πρωί έπαιρνε το σχέδιο που έβγαινε κάτω από το σκέπασμα της αγίας τράπεζας, γιατί πίστευε πως του το έδινε ο αρχάγγελος Μιχαήλ. Ο Ιωάννης Τσιμισκής γονάτιζε σαν παιδί μπροστά στην αγία τράπεζα της Αγιά-Σοφιάς, παρακαλώντας με δάκρυα να του δώσει ο Θεός έναν φύλακα άγγελο, που να τον φωτίζει κατά τον πόλεμο. Όσο σφίγγεται το Βυζάντιο από τους βαρβάρους, κι όσο η ψυχή υποφέρνει και πονά, τόσο γυρίζει τα μάτια κατά τον ουρανό. Ο βασιλιάς Θεόδωρος Δούκας ο Λάσκαρις, συνέθεσε τον Μέγα Παρακλητικό Κανόνα στην Παναγία, που είναι γεμάτος από συντριβή, ταπείνωση και πίστη. Ο Λέων ο Σοφός εποίησε τα εξαίσια Εωθινά, που ψάλλονται στον Όρθρο κάθε Κυριακή και ο γιος του Κωνσταντίνος εφιλοτέχνησε τα Εξαποστειλάρια". ("Μυστικά άνθη", σελ.97-98, εκδ."ΑΣΤΗΡ"). Ο Ιουστινιανός έγραψε τον θεολογικότατο ύμνο "ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού". Ενώ είχε ιδρύσει 67 μοναστήρια μόνο μες στην Πόλη, γιατί ορθόδοξος σημαίνει  φιλομόναχος και φιλακόλουθος. Έχουμε αυτοκράτορες αγίους και πάνω από 10 αυτοκρατόρισσες, αυγούστες, που κοσμούν το Συναξάρι της Εκκλησίας. Στην Αγιά Σοφιά πήγαιναν για προσευχή όταν κινδύνευε η αυτοκρατορία και όχι στην Μέρκελ ή στην διεθνή κοινότητα οι κυβερνήτες των Ελλήνων της Ρωμανίας. (Και η παρακμή ξεκίνησε όταν άρχισαν οι συμμορίες του Πάπα να λεηλατούν και  να καταστρέφουν… σταυροφορικώς. Μετά το 1204, πάλεψε η αυτοκρατορία μας, αλλά την έπνιξαν οι αντίχριστοι από Δύση και Ανατολή).

Στην νεότερη ιστορία μας να μνημονεύσουμε τον Καποδίστρια, που τον δολοφόνησαν έξω από τον ναό του αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο, ώρα 6:35 π.μ. Διάβαζε τον Εξάψαλμο ο κυβερνήτης, εκκλησιαζόταν συνεχώς, αληθής Ορθόδοξος Έλληνας. "Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται είναι ο απόλυτα έντιμος άνθρωπος και τέτοιος είναι ο Καποδίστριας " έλεγε ο Μέτερνιχ. Το 1811- ως ακόλουθος της ρωσικής πρεσβείας - ολόκληρη η αυστριακή αστυνομία τον παρακολουθεί μήπως ανακαλύψουν σκάνδαλα. Εις μάτην, γιατί ενώ οι άλλοι διπλωμάτες έτρεχαν σε διασκεδάσεις και χαμαιτυπεία, ο Καποδίστριας πήγαινε σε ορθόδοξους ναούς να προσευχηθεί. Γι' αυτό τον σκότωσαν….Ο Καποδίστριας ήταν "βυζαντινός", ταίριαζε απόλυτα στην απαρίθμηση του Κόντογλου με τους πιστούς αυτοκράτορες. Μετά από αυτόν ήρθε η ζοφώδης ξενοκρατία, κομματοκρατία και υποτέλεια που συνεχίζεται και έχει ενταθεί στις μέρες μας.

Και ας το γνωρίζουμε αυτό "Θεού πρόσωπο" το κράτος μας δεν θα δει, αν δεν αποκτήσει κυβερνήτες πιστούς εν Χριστώ τω Θεώ. Η Πατρίδα θα λάμψει, όταν ακούσουμε πρωθυπουργό της Ελλάδος, να ζητά ένα, και συγγνώμη για την φράση, ένα άγιο…ρουσφέτι. Ποιο; "Ταις πρεσβείες της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς" και την Πατρίδα μας.

 

 

http://thriskeftika.blogspot.com/2020/07/blog-post_56.html

 

 





«Ο καθείς την μύξα του για βούτυρο την έχει»
παροιμία


Κανάλια τηλεοπτικά κλείνουν, ξανανοίγουν, καινούργια εμφανίζονται και το μόνο που δεν αλλάζει, είναι τα σκύβαλα της δημοσιογραφίας. Κλείνει ο σταθμός, υποθέτεις ότι γλιτώσαμε από έναν βάτραχο της παραπληροφόρησης και , αίφνης, ξετρυπώθηκε, τον αντικρίζεις να καμαρώνει κάποια ημέρα ως παρουσιαστής ενημερωτικής εκπομπής. Και παραμένει ο ίδιος, η κόπρος του Αυγεία επανήλθε. Ο αυλοκόλακας γελωτοποιός στη θέση του. Η ημιμαθής αναξιοπρέπεια στο πόστο της. (Αναρωτιόταν ο Ιγνάσιο Ραμονέ δημοσιογράφος και πανεπιστημιακός στο περισπούδαστο βιβλίο του «Η τυραννία των ΜΜΕ», σελίδα 84: «Για ποιο λόγο κατέρρευσε η ευγενής αντίληψη για την δημοσιογραφία; Πώς περάσαμε από ένα είδος εξύμνησης του δημοσιογράφου, του ήρωα της σύγχρονης κοινωνίας στα τέλη της δεκαετίας του ’70, στη σημερινή κατάσταση όπου, έχοντας γίνει το “νέο τσοπανόσκυλο”, κατέχει την πρώτη θέση στην κλίμακα της ντροπής;).

Τώρα με την απάτη του «μένουμε σπίτι» επιστρατεύτηκαν τα «λαμπερά» όργανα της προπαγάνδας. Στις μεγάλες τρικυμίες ξεβράζονται τα κονσερβοκούτια και τα σκουπίδια. Ο λαός έπρεπε να τρομοκρατηθεί, να καθηλωθεί, να ενοχοποιηθεί. Οι ναοί να κλείσουν χωρίς αντιδράσεις. Ιερείς και πιστοί να απειληθούν. Το μυστήριο της Θείας Κοινωνίας να ποινικοποιηθεί. Τα παράνομα πρόστιμα να κάμψουν όσους τολμούν. Οι ψυχές να μαυρίσουν ώστε να υποκύψουν. (Και ως γνήσια κακέκτυπα της Ευρώπης βάζουμε πάνω σε μια καρότσα, μια λαϊκή αοιδό να μετριάσει τον πόνο μας. Ψαλμωδίες να μην ακούγονται και καμπάνες μόνο. Ζουρνάδες και νταούλια επιτρέπονται. Τι να πει κανείς; Συνθήκες χειρότερες και από την προηγούμενη γερμανική Κατοχή. Και γι’ αυτές τις βρωμοδουλειές, που δεν τις κάνει ένας έντιμος και σοβαρός άνθρωπος, κλήθηκαν τα συνήθη «ασκιά γιομάτ’ αγέρα», οι θεομπαίχτες της τηλοψίας. Δημοσιογράφοι, ηθοποιοί, τραγουδιστές, αθλητές. Οι ευφημιστικώς λεγόμενοι διανοούμενοι και καλλιτέχνες, οι ευτελείς δούλοι της εξουσίας. Αυτούς που προσκαλεί, με το αζημίωτο, να εξωραϊσουν τις πονηρίες και τις παλιανθρωπιές της. Οι ίδιες και οι ίδιες θλιβερές ασημαντότητες και αμολούν τις σπουδαιοφανείς τιποτολογίες τους.

Ο Ευαγγελάτος, που απειλούσε περίπου με ανασκολπισμό όσους δεν θα κάνουν, όταν βγει, το εμβόλιο, η κ. CIA και όλο το συνεργείο εγκωμιαστών της κυβέρνησης του «σκάι», που παραδίδουν μαθήματα για το τι σημαίνει «τσοπανόσκυλο» της εξουσίας, o Xατζηνικολάου, που δίκαζε και καταδίκαζε τον μητροπολίτη Κυθήρων με αγενέστατες φωνασκίες και απρεπέστατες, για το ήθος του σεβάσμιου Επισκόπου, τσιρίδες. Ο Καράμερος, ο Καμπουράκης, που ζητούσε την κεφαλή του π. Γεωργίου Σχοινά επί πίνακι, γιατί κοινώνησε κόσμο και όλοι οι ποικιλώνυμοι παρδαλοί και παρδαλές των ελαφρών προγραμμάτων τύπου Λιάγκα, Ελένης, Κούλας, Τούλας και Σούλας που τρομοκρατούσαν και χειραγωγούσαν νυχθημερόν τον λαό. Κι από κοντά ηθοποιοί και τραγουδιστές, με το ύφος του πολυδιαβασμένου, με τον «ήπιο» και «ευπρεπή» σχολιασμό και τις θολοκουλτουριάρικες ανοησίες και παροτρύνσεις τους-άπαντες έχοντας πίσω τους μια βιβλιοθήκη, για να μας πείσουν για την ευρυμάθειά και την σοφία τους. Οι άνθρωποι του πολιτισμού, όπως αρέσκονται να τους αποκαλούν, που δεν βρήκε κανένας τους σχεδόν, να υποστηρίξει την κατασυκοφάντηση της Εκκλησίας και όσων λειτουργών της τίμησαν το πετραχήλι τους.

Βιβλιοθήκες που βλέποντάς τες θυμήθηκα κάτι από την αρχαία γραμματεία. Ο Λουκιανός-σκέτο-ο Σαμοσατεύς, είχε συγγράψει ολόκληρη πραγματεία με τίτλο: «προς τον απαίδευτον και πολλά βιβλία ωνούμενον». Το ρήμα «ωνούμαι» σημαίνει αγοράζω. Από δω τα «ώνια» και τα παντοειδή …ψώνια.

Ο γενναίος Λουκιανός είχε το θάρρος να στιγματίσει τους τότε ρωμαιόδουλους διανοούμενους της εποχής του, τους, κατά Κικέρωνα «Γραικύλους», χαρακτηρίζοντάς τους αγύρτες-«γόητες»-απατεώνες και αερολόγους-«φληνάφους και λήρους»-όργανα τυφλά της εξουσίας διεφθαρμένους, χαμερπείς και γλοιώδεις. Μάλιστα με σκληρότατη γλώσσα στο βιβλίο του «Αλιεύς ή αναβιούντων,» θα γράψει. (Το αφήνω αμετάφραστο). : «Οργιλώτεροι μεν των κυνιδίων όντες, δειλότεροι δε των λαγωών, κολακευτικότεροι των πιθήκων, ασελγέστεροι των όνων, αρπακτικώτεροι των γαλών, φιλονεικότεροι δε των αλεκτρυόνων». (603).

Τα ίδια δεν γινόταν και με τα εγκληματικά μνημόνια, τα οποία θεωρούσαν περίπου ευλογία για την πατρίδα μας. Τα μνημόνια που αποδεκάτισαν την νεολαία μας, στέλνοντας τον ανθό της πατρίδας στα ξένα, βυθίζοντας στην φτώχεια χιλιάδες Έλληνες.

Θυμάμαι κάποιον Ιορδάνη, να μας απειλεί ότι θα πεθάνουμε από την πείνα, την έλλειψη φαρμάκων και βενζίνης αν δεν υποδουλωθούμε στους αμετανόητους καταστροφείς λαών, Γερμανούς. Δεν χάθηκε. Βρήκε βήμα τηλεοπτικό, γιατί, είπαμε, κάτι τέτοιους τους «αξιοποιούν» οι εξουσίες για την εξαπάτηση του λαού.

Στο θέμα της Μακεδονίας, στην μεγαλύτερη προδοσία όλων των αιώνων, τα ίδια. Αυτοί που τώρα λιβανίζουν τον Μητσοτάκη, τότε προσκυνούσαν τον Τσίπρα. Αγνόησαν και συκοφάντησαν τα συλλαλητήρια, υιοθετώντας την κυβερνητική προπαγάνδα περί ετερόκλητου όχλου, τα εκατομμύρια των Ελλήνων πολιτών που βγήκαν αυθόρμητα στους δρόμους και τις πλατείες για όσια και ιερά. (Και μόνο που ονοματίζουν αναίσχυντα τα Σκόπια «Βόρεια Μακεδονία», όλος αυτός ο συρφετός των εξωνημένων προπαγανδιστών θα έπρεπε να διαγραφούν από τους δέκτες μας και αυτοί και τα κανάλια τους).

Τα ίδια στο φλέγον θέμα της λαθροεισβολής. Χρόνια και χρόνια ασύστολη προπαγάνδα και προβολή του βίαιου εποικισμού της πατρίδας από τις ορδές των μωαμεθανών. Και Νόμπελ Ειρήνης και ασυνόδευτα γυναικόπαιδα και πρόσφυγες από χώρες όπως η Αλγερία και το Μαρόκο. Και όποιος τολμούσε να διαφωνήσει «ουαί και αλλοίμονο». Φασίστας, ρατσιστής, χρυσαυγίτης, ναζιστής. Όταν είδαν στο Έβρο τους «πρόσφυγες και τους μετανάστες» να πετούν στις ένοπλες δυνάμεις μας τις δακρυγόνες «κουτσουλιές» των Τούρκων, να υβρίζουν την χώρα μας και ο λαός να αγριεύει, φόρεσαν το προσωπείο του πατριώτη. Μέχρι να πάρουν πάλι εντολές και να γυρίσουν στις κλαψιάρικες, υποκριτικές και εμετικές θρηνωδίες τους. ( Πόσα και πόσα εξυμνητικά σχόλια υπέρ της Τουρκίας και του κρετίνου Ερντογάν δεν ακούγαμε όλα αυτά τα χρόνια από τα δημοσιογραφικά γιουσουφάκια. Για έναν φανατικό τζιχαντιστή πρόκειται, που πέρασε τα νιάτα του σε ισλαμικές σχολές μίσους και περιφρόνησης των Χριστιανών και εξύμνησης του «μεγαλείου» των Τούρκων και του Ισλάμ και τίποτε άλλο. Όπως όλοι οι δικτάτορες της ιστορίας –ο Μουσολίνι για παράδειγμα- θα έχει το τέλος που του αξίζει. Στην αγχόνη με το κεφάλι ανάποδα).

Να κλείσω με αυτό που γράφει ο Ραμονέ στον επίλογο του προαναφερόμενου βιβλίου του: «Κάνουν μεγάλο λάθος οι πολίτες που πιστεύουν πως μπορούν να ενημερώνονται σοβαρά καθισμένοι άνετα στον καναπέ τους». Αυτό μάλλον είναι εξημέρωση και όχι ενημέρωση…

Δημήτρης Νατσιός
δάσκαλος-Κιλκίς

Θλιβερή και επώδυνη η είδηση της μετατροπής της Αγίας Σοφίας σε τζαμί.

Συγχαίρω α) την τουρκάλα Βουλευτή ΧΙΟΥΝΤΑ ΚΑΓΙΑ, η οποία είχε το κουράγιο να υποστηρίξει δημοσίως, ότι η Αγία Σοφία πρέπει να λειτουργήσει για τον σκοπό που κτίστηκε, δηλαδή ως Εκκλησία!

β) τον μουφτή της Κομοτηνής ΧΑΛΗΛ ΤΖΙΧΑΝΤ, ο οποίος δήλωσε με παρρησία το αυτονόητο, ότι η Αγία Σοφία είναι χριστιανικός Ναός και ότι διαφωνεί στην μετατροπή της σε τζαμί.

γ) τον τούρκο νομπελίστα ΟΡΧΑΝ ΠΑΜΟΥΚ, που σχολίασε απογοητευμένος αυτήν την μετατροπή και ΟΣΟΥΣ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ διακινδυνεύοντες φωνάζουν εναντίον της απόφασης, έστω και αν δεν ακούγονται, απ’ όσους με περισσή έπαρση αποφασίζουν και διατάσσουν.

Ακόμη με συγκινούν οι δηλώσεις συμπαραστάσεως, προς την Πατρίδα μας, εκ μέρους των ισχυρών της γης, στο βαθμό που δεν είναι μόνον ωραία, αλλά κούφια και ανέξοδα λόγια, τα οποία, ενώ δεν αλλάζουν τα τετελεσμένα, μας δημιουργούν επικίνδυνες ψευδαισθήσεις.

 

 

 

https://eviathema.gr/evoia/o-mitropolitis-chalkidos-chrysostomos-gia-tin-metatropi-tis-agias-sofias-se-tzami/

Μεγάλη λύπη και προβληματισμό μας έφερε η δοκιμασία τόσον του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας και Παξών κ. Νεκταρίου, όσον και του Αιδεσιμολογιωτάτου π. Γεωργίου, εφημερίου του Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου στο Κουκάκι. Κάποιοι ονόμασαν την ενέργειά τους κακούργημα(!).

Ο αγαπητός αδελφός Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος, είναι ένας λαμπρός Ιεράρχης, ευγενής και διακριτικός, με θυσιαστική αγάπη. Δεν αγωνίζεται και δεν φροντίζει για την υγεία του ποιμνίου του;

Δεν γνωρίζει τα όσα υποδεικνύουν οι υπεύθυνοι για την υγεία του λαού; Αγνόησε ποτέ τους χριστιανούς του; Μόνο οι λαϊκοί φροντίζουν για την υγεία των συνανθρώπων τους και οι κληρικοί, που καθημερινώς θυσιάζονται, δεν γνωρίζουν και δεν φροντίζουν;

Και ο αγαπητός πατήρ Γεώργιος, είναι ιερεύς με περγαμηνές, με μεγάλο κοινωνικό έργο για τη βοήθεια πτωχών και αδυνάτων, με ιδιαιτέρα προσφορά στη νεότητα.

Επειδή προσέφερε, και μάλιστα έξω από τον Ιερό Ναό, το Πανάγιο Σώμα και Αίμα του Χριστού σε έναν ή δύο νέους, επιβάρυνε ή διακινδύνευσε την υγεία των συνανθρώπων του;

Όταν στις τράπεζες και τα “σούπερ μάρκετ” υπάρχουν «ουρές» συνανθρώπων μας, εκεί δεν ανησυχούν οι φωνασκούντες; Μας φοβίζη η διακριτική και κατά πάντα σώφρονα διακονία των κληρικών, οι οποίοι πονάνε για την σωτηρία των πιστών;

Ας σοβαρευθούμε! Η αιτία όλων αυτών είναι η ανειλικρινής πολεμική κατά του Χριστού μας, των Αγίων, των χαριτοβρύτων Μυστηρίων και της ορθοδόξου Εκκλησίας γενικότερα.

Ποτέ δεν περιμέναμε να βγουν από τον Άδη τόσες φωνές οι οποίες, με τόσο πάθος, να συκοφαντούν, να ειρωνεύονται και να διακωμωδούν το πανάχραντο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Μπορεί με την υψηλοφροσύνη τους να θεωρούν τους εαυτούς τους ανωτέρους. Να θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο και από τους κολοσσούς της επιστήμης, της σοφίας, της αγιότητος και της θυσίας, όπως τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο, τον ιερό Χρυσόστομο, τον άγιο Φώτιο, τον άγιο Νεκτάριο, τον άγιο Κοσμά τον Αιτωλό.

Ξεχνούν, όμως, όσοι πολεμούν το άγιο Ποτήριο, ότι ζουν στην ορθόδοξο Ελλάδα, την ποτισμένη με αίματα πατέρων, μαρτύρων, νεομαρτύρων.

Ξεχνούν, ότι εκείνοι έχυσαν το αίμα τους για το Σώμα και το Αίμα του Χριστού.∙ Ξεχνούν, ότι ζουν στα χώματα όπου έζησαν θαυματουργοί άγιοι, οι οποίοι με τις προσευχές τους έσωσαν τον τόπο μας από λοιμικές νόσους, όπως ο άγιος Σπυρίδων, ο άγιος Χαράλαμπος, ο άγιος Νικηφόρος ο λεπρός, κ.α.

Πώς να μην προσφέρη το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας ο Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος, όταν ζη κοντά στον άγιο Σπυρίδωνα, τον φρυκτωρό του Αγίου Θυσιαστηρίου, κοντά σ’ εκείνον που έσωσε την Κέρκυρα πολλές φορές από λοιμικές νόσους..!

Και πώς να μην κοινωνήσει τους νέους ο πατήρ Γεώργιος, όταν ζει την αλήθεια η οποία βεβαιώνει ότι μόνο με τη μυστηριακή ζωή οι νέοι γίνονται προσωπικότητες με γενναιότητα, ότι μέσα απ’ τη μυστηριακή ζωή γεμίζουν με αληθινή ειρήνη, χαρά, δύναμη για πρόοδο..!

Αλήθεια, όσοι πολεμούν σήμερα την Θεία Κοινωνία, μπορούν να μας αναφέρουν ένα νέο ή μία νέα, οι οποίοι ενώ έχουν συνειδητή μυστηριακή ζωή να είναι π.χ. ναρκομανείς ή να γίνονται ήρωες των καταστρεπτικών επεισοδίων που δημιουργούν οι χωρίς Χριστό νέοι και ταλαιπωρούν τόσο την κοινωνία μας;

Και κάτι άλλο. Ερωτούμε τους πολεμίους της Θείας Κοινωνίας: ποιός νόμος και ποιά διάταξη απαγορεύει την προσφορά της Θείας Κοινωνίας; Αφού τηρούνται οι προβλεπόμενες προφυλάξεις, γιατί αγωνιούν και θέλουν να απαγορεύσουν την Θεία Κοινωνία;

Πονούμε, αλήθεια, γιατί βλέπουμε τόση εχθρότητα, τόσο πόλεμο, τόση συκοφαντία για τον Εσταυρωμένο Κύριο. Πονούμε, γιατί σκεπτόμαστε το κατάντημα όλων εκείνων που πολέμησαν τον Αναστάντα Θεάνθρωπο Κύριο. Χάθηκαν, ξεχάστηκαν, όσο και αν νόμιζαν ότι ήταν μεγάλοι κατά κόσμον.

Σκεπτόμαστε τί λόγο θα δώσουμε όλοι μας, επειδή στερούμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας από τους πιστούς τις ημέρες του Πάσχα;

Εγώ έδωσα το Αίμα μου για τη σωτηρία σας, θα μας πει ο Κύριος, κι εσείς με αρνηθήκατε για τη σωματική σας υγεία… «χωρίς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ιω. ιε΄ 5).

Θα ήθελα να συγχαρώ τον Σεβασμιώτατο άγιο Κερκύρας, όπως και τον πατέρα Γεώργιο, για την ομολογία τους και την φροντίδα τους για την σωτηρία των χριστιανών.

Επίσης, να ευχηθώ αληθινή μετάνοια σε όλους μας, κληρικούς και λαϊκούς. Αντί να θρηνήσουμε για την αποστασία μας, πολεμούμε τον Τριαδικό Θεό μας.

Μπορεί κάποιοι να γελάσουν και να ειρωνευτούν τις απλές αυτές σκέψεις. Δικαίωμά τους. Η αλήθεια, όμως, είναι μία. Ο Χριστός είναι ο Εσταυρωμένος και Αναστάς Θεός, ο Λυτρωτής μας. Ας περιμένουν κάποιοι και θα το δουν.

Καλή Ανάστασι σε όλους μας. Οι αληθινοί χριστιανοί δεν πτοούνται.

Ο Χριστός «ἐξῆλθε νικῶν καὶ ἵνα νικήσῃ» (Αποκ. στ΄ 2). «Ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καὶ ὁ ρυπαρὸς ρυπαρευθήτω ἔτι, καὶ ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καὶ ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι» (Αποκ. κβ΄ 11). «Ναὶ ἔρχομαι ταχύ. Ἀμήν, ναὶ ἔρχου Κύριε Ἰησοῦ» (Αποκ. κβ’ 20).

Μαζί με τον Χριστό κι εμείς!

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

 

https://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/36518-aitolias-sugxairo-ton-mitropoliti-kerkuras-kai-ton-p-georgio-gia-tin-omologia-tous