Τα στοιχεία που βλέπουν το φως της δημοσιότητας είναι ολοένα και πιο δραματικά: Οι εκτρώσεις αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου παγκοσμίως! Μέσα σε αυτά τα τραγικά στατιστικά η Ορθοδοξία σε όλον τον κόσμο ενώνει τη φωνή της ενάντια σε αυτή τη μάστιγα που έχει λάβει μορφή γενοκτονίας.

Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ανεξάρτητη υπηρεσία Worldometers περισσότετα από 42 εκατομμύρια αγέννητα μωρά δεν μπόρεσαν να δουν το φως το 2019. Σύμφωνα με την έρευνα ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί στο 41% του συνόλου των θανάτων καθιστώντας την άμβλωση πρώτη αιτία θανάτου στον κόσμο. Ειδικότερα, το ένα τέταρτο των κυήσεων (22%) τερματίστηκαν με άμβλωση το 2019 και για κάθε 33 γεννήσεις, δέκα αγέννητα μωρά αποβλήθηκαν.

Ο ανεξάρτητος αυτός ιστότοπος διεξάγει εκτενή έρευνα και συλλέγει δεδομένα από κυβερνήσεις και οργανισμούς «με στόχο να καταστήσει διαθέσιμες τις παγκόσμιες στατιστικές σε ένα ευρύ κοινό από όλο τον κόσμο».

Αναφορικά με τις εκτρώσεις οι Ελληνίδες «εκτινάσσουν» το μέσο όρο στην Ευρώπη καθώς το 22% αυτών έχει προχωρήσει έστω και μία φορά σε διακοπή κύησης, όταν στην υπόλοιπη Ευρώπη το αντίστοιχο ποσοστό αφορά μόνο στο 2% των γυναικών.

Ιδιαίτερα σημαντικό είναι να σημειωθεί πως ένα στα τέσσερα κορίτσια (ηλικίας 14 έως 17 ετών) έχει κάνει έκτρωση, ενώ οι μισές έφηβες που προχωρούν σε διακοπή κύησης δεν έχουν ενημερώσει ούτε τη μητέρα τους, σύμφωνα με έρευνα του Αρεταίειου Νοσοκομείου.

Μέσα στα θλιβερά αυτά στατιστικά η Εκκλησία λαμβάνει θέση.

Το περασμένο καλοκαίρι η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας έκανε δεκτό αίτημα του κινήματος κατά των αμβλώσεων «Αφήστε με να ζήσω» και καθιέρωσε ημέρα για την «προστασία της ζωής του Αγέννητου Παιδιού». Η ημέρα αυτή τιμήθηκε ήδη την πρώτη Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα.

Τα σημαντικά αυτά ζητήματα τέθηκαν κατά την πρόσφατη Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος όσο με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ να αναλύει το θέμα: «Το φαινόμενον της υπογεννητικότητος ως μείζον Εθνικόν πρόβλημα».

Μετά τον Πρόλογό του, κατά τον οποίο χαρακτήρισε το πρόβλημα της «υπογεννητικότητος» μεγάλο υπαρκτό κίνδυνο και «ωρολογιακή βόμβα», η οποία βρίσκεται στα θεμέλια της χώρας μας, ο Σεβασμιώτατος παρέθεσε στατιστικές αναφορές του φαινομένου σε Ελλάδα και Ευρώπη, αναφέρθηκε στα αίτια και τις συνέπειες αυτού και διατύπωσε αναλυτικά τις κοινωνικές, γεωπολιτικές και θεολογικές προεκτάσεις του θέματος καθώς και τον σημαντικό ρόλο της Εκκλησίας της Ελλάδος, όσον αφορά στην προσέγγιση, θέση και αντιμετώπισή του.

Με αυτήν την κίνηση, η ελληνική Εκκλησία προστίθεται στις φωνές κατά των αμβλώσεων, οι οποίες αυξάνονται ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια.

Εκστρατεία αλλά και δράσεις για την πρόληψη των αμβλώσεων πραγματοποιεί και η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία

«Μόνο το πρόγραμμα Save the Life των τελευταίων ετών έσωσε 11.132 ζωές παιδιών και η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία άνοιξε 67 καταφύγια και 190 κέντρα ανθρωπιστικής βοήθειας» τόνισε η Επικεφαλής του Τμήματος Προστασίας τη Μητρότητας του Πατριαρχείου Μόσχας, Μαρία Κολεσνίκοβα. Παρουσίασε επίσης ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την πρόληψη των αμβλώσεων. Σύμφωνα με αυτήν, στο έργο θα μετέχουν περιλαμβάνει πέντε από τις μεγαλύτερες εξειδικευμένες ΜΚΟ και θα προβλέπονται η παροχής ολοκληρωμένης βοήθειας στην έγκυο και την οικογένειά της και ενημερωτικές εκστρατείες στα μέσα μαζικής ενημέρωσης: «Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, το έργο μας θα συμβάλει στην ετήσια γέννηση περισσότερων από 45.000 παιδιών και μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε σε οκτώ πιλοτικές περιοχές», υπογράμμισε.

Η επιλογή που καλούνται να κάνουν τα σημερινά ζευγάρια μεταξύ του αριθμού των παιδιών που θα κάνουν και της ποιότητας της ζωής τους, είναι επί της ουσίας μιας ψευδής επιλογή, δήλωσε από την πλευρά του ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ.κ. Κύριλλος.

«Το να περιορίζεις τις γεννήσεις και να προβαίνεις σε αμβλώσεις προκειμένου να απολαμβάνεις υλιστικά οφέλη μοιάζει με αναβίωση των παγανιστικών θυσιών»

Αλλά και ο Πατριάρχης Σερβίας κ.κ. Ειρηναίος, στο πρόσφατο μήνυμά του για τα Χριστούγεννα έκανε αναφορά στο βασικό δημογραφικό πρόβλημα της χώρας του, το οποίο επιτείνεται από τις αμβλώσεις

Πρόσφατα, με πρωτοβουλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Σλοβακίας και άλλων οργανώσεων περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι βγήκαν στον δρόμους της Μπρατισλάβα προκειμένου να υπερασπιστούν τα δικαιώματα του αγέννητου παιδιού.

Οι συμμετέχοντες στην «Πορεία για την Ζωή» στην πρωτεύουσα της Σλοβακίας ζήτησαν την απαγόρευση της άμβλωσης από το νόμο, καθώς και την κοινωνική και νομοθετική προστασία της ζωής κάθε ατόμου από τη σύλληψη μέχρι τον φυσικό θάνατο.

Η υπογεννητικότητα προβληματίζει το Πατρ. Ρουμανίας

Δημογραφική πτώση καταγράφηκε στη Ρουμανία με βάση έρευνα που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα 19 Αυγούστου από το Εθνικό Ινστιτούτο Στατιστικής της χώρας. Το Πατριαρχείο της Ρουμανίας στηρίζει και ενθαρρύνει τη γέννηση και την ανάπτυξη των βρεφών σύμφωνα με τη θεία εντολή. Ταυτόχρονα, καταδικάζει την έκταση που έχει λάβει το φαινόμενο των αμβλώσεων στη σημερινή κοινωνία.

«Αν εμείς, ο ρουμανικός λαός, συνεχίσουμε τις αμβλώσεις, θα χαθούμε ως λαός. Βρισκόμαστε σε μια δημογραφική παρακμή και αυτό θα πρέπει να μας προβληματίζει» είχε τονίσει σε παλιότερη δήλωσή του ο Πατριάρχης Ρουμανίας κ.κ. Δανιήλ.

Γεωργία

Αλλά και στη Γεωργία το Πατριαρχείο πραγματοποιεί μια σειρά δράσεων για την στήριξη των γυναικών και των οικογενειών. Στο πλαίσιο αυτό ο Πατριάρχης Γεωργίας έχει δεσμευτεί να βαπτίζει το τρίτο παιδί οικογενειών που το επιθυμούν.

Ενωμένοι κατά των αμβλώσεων στην Αυστραλία

Η Ορθοδοξία ενώνει τις φωνές της για τη διαφύλαξη της ιερότητας της ζωής. Αυτό θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι το κεντρικό μήνυμά της διαδήλωσης διαμαρτυρίας που διοργανώθηκε στο Σίδνεϊ την Τρίτη 20 Αυγούστου ενάντια στον προωθούμενο νόμο για τις αμβλώσεις. Σε κοινό ανακοινωθέν που υπογράφουν εκπρόσωποι της Ορθοδοξίας, πρωτοσταντούντος του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ. Μακαρίου, αναφέρθηκε ότι βραδιά ήταν μια ιερή στιγμή για την Ορθόδοξη Εκκλησία της Αυστραλίας, αλλά και τον Χριστιανισμό εν γένει.

«Είμαστε βαθιά ευλογημένοι όταν είδαμε τους ποιμένες μας να υποστηρίζουν αυτή την κίνηση, ανταποκρινόμενοι στο ερώτημα ποιοι είμαστε ως κοινωνία».


Αναδημοσίευση από:
https://www.orthodoxianewsagency.gr

 

https://www.impantokratoros.gr/4685159E.el.aspx?fbclid=IwAR2ClYqnAhJaSh2Q6fxk7we38Owe2zvp20_iXwRWH-zFslEw1xJaMwPHpPQ

Περίληψη άρθρου του καθηγητή Ιωάννη Ιωαννίδη (professor of medicine, of epidemiology and population health, of biomedical data science, and of statistics at Stanford University and co-director of Stanford’s Meta-Research Innovation Center) 
Ο πολύ γνωστός καθηγητής κ. Ιωάννης Ιωαννίδης από το Stanford University αναφέρει ότι δεν έχουμε μέχρι τώρα δημοσιευμένα αξιόπιστα στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των ατόμων που έχουν μολυνθεί από τον ιό και ότι απαιτούνται περισσότερες πληροφορίες για τη σωστή αντιμετώπιση της επιδημίας. 
 
Παραδόξως όμως, έχουν υιοθετηθεί δρακόντεια μέτρα σε πολλές χώρες. Αυτά τα μέτρα θα μπορούσαν όμως να οδηγήσουν στην οικονομική καταστροφή αυτών των χωρών! 
 
Συνεχίζοντας εξηγεί ότι τρεις μήνες μετά το ξέσπασμα της επιδημίας οι περισσότερες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, δεν έχουν επάρκεια διαγνωστικών εξετάσεων (tests) για τον απαραίτητο έλεγχο ενός αντιπροσωπευτικού αριθμού του γενικού πληθυσμού. Συνεπώς καμιά χώρα δεν έχει αξιόπιστα στοιχεία όσον αφορά την επίπτωση του ιού σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού (δηλ. πόσοι είναι οι φορείς στο σύνολο του πληθυσμού). Το επίσημο σήμερα ποσοστό θνησιμότητας 3,4% είναι αναξιόπιστο, διότι ελέγχονται μόνο αυτοί οι οποίοι έχουν σοβαρά συμπτώματα και προφανώς κακή εξέλιξη. Αυτό το πρόβλημα θα συνεχίσει επιδεινούμενο, κάνοντας όλο και πιο αναξιόπιστα τα αποτελέσματα θνησιμότητας από τον ιό. 
 
Η μόνη περίπτωση όπου μελετήθηκε ένας ολόκληρος κλειστός πληθυσμός ήταν αυτή του κρουαζιερόπλοιου Diamond Princess, με τους επιβάτες του που τέθηκαν σε καραντίνα. Σε αυτή την περίπτωση η θνησιμότητα της ίωσης ήταν μόνο 1% (από τα 700 και πλέον κρούσματα κατέληξαν τα 7) και προφανώς αφορά έναν σχετικά ηλικιωμένο πληθυσμό, ο οποίος σαφώς και είναι πιο ευαίσθητος.
Βάσει αυτών των στοιχείων η θνησιμότητα στον γενικό πληθυσμό των ΗΠΑ υπολογίζεται ότι θα είναι 0,125%. Λαμβάνοντας υπόψη και όλες τις παραμέτρους που θα μπορούσαν να συνυπολογισθούν, το ποσοστό αυτό θα μπορούσε να κυμανθεί μεταξύ 0,05 - 1%. 
 
Αυτό το ποσοστό θνησιμότητας για τον κορωνοϊό είναι χαμηλότερο από το αντίστοιχο της εποχικής γρίπης. Εάν αυτή είναι η πραγματικότητα, η απομόνωση όλου του κόσμου, με ενδεχομένως τεράστιες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες, μπορεί να είναι εντελώς παράλογη. Μοιάζει με έναν ελέφαντα που δέχεται επίθεση από μια γάτα. Ο ελέφαντας αλαφιασμένος προσπαθώντας να αποφύγει τη γάτα, πηδάει από το βράχο στον οποίο βρίσκεται και σκοτώνεται. 
 
Αλλά και στην περίπτωση που η εξέλιξη της νόσου θα είναι πολύ χειρότερη, κάτι που δεν το υιοθετεί, τα μέτρα που λαμβάνονται δεν γνωρίζουμε αν είναι αποτελεσματικά. 
 
Τελειώνοντας αναφέρει ότι σύμφωνα με την κοινή λογική για να αποφασίσουμε να «πηδήξουμε από το βράχο», θα πρέπει να έχουμε τα δεδομένα που να δικαιολογούν μια τέτοια ενέργεια (που μέχρι τώρα δεν υπάρχουν) και τις πιθανότητες να προσγειωθούμε κάπου με ασφάλεια. 
 
 
 
 
 
 
 

Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου

Καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του ΑΠΘ, Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, Θεολόγου


Όπως απέδειξα στο προηγούμενο άρθρο μου με τίτλο «Η προσωρινή απαγόρευση της λατρείας, για την προστασία της υγείας, παραβιάζει τη  θρησκευτική ελευθερία», το οποίο δημοσιεύθηκε στη Ρομφαία (ΕΔΩ) η απαγόρευση της λατρείας, ακόμη και η προσωρινή, για την προστασία της δημόσιας υγείας, είναι αντισυνταγματική και αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ η κρατική εξουσία επιτρέπεται μόνο να περιορίζει νομίμως την ελευθερία της λατρείας με βάση τους συνταγματικούς και διεθνείς περιορισμούς της ελευθερίας εκδήλωσης θρησκείας.

Παρά ταύτα, η σχετική κοινή υπουργική απόφαση απαγορεύει προσωρινά – και επ’ ουδενί περιορίζει νόμιμα – κατά το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων - τη θεία λατρεία όλων των θρησκευμάτων εν γένει, παραβιάζοντας ευθέως τη θρησκευτική τους ελευθερία.

Σημειωτέον ότι ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) κήρυξε τον κορωναϊό COVID-19 ως «πανδημία», παρά το γεγονός ότι η πανδημία κηρύσσεται από τον Π.Ο.Υ. όταν το ποσοστό θανάτων από μόλυνση υπερβαίνει το 12%, ενώ το ποσοστό θανάτων στην Ευρώπη είναι περίπου 0,4% ή λιγότερο, με την εξαίρεση της ειδικής περίπτωσης της Ιταλίας όπου τούτο το ποσοστό ανέρχεται στο 6%. 

Τίθεται όμως το εύλογο ερώτημα: Δεδομένου ότι από τους ανώτερους νόμους (Σύνταγμα και διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων) απαγορεύεται η απαγόρευση - με νόμο της Βουλής ή με κανονιστική πράξη της διοίκησης (όπως είναι η σχετική κοινή υπουργική απόφαση) - της θείας λατρείας, για ποιο πολιτικο-θρησκευτικό σκοπό η κρατική εξουσία απαγόρευσε τη θεία λατρεία και μάλιστα τη θεία λειτουργία ; 

Αν η κρατική εξουσία επιδίωκε να προστατεύσει τη δημόσια υγεία, τότε δεν θα απαγόρευε προσωρινά τη θεία λατρεία όλων των θρησκευμάτων, παραβιάζοντας τη θρησκευτική τους ελευθερία, αλλά θα περιόριζε νόμιμα – σύμφωνα με το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων – την ελευθερία της λατρείας, πράγμα το οποίο δεν έπραξε.

Δηλαδή η κρατική εξουσία επέλεξε να παραβιάσει το Σύνταγμα και τις διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που απαγορεύουν την αναστολή, δηλ. την προσωρινή απαγόρευση, του ανθρώπινου δικαιώματος της ελευθερίας λατρείας και προβλέπουν τους νόμιμους περιορισμούς στην ελευθερία εκδήλωσης θρησκείας, μια μορφή της οποίας αποτελεί η ελευθερία της λατρείας. 

Μήπως η κρατική εξουσία, στη Χώρα μας και στις λοιπές Χώρες, δεν επιδιώκει μόνο να προστατεύσει τη δημόσια υγεία από τον κορωναϊό, αλλά – όπως διαφαίνεται βάσιμα - και να προωθήσει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό όλου του πληθυσμού της Χώρας, κατ’ εφαρμογήν του project (σχεδίου) ID2020, σε συνδυασμό 1) με το Νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας με τίτλο «Πρόληψη, Προστασία και Προαγωγή της Υγείας – Ανάπτυξη των Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας», το οποίο κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή στις 21-02-2020 και 2) με το άρθρο 284 Ποινικού Κώδικα που ποινικοποιεί την παραβίαση μέτρων πρόληψης ασθενειών;

Στο άρθρο 5 παρ. 3 στοιχείο Α iii) β) του παραπάνω Νομοσχεδίου του Υπουργείου Υγείας προβλέπεται ο υποχρεωτικός εμβολιασμός του πληθυσμού με απόφαση του Υπουργού Υγείας, στην περίπτωση που τούτος εκτιμήσει ότι συντρέχει εμφάνιση κινδύνου διάδοσης μεταδοτικού νοσήματος, που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

Η εν λόγω διάταξη ορίζει επί λέξει τα εξής: «Σε περιπτώσεις εμφάνισης κινδύνου διάδοσης μεταδοτικού νοσήματος, που ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, μπορεί να επιβάλεται δυνάμει απόφασης του Υπουργού Υγείας, μετά από σχετική γνωμοδότηση του ΕΕΔΥ, υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού με σκοπό την αποτροπή της διάδοσης της νόσου.

Με την ανωτέρω απόφαση ορίζεται η ομάδα του πληθυσμού ως προς την οποία καθίσταται υποχρεωτικός ο εμβολιασμός με καθορισμένο εμβόλιο, η τυχόν καθορισμένη περιοχή υπαγωγής στην υποχρεωτικότητα, το χρονικό διάστημα ισχύος της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού, το οποίο πρέπει πάντοτε να αποφασίζεται ως έκτακτο και προσωρινό μέτρο προστασίας της δημόσιας υγείας για συγκεκριμένη ομάδα του πληθυσμού, η ρύθμιση της διαδικασίας του εμβολιασμού και κάθε άλλη σχετική λεπτομέρεια». 

Κατά το άρθρο 284 Ποινικού Κώδικα για την παραβίαση μέτρων πρόληψης ασθενειών, 

«1. Όποιος παραβιάζει τα μέτρα που έχει διατάξει ο νόμος ή η αρμόδια αρχή για να αποτραπεί η εισβολή ή η διάδοση μιας μεταδοτικής ασθένειας τιμωρείται με φυλάκιση (δηλ. έως 5 έτη). Αν η παραβίαση αυτή είχε ως συνέπεια να μεταδοθεί η ασθένεια σε άνθρωπο, επιβάλλεται κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.

2. Αν η πράξη τελέστηκε από αμέλεια, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι ενός έτους ή χρηματική ποινή». 

Για τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς, όχι μόνο παιδιών, προσχολικής ή μη ηλικίας, αλλά και ενηλίκων, σε εποχές εύστοχα ή άστοχα χαρακτηριζόμενες ως «πανδημίες», ως γνωστόν, υπάρχουν οι υποστηρικτές και οι επικριτές, δεδομένου ότι, επειδή τα εμβόλια είναι χημικά φάρμακα, είναι λογικό να έχουν και παρενέργειες. Η προαιρετική, μέχρι σήμερα, εμφύτευση microchip στο χέρι - όπως συμβαίνει σε ορισμένες κατηγορίες του πληθυσμού τις ΗΠΑ, στη Σουηδία και σε άλλες Χώρες – γίνεται με σύριγγα, δηλαδή με εμβολιασμό. 

Ούτε το παραπάνω νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας, ούτε η ανωτέρω διάταξη του Ποινικού Κώδικα αναγνωρίζουν αντίρρηση συνειδήσεως για θρησκευτικούς λόγους στους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς. Αντίρρηση συνειδήσεως για θρησκευτικούς λόγους στους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς παιδιών προσχολικής ηλικίας αναγνωρίζουν 45 από τα 51 κράτη των ΗΠΑ. Αντίρρηση συνειδήσεως για ιατρικούς λόγους στους ίδιους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς λόγω ιατρικών αντενδείξεων στους εμβολιασμούς, αναγνωρίζουν και τα 51 κράτη των ΗΠΑ.

Οι λόγοι της αντίρρησης συνειδήσεως, ανεξάρτητα από το αν τους αναγνωρίζει ο κατώτερος νόμος, μπορούν να είναι όχι μόνο θρησκευτικοί αλλά και ιατρικοί, με βάση το ανώτερης (σε σχέση με νόμο της Βουλής ή με κανονιστική πράξη της διοίκησης) τυπικής ισχύος άρθρο 3 της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο έχει αποκτήσει νομική ισχύ ως εθιμικά καθιερωμένο και ορίζει: «Κάθε άτομο έχει δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία και την προσωπική του ασφάλεια», και με τα αντίστοιχα άρθρα των διεθνών συμβάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του Συντάγματος.

Κάποιος μπορεί να προβάλει αντίρρηση συνειδήσεως στον υποχρεωτικό εμβολιασμό, προκειμένου να αποφύγει να υποστεί τις παρενέργειες των χημικών φαρμάκων του εμβολίου, έστω και αν ο κατώτερος νόμος (της Βουλής ή της διοίκησης) δεν του την αναγνωρίζει.

Η διεθνής ψηφιακή ταυτότητα (international digital identity) θα περιλαμβάνει και ιατρικά αρχεία, στα οποία θα καταχωρούνται και οι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, επειδή και αυτοί αποτελούν ιατρικές καταχωρήσεις.

Ο πρωθυπουργός της Χώρας, στην ομιλία του, στις 25-11-2019, στο συνέδριο Digital Economy Forum (Ψηφιακό Οικονομικό Φόρουμ), που διοργάνωσε ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΣΕΠΕ) Ελλάδος - όπως έπραξε και στα τελευταία εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης - ανέφερε, ως έναν από τους έξι κεντρικούς στόχους του ψηφιακού μετασχηματισμού του κράτους και της οικονομίας, την έννοια της προσωπικής ταυτοποίησης με τις ταυτότητες νέου τύπου στα πρότυπα της Εσθονίας, οι οποίες θα είναι έγχρωμες.

Και θα δίνουν τη δυνατότητα ψηφιακών υπογραφών, περιλαμβάνοντας και τη χρήση ενός ενιαίου αριθμού για τις συναλλαγές του πολίτη με το δημόσιο. Δηλαδή και η Ελληνική θα είναι διεθνής ψηφιακή ταυτότητα. Σημειωτέον ότι οι διεθνείς ψηφιακές ταυτότητες σε όλες τις Χώρες, τουλάχιστον του πολιτικού και  πολιτιστικού χώρου της Δύσης, στην οποία ανήκει και η Χώρα μας, θα βασίζεται στο project (σχέδιο) ID2020. 

To project ID2020 είναι ένα πρωτότυπο ψηφιακό σύστημα για προσωπική ταυτοποίηση. Σημειωτέον ότι ID σημαίνει ταυτότητα. Το σχέδιο υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και αποτελεί μέρος της Πρωτοβουλίας των 17 Σκοπών της Βιώσιμης Ανάπτυξης για το 2030, που αποφασίστηκαν το 2015 από τα Κράτη – Μέλη του ΟΗΕ στη Διάσκεψη για τη λεγόμενη «Κλιματική Αλλαγή» που διεξήχθη στο Παρίσι.

Ο Σκοπός 16 με τίτλο «Ειρήνη, Δικαιοσύνη και Ισχυροί Θεσμοί», στον αριθμό 16.9, αποβλέπει στην παροχή νόμιμης ταυτότητας για όλους, περιλαμβανομένης της καταχώρησης της γέννησης, μέχρι το 2030.Στην ιστοσελίδα του project (σχεδίου) ID2020  περιλαμβάνεται το Μανιφέστο της, το οποίο υιοθετήθηκε το 2018 από τη Συνάντηση Κορυφής του (Summit) και το οποίο, στο άρθρο 1 αυτού, υποστηρίζει ότι αποτελεί ανθρώπινο δικαίωμα η κατοχή από κάθε άνθρωπο ψηφιακής ταυτότητας, το οποίο απορρέει από το άρθρο 6 της Οικουμενικής Διακήρυξης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που ορίζει ότι «κάθε άτομο όπου και αν βρίσκεται έχει δικαίωμα να γίνεται σεβαστό από το νόμο».

Η διεθνής ψηφιακή  ταυτότητα θα είναι αναγκαία για την πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες (δηλ. πρόσβαση στη φροντίδα υγείας, την εκπαίδευση, την ψηφοφορία και σε άλλα προγράμματα κοινωνικής μέριμνας), σε οικονομικές ευκαιρίες, σε διεθνή ταξίδια και επικοινωνίες.

Τον Σεπτέμβριο 2019 συνεδρίασε το Συμβούλιο Κορυφής του project ID2020 με θέμα «Αυξάνοντας την Πρόκληση για την Καλή Ταυτότητα», δεδομένου ότι θεωρεί τις υφιστάμενες ταυτότητες ως ανεπαρκείς. 

Όπως αναφέρει η ίδια ιστοσελίδα, αυτή η διεθνής ψηφιακή ταυτότητα θα είναι: 1) ιδιωτική (δηλ. μόνον ο κάτοχος θα ελέγχει τη δική του ταυτότητα, ποια δεδομένα μοιράζεται και  με ποιόν), 2) φορητή (δηλ. προσβάσιμη οπουδήποτε ο κάτοχος συμβαίνει να βρίσκεται, μέσω πολλαπλών μεθόδων – μάλλον εξυπονοείται, χωρίς να αναφέρεται ρητά, με εμφυτευμένο chip στο χέρι (ή / και με ηλεκτρονικό τατουάζ), αφού μόνο τούτο μπορεί να επιτύχει το αποτέλεσμα της πλήρους φορητότητας), 3) μόνιμη (δηλ. ζει με τον κάτοχο από τη ζωή μέχρι το θάνατο), και 4) προσωπική (δηλ. μοναδική στον κάτοχο). 

Η διεθνής ψηφιακή ταυτότητα θα περιέχει όλη την ενημέρωση για τον κάτοχό της, όπως ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, μητρώνυμο, ημερομηνία γέννησης, φύλο, διεύθυνση, αριθμό τηλεφώνου, e-mail, ιατρικά αρχεία (συμπεριλαμβανομένων των υποχρεωτικών εμβολιασμών), εκπαίδευση, ταξίδια, τραπεζικούς λογαριασμούς, φωτογραφία, καθώς και βιομετρικά δεδομένα που επιβεβαιώνουν την ταυτότητά του, δέκα δακτυλικά αποτυπώματα και δύο σκαναρίσματα ματιών (ίριδας).

Όλη αυτή η ενημέρωση θα αποθηκεύεται με τη χρήση τεχνολογίας αύξουσας λίστας εγγραφών συνδεδεμένων με τη χρήση κρυπτογραφίας (blockchain technology).

Η δοκιμαστική εκδοχή της πλατφόρμας, η οποία σχεδιάζεται να ολοκληρωθεί το 2020, θα ενώνει όλα τα υφιστάμενα συστήματα διατήρησης εγγραφών, τα οποία σχετίζονται με κάρτες ταυτότητας. Η πλατφόρμα αυτή θα επιτρέπει στους χρήστες την πρόσβαση στην προσωπική τους ενημέρωση  οπουδήποτε βρίσκονται.

Για παράδειγμα, θα επιτρέπει στους πρόσφυγες που στερούνται δημόσιων εγγράφων, να αποδεικνύουν την ύπαρξη αυτών των εγγράφων με τη χρήση αυτού του συστήματος.

Η τεχνολογία blockchain θα επιτρέπει τα συστήματα διαφόρων οργανισμών να επικοινωνούν μεταξύ τους. 

Οι εταίροι του project ID2020 διακρίνονται σε ιδρυτικούς, γενικούς και υποστηρικτικούς. 

Oι ιδρυτικοί εταίροι είναι οι εξής: 1) το Ίδρυμα Rockefeller, 2) η Microsoft, 3) η Gavi (Global Alliance for Vaccines and Immunization, η Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση), και 4) η Accenture (μια παγκόσμια εταιρία παροχής συμβουλών management και επαγγελματικών υπηρεσιών).

Σημειωτέον ότι η Παγκόσμια Συμμαχία για τα Εμβόλια και την Ανοσοποίηση είναι μια παγκόσμια ένωση υγείας που είναι δεσμευμένη στην αύξηση της ανοσοποίησης ιδίως των παιδιών μέσω εμβολίων, και μάλιστα στον λεγόμενο Τρίτο Κόσμο, και η οποία αποτελείται από δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς, δηλαδή κυβερνήσεις αναπτυσσόμενων χωρών και δωρήτριες κυβερνήσεις, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας του ΟΗΕ, την UNICEF, την Παγκόσμια Τράπεζα, τη βιομηχανία εμβολίων αναπτυσσόμενων και βιομηχανικών χωρών, ερευνητικούς και τεχνικούς οργανισμούς υγείας, οργανισμούς της κοινωνίας των πολιτών, πανεπιστημιακούς, το Ίδρυμα του Bill και της Melinda Gates (του συνιδρυτή της Microsoft και της συζύγου του).

Οι γενικοί εταίροι είναι οι παρακάτω: 1) η Mercy Corps (μια παγκόσμια μη κυβερνητική, ανθρωπιστική οργάνωση βοήθειας), 2) η Hyperledger (ένα project – ομπρέλα παραγωγής blockchains και σχετικών εργαλείων), 3) η Care (μια παγκόσμια συνομοσπονδία 14 μελών που εργάζονται για να καταπολεμήσουν την φτώχεια σε 95 χώρες), 4) το International Computing Center (το Διεθνές Κέντρο Πληροφορικής, που προσφέρει τις υπηρεσίες του στους 15 εξειδικευμένους Οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών), 5) το Citris Policy Lab (ένα Εργαστήριο Πολιτικής ή ερευνητικό ίδρυμα που προάγει τις γνώσεις σε ποικίλους θεματικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένου του αντίκτυπου των αναδυόμενων τεχνολογιών στην ανάπτυξη), 6) η Kivα (μια μη κυβερνητική οργάνωση που επιδιώκει να συνδέσει τους ανθρώπους μέσω δανεισμού για την άμβλυνση της φτώχειας), 7) η iRespond (μια διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση που έχει σκοπό τη χρήση βιομετρικών στοιχείων μέσω ψηφιακής ταυτότητας), 8) η Simprints (μια μη κερδοσκοπική εκκίνηση από το Πανεπιστήμιο του Cambridge, η οποία αναπτύσσει τεχνολογία βιομετρικών δακτυλικών αποτυπωμάτων για πρόσβαση στις υπηρεσίες), 9) Fhi360 (η οποία προωθεί ολοκληρωμένες τοπικά κατευθυνόμενες λύσεις). 

Οι υποστηρικτικοί εταίροι είναι οι κατωτέρω: 1)  η Copperfield (μια εταιρία συμβουλών για στρατηγικές επικοινωνίες), και 2) η Chapman and Cutler LLP (η οποία προσφέρει συνεχείς νομικές υπηρεσίες).    

Κατόπιν των ανωτέρω, προκύπτει εύλογα το ερώτημα και ο καθένας μπορεί να δώσει μια απάντηση σε τούτο, με εικασία στο παρόν και ενδεχομένως με βεβαιότητα στο μέλλον, ανάλογα με την εξέλιξη των πραγμάτων:Μήπως η προσωρινή απαγόρευση της θείας λατρείας και μάλιστα της θείας λειτουργίας αποφασίστηκε αντισυνταγματικά και αντίθετα προς τις διεθνείς συμβάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων - αντί της επιβολής νόμιμων περιορισμών της  - με πρόσχημα την προστασία της δημόσιας υγείας σε δήθεν περίοδο «πανδημίας», από τη σχετική κοινή υπουργική απόφαση, για να ελαχιστοποιηθεί η αντίρρηση συνειδήσεως που μπορεί να προβληθεί σε ενδεχόμενο υποχρεωτικό εμβολιασμό στο προσεχές ή απώτερο μέλλον;

 

 https://www.romfea.gr/katigories/10-apopseis/36009-gia-poio-skopo-apagoreuthike-antisuntagmatika-kai-antitheta-pros-tis-diethneis-sumbaseis-anthropinon-dikaiomaton-i-theia-latreia

 

 

             Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας χαρακτήρισε ως πανδημία την προσβολή πλείστων λαών του πλανήτη από μορφή ιού, ο οποίος μεταδίδεται με μεγάλη ευκολία. Ο καθημερινός βίος άλλαξε άρδην. H επιστημονική κοινότητα τηρεί επιφυλακτική στάση, ποικίλες όμως είναι οι στάσεις και οι αντιδράσεις της κοινωνίας στις διάφορες χώρες.

             Ο αριθμός των θυμάτων μόλις ξεπέρασε πλανητικά τις 30.000 κατά το τρίμηνο της δράσης του ιού. Θα περάσει πάντως απαρατήρητο, όπως συμβαίνει επί πολλές δεκαετίες, ότι κατ’ έτος πεθαίνουν 10.000.000 παιδιά από πείνα ή εύκολα αντιμετωπίσιμες ασθένειες, όπως η γαστρεντερίτιδα. Στο τρίμηνο της δράσης του ιού του «στέμματος» έχουν πεθάνει 2.500.000 παιδιά! Γίνεται πολύς λόγος για την ανεπάρκεια υγειονομικού υλικού στα νοσοκομεία και μέσων προστασίας (αντισηπτικών και άλλων)) του λαού. 1.000.000.000 συνανθρώπων μας καθ’ όλη τη διάρκεια του βίου τους δεν έχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό! Ο λαλίστατος για την πανδημία ΠΟΥ, ο ελεγχόμενος από τις ισχυρές οικονομικά και πολιτικά χώρες, γι’ αυτό το δράμα των συνανθρώπων μας τηρεί σιγήν ιχθύος. Πάντως κύκλοι ευκαίρως ακαίρως τονίζουν τον κίνδυνο από τον υπερπληθυσμό του πλανήτη και εν πολλοίς η κοινή γνώμη στις δυτικές χώρες επικρίνει τους υπανάπτυκτους λαούς, για τη δημογραφική σφριγηλότητα, και τις κυβερνήσεις τους, για την μη επιβολή οικογενειακού προγραμματισμού. Τηρείται ως επτασφράγιστο μυστικό ότι η γη μπορεί να διαθρέψει κατά πολύ μεγαλύτερο πληθυσμό και είναι η κοινωνική αδικία, που έφερε στην εξαθλίωση τους πάσχοντες συνανθρώπους μας. Παράλληλα οι δυτικοί καυχώνται για την κατάκτηση του δικαιώματος της έκτρωσης χάρη στα αστικά κοινοβούλια, με τα οποία συμπορεύτηκαν οι θρησκευτικοί ηγέτες, οι οποίοι μικρή αντέταξαν αντίσταση στις αντιευαγγελικές νομοθεσίες. Τώρα πλέον στη μεταχριστιανική Δύση οι εκκλησιομάχοι πανηγυρίζουν τον θρίαμβό τους.

             Όταν είχε εξαπλωθεί στην Αφρική άλλου είδους ιός, ο Έμπολα, ο ΠΟΥ δεν είχε κηρύξει πανδημία. Όσο λιγότεροι Αφρικανοί, τόσο καλύτερα για τις δυτικές χώρες! Βέβαια ούτε τότε υπήρξαν πολλά τα θύματα. Θυμούμαι όμως τη διάχυτη αγωνία μήπως ο ιός καταφέρει και περάσει από το Γιβραλτάρ στην Ευρώπη. Τότε είχε ιδιαίτερα πληγεί η πάμφτωχη Σιέρα Λεόνε. Στο εκεί ορθόδοξο ιεραποστολικό κλιμάκιο εργάζεται ο πατήρ Θεμιστοκλής. Είναι Αιγυπτιώτης ομεγενής, μεγαλωμένος στην Αυστραλία, οργισμένος στα νειάτα του, άθεος, χίππυ, ερευνητής του ανατολικού μυστικισμού, μαρξιστής και τελικά ορθόδοξος χριστιανός. Επανήλθε στη γενέτειρα γη της Αφρικής και θυσιάζεται με την πραγματική έννοια του όρου. Αφού συγκέντρωσε ορφανά και τραυματίες του μακρόχρονου εμφυλίου πολέμου, προσφέρει σ’ αυτούς υλική ανακούφιση επί δεκαετία και πλέον. Κατά την έξαρση της δράσης του ιού Έμπολα είχε δηλώσει: «Εγώ θα μείνω κι ας πεθάνω μαζί σας». Είναι όμως η πνευματική του προσφορά κατά πολύ πιο σημαντική. Προσφέρει στους ιθαγενείς το Σώμα και το Αίμα του Χριστού και στη συνέχεια καταλύει. Δεν αφήνει δηλαδή ούτε υποψία περιεχομένου στο Άγιο Ποτήριο. Και είναι οι προσερχόμενοι πάσχοντες από πλήθος ασθενειών, που πλήττουν την Αφρική. Αναφέρω μόνο τη φυματίωση νέου τύπου, που μαστίζει τις τελευταίες δεκαετίες τη μαύρη ήπειρο. Το ίδιο έκαναν και κάνουν όλοι οι ορθόδοξοι ιεραπόστολοι, που, δόξα τω Θεώ, πληθαίνουν, αλλά και ευλαβείς κληρικοί, που υπηρέτησαν εθελουσίως στη Σπιναλόγκα των λεπρών, στη «Σωτηρία» των φυματικών, στο φθισιατρείο των Ιωαννίνων και αλλού. Εκδηλώνουν ανησυχία οι υλιστές περί του κινδύνου από τη μετάδοση της Θείας Κοινωνίας με κοινή τη λαβίδα. Κατανοητή πλήρως η ανησυχία αυτή. Κατά βάθος όμως πανηγυρίζουν πρωτίστως ως θρίαμβό τους την απαγόρευση της τέλεσης της Θείας Λειτουργίας! Και εμείς δεν αγωνιστήκαμε να ισχύσουν και για τους πιστούς τα μέτρα που ισχύουν για τα πολυκαταστήματα (τετραγωνικά μέτρα ανά εκκλησιαζόμενο) και μάλιστα πιο περιοριστικά. Η θεία λειτουργία διαρκεί μία ώρα, τα πολυκαταστήματα παραμένουν ανοικτά επί δεκάωρο, μάλιστα αρχικά και κατά Κυριακή. Οι προσερχόμενοι στους ναούς παραμένουν σταθερά οι ίδιοι, ακίνητοι και δεν ψηλαφούν. Εκείνοι που ψωνίζουν εναλλάσσονται διαρκώς, κινούνται, αλλολοπροσεγγίζονται και ψηλαφούν. Πόσοι είναι οι εκκλησιαζόμενοι; Ούτε το 5% του λαού μας. Πόσοι κοινωνούν; Ούτε το 10% των προσερχομένων. Από αυτούς κάποιοι, επηρεασμένοι από την τρομοκράτηση, θα απέφευγαν να προσέλθουν. Θα απέμειναν στο τέλος ελάχιστοι, οι οποίοι πιστεύουν ακράδαντα ότι ο Χριστός δεν φέρει μικρόβια.

             Βέβαια το επιχείρημα υπέρ των πολεμίων της Εκκλησίας φαίνεται συντριπτικό: Είστε ασήμαντη μειοψηφία και οφείλετε να υποταχθείτε στη συντριπτική πλειοψηφία, που επιδοκιμάζει το μέτρο της παύσης τέλεσης κάθε είδους λατρείας. Έχουμε δημοκρατία και επί πλέον δεν πιστεύουμε αυτό που πιστεύετε σεις. Οφείλομε όντως να σιωπήσουμε. Όχι επειδή το επιχείρημα είναι πράγματι συντριπτικό, αλλά επειδή έχουμε απολέσει από καιρό το αγωνιστικό φρόνημα. Οι διαμαρτυρίες μας για τους κατά καιρούς ψηφιζόμενους αντιευαγγελικούς νόμους υπήρξε υποτονική. Δεν επικαλεσθήκαμε το ισχύον, έστω και κουρελιασμένο, Σύνταγμα, στο προοίμιο του οποίου γίνεται επίκληση του ονόματος της Αγίας τριάδος. Οι πρόγονοί μας δεν ήθελαν κράτος ουδετερόθρησκο, πολύ περισσότερο άθεο. Δυστυχώς, σε κάθε εποχή, λίγοι ήσαν εκείνοι, που όρθωσαν το ανάστημά τους στην αλαζονεία της εξουσίας. Ο μέγας Βασίλειος (όχι ο γεράκος της κατανάλωσης) στάθηκε αγέρωχος μπροστά στις απειλές του ηγεμόνα, ακόμη και σ’ αυτή του θανάτου, ώστε να προκαλέσει τον θαυμασμό του. Υπέροχος ο σωζόμενος διάλογος: «Κανείς δε μίλησε με τέτοιο τρόπο σε μένα τον Ύπαρχο». Και η απάντηση: «Ίσως δε συνάντησες ποτέ επίσκοπο». Στις ημέρες μας οι πιστοί επιχειρούμε να καλύψουμε τη δειλία μας πίσω από τη σύνεση. Η θεία Λειτουργία του μεγάλου αυτού εκκλησιαστικού Πατέρα θα τελείτο κατά τις Κυριακές της Μεγάλης Σαρακοστής. Βέβαια υπήρξε μέγας και ως προς την κοινωνική προσφορά ο ευτελισθείς από τους Νεοέλληνες άγιος, όμως δεν θεωρούσε πρωτεύον έργο την προσφορά του στη Βασιλειάδα, αλλά την προσφορά του στο θείο θυσιαστήριο. Σήμερα η Πολιτεία θεωρεί την Εκκλησία, ως νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, ανθρώπινο οργανισμό κοινωνικής πρόνοιας. Στις μεγάλες πυρκαγιές της Πελοποννήσου είχε ζητήσει από την Εκκλησία την αποστολή υλικής βοήθειας, ενώ το ίδιο είχε φροντίσει να στείλει ψυχολόγους για την στήριξη των συγγενών των θυμάτων. Οποία αντιστροφή ρόλων!

Αν σήμερα η πλειοψηφία θέλει (και αυτό θα φανεί μόνο με δημοψήφισμα), τότε ας απαλειφούν τα άκρως ενοχλητικά για τους εκκλησιομάχους άρθρα του Συντάγματος, ας υποβιβαστεί η Εκκλησία σε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και ας αποκληθεί το κράτος υποκριτικά ουδετερόθρησκο, στην ουσία αντίθεο. Ας μελετήσουν όμως οι θριαμβολογούντες για τη νίκη τους την ιστορία. Μάρτυρες υπάρχουν σε κάθε εποχή, ακόμη και στον 20ο αιώνα. Η Εκκλησία πολεμουμένη νικά.

Τώρα με τον εγκλεισμό εκδηλώνεται η ανησυχία για άλλον κίνδυνο, την κατάθλιψη. Επιστρατεύονται ψυχίατροι για ψυχολογική υποστήριξη των εγκλείστων. Το υπαρξιακό κενό όμως σαρώνει τις δυτικές κοινωνίες εδώ και αιώνα. Κάποτε θα επανέλθουμε στον Χριστό, τον σωτήρα των ψυχών και των σωμάτων μας.

                                                                  «ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ»   

του Νεκτάριου Δαπέργολα

      Μόλις πέρασε η πιο παράξενη, η πιο θλιμμένη, η πιο σκοτεινή 25η Μαρτίου της Νεότερης Ιστορίας μας. Το πρωί πάλι χτύπησαν οι καμπάνες, αλλά ήταν κούφιος ο ήχος τους. Γιατί οι καμπάνες είναι για να καλούν στη λατρεία - και η λατρεία δεν έγινε, γιατί έχει απαγορευθεί.

      Δεν την ψάλλαμε την Παναγιά μας στη μεγάλη της γιορτή με το χαρμόσυνο μήνυμα της σωτηρίας μας, παρά μόνο μες στα σπίτια μας (ή ίσως κάποιοι, όσοι μπόρεσαν, σε κατοχικά υπόγεια, κρυπτοχριστιανικά).

      Αλλά ούτε και την άλλη μεγάλη γιορτή της πατρίδας δεν την τιμήσαμε, σχεδόν άπαντες σε κατ’ οίκον περιορισμό, χωρίς παρελάσεις κι άλλες εκδηλώσεις, με μόνο τον φόβο να κυκλοφοράει πανσθενής στους έρημους δρόμους.

      Κι αν ήταν όμως σκοτεινή και παράξενη, αυτή η μέρα παραμένει μεγάλη. Και βέβαια αυτήν ειδικά τη φετινή δεν ήταν δυνατό να την τιμήσουμε με τις συνήθεις ευχές για «χρόνια πολλά». Γι’αυτό και δεν είπαμε «χρόνια πολλά». Δεν έπρεπε να πούμε.

      Γιατί ήμασταν αντίθετα υποχρεωμένοι - περισσότερο υποχρεωμένοι από κάθε άλλη φορά - να τη βιώσουμε με περισυλλογή και περίσκεψη. Με πόνο κι αίσθημα ντροπής. Με σκληρή αυτοκριτική κι επιτέλους γενναίες αποφάσεις για μεταστροφή και εξανάσταση. Κι αν για κάτι οφείλαμε να ευχηθούμε, αυτό είναι μόνο για να μας φωτίσει ο Θεός. Και μετά να μας αξιώσει να κάνουμε κι εμείς στη ζωή μας για την πατρίδα κάτι μικρό έστω, αλλά πάντως αντάξιο όλων εκείνων των ηρώων.

      Τι να τα κάνεις άλλωστε τα πολλά τα χρόνια, αν είναι να συνεχίσεις να ζεις μέσα σ’ αυτό το απερίγραπτο τέλμα της παρακμής, της προδοσίας, της κατάρρευσης του παντός;

      Κλεισμένοι εδώ και χρόνια σε νοητές φυλακές ιδεοληπτικών ψυχώσεων και νεοεποχίτικης λοβοτομής, αλλά πλέον κλεισμένοι και μες στα σπίτια μας - σκλάβοι δυο φορές πια.

      Με κλειδωμένες εκκλησιές, φιμωμένα στόματα κι αλλοιωμένες συνειδήσεις.

      Πετώντας μόνοι μας άκριτα κι αβασάνιστα στη χωματερή κεκτημένα κι αυτονόητα ως χτες δικαιώματα. Θυσιάζοντας ελαφρά τη καρδία στον βωμό του φόβου πάτρια, θέσμια, ιερά και όσια αιώνων.

      Δεσμώτες της υστερίας και του πανικού.

      Παίρνοντας μέρος σαν τα ποντίκια (αλλά εκουσίως κι αυτοπροαιρέτως εμείς) σε νεοταξικά πειράματα ελέγχου και πρόβες παγκόσμιας επιβολής.

      Και έχοντας απομείνει άπνοοι κι ημιθανείς στους καναπέδες μας, να βλέπουμε αφιερώματα σε μακρινές κι ολοένα και πιο ξεθωριασμένες μέρες αγώνων και ηρώων της πίστης και της πατρίδας, που όμως αδυνατούν πια επί της ουσίας να μας αγγίξουν πραγματικά.

      Μακροημέρευση μέσα σ’ αυτόν τον δυσώδη βούρκο που βαθαίνει και βρωμίζει όλο και περισσότερο, μόνο ευνουχισμένοι και τρομοκρατημένοι σκλάβοι της Νέας Τάξης και της Νέας Εποχής μπορούν να εύχονται. Καλή μετάνοια λοιπόν να λέμε, πάνω απ’ όλα. Καλή μετάνοια!

      Και σαν μετανοήσουμε και κλάψουμε πικρά και ξαναβρούμε τους εαυτούς μας, που μόνοι μας τους κάναμε παρανάλωμα στη δίνη των Καιρών, τότε πια να ευχηθούμε και το άλλο: «καλή λευτεριά»! Ή μπορεί και «καλό βόλι»!

      Για να μπορέσουμε να επιχειρήσουμε επιτέλους κι εμείς τη μεγάλη Έξοδο από τον βόρβορο.

      Ταις πρεσβείαις της Θεοτόκου!

 

http://aktines.blogspot.com/2020/03/blog-post_141.html