Κατὰ τὴν ἡμέραν αὐτὴν τιμῶμεν τὴν μνήμην τῆς ὁσίας Μητρὸς ἡμῶν Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, ἡ ὁποία ἑορτάζεται καὶ κατὰ τὴν 1ην Ἀπριλίου. «Ἐτάχθη δὲ αὕτη καὶ σήμερον, ἐγγίζοντος ἤδη τοῦ τέλους τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, πρὸς διέγερσιν τῶν ραθύμων καὶ ἁμαρτωλῶν εἰς μετάνοιαν, ἐχόντων ὑπόδειγμα τὴν ἑορταζομένην ἁγίαν», ὡς γράφει τὸ «Ὡρολόγιον». Ἀπὸ τὸ ἐν λόγῳ βιβλίον ἀντιγράφομεν τὰ ἑξῆς περὶ τῆς ἁγίας αὐτῆς γυναικός: «Αὕτη δωδεκαέτις ἔτι οὖσα ἔλαθε τοὺς γονεῖς αὐτῆς καί, ἀπελθοῦσα εἰς Ἀλεξάνδρειαν, ἔζησε βίον ἄσωτον 17 ἔτη. Εἶτα ὑπὸ περιεργείας κινουμένη ἀπῆλθε μετὰ πολλῶν προσκυνητῶν εἰς Ἱεροσόλυμα, ἵνα παρευρεθῇ εἰς τὴν τοῦ Τιμίου Σταυροῦ ὕψωσιν, ὅπου ἐδόθη εἰς πᾶν εἶδος ἀκολασίας καὶ πολλοὺς ἔσυρεν εἰς τῆς ἀπωλείας τὸν βυθόν. Θέλουσα δὲ εἰσελθεῖν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν καθ᾿ ἣν ἡμέραν ὑψοῦται ὁ Σταυρός, ἠσθάνθη τρὶς καὶ τετράκις δύναμίν τινα ἀόρατον κωλύουσαν αὐτὴν τῆς εἰσόδου, ἐνῷ τὸ μετ᾿ αὐτῆς πλῆθος τοῦ λαοῦ ἀνεμποδίστως εἰσήρχετο. Πληγεῖσα οὖν τὴν καρδίαν ἐκ τούτου, ἀπεφάσισεν ἵνα μεταβάλῃ ζωὴν καὶ ἐξιλεώσῃ τὸν Θεὸν διὰ μετανοίας· καὶ οὕτως ἐπιστρέψασα πάλιν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν εἰσῆλθεν εὐκόλως εἰς αὐτήν. Προσκυνήσασα δὲ τὸ Τίμιον Ξύλον ἀνεχώρησε τὴν αὐτὴν ἡμέραν ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλήμ, διέβη τὸν Ἰορδάνην, εἰσῆλθεν εἰς τὰ ἐνδότερα τῆς ἐρήμου καὶ ἔζησεν ἐν αὐτῇ 47 ἔτη ζωὴν σκληροτάτην καὶ ὑπὲρ ἄνθρωπον, μόνη μόνῳ Θεῷ προσευχομένη. Περὶ δὲ τὰ τέλη τῆς ζωῆς συναντήσασα ἐρημίτῃ τινὶ Ζωσιμᾷ τὸ ὄνομα καὶ τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς βίον αὐτῆς διηγηθεῖσα, παρεκάλεσεν αὐτὸν ἵνα κομίσῃ αὐτῇ τὰ Ἄχραντα Μυστήρια πρὸς κοινωνίαν· ὃ καὶ ἐποίησεν ἐκεῖνος τὸ ἑπόμενον ἔτος κατὰ τὴν Μεγάλην Πέμπτην. Τὸ δὲ ἐφεξῆς ἔτος ἐπανελθὼν πάλιν ὁ Ζωσιμᾶς εὗρεν αὐτὴν νεκρὰν ἐπὶ γῆς ἡπλωμένην καὶ γράμματα πλησίον αὐτῆς ταῦτα λέγοντα· «Ἀββᾶ Ζωσιμᾶ, θάψον ὧδε τὸ σῶμα τῆς ἀθλίας Μαρίας. Ἀπέθανον τὴν αὐτὴν ἡμέραν, καθ᾿ ἣν ἐκοινώνησα τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Εὔχου ὑπὲρ ἐμοῦ». Τάττεται δὲ ὁ θάνατος αὐτῆς τῷ 378 ἔτει ἢ τῷ 437 κατ᾿ ἄλλους».

Ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, μαζὶ μὲ τὴν ὁσίαν Πελαγίαν, τὸν ὅσιον Μωυσῆ τὸν Αἰθίοπα, τὸν ἱερὸν Αῦγουστῖνον καὶ ἀλλους, εἶνε ζωντανὰ ὑποδείγματα τῆς δυνάμεως τῆς μετανοίας. Ἄνθρωποι ποὺ ἐβυθίσθησαν εἰς τὸν βόρβορον τῆς ἁμαρτίας μέχρι κεφαλῆς, ἔφθασαν ἔπειτα τὴν καθαρότητα τῶν Ἀγγέλων! Πόση ἡ δύναμις τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ! Ἄς μὴ ἀπελπιζώμεθα, ὅσον πολὺ καὶ ἂν ἔχωμεν βυθισθῆ εἰς τὴν ἁμαρτίαν. Δυνάμεθα καὶ πάλιν νὰ γίνωμεν κατάλευκοι, ὅπως ἤμεθα μετὰ τὸ Βάπτισμα. Ἀρκεῖ νὰ μετανοήσωμεν!

Ἡ Ἐκκλησία μας ψάλλει σήμερον:

«Τῆς ἁμαρτίας τὴν ἀχλὺν ἐκφυγοῦσα, τῆς μετανοίας τῷ φωτὶ αὐγασθεῖσα, τὴν σὴν καρδίαν ἔνδοξε προσῆξας τῷ Χριστῷ, τούτου τὴν πανάμωμον καὶ ἁγίαν Μητέρα, πρέσβυν συμπαθέστατον προσενέγκασα· ὅθεν καὶ τῶν πταισμάτων εὗρες ἀποχὴν καὶ σὺν ἀγγέλοις ἀεὶ ἐπαγγέλλεσαι».

Δηλαδή: Ἀφοῦ διέφυγες ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας καὶ ἐφωτίσθης ἀπὸ τὸ φῶς τῆς μετανοίας, προσέφερες, ὦ δοξασμένη ἁγία Μαρία, τὴν καρδίαν σου εἰς τὸν Χριστόν. Ἐκεῖνος δὲ τὴν ἐδέχθη, διότι σὺ ἔβαλες νὰ μεσιτεύσῃ πρὸς Αὐτὸν ἡ ἀκηλίδωτος καὶ ἁγία Μήτηρ Του, ἡ γεμάτη ἀπὸ συμπάθειαν. Δι᾿ αὐτὸ ὄχι μόνον ἀπηλλάγης ἀπὸ τὰς ἀμαρτίας σου, ἀλλὰ καὶ εὐφραίνεσαι αἰωνίως μαζὶ μὲ τοὺς Ἀγγέλους.

(Αρχιμ. Επιφάνιος Ι. Θεοδωρόπουλος, Περίοδος Τριωδίου, Πόρος Τροιζηνίας: Ιερόν Ησυχαστήριον Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος, 2011)

  Πηγή ψηφ. κειμένου: agiosthomas.gr)

https://alopsis.gr/%cf%80%ce%ad%ce%bc%cf%80%cf%84%ce%b7-%ce%ba%cf%85%cf%81%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ae-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%bd%ce%b7%cf%83%cf%84%ce%b5%ce%b9%cf%8e%ce%bd-%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b9%ce%bc-%ce%b5%cf%80%ce%b9/

91807201 1568420746654311 7140674938268024832 n

Συγκλονιστική πρόσφατη φώτο από τη Ρουμανία. Μια γριούλα προσεύχεται έξω από εκκλησία, όπου τελείται η Θεία Λειτουργία «Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν». «Μεγάλα τά τῆς πίστεως κατορθώματα....»

Ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας (Κέρκυρα, 10 Φεβρουαρίου 1776 - Ναύπλιο, π.ημ. 27 Σεπτεμβρίου / ν.ημ. 9 Ὀκτωβρίου 1831) Ἕλληνας πολιτικὸς καὶ διπλωμάτης. Διετέλεσε Ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσίας καὶ πρῶτος Κυβερνήτης τοῦ ἀνεξάρτητου Ἑλληνικοῦ Κράτους, τὸ ὁποῖο ἵδρυσε ἐκ θεμελίων καὶ μὲ τὴν προσωπική του περιουσία.
Εἰδοποιήθηκε πὼς θὰ τὸν σκοτώσουν ὅταν θὰ πάει στὴν ἐκκλησία, κάθε Κυριακὴ καθὼς πήγαινε. Ἔλειψε μιὰ Κυριακή. Πρὶν τὴν ἑπόμενη ξαναπληροφορείται πάλι πὼς ὅταν θὰ πηγαίνει στὴν ἐκκλησία γιὰ τὸν ὄρθρο, θά του τὴν ἔχουν στημένη, καὶ θὰ τὸν σκοτώσουν.
Ἡ ἀπάντηση τοῦ Καποδίστρια:
«Ἀδυνατῶ νὰ λείψω δύο συνεχόμενες Κυριακὲς ἀπὸ τὴν ἐκκλησία, ἂς μὲ σκοτώσουν...»
Στὶς 5:35 τὸ πρωὶ τῆς 27ης Σεπτεμβρίου 1831 ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας δέχθηκε δολοφονικὴ ἐπίθεση ἀπὸ τὸν Κωνσταντῖνο καὶ τὸν Γεώργιο Μαυρομιχάλη ἔξω ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Σπυρίδωνα, ὅπου μετέβαινε γιὰ νὰ ἐκκλησιασθεῖ καὶ ἔπεσε νεκρός. Ὁ μόνος ποὺ τὸν συνόδευε ἦταν ὁ μονόχειρας σωματοφύλακάς του, ὀνόματι Κοκκώνης.
Ὁ Κωνσταντῖνος Μαυρομιχάλης ἐφονεύθη ἐπὶ τόπου ἀπὸ τοὺς προστρέξαντες, οἱ ὁποῖοι κυριολεκτικῶς τὸν λυντσάρισαν. Ὁ Γεώργιος Μαυρομιχάλης ζήτησε προστασία στὴ Γαλλικὴ Πρεσβεία. Κατόπιν ἐπιμόνου ἀπαιτήσεως τοῦ συγκεντρωμένου πλήθους, ποὺ ἀπείλησε ὅτι θὰ κάψει τὴν πρεσβεία, ὁ αντιπρεσβευτής βαρόνος Ρουάν τον παρέδωσε στὶς ἀρχές. Ὁ Γεώργιος Μαυρομιχάλης καταδικάσθηκε σὲ θάνατο ἀπὸ στρατοδικεῖο καὶ ἐθανατώθη δια τουφεκισμοῦ τὸ πρωὶ τῆς 10ης Ὀκτωβρίου 1831.
Ἡ ἑλληνικὴ πολιτεία τίμησε τὸν Κυβερνήτη, δίνοντας τὸ ὄνομά του σὲ δημόσιους χώρους καὶ ἱδρύματα, ὅπως στὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν, ὁ ἐπίσημος τίτλος τοῦ ὁποίου εἶναι Ἐθνικὸ καὶ Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν. Ἀκόμη, ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας ἀπεικονίζεται στὸ κέρμα των 20 λεπτῶν τῆς ἑλληνικῆς ἔκδοσης τοῦ εὐρώ.Λυγερός 60ο Γυμνάσιο Αθηνών, 19/03/2019
 
 
http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2020/03/blog-post_27.html#more


ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΠΕΙΝΑ ΣΤΉΝ ΕΛΛΑΔΑ...ΜΗΝΕΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ 
Ζουρνατζόγλου, Μαρτυρίες προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 , Β΄Έκδοση, Σελ : 426
ΜΑΥΡΟΚΕΦΑΛΟΣ ΑΝΕΣΤΗΣ , γυμναστής , Αλεξανδρούπολη .
Κάποτε , είχα πάει στον Γέροντα με ένα φίλο μου και εκεί συναντήσαμε μια παρέα από πέντε παιδιά . Τότε ρώτησα τον Γέροντα ποιες προέβλεπε να είναι οι εξελίξεις σχετικά με την Τουρκία . ¨Γέροντα ¨ , του λέω ¨ απ΄την Αλεξανδρούπολη είμαστε . Μήπως μας πιάσει η μπόρα κατά κει ; ¨ . Μου απαντά : ¨Κοίταξε να δεις . Οι Τούρκοι δεν θα μπούν στην Αλεξανδρούπολη . Θα κάνουν μόνο μια πρόκληση στην Ελλάδα , που θα έχει σχέση με την αιγιαλίτιδα ζώνη . Και εμάς θα μας πιάσει πείνα . Θα πεινάσει η Ελλάδα . Και επειδή θα κρατήσει αυτή μπόρα κάποιο διάστημα , μήνες θα είναι , «θα πούμε το ψωμί ψωμάκι »¨ .
 
Μετά ρωτάω : ¨Γέροντα , πως θα καταλάβω εγώ ότι θα είμαστε κοντά στον πόλεμο ;¨ ¨Όταν ¨, λέει , ¨θα ακούσεις στην τηλεόραση να γίνεται θέμα για τα μίλλια , για την επέκταση των μιλίων (της αιγιαλίτιδας ζώνης ) από 6 σε 12 μίλλια , τότε από πίσω έρχεται ο πόλεμος . Ακολουθεί . ¨ Λέω : ¨Και ποια κράτη θα συμμετέχουν ; ¨ ¨Κοίταξε μετά την πρόκληση των Τούρκων , θα κατέβουν οι Ρώσσοι στα Στενά . Όχι για να βοηθήσουν εμάς . Αυτοί θα έχουν άλλα συμφέροντα . Αλλά , χωρίς να το θέλουν θα βοηθήσουν εμάς . Τότε ,οι Τούρκοι για να υπερασπιστούν τα Στενά , που είναι στρατηγικής σημασίας , θα συγκεντρώσουν εκεί και άλλα στρατεύματα . Παράλληλα δε , θα αποσύρουν δυνάμεις από καταληφθέντα εδάφη . Όμως θα δουν τότε τα άλλα κράτη της Ευρώπης , συγκεκριμένα η Αγγλία , η Γαλλία , η Ιταλία και άλλα έξι-εφτά κράτη της ΕΟΚ , ότι η Ρωσσία θα αρπάξει μέρη , οπότε θα πουν : «Δεν πάμε και εμείς εκεί πέρα , μήπως πάρουμε κανένα κομμάτι ; » Όλοι όμως θα κυνηγούν την μερίδα του λέοντος . Έτσι θα μπουν και οι Ευρωπαίοι στον πόλεμο ¨ .
 
Σ΄αυτό το σημείο ρωτάω : ¨Εμείς τι θα κάνουμε ; Ο ελληνικός στρατός θα πάρει μέρος σε αυτόν τον πόλεμο ; ¨ ¨Όχι ¨ λέει . ¨Θα βγάλει η κυβέρνηση απόφαση να μην στείλει στρατό . Θα κρατήσει στρατό μόνο στα σύνορα . Και θα είναι μεγάλη ευλογία που δεν θα πάρει μέρος . Γιατί , όποιος πάρει μέρος σε αυτόν τον πόλεμο , χάθηκε … Τότε , επειδή στην Ελλάδα ο κόσμος θα φοβηθεί , πολλοί θα στραφούν προς την Εκκλησία , προς τον Θεό , και θα μετανοήσουν . Για αυτό επειδή θα υπάρξει μετάνοια , δεν θα πάθουμε κακό οι Ελληνες . Ο Θεός θα λυπηθεί την Ελλάδα , επειδή ο κόσμος θα στραφεί προς την Εκκλησία , προς τον μοναχισμό και θα αρχίσουν να προσεύχωνται .Και θα βαπτισθούν πολλοί Τούρκοι . Τότε , ο βασιλιάς Κωνσταντίνος θα συμβάλλει , ως μεσάζοντας , να δοθεί η Πόλη στην Ελλάδα . Είναι ευλαβής , είναι καλός ¨.
 
¨Γέροντα ¨ τον ρωτάω μετά , ¨την Πόλη θα την δώσουν σε μας ; ¨ ¨Θα την δώσουν σε μας , όχι επειδή το θέλουν , αλλά επειδή ατή η λύση θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ξένων . Τότε θα το καταλάβουν αυτό . Αυτά που σου λέω μην τα πεις σε κανέναν . Θα σε βγάλουν τρελλό . Γιατί δεν είναι ώριμες οι συγκυρίες ακόμα . Τότε θα το καταλάβεις ¨ Αυτή η συζήτηση με τον Γέροντα έγινε το 1991 , όταν υπηρετούσα τον στρατό .
Άλλη φορά , ο Γέροντας είπε : ¨Η διοίκηση της Πόλης , από μας , θα είναι και στρατιωτική και πολιτική ¨ .
Γνώρισα και τρεις αξιωματικούς που είχαν πάει στον Γεροντα . Από τους τρείς αξιωματικούς ο ένας έλεγε : ¨Μόνο σε μένα ο Γέροντας είπε πως θα είμαι διοικητής στρατιωτικού τμήματος στην Πόλη . Στους άλλους δεν ανέφερε τίποτε¨.
Κάποια άλλη παρέα είχε πάει στον Γέροντα . Ένας απ’ αυτούς σπούδαζε πολιτικός μηχανικός στο Πολυτεχνείο της Ξάνθης . Σε μια στιγμή , γυρίζει ο Γέροντας , τον δείχνει με το δάκτυλο – αυτόε , σημειωτέον , πήγαινε στον γέροντα για πρώτη φορά και του λέει : ¨Εσύ ,σαν πολιτικός μηχανικός , θα συμβάλλεις στην ανοικοδόμηση της Πόλης , γιατί η Πόλη θα ανοικοδομηθεί απ΄την αρχή ¨ . Γύρισε και τον έδειξε με το δάκτυλο μπροστά σε όλους . Το παιδί , τότε , ήταν φοιτητής. Μετά , ο Γέροντας γυρίζει σε μένα και λέει :¨Κι εσύ , Ανέστη , θα πας στην Πόλη . Κι εσείς οι δύο – έδειξε εμένα και τον φίλο μου – θα πάτε στην Πόλη , αλλά για άλλο σκοπό ¨ . Δεν μου το φανέρωσε τον σκοπό . Μετά απ΄αυτό μου μπήκε η επιθυμία να μάθω τουρκικά .
 
Μια άλλη φορά που είχα πάει στο κελί του Γέροντα έτυχε , να είναι μέσα ένας νέος πρώην μουσουλμάνος από την Θράκη . Τον πιάνω και του λέω : ¨ Εσύ πως συνέβη και ήλθες εδώ , στον Γέροντα ;¨ Σταύρο τον έλεγαν . ¨Άσε¨ λέει ¨κάτσε να σου πω . Ο Γέροντας μας έκανε ένα πολύ μεγάλο θαύμα και πίστεψε όλη η οικογένεια μου . Μετά ήλθε στο χωριό και φρόντισε να βαπτισθούμε¨ .
 
Και σε άλλη επίσκεψη μας στην Παναγούδα , ήταν παρόν και ο μουσουλμάνος που βαφτίστηκε Σταύρος . Τότε πάλι μας ανέφερε ο Γέροντας για τα γεγονότα , πως θα εξελιχθούν με την Κωνσταντινούπολη . Και όταν έφθασε στο σημείο που θα πονέσει η Ελλάδα και είπε ότι , εμάς , θα μας αγγίξει η πείνα , λεει ο κύριος Σταύρος : ¨Γέροντα , να κρατήσω ένα σακί αλεύρι για να μπορέσω να αντιμετωπίσω εκείνη την περίοδο και να μην πεινάσουν τα παιδιά ; ¨ ¨Όχι ¨ , του λέει ¨μην παίρνεις , γιατί ο γείτονας σου θα έχει αλεύρι και θα σου δώσει ! ¨ Δηλαδή , προείδε ο Γέροντας ποιος θα βοηθήσει τον κύριο Σταύρο στην περίοδο της πείνας . Εκείνος φυσικά θα ζει στο χωριό . Τώρα εμείς που ζούμε στος πόλεις θα πούμε το ψωμί ψωμάκι . Γι΄αυτό , άλλη φορά , ο Γέροντας έλεγε : ¨Να έχετε ένα κτηματάκι και λίγο να το καλλιεργείτε . Κοντά σε σας , θα βοηθήσετε και κάποιον που δεν θα έχει » .
Μαρτυρίες προσκυνητών Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης 1924-1994 , Β΄Έκδοση, Σελ : 434
ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΙΩΑΚΕΙΜ , Ιερά Σκήτη Προφήτου Ηλία
Τότε πήρα θάρρος , λόγω των εθνικών φρονημάτων που με διακρίνουν , - αγαπώ πολύ αυτήν την πατρίδα – και του είπα : ¨Μερικοί Έλληνες κάνουν το λάθος και λένε «οι χαμένες πατρίδες » , Γέροντα . να τους συμβουλεύετε να λένε οι «σκλαβωμένες πατρίδες » ή «αλύτρωτες πατρίδες » . Με ξανααγκαλιάζει . Ήταν τόσο πατριώτης . Ήταν τόσο λαμπρός , τόσο φωτισμένος . Τα λέω αυτά και συγκινούμαι . ανατριχιάζω. Το πρόσωπο του έλαμπε . ¨Σε ευχαριστώ πολύ ¨ , μου λέει , ¨που μιλάς έτσι . Λίγοι Έλληνες τα τονίζουν αυτά . Δεν είναι πράγματι χαμένες πατρίδες , χαμένοι είναι αυτοί που τα λένε ! ¨ Αυτά σας τα λεω κατά λέξη , όπως μου τα είπε ο άγιος αυτός άνθρωπος .
 
 
Δεῖτε σχετικά μέ τήν ἀντιμετώπιση τῆς κρίσης:
 
 
Προτεινόμενα γιά τόν π. Παΐσιο καί τά Ἐθνικά θέματα:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Γράφει ὁ Λεωνίδας Παππάς, Πρώην πρόεδρος «Ὁμόνοιας»

 
Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀπόφαση τῆς Δ.Ι.Σ. γιὰ τὴν μὴ τέλεση τῶν ἀκολουθιῶν, θυμήθηκα ἕνα περιστατικὸ πού μου εἶπε ἡ 86χρονη σήμερα Ἑλένη Κυριαζάτη (κόρη τοῦ Χρήστου Πυλιου). Μὲ τὴν ἐπικράτηση τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Ἀλβανίας ἐξορίστηκαν πολλὲς οἰκογένειες ἀντιφρονούντων στὴν Κρούγια (λίγα χλμ βόρεια τῶν Τιράνων). Τὸ 1946 στὸ στρατόπεδο έπιασε ἐπιδημία καὶ πέθαναν πάνω ἀπὸ 100 παιδιά, στὴν πλειοψηφία τοὺς ἑλληνόπουλα, μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ πρῶτος ξάδερφος τοῦ πατέρα μου Λευτέρης Παππάς μόλις 2 χρονῶν. 

Ὁ δικτάτορας ἀνησύχησε μήπως αὐτὸ ἀποτελέσει ἀφορμὴ ξεσηκωμοῦ, ἐνδεχόμενος νὰ τοῦ εἶχε ἀπομείνει λίγη ἀνθρωπιὰ πρὶν ἡ ἐξουσία τὸν μετατρέψει σὲ τέρας καὶ ὄχι μόνο ἐπέτρεψε νὰ γίνει λειτουργία ἀλλὰ πῆγε στὸ στρατόπεδο συγκέντρωσης μαζὶ μὲ τὸν τότε ἀρχιεπίσκοπο Ἀλβανίας Παΐσιο. Νὰ θυμίσω ὅτι τότε ἡ θρησκεία διώκονταν ἀλλὰ δὲν ἀπαγορευόταν. Ἡ διὰ νόμο ἀπαγόρευση... κάθε θρησκευτικοῦ συμβόλου καὶ ἔκφρασης ἦρθε τὸ 1967. 
 
Ἡ κυρὰ Λένη, 10 χρονῶν τότε, θυμόταν ὅτι κάποιες γυναῖκες ρώτησαν τὸ Ἀρχιεπίσκοπο ἂν κάνει νὰ κοινωνήσουν γιατί δὲ νήστεψαν καὶ ἐκεῖνος τοὺς εἶπε «θὰ τὶς πάρω ἐγὼ τὶς ἁμαρτίες σας, νὰ κοινωνήσετε ὅλοι, μικροὶ καὶ μεγάλοι».
 
Γιὰ τὸ Γένος μας, ἡ ἐκκλησία ἦταν τὸ καταφύγιο σὲ κάθε δοκιμασία καὶ ὄχι ἡ ἀποστροφή. Στὰ 2.000 χρόνια παρουσίας της πρέπει νὰ εἶναι ἡ πρώτη φορὰ ποὺ συμβαίνει κάτι τέτοιο. 

 

ΚΥΡΙΕ ΕΛΕΗΣΟΝ 
 


πηγή