paisios22

Μια φορά είχε έρθει στο καλύβι ένα νέο παιδί απελπισμένο, γιατί έπεφτε σε σαρκική αμαρτία και δεν μπορούσε να απαλλαγεί από αυτό το πάθος. 
Είχε πάει σε δύο πνευματικούς που προσπάθησαν με αυστηρό τρόπο να το βοηθήσουν να καταλάβει ότι είναι βαρύ αυτό που κάνει. 
Το παιδί απελπίστηκε. «Αφού ξέρω ότι αυτό που κάνω είναι αμαρτία, είπε, και δεν μπορώ να σταματήσω να το κάνω και να διορθωθώ, θα κόψω κάθε σχέση μου με τον Θεό». 
Όταν άκουσα το πρόβλημά του, το πόνεσα το καημένο και του είπα: 
«Κοίταξε, ευλογημένο, ποτέ να μην ξεκινάς τον αγώνα σου απ’αυτά που δεν μπορείς να κάνεις, αλλά από αυτά που μπορείς να κάνεις. Για να δούμε τι μπορείς να κάνεις και να αρχίσεις από αυτά. Μπορείς να εκκλησιάζεσαι κάθε Κυριακή;».
«Μπορώ», μου λέει.
«Μπορείς να νηστεύεις κάθε Τετάρτη και Παρασκευή;». «Μπορώ». 
«Μπορείς να δίνεις ελεημοσύνη το ένα δέκατο απ’το μισθό σου ή να επισκέπτεσαι αρρώστους και να τους βοηθάς;». «Μπορώ». 
«Μπορείς να προσεύχεσαι κάθε βράδυ, έστω και αν αμάρτησες και να λες: «Θεέ μου, σώσε την ψυχή μου;». «Θα το κάνω γέροντα» μου λέει. «Άρχισε, λοιπόν, του λέω, από σήμερα να κάνεις όλα αυτά που μπορείς και ο Παντοδύναμος Θεός θα κάνει το ένα που δεν μπορείς». 
Το καημένο ηρέμησε και συνέχεια έλεγε: «Σ’ευχαριστώ,πάτερ». Είχε, βλέπεις, φιλότιμο και ο Καλός Θεός το βοήθησε.

.Αγίου Παϊσίου Ἁγιορείτου.

eisodia

ΛΟΓΟΣ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ

ΕΙΣ ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

«Και είδον, και ιδού πλήρης δόξης ο Οίκος   Κυρίου». (Ιεζεκ. Κεφ. μα')

ΗΛΙΑ ΜΗΝΙΑΤΗ

(1669-1714)

ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΕΡΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

 

nektarios 1908

 ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ 

ΠΕΡΙ ΤΩΝ  ΑΓΙΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 (1904)

«Εμοί δε λίαν ετιμήθησαν οι φίλοι σου ο Θεός...»

(Ψαλμ. ρλη΄17)

Πονηρία σημαίνει μεταβολή της ευθύτητος, σκέψις πλάνης,
ψεύδη που λέγονται κατ΄ οικονομίαν, όρκοι πού έν μέρει αληθεύουν,
λόγοι πού έχουν περιπλακή, καρδία ομοία με τον βυθό της θαλάσσης,
άβυσσος δολιότητος, ψευδολογία που μονιμοποιήθηκε, οίησις πού
κατήντησε φυσική, αντίπαλος της ταπεινώσεως, υποκριτική μετάνοια,
απομάκρυνσις του πένθους, εχθρός της εξομολογήσεως, τακτική
εκείνων πού ακολουθούν την γνώμη τους, πρόξενος ηθικών πτώσεων,
εμπόδιο στην ανέγερσι των πεσόντων, αντιμετώπισις των ύβρεων με
φαινομενικό χαμόγελο, σκυθρωπότης ανόητη και αφύσικη, ευλάβεια
επίπλαστη, ζωή ομοία με των δαιμόνων.

ΚΛΙΜΑΞ

ag.nektarios 2

H θύρα του Παραδείσου ηνέωκται

Του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

     Το φθινόπωρο του 1904, με τις ευχές και την στήριξη του Αγίου Νεκταρίου, εγκαθίσταται σε ένα μισοερειπωμένο μοναστήρι στην περιοχή Ξάντος της Αιγίνης, μια συνοδεία από νέες γυναίκες που επιθυμούσαν να ακολουθήσουν βίο μοναχικό. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν γι' αυτές πραγματικά δύσκολες. Ο Άγιος ενίσχυε την μικρή αυτή συνοδεία με κάθε τρόπο, αποστέλλοντας χρήματα και τρόφιμα για την στοιχειώδη συντήρησή τους. Απέστελνε επίσης επιστολές πατρικές που φανερώνουν το ενδιαφέρον και την ευαισθησία του Πατρός για κάθε πτυχή της νέας ζωής των μοναζουσών. Μία τέτοια ενισχυτική επιστολή του Αγίου παραθέτουμε, η οποία διασώζει το περιεχόμενο κηρύγματος που εξεφώνησε σε αγρυπνία στον ναό της Υπεραγίας Θεοτόκου της Καπνικαρέας κατά την εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου.