Οι Κληρικοί της Πόλεως και της Ιεράς Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων, συμμετέχοντες κατ' αυτάς σε προγραμματισμένες, κατά τόπους και Αρχιερατικές Περιφέρειες, Ιερατικές Συνάξεις και πληροφορηθέντες από τα Μ.Μ.Ε. τα νέα μέτρα, που, όπως είπαν πρόκειται να ανακοινωθούν σήμερα 5-11-2020 για την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, εκφράζοντες και τις θέσεις των ευσεβών Χριστιανών μας, δηλώνουμε ότι είμαστε αντίθετοι σε τυχόν κλείσιμο των Εκκλησιών και στην τέλεση ιερών ακολουθιών κεκλεισμένων των θυρών.

Θλιβόμαστε δε βαθύτατα, διότι σε όσα προαναγγέλλονται, δεν φαίνεται να προβλέπεται, μεταξύ των επιτρεπομένων μετακινήσεων για τα αναγκαία προς τη ζωή, ούτε καν η μετάβαση στους Ιερούς Ναούς για προσκύνημα.

Είναι γνωστό και αδιαμφισβήτητο ότι η υγεία του ανθρώπου δεν αφορά μόνον την καλή λειτουργία και ευεξία του σώματος, αλλά και την ψυχική του κατάσταση. Και αυτή η δεύτερη πολύ έχει υποτιμηθεί και δοκιμασθεί τελευταία.

Για το Ιερατικό Συνέδριο

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† ο Χαλκίδος Χρυσόστομος

 

https://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/40326-antithetoi-se-tuxon-kleisimo-ton-ekklision-oi-klirikoi-tis-im-xalkidos

 

xalkidos22

 

Του Μητροπολίτου Χαλκίδος Χρυσοστόμου


α. Αδικήθηκε απ´ εκείνους που μάλλον έχουν χάσει το μέτρο και φωτογραφίζουν τα πάντα μέσα στην λατρεία της Εκκλησίας.

Μερικές φορές φωτογραφίζονται, ακόμη και το άγιο Δισκάριο, το άγιο Ποτήριο και η αγία λαβίδα, με το περιεχόμενό τους! (Το ίδιο λάθος κάνουν και θρησκευτικά περιοδικά και θρησκευτικοί ιστότοποι! Αλήθεια σκεφθήκαμε τί τύχη έχουν αυτά τα έντυπα με αυτές τις εικόνες και πού καταλήγουν;)

Δεν αμφισβητώ την καλή τους πρόθεση, αλλ' ουκ έξεστι! Τέτοιες στιγμές δεν φωτογραφίζονται και δεν δημοσιεύονται.

Καλόν, μάλιστα, είναι να θυμηθούμε και την σχετική προτροπή του Κυρίου μας και να προστατεύουμε, ιδίως στην εποχή μας, τα άγια και τους μαργαρίτες! (Ματθ. ζ΄, 6).

β. Αδικήθηκε από μέσα μεταδόσεως πληροφοριών, που παρουσίασαν «το έγκλημα»! του Υπουργού και στηλίτευσαν το κακό παράδειγμα, που δίνει στους Πολίτες. Αλήθεια, ποιό έγκλημα και ποιό κακό παράδειγμα;

Ο άνθρωπος, όπως φαίνεται σε άλλες φωτογραφίες, φορούσε την μάσκα και μέσα στην Εκκλησία και προφανώς την έβγαλε για να κοινωνήσει! Υπάρχει απαγόρευση για την θεία Κοινωνία;

Ωστόσο, όμως, δεν είμαστε τόσο αφελείς να πιστεύσουμε ότι στόχος εκείνων που τον κατέκριναν ήταν ο ή μόνον ο Υπουργός.

Στόχος ήταν και είναι κυρίως το άγιο Ποτήριο και η θεία Κοινωνία!

Δεν μας είπαν όμως οι κατακρίνοντες, που περισσότερο φαίνεται να είναι αντι-κείμενοι και όχι αντικειμενικοί, πόσοι άνθρωποι νόσησαν από την θεία Κοινωνία, από τότε που χαλάρωσαν τα μέτρα και κοινώνησαν πάμπολλοι άνθρωποι;

γ. Αδικήθηκε, απ´ εκείνους που δεν είχαν την τόλμη να τον στηρίξουν! Μπορούσαν να πουν το απλό, ότι ο κ. Υπουργός φορούσε την μάσκα προστασίας, αλλά την έβγαλε για να κοινωνήσει! Η θεία Κοινωνία δεν είναι απαγορευμένη!

Αφού δεν είπαν αυτό το απλό, που είναι αληθινό, γιατί προφανώς φοβήθηκαν την μανιώδη αντίδραση κάποιων και μερικών δημοσιογράφων, έτοιμων να «κρεμάσουν» με τα μανταλάκια της χλεύης και να εξοστρακίσουν όποιον εκδηλώνει αγάπη προς την Εκκλησία, πώς να περιμένουμε να πουν και το επίσης αληθές ότι δεν δικαιούνται, στην Δημοκρατία, μόνον οι άπιστοι και οι άθεοι να κάνουν τις επιλογές τους και να τις δηλώνουν ελεύθερα, αλλά δικαιούνται και οι πιστοί, να πιστεύουν;

Άραγε ο προβλεπόμενος από το Νόμο σεβασμός προς «το διαφορετικό», δεν περιλαμβάνει και τον οφειλόμενο σεβασμό προς τους πιστούς;

δ. Αδικήθηκε, όμως, τουλάχιστον προς στιγμήν, και από τον ίδιο του τον εαυτό, ο κύριος Υπουργός, διότι δεν υποστήριξε την πράξη του με το όποιο κόστος, αλλά έσπευσε να κάνει την γνωστή δήλωση! (Ματθ. ι΄, 32).

Δεν τον κατακρίνω, Θεός φυλάξοι, διότι «ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέση!» (Α΄ Κορινθ. ι΄, 12). Προβληματίζομαι, όμως, και ανησυχώ σοβαρά, όταν, σε εποχή Δημοκρατίας, ένας Υπουργός αισθάνεται την ανάγκη να κάνει δήλωση μετανοίας!!!

Έρχεται στο νου μου ο πανικός του Αποστόλου Πέτρου και η δειλία του, από την τρομοκρατία των Ιουδαίων κατά του Ιησού και των μαθητών Του.... Τρομαγμένος ο Απόστολος, ακόμη ενώπιον μιας παιδίσκης!!! αρνήθηκε τον Χριστό!

Και, βέβαια, εξελθών έξω (έχει σημασία, νομίζω, η έξοδος αυτή) έκλαυσε πικρώς (Λουκ. κβ΄, 54-62) και μετανοημένος αποκαταστάθηκε από τον Κύριο, που, ευτυχώς, είναι φίλος όλων των μετανοούντων! (Ιωάν. κα΄, 15). Φίλος των μετανοούντων όλων των εποχών!

ε. Ενδεχομένως, να αδικήθηκε και από μένα, με τούτη την αναφορά μου. Αν έτσι το αισθάνεται, του ζητώ να με συγχωρέσει.

Τελειώνοντας, θεωρώ πως χρέος όλων μας και ουσιαστική συμβολή στην προστασία της υγείας μας είναι και η υπεράσπιση της αληθινής ελευθερίας! Της Αλήθειας! και ασφαλώς της σοβαρότητος!

 

 

https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/39582-xalkidos-xrusostomos-adikithike-pragmati-o-k-upourgos-pou-koinonise

Γράφει ο π. Στυλιανός Εμμ. Καρπαθίου στην Romfea.gr
Θεολόγος Ψυχίατρος, Δρ Βιοηθικής


Ένας θορυβώδης πρωτοφανής συναγερμός εδώ και μήνες τείνει να εξουδετερώσει τη ζωντάνια της κοινωνικής μας δυναμικής, σχεδόν σε παγκόσμιο επίπεδο, με αφορμή μια συνήθη ιογενή επιδημία από τον ιό covid-19.

Οι κοινωνικές σχέσεις τσακίσθηκαν, το χαμόγελο σταμάτησε να ανθεί στα χείλη των ανθρώπων, η λαχτάρα για συμπαράσταση στον ασθενή, που μέχρι πριν λίγο διαφημιζόταν ως υψηλός αλτρουισμός, εξαερώθηκε, με αποτέλεσμα ο συνάνθρωπος, που εμφανίζει μια απλή πυρετική κίνηση, να στιγματίζεται και να αντιμετωπίζεται αυθωρεί ως μίασμα θανατικό.

Κυβερνήτες και στρατευμένοι επιστήμονες έχουν επιδοθεί στην προσπάθεια να μας απαλλάξουν από τον ανεπιθύμητο εισβολέα με οποιοδήποτε τρόπο, χωρίς να κοστολογούν την υλική και πνευματική πείνα και δίψα των ανθρώπων, οι οποίοι καταρρέουν, όχι μόνον από την ένδεια των βασικών αγαθών επιβίωσης, αλλά παραλλήλως και από την απώλεια της ψυχικής τους ευρυθμίας, με τεράστιες παθολογικές και ψυχοπαθολογικές επιπτώσεις πάνω σε βιολογικά συστήματα ζωτικής εμβέλειας για την επιβίωση, όπως π.χ. στο ανοσοποιητικό.

Ως μη ώφελλε, μέσα στην ασύνετη αυτή απογόμωση του κοινωνικού σώματος, τουλάχιστον ένα μέλος της adhoc εθνικής επιτροπής για τον covid-19, απ΄αρχής της συστάσεώς της και με σταθερά αυξανόμενη μανία και λυσσαλέο μίσος, ντύθηκε την ‘’επιστημονική’’ του πανοπλία, για να πολεμήσει τον ’’εχθρό’’ της ανθρωπότητας, το ασύλληπτο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που ο Κύριος Ιησούς Χριστός παρέδωκε ‘’υπέρ της κόσμου ζωής και σωτηρίας’’.

Ο βιολόγος-γενετιστής κ. Μ. Δερμιτζάκης με τις θέσεις του περί της Θείας Κοινωνίας, ως δήθεν δυνητικού φορέα μετάδοσης του ιού και, μάλιστα, ιδιαιτέρως υψηλής επικινδυνότητας, έγινε η αιχμή του δόρατος σε μια άθλια πολεμική εναντίον της Εκκλησίας, του τιμιώτερου θεσμού της ανθρώπινης ιστορίας και ιδιαιτέρως του Γένους μας.

Αυτοπεριεβλήθηκε με την τήβεννο του επιδημιολόγου, φόρεσε το στέμμα του λοιμωξιολόγου, ζήλωσε τις γνώσεις του παθοφυσιολόγου, ενώ δεν κατέχει πτυχίο Ιατρικής Σχολής, κι’ από κοντά έγινε και ‘’ολίγον θεολόγος’’, μάλιστα δε και με απαίτηση θεολογικού λόγου. Έτσι μόνον ερμηνεύεται το γεγονός ότι οι συνεχείς τηλεοπτικές παρεμβάσεις του, χωρίς αντίλογο στο μονόλογο της αντιδημοκρατικής ενημέρωσης των πολιτών, που έχει υιοθετηθεί, είναι παιδαριωδώς ατεκμηρίωτες, ενοχλητικά μονότονες και, το χειρότερο, χυδαίες και υβριστικές κατά της πίστεώς μας, λες και απευθύνεται όχι μόνον σε υποτελείς, αλλά και σε ολιγοφρενείς.

Δεν αντιλαμβάνεται, όμως, ο κ. Δερμιτζάκης την αντιεπιστημονική αυτή αθλιότητα. Επικαλείται πάντοτε την επιστημονική του ιδιότητα και με ύφος αυθεντίας αποφαίνεται αξιωματικά τι είναι επιστημονικό και τι όχι. Δεν διάβασε στον Μενέξενο του Πλάτωνα, που μέσα από μια οιονεί αρχέτυπη αποστροφή τονίζει πως επιστήμη χωριζομένη αρετής είναι πανουργία και όχι σοφία. Αγνοεί ότι ως εργαστηριακός δεν έχει σφαιρική ιατρική αντίληψη της πραγματικότητας, γιατί του λείπει η κλινική εμπειρία και γνώση. Δεν συναλλάσσεται με το πρόσωπο των ανθρώπων, δεν του μιλάει ο πόνος, η αγωνία, τα προβλήματα, οι ανησυχίες, τα μεταφυσικά κενά, η υπαρξιακή νοσταλγία της αιωνιότητας. Γι’ αυτό καί η σκέψη του, πνευματικά και λογικά ατελέσφορος, εκφέρεται με ένα τρόπο ολοκληρωτισμού και στανικής επιβολής. Εμμονική του αρχή είναι ο λόγος του Ιουβενάλη στις Σάτυρες: «Hoc volo, sic jubeo, sit pro ratione voluntas» («ἔτσι θέλω, αὐτό μοῦ ἀρέσει, ἡ θέλησή μου εἶναι ὁ μοναδικός λόγος»).

Για να είμαι πιο συγκεκριμένος, ο κ. Δερμιτζάκης αποκλείει ως επιστημονικό επιχείρημα το γεγονός ότι κατά την πρώτη ώση του ιού την Άνοιξη του 2020 διαπιστώθηκαν πολλαπλάσια κρούσματα covid-19 στον δυτικό εν γένει κόσμο, όπου κυρίαρχες πληθυσμιακά ομολογίες είναι ο Ρωμαιοκαθολικισμός και η Προτεσταντική πολυμορφία, από ότι στις ορθόδοξες Χριστιανικές χώρες. Αν παραδεχθεί τη βοώσα αυτή πραγματικότητα καταρρίπτεται η υπόθεσή του για το επιβλαβές του τρόπου της Μεταλήψεως στην Ορθόδοξη Εκκλησία και αντιδεοντολογικά τρέμει τη διάψευση των αντιλήψεών του, γιατί ένας γνήσιος επιστήμονας πρέπει να είναι ανοικτός τόσο στην επιτυχία όσο και στην αποτυχία.

Με βάση την παραπάνω αυθαίρετη παρατήρησή του, εγώ παίρνω το νήμα της σκέψης του καί ερωτώ για πράγματα που παρατηρήθηκαν μέσα στο μικρό χώρο της πατρίδας μας. Αγνοείτε, λοιπόν, κ. Γενετιστά, ότι στην Ελλάδα μας μετά το Άγιον Πάσχα, που κοινώνησαν εκατομμύρια ορθόδοξοι Χριστιανοί, στα ανώγεια, στα κατώγεια, στα αλώνια, στα σαλόνια, η καμπύλη του κορωνοϊού είχε σταθερά φθίνουσα πορεία, ενώ στο γενικό καταλάγιασμα της επιδημίας τον Ιούνιο, δηλαδή ακριβώς μετά το Ραμαζάνι, υπήρξε σημαντική τοπική έξαρση του προβλήματος στις μουσουλμανικές κοινότητες της πατρίδος μας; Και τα λιθάρια κράζουν για τη φίμωση της λογικής, που προσπαθείτε να μας επιβάλλετε.

Δεν θορυβείται ο κ. Δερμιτζάκης από τα νυκτερινά κέντρα, όπου διακινείται ο ‘’θάνατος’’, δεν τον ενοχλούν τα πορνεία, κατ’εξοχήν εστίες πολλαπλής τοξικότητας, μυωπάζει μπροστά στις εκατοντάδες συμπολιτών μας, που αγανακτισμένοι από τον συνεχή και αφιλοσόφητο εγκλεισμό τους ξεδίνουν κατά εκατοντάδες στους δρόμους και τις ρύμες των πόλεων. Αγνοεί όλες τις αντίθετες απ’αυτόν απόψεις, παρ’ότι είναι επιστημονικά πολλαπλώς επιβεβαιωμένες και δημοσιευμένες σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Απορώ, γιατί δεν ζήτησε ποτέ να αντιπαραταχθεί δημόσια και ρωμαλέα μ’ όποιον άλλον επιστήμονα, ειδικό στον covid-19, που όμως δεν βρίσκεται μέσα στο ‘’επιστημονικό’’ κυβερνητικό κονκλάβιο.

Προχωρώ ανθολογώντας δύο ενδεικτικές επιστημολογικές αρχές, που πρέπει να έχει κανείς υπ’όψιν του, όταν εκφέρει δημόσιο λόγο, επιμένει ότι μιλάει επιστημονικά και απαιτεί το αλάθητο. Την αρχή της διαψεύσεως και την δυνατότητα προβλεψιμότητας.

Ο Popper K. έχει διατυπώσει την “ἀρχή τῆς διαψεύσεως” ὅταν συμπεραίνει, «ὅτι στό βαθμό πού οἱ ἐπιστημονικές ἀποφάσεις ἀφοροῦν τόν κόσμο τῆς ἐμπειρίας πρέπει να εἶναι ἀναιρέσιμες και στό βαθμό πού δεν εἶναι ἀναιρέσιμες δεν ἀφοροῦν τόν κόσμο τῆς ἐμπειρίας».

Οι επιστημονικές απόψεις κινούνται πάντοτε στη δυναμική των αναθεωρήσεων, γι’αυτό και έρευνες που τιμήθηκαν με βραβεία Νόμπελ (όπως π.χ. αυτό πού απονεμήθηκε στον António Egas Moniz, το 1949, με τη λοβοτομή) η κοινωνία τις θεώρησε βδελυκτές και η ιατρική εμπειρία τις απέβαλε ως εγκληματικές. Το γνωρίζει αυτό ο κ. Δερμιτζάκης;

Η προβλεψιμότητα στην κλινική πράξη, την οποία ασμένως υπηρετεί ο εν λόγω Γενετιστής, πρέπει να γνωρίζει ότι, με ακραιφνή επιστημονικά κριτήρια, έχει πάντοτε πιθανοκρατικό χαρακτήρα και στηρίζεται σε πολυπαραγοντικά μοντέλα, τα οποία χειρίζονται μελετητές στατιστικολόγοι με πολυεδρική γνώση, πατώντας πάνω σε ποικίλα πεδία της επιστημονικής γνώσης.

Γι΄αυτό και επιλέγεται σήμερα η διαθεματική-διεπιστημονική προσέγγιση κάθε γνωστικού αντικειμένου. Και τότε ακόμη η αποτυχία δεν είναι ασύνηθες φαινόμενο˙ είναι λογική συνέπεια, που πηγάζει από το πεπερασμένο της εγκεφαλικής μας λειτουργίας.

Ο Πρωθυπουργός μάλιστα της Μ. Βρετανίας Benjamin Disraeli (1804-1881), είχε πει θυμόσοφα: «υπάρχουν τριών ειδών ψέματα: τα ψέματα, τα καταραμένα ψέματα και η στατιστική», επισημαίνοντας προφανώς ότι με την αμετροέπεια και την υπέρβαση των ορίων μας καταλήγουμε σε εξωπραγματικά συμπεράσματα.

Βέβαια είναι ανεξήγητη για μας η επιλεκτική μνήμη των μελών της Επιτροπής, όσον αφορά τις διαμετρικά αντίθετες θέσεις που έχουν ακουσθεί από το στόμα των κατά καιρούς εκπροσώπων της, μέσα σε χρονική απόσταση μόλις λίγων εβδομάδων˙ ενημέρωση με παλλινωδίες, αυτοαναιρέσεις, ασάφειες, ακροβασίες, τις οποίες συνυπέγραφε ο κ. Δερμιτζάκης και οι οποίες έδωσαν πλούσια τροφή ευρηματικής διακωμώδησής τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Μπορεί κανείς να μη διερωτηθεί για την σοβαρότητα της σκέψης του κ. Δερμιτζάκη όταν εκθειάζει το ‘’μελλοντικό εμβόλιο’’ της Οξφόρδης, που ήδη φαίνεται να πνέει τά λοίσθια, πριν αυτό ακόμη ολοκληρωθεί;

Όταν, επίσης, υποστηρίζει την αναγκαιότητα της μάσκας ως αποτρεπτικού μέσου μετάδοσης του ιού, ενώ αυτή καταγγέλεται ως ιδιαιτέρως επισφαλές μέτρο και επικίνδυνο για την υγεία, όπως έχει καταδείξει πλήθος μελετών από αγανακτισμένους Νομπελίστες, Πανεπιστημιακούς Δασκάλους, εξεδικευμένους έγκυρους και έμπειρους κλινικούς ιατρούς; Μια απλή περιήγηση και ενδεικτική ανασκόπηση στο BMJ  Eur J Pediatr. του JAMA του 2020, φανερώνει την διολίσθησή του σε αντιεπιστημονικές ατραπούς.

Αγνοεί, ότι το μόνον όντως σταθερό από τις αποφάσεις της πολυμελούς επιτροπής ήταν κάποιες γενικές σταθερές σε λοιμικές νόσους, που διασώθηκαν από τον Θουκυδίδη, εδώ και δυόμισυ χιλιάδες χρόνια, για την αντιμετώπιση του ενσκήψαντος λοιμού στην Αθήνα, επί Περικλέους, με πιθανολογούμενο εισηγητή τον Ιπποκράτη.

Επίσης, δε φαίνεται να γνωρίζει τις εκπληκτικές υγειονομικές διατάξεις και όχι μόνον της Παλαιάς Διαθήκης στο βιβλίο του Δευτερονομίου. Για όσους ειρωνευθούν την τελευταία αυτή παρατήρηση και σπεύσουν να την αντιμετωπίσουν ως μύθευμα, ας σκεφθούν δύο πράγματα: O αείμνηστος καθηγητής Δημήτριος Τριχόπουλος, με θαυμασμό δίδασκε στο αμφιθέατρο της Επιδημιολογίας και Υγιεινής στο Γουδί, ότι ο καρκίνος της μήτρας είναι, στατιστικά επιβεβαιωμένος, στα χαμηλότερα παγκοσμίως επίπεδα μεταξύ των Ισραηλιτισσών, λόγω των Μωσαϊκών υγιεινομικών διατάξεων.

Και ο νομπελίστας Arno Penzias, ο οποίος ανακάλυψε την κοσμική μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου έγραψε: ’’Τά καλλίτερα (κοσμολογικά) δεδομένα, που έχουμε είναι ακριβώς …. από τα πέντε βιβλία του Μωυσή, τους Ψαλμούς και την Βίβλο ολόκληρη’’. Και μόνο αν γνώριζαν τη Παλαιά Διαθήκη και εφάρμοζαν τις υγιειονομικές διατάξεις του Προφήτου Μωυσή, πολλοί λοιμοί στην ιστορία της ανθρωπότητας θα είχαν αποφευχθεί.

Επί πλέον όλων αυτών μας αποκρύπτεται επιμελώς το γεγονός, ότι για την παραγωγή του διαφημιζόμενου εμβολίου, όπως προαναφέρθηκε, έγινε χρήση κυττάρων, που αφαιρέθηκαν από έμβρυο, ύστερα από άμβλωση!! Μήπως τούτο θυμίζει την αποστροφή του λατίνου κωμωδιογράφου Plautus, ‘’homo homini lupus est, ότι δηλ. ο άνθρωπος για τον άνθρωπο είναι λύκος; Είναι σύμφωνος κ. Δερμιτζάκης με την ‘’πολιτισμένη’’ αυτή ανθρωποφαγία του δυτικού πολιτισμού (γράφε υποκουλτούρας);

Από τα παραπάνω διαφαίνεται πλέον σαφώς ότι η υγειονολατρεία που υπηρετούν σήμερα οι συγκεκριμένες πολιτικές καί επιστημονικές κάστες, αποτελεί μια νέα ειδωλολατρική παραφυάδα. Την φύτεψαν δύο άσοφοι φιλόσοφοι, εμπαθείς εχθροί του Χριστού. Ένας είναι ο Νίτσε ο θεωρητικός του ναζιστικού ευγονισμού και όχι μόνον, ο οποίος προσέβλεπε στον γιατρό ως «σωτήρα», που «δεν θά χρειάζεται πιά νά κάνει κανένα θαῦμα. Οὔτε και νά σταυρώνεται». Δεύτερος, ο ομοφυλόφιλος Michel Foucaut, όταν μίλησε για μια “νέα ἰατρική θεολογία”, που την εκφράζουν“οἱ ἱερεῖς τοῦ σώματος”, ἀφ᾿ ὅτου ἐκθρόνισαν, κατά την ἀντίληψή του, τούς ἱερεῖς τῆς πίστεως, με σκοπό να ὁρίσουν κανόνες ἠθικῆς και ὑγείας στό κοινωνικό σύνολο.
Αυτή τη φιλοσοφία βάλθηκε να υλοποιήσει ο κ. Δερμιτζάκης, αγκομαχώντας να ταπεινώσει την πίστη στον, μεταξύ δύο Ληστών, Εσταυρωμένο Κατάδικο, με τον φτηνό ορθολογισμό του. Να ταπεινώσει Εκείνον που άφησε αφειδώλευτη παρακαταθήκη Ζωής, παρατεινόμενη στους αιώνες, με το ιερουργούμενον Άχραντο Σώμα Του και Τίμιο Αίμα Του.

Χωρίς περιστροφές, το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας δεν είναι μόνον αδιαπραγμάτευτο για τη ζωή μας, αλλά, πέραν τούτου, αποτελεί την ίδια τη ζωή μας, την οποία, απροκάλυπτα πλέον επιβουλεύεται ένας εσμός παρανόμων.

Μέχρι σήμερα, κι’αυτή ακόμη τη στιγμή, σ’ ολόκληρο τον κόσμο πληγωμένοι συνάνθρωποί μας από λέπρα, ελονοσία, τέτανο, φυματίωση, έμπολα, έϊτζ, παρασιτικά κατά χιλιάδες και επί ώρες προσέρχονται στην αγία Κοινωνία, από κοινή αγία Λαβίδα, μαζί με τους υγιείς αδελφούς οι οποίοι, ως πραγματικοί ‘’ιππότες της πίστεως’’ λακτίζουν τις δαιμονικές αμφιβολίες και αμφισβητήσεις, στο Όνομα Εκείνου, που είναι η Αλήθεια, η Ζωή και η Ανάσταση.

Ιερείς, διακονούντες διά βίου σε νοσοκομεία λοιμωδών νόσων, έδιναν και δίνουν διά του αγίου Ποτηρίου αγάπη και ζωή, χωρίς ποτέ κανείς απ’όλους αυτούς να προσβληθεί από τις θανατηφόρες μεταδοτικές νόσους.

Είναι η ζωντανή μαρτυρία που δίνουν ‘’εν κόποις και πληγαίς περισσοτέρως’’ στην ευθεία των Αγίων Αποστόλων οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί Ιεραπόστολοι απανταχού της γης, ιδιαιτέρως δε στις υπό ανάπτυξη περιοχές του πλανήτη. Αυτήν την εμπειρία καταγράφει η Εκκλησία εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια και κυρίως οι Λειτουργοί Της, που γίνονται μάρτυρες θαυμασίων πραγμάτων, τα οποία η χάρις του Θεού επιτρέπει να αποκαλύπτονται αισθητά στη ανθρώπινη μικρότητα, όταν τελεσιουργείται η Θεία Ευχαριστία.

Διερωτόμαστε. Η παρατήρηση και το πείραμα δεν αποτελούν το αλφαβητάρι της επιστήμης; Τι περισσότερο χρειάζεται για να απαντήσει κανείς στους επιθετικούς αμφισβητίες της πίστης μας από την εμπειρία δύο χιλιετιών. Επιστήμη à la carte, είναι πλάνη.

Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν ανταγωνιζόμαστε την λογική και την επιστήμη, όπως λανθασμένα πιστεύουν μερικοί, γιατί γνωρίζουμε, μέσα από τις Γραφές και την Πατερική σοφία, πως και η λογική και η επιστήμη βρίσκονται μεταξύ των θείων και, ως εκ τούτου, αναπαλλοτρίωτων καταβολών στον άνθρωπο, επειδή μόνος αυτός κτίσθηκε "κατ’ εικόνα Θεού."

Βρισκόμαστε όμως στην αντίπερα όχθη, με όσους θεωρούν την λογική (και συνεκδοχικά την επιστήμη), ως αυτόνομη μορφή της ανθρώπινης υπάρξεως, καθ΄όσον, με τον τρόπο αυτό, ακρωτηριάζεται καίρια η πληρότητα της ψυχοσωματικής ενότητας του ανθρώπου. Και έτσι, η ‘’αυθεντία’’ της λογικής καταντά σε ‘’αυτονομία πλάνης’’, που οδηγεί στην αταξία και το χάος.

Με ταπείνωση και βαθειά επίγνωση της επιστημονικής αλήθειας ο αστροφυσικός Robert Jastrow, στο βιβλίο του God and the Astronomers, γράφει τα εξής εκπληκτικά: "Για τον επιστήμονα που έχει ζήσει με την πίστη του στη δύναμη του λογικού, η ιστορία τελειώνει σαν ένα άσχημο όνειρο. Αναρριχήθηκε στα βουνά της άγνοιας. Πλησιάζει να κατακτήσει την ψηλότερη κορυφή. Καθώς σέρνεται στον τελικό βράχο, τον χαιρετά μια ομάδα θεολόγων, πού κάθονται εκεί από αιώνες".

Δυστυχώς, η έπαρση σήκωσε κουρνιαχτό και τύφλωσε «τά τ’ωτα τον τε νούν τά τ’όμματα» κατά τον Σοφοκλή. Όπως δεν αλλάζουν στον άνθρωπο οι βιολογικές του σταθερές, έτσι και στη σφαίρα του ψυχισμού δεν χάνουν την ορμή τους οι εμπάθειες, η έπαρση και ο παραλογισμος, παρά μόνον όταν ο άνθρωπος ταπεινωθεί και σκύψει το κεφάλι του μπροστά στη θεία μεγαλωσύνη, αναγνωρίζοντας την μικρότητά του.

Ο Συνέσιος ο Κυρηναίος έγραψε για όσους επέστρεφαν από την Αθήνα (ισοδύναμο της σημερινής Ευρώπης και Αμερικής), εκεί όπου βρίσκονταν τα φιλέτα της ανθρώπινης γνώσης, ότι έμοιαζαν ‘’ωσπερ εν ημιόνοις ημίθεοι’’, δηλαδή ότι φάνταζαν σαν ημίθεοι ανάμεσα σε μουλάρια.

Αν ο κ. Δερμιτζάκης έχει ακόμη ίχνος επιστημονικής ευαισθησίας πάνω του, ας αντικατοπτρισθεί στον καθρέπτη της ιστορίας της επιστήμης, τον οποίο λεπτολόγησαν εξέχουσες μορφές της επιστημονικής προόδου, και τότε θα διαπιστώσει, το πώς από ημίθεος γίνεσαι ημίονος δηλ. μουλάρι, αλλά και το πώς από μουλάρι μπορείς να γίνεις ημίθεος.

 

 

https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/39592-imionos-imitheos?fbclid=IwAR3tTFTYERC3gxqqKkb62pKbVhkmXbyNttB7IsAg-LLu3cSsSsNmY0zPraA

 

 

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος- Κιλκίς

Βλέποντας και ακούγοντας, στην Αγιά Σοφιά, αυτόν τον αχρείο ισλαμιστή, με το λευκό "σεμεδάκι" στην παλαβή κεφάλα του, τον Ερντογάν, να είναι γονατιστός, να διαβάζει προσευχές και να συμμετέχει με την γνωστή, μωαμεθανική ψευτοκατάνυξη, στο ανόμημά του, σκέφτηκα το πώς αντιμετωπίζουν οι ημέτεροι πολιτικοί την μόνη αληθινή Πίστη μας.

 (Και πόση διαφορά παρατηρείς στα πρόσωπα των οπαδών του Μωάμεθ και των πιστών του Χριστού! Από την μια, στην "προσευχή" της Παρασκευής, κατάρες, βλοσυρό, γεμάτο μίσος βλέμμα και τρίξιμο δοντιών και από την άλλη "αγαπάτε τους εχθρούς ημών", πρόσωπα, μετά την Θεία Λειτουργία, χαρούμενα, με ξεχείλισμα αγάπης. Στο τζαμί ο ιμάμης, να αφιονίζει τους οπαδούς, ανεμίζοντας το ξίφος του Ισλάμ. Στο ναό ο ιερέας, να ευλογεί τους πιστούς, με τον σταυρό του Χριστού).

Δεν θυμάμαι ποτέ να άκουσα Έλληνα πρωθυπουργό, να ομολογήσει ότι είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Να εκστομίσει στο βήμα της Βουλής μια φράση που ακούς από απλούς ανθρώπους, όταν τους κυκλώνουν, "ώσπερ μέλισσαι κηρίον", οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες της ζωής. "Έχει ο Θεός". "Η Παναγία να βάλει το χέρι της". "Με την βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε". Ποτέ!!

Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρωθυπουργό ή υπουργό, να προσέρχεται στην Θεία Λειτουργία, τις επετειακές ημέρες του Ευαγγελισμού ή του εορτασμού του "ΟΧΙ", από νωρίς, όρθρου βαθέως, να εκκλησιαστεί σαν χριστιανός. Καταφθάνουν στην δοξολογία, με τις καραμούζες και τα τύμπανα - εν χορδαίς και οργάνοις - να ωρύονται, αναγγέλλοντας την άφιξή τους, και με την ασθμαίνουσα κουστωδία τους να συμπεριφέρεται λες και βρίσκεται σε κέντρο διασκεδάσεως. Ποτέ!!

Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρωθυπουργό ή και υπουργό να κάνει μετάνοιες σε μια εικόνα της Παναγίας ή σε μια λειψανοθήκη αγίου. Ποτέ!!

Ντρέπονται, δεν πιστεύουν σ' αυτό που είναι καύχημα και απαντοχή μας: η Εκκλησία του Χριστού. Είναι άθεοι, μασόνοι ή αδιάφοροι λόγω διαφθοράς και ηθικής κατάπτωσης.

Βλέπουν την πίστη του λαού σαν ένα μουσειακό κατάλοιπο, μια αξιοπερίεργη, γραφική εμμονή στο παρελθόν. Η Ορθοδοξία γι' αυτούς είναι θρησκοληψία και σκοταδισμός, όταν κυβερνά η αριστερόμυαλη ασημαντότητα ή κρατική επιχείρηση που φέρνει έσοδα, όταν προϊσταται ο νεοφιλελεύθερος κοτζαμπασιδισμός.

Άκουγα αυτές τις ημέρες τα σπαραξικάρδια, φαρισαϊκά μυξοκλάματα των τηλεοπτικών καναλιών για την "ιεροσυλία στην Αγιά Σοφιά". Μάλιστα. Μα η Μεγάλη Εκκλησία παραπέμπει στο Βυζάντιο, στην αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης - Κωνσταντινουπόλεως. Άρα, εφ' όσον κλαίνε με μαύρο δάκρυ, παραδέχονται ότι είμαστε απόγονοι των Βυζαντινών, δικά μας ήταν για χρόνους και καιρούς τα κλέη των βυζαντινών. Δεν γίναμε κράτος και μετά έθνος, το Εικοσιένα, όπως διατείνεται η νεοταξική λέπρα των πανεπιστημίων. Οπότε…

Για χίλια εκατό χρόνια ακούγονταν στον ναό ψαλμωδίες και ύμνοι προς την Σοφία τους Θεού. Γιατί; Διότι είχε αυτοκράτορες πιστούς, Χριστιανούς Ορθοδόξους, που καμάρωναν για την πίστη τους. Γι' αυτό επέζησε για τόσους αιώνες, θαύμα πραγματικό,  η αυτοκρατορία. " Σταυρός νικά", διαλαλούσαν στις μάχες και συνέτριβαν στα στίφη των ασεβών.

Στην μόνη σωζομένη υπογραφή του τελευταίου, μαρτυρικού αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, διαβάζουμε: "Κωνσταντίνος, εν Χριστώ τω Θεώ, πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ των Ρωμαίων, ο Παλαιολόγος". Έτσι υπέγραφαν όλοι οι αυτοκράτορες. Πρώτα ομολογία πίστεως στον Χριστό και κατόπιν το περίοπτο αξίωμα.

Γράφει ο Κόντογλου: " Απάνω στο Βυζάντιο ήταν γραμμένος ο λόγος του Παύλου: ο καυχώμενος, εν Κυρίω καυχάσθω. Όλες οι καρδιές, από τον βασιλιά ως τον πιο φτωχό καντηλανάφτη ή βαρκάρη ή στρατιώτη ή ξωχάρη, αυτά τα λόγια είχανε μέσα. Η προσευχή ήτανε η ζωή τους….

 Ο Νικηφόρος Φωκάς έκανε κάθε μέρα την προσευχή του και στον πόλεμο φορούσε από μέσα, κάτω από τον θώρακά του, ένα παλιόρασο του θείου του Γεωργίου του εν Μαλεώ, που είχε αγιάσει, για να τον φυλάγει. Ο Αλέξιος Κομνηνός, όποτε ήταν να πάγει σε καμμιά εκστρατεία έβαζε τα πολεμικά του σχέδια κάτω από την αγία τράπεζα της Αγιά- Σοφιάς και όλη την νύχτα προσευχότανε γονατιστός απάνω στα σκαλοπάτια του ιερού και το πρωί έπαιρνε το σχέδιο που έβγαινε κάτω από το σκέπασμα της αγίας τράπεζας, γιατί πίστευε πως του το έδινε ο αρχάγγελος Μιχαήλ. Ο Ιωάννης Τσιμισκής γονάτιζε σαν παιδί μπροστά στην αγία τράπεζα της Αγιά-Σοφιάς, παρακαλώντας με δάκρυα να του δώσει ο Θεός έναν φύλακα άγγελο, που να τον φωτίζει κατά τον πόλεμο. Όσο σφίγγεται το Βυζάντιο από τους βαρβάρους, κι όσο η ψυχή υποφέρνει και πονά, τόσο γυρίζει τα μάτια κατά τον ουρανό. Ο βασιλιάς Θεόδωρος Δούκας ο Λάσκαρις, συνέθεσε τον Μέγα Παρακλητικό Κανόνα στην Παναγία, που είναι γεμάτος από συντριβή, ταπείνωση και πίστη. Ο Λέων ο Σοφός εποίησε τα εξαίσια Εωθινά, που ψάλλονται στον Όρθρο κάθε Κυριακή και ο γιος του Κωνσταντίνος εφιλοτέχνησε τα Εξαποστειλάρια". ("Μυστικά άνθη", σελ.97-98, εκδ."ΑΣΤΗΡ"). Ο Ιουστινιανός έγραψε τον θεολογικότατο ύμνο "ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού". Ενώ είχε ιδρύσει 67 μοναστήρια μόνο μες στην Πόλη, γιατί ορθόδοξος σημαίνει  φιλομόναχος και φιλακόλουθος. Έχουμε αυτοκράτορες αγίους και πάνω από 10 αυτοκρατόρισσες, αυγούστες, που κοσμούν το Συναξάρι της Εκκλησίας. Στην Αγιά Σοφιά πήγαιναν για προσευχή όταν κινδύνευε η αυτοκρατορία και όχι στην Μέρκελ ή στην διεθνή κοινότητα οι κυβερνήτες των Ελλήνων της Ρωμανίας. (Και η παρακμή ξεκίνησε όταν άρχισαν οι συμμορίες του Πάπα να λεηλατούν και  να καταστρέφουν… σταυροφορικώς. Μετά το 1204, πάλεψε η αυτοκρατορία μας, αλλά την έπνιξαν οι αντίχριστοι από Δύση και Ανατολή).

Στην νεότερη ιστορία μας να μνημονεύσουμε τον Καποδίστρια, που τον δολοφόνησαν έξω από τον ναό του αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο, ώρα 6:35 π.μ. Διάβαζε τον Εξάψαλμο ο κυβερνήτης, εκκλησιαζόταν συνεχώς, αληθής Ορθόδοξος Έλληνας. "Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται είναι ο απόλυτα έντιμος άνθρωπος και τέτοιος είναι ο Καποδίστριας " έλεγε ο Μέτερνιχ. Το 1811- ως ακόλουθος της ρωσικής πρεσβείας - ολόκληρη η αυστριακή αστυνομία τον παρακολουθεί μήπως ανακαλύψουν σκάνδαλα. Εις μάτην, γιατί ενώ οι άλλοι διπλωμάτες έτρεχαν σε διασκεδάσεις και χαμαιτυπεία, ο Καποδίστριας πήγαινε σε ορθόδοξους ναούς να προσευχηθεί. Γι' αυτό τον σκότωσαν….Ο Καποδίστριας ήταν "βυζαντινός", ταίριαζε απόλυτα στην απαρίθμηση του Κόντογλου με τους πιστούς αυτοκράτορες. Μετά από αυτόν ήρθε η ζοφώδης ξενοκρατία, κομματοκρατία και υποτέλεια που συνεχίζεται και έχει ενταθεί στις μέρες μας.

Και ας το γνωρίζουμε αυτό "Θεού πρόσωπο" το κράτος μας δεν θα δει, αν δεν αποκτήσει κυβερνήτες πιστούς εν Χριστώ τω Θεώ. Η Πατρίδα θα λάμψει, όταν ακούσουμε πρωθυπουργό της Ελλάδος, να ζητά ένα, και συγγνώμη για την φράση, ένα άγιο…ρουσφέτι. Ποιο; "Ταις πρεσβείες της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς" και την Πατρίδα μας.

 

 

http://thriskeftika.blogspot.com/2020/07/blog-post_56.html